Tuesday, October 5, 2010

C Iyothee Thass Pandit





PANNDITHAR .KA. AYOTHIDHASAR

Pandit Ayothidasar in the last decade of the 19th Century was a Writer, Journalist, Social reformer, Siddha Physician, Tamil and Buddhist Scholar. He edited and published THAMIZHAN a journal devoted to social reform for eight years. He opposed Brahminism Vedic rituals, untouchability. He championed communal representation, Women’s Rights, self-respect, Rationalism etc., unfortunately the world of Tamil scholar purposely ignored contribution to Tamil Life and Thought.

Only AD suffered this ignoring. Subramania Bharathiyar, V.O.Chimdambaram Pillai, Singaravelach Chettiar, Pandit U.V. Saminatha Iyer, Thiru.V.Kalyanasundara Madaliar, Pandithurai Thevar, Mahavidwan Raghava Iyengar who lived during the same period in the Madras Presidency were hounoured for theirs scholarship and patriotism. Ayothidasar’s many field contributions did not receive due recognition because he belonged to the Paraiyan caste.

The neglect Ayothidasar suffered was worse than physical violence. The higher-caste intellectuals in Tamil Nadu were adopt in practicing this variety of concealed violence.

We are presenting before you the history of Tamil Nadu 100 years ago which was ignored by this casteist intellectuals of Tamil Nadu.








European merchants came to India in the later half of the 17th century. They began as Traders but in course of time conquered and ruled large parts of the country including Madras State

During 1870’s Englishmen came to India in large numbers to construct roads and bridges. Railway lines were laid and new departments like post and telegraph, police, military etc were created.

They lived in colonies and with their families they required the services of interpreters, gardeners, servants, cooks and watchmen. They also required grooms for their horses. Because the post required physical labour people belonging to the dominant castes did not offer their services. Englishmen ate beef and that was an important reason why people from the dominant castes. Kept away from such services.

The depressed classes of TN the sons of the soil who were ignored by the caste ridden society were selected to do these jobs. The men who lived in the slums in and around Madras were selected to lay railway lines, run postal services and construct buildings. This resulted in the growth of big slums in Egmore, Chetput, Teynampet, Althottam etc.

The depressed classes who lived in these slums organized associations like Panchamar Maha Jana Sabhas to forge unity among themselves and improve their living conditions. They demanded facilities for education for their children and employment for themselves. They also requested the Govt. to allot lands to the Depressed classes for cultivation.

The British Govt. accepted their demands and either directly or through Christian Missionaries implemented them. On behalf of the DC’s many journals were published in the Madras Presidency.

When Sir Thomsa Munro was Governor of Madras Mr. george Harrington was led under him as the Heal of the state Construction Dept. Thiru. Kandappan served under him. He was a Tamil Scholar and also Siddha Physician. He possessed a plam-leaf copy of the great Tamil work, TIRUKKURAL. He understood its importance as a classic of world literature and so he carefully preserved the copy.

Kandappan’s son Kandasamy who lived in the Thousand Lights area in Madras was also a Siddha Physician. His wife gave birth to a male child on 20.05.1845 and the child was named Kathavarayan. He was also initiated into the hereditary profession Siddha Medicine. Later he joined Ayothidasar Pandit’s Village School. He developed great respect for his teacher and adopted his name.

English officials used to go to Nilgiris Hills during summer George Harrington took his Butler Kaudappan and his family members with him to Ooty Ayothidasar married Dhanalakshmi sister of Rettamalai, Srinivasan who was his relation.
Ayothidasar started Advaita Philosophy during his stay at Ooty and formed the Advaithanandha Sabha to propogate Advaita Philosophy Col. H.S. Olcott, President of the International Theosophical society had started 5 free schools for Panchama children in the centre of Madras. He also became acquainted with Rev. John Rathinam who started a school for the oppressed in Madras. He formed Dravidar Kazhagam in 1882 and started the journal ‘Dravida Pandian’ in 1885. Ayothidasar’s friendship with the two persons mentioned above introduced for reaching changes in his thinking.



Dr. T. DHARMARAJAN
St. Xavier’s College, Palayamkottai


When the Mahajana Sabha (Madras) conducted its General Body Meeting. Ayothidasar moved a resolution containing some demands. The opposition to his demands opened his eyes.
Did he make revolutionary demands? No, he requested that Pariahs may be allowed entry into Siva and Vishnu Temples. He also sought facilities for educating pariah children. These were ordinary demands but a 100 years ago they met with stiff opposition. Entrenched casteism opposed his very ordinary demands.

“You may call yourself a HINDU. But Siva and Vishnu are not your deities. Karuppasamy and Sudalamadan are your deities. Be satisfied with worshipping them” said caste Hindus. It was a defining moment in his life.

The palm leaf manuscript Naradiya Sangs Thelivu” narrates the history of Buddhism and how it was destroyed in the land of its birth. When he studied of his outlook changed.
In 1890’s he accepted Buddhist teachings. In 1898 July he went to Colombo with company of Col.Olcott and became a Buddhist.
“Buddhism was the religion of my concestors and I here returned to it”, wrote Ayothidasar.
He returned to Madras and founded the “south Indian Sakkiya Buddhist Sangh” at Royappettah (Madras). Its branches were started at Tiruppathur, Thangavayal, Marikuppam, Bangalore, Rangoon (Burma) etc.
Meetings were held every Sunday. Singaravelar, Prof. Lakshmi Narasu, A.P. Periyasamy Pulavar, Appaduraiar and Swapna Sundari spoke in these meetings. They exposed Vedic religion and Brahminism and supported rationalist ideas. He rewrote the history of the oppressed classes when Brahminism had subjugated in a stealthy manner.
Dr. RAJ GOWTHAMAN
PUDUCHERRY
Ayothidasar lived a life of struggle with Buddhism as parallel religion he countered Brahminism orthodoky.
When he said that Brahmin are steeped in casteism and non-Brahmins are victims of casteism, he was not indulging in speculation – he was speaking the TRUTH. He said on the basis of strong evidence that the untouchables were once followers of Buddhism. Brahminism punished recalcitrant individuals and denounced them as casteless persons and people of low birth. Thevaram, the Tamil Saivite hymn described fighters against Brahminism as “people of low birth”.
When one fights Brahminism he is immediately branded as a person of low birth. When an army cannot do Brahminism can achieve easily and quickly. Just as a virus kills a person Brahminism. Annihislates whole society, the sons of the soil. Ayothidasar understood this and opposed it.
Mr. PA. EZHILARASAN
Editor, Resurgence, Chennai
Ayothidasar came to the conclusion that Hinduism is the source of casteism and its attendant evils. He searched for a counter culture and discovered Buddhism. He para pharased the teachings of Buddhism and wrote insightful commentaries. He not only pointed out the short comings of Hindhuism, but also explained how Buddhism was supers on Hinduism .
Prof. T. DHARMARAJAN:
Ayothidasar did not search for Buddhism in Buddhist Viharas and mutts. He searched for it among the people. He found out two sources of Buddhism in Tamil Nadu.
1) The oral traditions, customs and usage prevalent among the Tamils.
2) The songs and Tales of Buddhism were recorded in palm-leaf manuscripts and preserved palm-leaf by the lower mungs of the people. He studied the collections of Tamil ethical poems (THIRUKKURAL) and came to the conclusion that these represented ‘Tamil Buddhism’. Ancient Siddha texts proved to be sources of Buddhism.






RAVIKUMAR, M.L.A. VCK


Whenever Ayothidasar wrote about Buddhism he always referred to it as Tamil Buddhism because Buddhism is our State has a deep history behind it. Dr. Romila Thapar who has studied Buddhism in India has said that Tamil Buddhism is still an open field and it has to be thoroughly studied and researched.

Buddha’s spoke about Love, Tolerance, Equality, Rationalism etc which were concepts meant for the liberation of the oppressed people. He sowed the seeds of liberation theology; but it was not harvested by the suppressed people.
He founded a journal, oru paisa Tamilan and the first issued was published on 19.6.1907 from Royapettah. The journal was expected to provide a link with all the branches of Sakkya Buddhist Sangh and explain the principles and practices of Buddhism to its followers.
There are persons who cannot differentiate among the higher casts, the middle castes and the lower castes. Some philosophers, mathematicians, scientists and writers joined together to educate the people about the Right path, Honesty etc and they co-operated in the publication of oru paisa Tamilan Articles on Buddhist principles and practices along with news reports on events effecting the lives of the people were published in the journal. Current events were analysed and discussed. Articles on Women’s Education Prices of Essential Commodities and Book Reviews were published.

The journal worked tirelessly for the empowerment of the DC’s. It was popular with Tamilians living in the Madras Presidency and also outside the state.
It was during this period that ideas like Anti-Brahminism, Dravidian Ideology, Rationalism etc were discussed by all sections of the people in the Presidency. The Dravidian Movement gathered the stands and united them into a full fledged political ideology.




THOL. THIRUMAVALAVAN M.P.
Leader, VC, Chennai.



“The DC’s are the sons of the soil they are the original inhabitants of this hoary land” declared Pandit Ayothidasar when the British Govt included DC’s in the religious category of the HINDUS he objected strongly and declared that they are not Hindus. They are the original inhabitants and they should be designated as Adhi Tamilan.

Tamils today are known for their passionate adherence to Tamil (language), Tamil Nationality and Tamil Nationalism. It will not be an exaggeration to say that the foundation for the fierce nationalism of the Tamil people was laid by Pandit Ayothidasar.
V. GEETHA:
Research Worker,
Chennai
I felt deeply thrilled when I read Ayothidasar’s book Aathivedham. Though Ayothidasar studied and wrote continuously his book (Aathivedham) reveals his total personality. He wrote the life of Buddha in a special manner.

He included Buddha’s teachings and thoughts in his narrative of Buddha life he maisted the question Why Pariah’s were suppressed at many places in the book. Who are the true Brahmins and who are the false Brahmins? Who are the real Brahmins and who act as Brahmins? Ayothidasar asked these questions frequently and gave the answers he instructs us as to how to read the Indian History. He writes about the history and identity of the Parisahs. He explains how the word Pariah has become a term of abuse in the present day. He writes about Human Rights. His book AATHIVEDHAM is a stupendous achievements.

Buddhism belongs to Tamil soil, Tamil Nadu. You cannot write Tamil history without discussing the part played by Buddhism in the history of the Tamils. He says Buddha’s Life is Buddhism. Buddha wanted people to live a life of dignity and honour. For that they should enjoy human mights which is the same thing as DALIT rights. He also thought about how to create the environment for the empowerment of the Dalits.

How to live without caste pride or humiliating the so-called lower castes? How to create an inclusive society based on Equality, Tolerance and Humanism? He mentions some incidents from the life of Buddha and exhorts us to create a Humanistic Society.
Pandit Ayothidasar and Dr. Ambedkar studied the Life of Buddha written by Aswagosh. Both studied books written in the Pali language. Ayothidasar’s writings stand testimony to the fact that he did not base himself on Tamil writings alone.

Ayothidasar always emphasized labour. It was an integral part of his campaign to eradicate caste. The so-called higher castes do not work and do not respect those who do physical work. He has written in many places that labour created knowledge. In his book Aathivedham he emphasizes the importance of labour. He associate labour with values. He asks: Do you work honestly and efficiently? Dr. Ambedkar also emphasized the importance of labour.
PO VELSAMY:
Scholar and Writes, Erode
Before Ayothidasar started writing there were not history books. But he wrote extensively about Aryans and Dravaidians Researches in the Indus Valley Civilization started only afterwards. He pointed out that Aryans came from outside and so they are ‘foreigners’. Other scholars who wrote about Buddhism based themselves on books written in the English Language. But Ayothidasar who knew Pali and Prakrit languages studied original Buddhist sources and wrote his books.
DALIT EZHIL MALAI:
CHENNAI
(Ex-Minister, GOI)
“Ayothidasar’s writings contributed to revival of Buddhism in the Madras Presidency. Dr. Ambedkar understood this and began from where he left. There are many instances to prove the above statement. He visited Madras on three occasions and also visited the Madras Christian College where Ayothidasar student, Lakshmi Narash taught. Ayothidasar had proved that the DC’s were originally Buddhists. Dr. Ambedkar accepted it and decided to embrace Buddhism.
Dr K. THANGAVELU:
Chennai
Ayothidasar was an outstanding Rationalist Scholar and Writer. He wrote 37 books. He belonged to the SC and caste it forces in the state suppressed his books. His name was not mentioned. He quoted from books which were no longer available to modern scholars. In any case they could not fault his arguments.
. THOL. THIRUMAVALAVAN :
“Dalits are not HINDUS. They are Ancient Tamils. They have the ability to rule the country and they must rule” said Ayothidasar. “Immigrants have seized power and they should be driven out. Sons of the soil should rule the country” said Ayothidasar.

He recorded these thoughts before Periyar EVR, before the great revolutionary leader Dr. Ambedkar. He was a great pioneering leader”.

. RAVIKUMAR:
Ayothidasar’s importance lies in the realm of culture. He wrote accurately about the history of the so called SC’s. He wrote again and again that untouchability came to be practices only a few centuries ago in Tamilnadu. This has been proved.
Thiru. CHICKANNA :
President,
Adivasigal Seva Sangam, Ootty
These lands belonged to Ayothidasar. They destroyed his mutt. Two statues of Buddha were installed there. After Ayothidasar’s death there was nobody to look after the statues. We removed the statues and kept them in the Tulsimadam. Even now you can see them in the Tulsimadam.
J. BALAKRISHNAN, Poet, Ootty
Ayothidasar used the Tulsimadam as a place of meditation. Sometimes he conducted free Siddha Medical Camps there. Toda hill tribes used to meet him and get medical treatment.
R.ASOKAN, S/o. K. RAJARAM AYOTHIDASAR
Ayothidasar’s Tulasimadam has been captured by the followers of HINDUTVA and his name has been suppressed. A manimandapam should be constructed in his memory in NILGIRIS – OOTY. His statue should be installed and the Govt. college in Ooty should be named after him. We appeal to the Hon. Chief Minister of TN to do the needful.


“We shall revive Tamil Buddhism is the light of Ayothidasar’s Teachings and liberate the suppressed
people of TAMILNADU.

169 comments:

anu said...

Thanks for compiling this wonderful legacy of Ayothidasar for those of us who know so little about his life and inspiring achievements. May I link to your blog at Roundtable? http://roundtableindia.co.in/

Regards
anu

Chandrasekharan Jagatheesan said...



அயோத்திதாசர் எழுத தொடங்குமுன் வரலாறு புத்தகங்கள் இருக்கவில்லை. ஆனால் அவர் விரிவாக சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தில் ஆரியர்கள் மற்றும் திராவிடர்களின் ஆராய்ச்சி பற்றி எழுதினார். அதன் பின்னர்தான் தொடங்கியது. அவர் ஆரியர்கள் வெளியில் இருந்து வந்ததனால் அவர்கள் வெளிநாட்டவர் என்று சுட்டிக்காட்டினார். புத்த மதம் பற்றி எழுதிய பிற அறிஞர்கள் ஆங்கில மொழி யில் எழுதிய புத்தகங்கள் மீது தங்களை அடிப்படையாக்கிகொண்டனர். ஆனால் அயோத்திதாசர் பாளி பிராகிருத மொழிகளில் அசல் புத்த ஆதாரங்கள் ஆய்வு மற்றும் அவரது புத்தகங்களை அவர் எழுதினார்.


அயோத்திதாசர் படைப்புக்கள் சென்னை மாகாணத்தின் புத்த மறுமலர்ச்சி யின் பங்களிப்பு. டாக்டர் அம்பேத்கர் இதை உணர்ந்து, அவர் விட்ட இடத்தில் இருந்து தொடங்கினார். மேல் அறிக்கையை நிரூபிக்க பல சான்றுகளும் உள்ளன. இவர் மூன்று சந்தர்ப்பங்களில் , அயோத்திதாசர் மாணவர், லட்சுமி நர்ஸ் கற்றுகொடுத்த சென்னை கிரிஸ்துவர் கல்லூரி விஜயம் செய்து சந்தித்தார். அயோத்திதாசர் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர் 'முதலில் பௌத ர்கள் என்று நிருபித்திருக்கிறார். டாக்டர் அம்பேத்கர் அதை ஏற்று பௌதத்திற்கு திரும்ப முடிவு செய்தார்.

அயோத்திதாசர் ஒரு சிறந்த பகுத்தறிவு அறிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். அவர் 37 புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். அவர் பூர்வீககுடி வகுப்பை சேர்ந்தவர் என்பதால் அவரது பெயர் குறிப்பிடப்படவில்லை.அவர் நவீன அறிஞர்கள் களுக்கு இனி கிடைக்காமல் இருந்த புத்தகங்களில் இருந்து மேற்கோள் காட்டினார். இந்த விஷயத்தில் அவர்கள் தம்முடைய வாதங்களில் தவறு காண முடியவில்லை.

"பூர்வகுடிகள் இந்துக்கள் அல்ல. அவர்கள் பண்டைய தமிழர்கள். அவர்களுக்கு நாட்டின் ஆட்சி ஆளும் திறன் உண்டு மற்றும் அவர்கள் ஆட்சி செய்ய வேண்டும்" என அயோத்திதாசர் கூறினார். " அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய குடியேரியவர்களை விரட் டியடிக்க வேண்டும். மண்ணின் மைந்தர்கள் நாட்டை ஆட்சி செய்ய வேண்டும் " என அயோத்திதாசர் கூறினார்.

அவர் பெரியார்,பெரிய புரட்சி தலைவர் டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு முன் இந்த எண்ணங்களை பதிவு செய்தார். அவர் ஒரு பெரிய முன்னோடி தலைவர் ராக இருந்தார்.


டாக்டர் அம்பேத்கர் இந்த நாட்டின் அரசியலமைப்பை இயற்றுதலில் வெற்றி அடைந்தார். அவர், பெரும்பான்மை மக்களுக்கு சமத்துவம், சகோதரத்துவம் மற்றும் சுதந்திரம் அரசியலமைப்பில் செயல்படுத்தப்படவில்லை என்று பார்த் தார். தகுதியுடைய பூர்வகுடி வகுப்பினர் மாஸ்டர் சாவியை பெற வேண்டி, அவர் லட்சக்கணக்கான மக்க ளுடன் அசல் வீடான விழிப்புணர்வு விழிப்பூட்டி ய பௌதத்திற்கு திரும்பினார் மற்றும் அந்த போக்கு தனது மரணத்திற்கு பின்னர் கூட தொடர்கிறது. மான்யவர் கன்ஷிராம்ஜி பெரும்பான்மை பூர்வகுடிகள் ஒன்றுபடுத்த அரசியல் சீர்திருத்த வெற்றி, உத்தரப் பிரதேத்தில் திருமதி மாயாவதி மாஸ்டர் சாவியை பெற உதவியது. இப்போது அவர் பிரபுத்த பாரத த்தின் அடுத்த பிரதமர் தகுதியை பெற மாறியுள்ளார். விஷ்வா ரத்னாக்கள் மகாத்மா ஜோதிப பூலே, சவித்ரிபாய் பூலே, பண்டித அயோத்தி தாஸ், சஹுஜி மகாராஜ், ரவிதாஸ் ஜி , நாராயண குரு, நர்சிம்ஹாராஜா உடையார், பாபு மங்கு ராம் முகோவாலியா, பாபாசாஹேப் டாக்டர் அம்பேத்கர், தந்தை ஈ.வெ.ரா பெரியார், ஜோகேந்தர்நாத் மண்டல், மான்யவர் கன்ஷி ராம்ஜி, குமாரி மாயவதிஜி ஆகியோர் ஆன்மீக, அரசியல், சமூக விடுதலைக்கான சீர்திருத்த மாற்றத்தின் மூலம் அமைதி, பொதுநல மற்றும் Sarvajan Hithaye Sarvajan Sukhaye அதாவது, எல்லா சமூகங்களின் மகிழ்ச்சிக்காக உழைத்த மற்றும் உழைத்துக்கொண்டிருக்கும் விழிப்புணர்வு விழிப்பூட்டிய வாழும் புத்தர்கள் தான்.

Chandrasekharan Jagatheesan said...



பத்திரிகை ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்புகள் வலுவூட்டுவதற்காக அயராது உழைத்தார். அது மதராஸ் மாகாணத்தில் வாழும் தமிழர்கள் மற்றும் மேலும் மாகாண வெளிலும் பிரபலமானது.

பிரிட்டிஷ் அரசு ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர், இந்துக்களின் மத பிரிவில் சேர்க்கப்பட அவர் உறுதியாக ஆட்சேபித்தார் மற்றும் அவர்கள் இந்துக்கள் இல்லை என்று அறிவித்த அவர் "ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர்' இந்த கிழட்டு நிலத்தின் உண்மையான மண்ணின் மைந்தர் என பண்டிட் அயோத்திதாசர் அறிவித்தார். அவர்கள் அசல் மக்களாக உள்ளனர் மற்றும் அவர்களை ஆதி தமிழன் என நியமிக்கப்பட்ட வேண்டும்.

தமிழர்கள் இன்று தமிழ் (மொழி), தமிழ் தேசியம் மற்றும் தமிழ் தேசியத்துக்காக கொண்ட உணர்ச்சிமிகுந்த பின்பற்றுதலும் நன்கு அறியப்பபடும் . அது தமிழ் மக்களின் தீவிர தேசியவாத அடித்தளத்தை பண்டிட் அயோத்திதாசர் மூலம் தீட்டப்பட்டது என்று கூறினால் மிகையாகாது.

அயோத்திதாசர் புத்தகம் ஆதிவேதம் படிக்க பரபரப்பானதாக உள்ளது. அயோத்திதாசர் ஆய்வு மற்றும் தனது புத்தகத்தில் (ஆதிவேதம் ) தொடர்ந்து எழுதியிருந்தும் தனது மொத்த ஆளுமை வெளிப்படுத்துகிறது. அவர் ஒரு சிறப்பு முறையில் புத்தர் வாழ்க்கை யை எழுதினார்.


அவர் புத்தகத்தில் புத்தர் வாழ்க்கை, அவரது கதை, புத்தரின் போதனைகள் மற்றும் எண்ணங்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. பல இடங்களில், ஏன் பறையர்கள் அடக்கப்பட்டனர் என அவர் கேள்வி எழுப்பினார். உண்மையான பிராமணர்கள் யார் மற்றும் தவறான பிராமணர்கள் யார்? உண்மையான பிராமணர்கள் யார் மற்றும் பிராமணர்களாக நடிப்பவர்கள் எவர்? அயோத்திதாசர் அடிக்கடி இந்த கேள்விகளை கேட்டு அவர் நாட்டின் வரலாற்றை எப்படி படிக்க வேண்டும் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகிறார். பதில்களை வழங்கினார். அவர் பறையர்கள் வரலாறு மற்றும் அடையாளம் பற்றி எழுதுகிறார். அவர் அந்த பறையர் என்ற வார்த்தை இன்றைய காலத்தில் எப்படி தவறான வசைபாடும் ஒரு சொல்லாக மாறியுள்ளது என்பதை விளக்குகிறார். அவர் மனித உரிமைகள் பற்றி எழுதுகிறார். அவரது புத்தகம் ஆதிவேதத்தில் வியத்தகு சாதனைகள் உள்ளது.

பௌதம் தமிழ் மண் சார்ந்தது. தமிழ் நாட்டுக்கு சொந்தமானது. நீங்கள் தமிழர்களின் வரலாற்றை பௌதம் ஆற்றிய பங்கை பகுதியாக கலந்தாலோசிக்காமல் தமிழ் வரலாறு எழுத முடியாது. அவர் புத்தரின் வாழ்க்கை பௌதம் என்கிறார். தன்மானமான ஒரு வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்று புத்தர் விரும்பினார். அதற்காக அவர்கள், மனித உரிமைகளை அனுபவிக்க வேண்டும் பூர்வீக குடி உரிமைகள் போன்ற அதே விஷயம் இது . அவர் பூர்வீக குடி யினரை வலுவூட்டுவதன் சூழலை உருவாக்க வேண்டும் என்பதை பற்றி நினைத்தார்.

எப்படி சாதி பெருமை அல்லாமல் கீழ் ஜாதி என அழைக்கப்படுவோரை அவமதிக்காமல் வாழ வேண்டும்? எப்படி சமத்துவ, சகிப்புத்தன்மை, மற்றும் மனித நேயம் சார்ந்த, உள்ளடக்கிய ஒரு சமுதாயத்தை உருவாக்க வேண்டும்? இவர் புத்தரின் வாழ்வில் இருந்து சில சம்பவங்கள் குறிப்பிடுகிறார் மற்றும் ஒரு மனிதவியற் சமுதாயத்தை உருவாக்க வேண்டும் என நமக்கு எச்சரிக்கிறார்.

பண்டிட் அயோத்திதாசர் மற்றும் டாக்டர் அம்பேத்கர் அஸ்வகோஷ் எழுதிய புத்தர் வாழ்க்கை யை படித்தனர். இருவரும் பாலி மொழியில் எழுதப்பட்ட புத்தகங்களை படித்தனர். அயோத்திதாசர் படைப்புக்கள் அவர் தனித்தமிழ் எழுத்துக்களில் தன்னை அடிப்படையாக ஆக்கிகொள்ளவில்லை என்று உண்மை சான்று விளங்குகின்றன.

அயோத்திதாசர் எப்போதும் தொழிலை வலியுறுத்தினார். சாதியை ஒழிக்க தன் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக விளங்கியது. உயர் சாதி என்று அழைக்கப்படு வோர் வேலை செய்வதல்லை மற்றும் உடல் வேலை செய்வோ வோரை மதிக்க மாட்டார்கள். அவர் தொழிலால் அறிவு உருவாக்கப்பட்டது என பல இடங்களில் பதிவு செய்திருக்கிறார். அவரது ஆதிவேதம் புத்தகம் தொழிலாளர் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. அவர் தொழி லை மதிப்புகளுக்கு இணைக்கிறார். நீங்கள் நேர்மையாக திறமையாகவும் வேலை செஇகிரீரா? என்று அவர் கேட்கிறார். டாக்டர் அம்பேத்கர், தொழில் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார்.

Chandrasekharan Jagatheesan said...



அவர் மீண்டும் சென்னைக்குத் திரும்பினார் மற்றும் மெட்ராசில் உள்ள ராயப்பேட்டை யில் "தென் இந்திய சாக்கிய புத்த சங்கம்" நிறுவப்பட்டது. அதன் கிளைகள் திருப்பத்தூர், தங்கவயல், மரிகுப்பம், பெங்களூர், ரங்கூனில் (பர்மா) முதலிய இடங்களில் தொடங்கியது.

கூட்டங்கள் ஒவ்வொரு ஞாயிறு அன்றும் நடத்தப்பட்டன. சிங்காரவேலர், பேராசிரியர் லட்சுமிநரசு, ஆந்திர பெரியசாமி புலவர், ஆப்பதுரையார் மற்றும் ஸ்வப்ன சுந்தரி இந்தக் கூட்டங்களில் பேசினர். அவர்கள் வேத மதம் மற்றும் பார்ப்பனியத்தை அம்பலப்படுத்தி மற்றும் ஆதரவு பகுத்தறிவாளர் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தினர். பார்ப்பனியம் ஒரு இரகசியமான முறையில் ஒடுக்கப்பட்டவர்க்கங்களை வசப்படுத்திய போது அவர் வரலாற்றை மீண்டும் எழுதினார்.

அயோத்திதாசர் பெளத்த மத இணையாக ஆச்சாரமான பார்ப்பனியம் மறுக்கப்பட்ட ஒரு போராட்ட வாழ்க்கை அவர் வாழ்ந்தார்.

பிராமண சாதியத்தால் ஊறி பிராமணர் அல்லாதோர் சாதியம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்று அவர் கூறும் போது, ஊடகமாக பாராட்டிக்கொண்டிருக்கவில்லை - அவர் உண்மையை பேசினார். அவர் பூர்வகுடிகள் பௌதத்தை பின்பற்றுபவர்கள்களாக இருந்தனர் என்பதற்கு வலுவான ஆதாரங்கள் அடிப்படையில் கூறினார். பார்ப்பனியத்திற்கு அடங்காத தனிநபர்கள் சாதியற்ற நபர்கள் மற்றும் குறைந்த பிறப்பு மக்கள் என தண்டிக்கப்ப ட்டதை கண்டனம் செய்தார். தமிழ் சைவ பாடல் தேவாரம், பார்ப்பனிய எதிரான போராளிகளை "குறைந்த பிறப்பு மக்கள்" என்கிறது .

அயோத்திதாசர் பௌதத்தை புத்த விகாரைகள் மற்றும் மடங்களில் தேடவில்லை. அவர் மக்கள் மத்தியில் அதை தேடினார். தமிழ் நாடு புத்த மதத்தை இரண்டு ஆதாரங்கள் கொண்டு கண்டுபிடித்தார்.

1) தமிழர்கள் மத்தியில் வழக்கிலிருக்கும் வாய்மொழி பாரம்பரியங்கள் மற்றும் சங்க பயன்பாடு.

2) புத்த மதம் இசை மற்றும் கதைகள் பனை ஓலை சுவடிகளில் பதிவாகி மற்றும் கீழ் தள்ளப்பட்ட மக்கள் மூலம் பனை ஓலைகளில் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

அவர் தமிழ் நெறிமுறை கவிதைகளி ன் தொகுப்புக்கள் (திருக்குறள்) படித்தார். இது 'தமிழ் புத்த' பிரதிநிதித்துவம் என்று முடிவுக்கு வந்தார் .
பண்டைய சித்த நூல்கள் புத்த ஆதாரங்கள் உள்ளதை நிரூபித்தது.

அயோத்திதாசர் புத்த மதம் பற்றி எழுதும் போதெல்லாம் நம் மாநிலத்தில் பௌத திற்கு பின்னால் ஒரு ஆழமான வரலாறு உண்டு, ஏனெனில் அவர் எழுத்தில் எப்பொழுதும் தமிழ் புத்தம் என குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த நாட்டில் பௌதம் பயின்ற டாக்டர் ரொமிலா தாபர் தமிழ் பௌதம் இன்னும் ஒரு திறந்த புலம் மற்றும் அதை முற்றிலும் ஆய்வு மற்றும் ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார்.

புத்தர் அன்பு , சகிப்புத்தன்மை, சமத்துவ, பகுத்தறிவு போன்றவை பற்றி பேசினார். இந்த கருத்துக்கள் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்காக என்பது இதன் பொருளாகும். அவர் விடுதலை இறையியல் விதைகளை விதைத்தார்; ஆனால் இதை ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள், அறுவடை செய்யவில்லை.

அவரால் ஒரு பைசா தமிழன் பத்திரிகை நிறுவப்பட்டது, மற்றும் வழங்கப்பட்ட முதல் பத்திரிகை ராயப்பேட்டை யில் இருந்து 19.6.1907 அன்று வெளியிடப்பட்டது; சாக்கிய புத்த சங்கத்தின் அனைத்து கிளைகள் இணைப்பை வழங்கும் மற்றும் அதனை பின்பற்றுபவர்கள் புத்த கொள்கைகள் மற்றும் நடைமுறைகள் விளக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.


உயர் ஜாதியினர், நடுத்தர சாதி தாழ்ந்த சாதியினர் மத்தியில் வேறுபடுத்த முடியாத நபர்கள் உள்ளனர். சில தத்துவ, கணிதவியலாளர்கள், விஞ்ஞானிகள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் ஒன்றாக சேர்ந்து அவர்கள் வாழ்க்கையை நேர்மை போன்றவை பற்றி சரியான பாதையில் செல்ல உதவினர்.மக்கள் கல்வி மேற்கொள்ளும் நிகழ்வுகள் செய்தி அறிக்கைக ளுடன் சேர்ந்து புத்த கொள்கைகள் மற்றும் நடைமுறைகள் மீது ஒரு பைசா தமிழன் கட்டுரைகள் வெளியீட்டில்- ஒத்துழைத்தனர்.. தற்போதைய நிகழ்வுகள் பகுப்பாய்வு அத்தியாவசியப் பொருட்கள் விலைகள் மற்றும் பெண்கள் கல்வி புத்தக விமர்சனம் கட்டுரைகள் வெளியிடப்பட்டன.

Chandrasekharan Jagatheesan said...



1886 ஆம் ஆண்டு தாஸ் அவர்கள் பூர்வகுடிகள் இந்துக்கள் இல்லை என்ற ஒரு புரட்சிகர பிரகடனத்தை வெளியிட்டனர். இந்த அறிவிப்பு தொடர்ந்து, அவர் 1891 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி போது தங்களை இந்துக்கள் என்ற அடையாளம் பதிலாக "சாதியற்ற திராவிடர்கள் " என பூர்வகுடிகள் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார், 1891 ல் திராவிட மகாஜன சபை நிறுவப்பட்டது. தாஸ் தமிழ் பூர்வகுடிகள் முதலில் பௌதர்களாக இருந்தனர் என வாதிட்டார்.

மதராஸில் உள்ள பூர்வகுடியினருக்கு அயோத்தி தாஸ் அவர்களால் பல பள்ளிகள் நிறுவப்பட்டது. கர்னல் ஆல்காட் பூர்வகுடி குழந்தைகளுக்கு இலவச பள்ளிகள் தொடங்கியதால் அவருடன் தொடர்பு கொண்டார்.

தாஸ் இப்போது '' பெளத்த ' மறுசீரமைப்பதற்கு ஆல்காட் உதவியை கோரினார்.

ஆல்காட் பின்னர் வணக்கத்துக்குரிய ஹிக்கடுவே சுமங்கல நாயக்க தேரர்,அதிபர் விட்யோடைய பிரிவேன மற்றும் இலங்கை பெளத்த மறுமலர்ச்சி ஒரு முன்னணி பிரமுகருக்கு கடிதம் எழுதினார்.

இலங்கையில் இருந்து வந்த தர்மபால மற்றும் மற்றொரு புத்த துறவி முன்னிலையில், மதராசில் உள்ள பூர்வகுடியினருக்கு திராவிட புத்த மதத்தவர்களை அமைக்க ஒரு பொதுக் கூட்டம் நடைபெற்றது.

தாஸ் பின்னர் முக்கிய பூர்வகுடிகள் பிரதிநிதிகள் குழுவுடன் இலங்கை சென்றதுடன், புத்த ஒரு பெரிய கூட்டத்தில் ஹிக்கடுவே சுமங்கல நாயக்க தேர ரை சந்தித்தார். மதராசில் இருந்த பிரதிநிதிகள் விட்யோடைய பிரிவேன வில் ஐந்து நல்லொழுக்க உபதேசங்கள் அனுசரிக்கப்பட்டது, சுமங்கல நாயக்க தேரர் ஆசீர்வாதத்துடன், தாஸ் மீண்டும் சென்னைக்குத் திரும்பினார் (இந்திய புத்த சங்கம் என அழைக்கப்படும்)மூலம் "சாக்யா- புத்த சமூகம்" தொடங்கியது.

சாக்யா- புத்த மதத்தவர்களை விரிவுரைகள் கொண்டு 1898 ல் நடவடிக்கைகள் தொடங்கியது ஞாயிற்றுக்கிழமை கூட்டங்களில்,சமூக மற்றும் மத பிரச்சினைகள் தீர ஐந்து நல்லொழுக்க உபதேசங்களை உறுப்பினர்கள் எடுத்து பழகினர்.1898-ம் ஆண்டு கர்னல் ஆல்காட் மற்றும் டாக்டர் அயோத்தி தாஸ் கூட்டப்பட்ட ஒரு கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ள தர்மபால அவர்களுக்கு அழைப்பு கிடைத்தது.தென் இந்தியாவில் 1898 ஆகஸ்ட் 8 அன்று மதராஸ் ராயப்பேட்டை யில் பலர் புத்த மதத்திற்கு திரும்ப வழி வகுத்த நடைபெற்ற கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார்.


பனை இலை கையெழுத்துப் பிரதி " நரடிய பாட்டுகளின் தெளிவு "புத்தமத வரலாற்றில் அது எவ்வாறு பிறந்த நிலத்தில் அழிக்கப்பட்டன என்பதை விவரிக்கிறது .

பண்டிட் அயோத்தி தாஸ் இந்த ஆய்வு செய்தபோது, அவருடைய கண்ணோட்டம் மாற்றப்பட்டது.

1890 ஆம் ஆண்டில் அவர் புத்த போதனைகளை ஏற்று. 1898 ஜூலை மாதம் அவர் கர்னல் ஆள்காட்டுடன் கொழும்பு சென்று புத்த மதம் திரும்பினார்.

"என் முன்னோர்களின் மதம் பெளத்தமாக இருந்தது. நான் மீண்டும் இங்கே திரும்பி வந்தேன் ", என்று அயோத்திதாசர் எழுதினார்.

Chandrasekharan Jagatheesan said...


Have you ever wondered what drum beat is the most famous in the world?

I was definitely curious, so I did some research and found that the "Funky Drummer" beat by Clyde Stubblefield has been the most sampled drum groove ever (it's been sampled 7 million times!). It's just a basic 16th note groove, but the hi-hat part, ghost notes, and overall feel make this beat one of the hardest to play.

I should also mention that I am playing the notes just like Clyde did. But I am not playing it with the same feel. That would be impossible for me or any other drummer in this world. So I recommend you learn the groove, but then play it the way you want to play it. Hopefully it will inspire you to create the next most famous drum beat in the world!

- Jared Falk

v)
https://www.youtube.com/watch?v=0WNLLNxURt4
for
Native American - Music- (Rain dance)8:11 mins

This video has real footage of the Sioux back when we first had film.actualy i had to pay 50 pounds for that tiny bit of footage but well worth it . i smile every time i see the 2 guys at left front dance i just feel like reaching out and giving them a hug, daft i know but just make me smile and feel happy when i watch them, and i love to watch the chiefs too i have to admit this is my fave real footage of the Sioux dancing, sad to think they are long gone since that video was taken i wonder who their now relations are, as they are all sioux

if you want to stop the rain then play Heya-Hee (Intertribal Song To Stop The Rain) by Sacred Spirit it worked each time i tried it few years ago

one of my other vids in the video responce Sioux and Buffalo with footage, love the song as i love the Drum. i usualy have it blasted out loud lol
vi)
https://www.youtube.com/watch?v=3VvVw60XvQw&list=PL6D8838DF940C3A8B
for
sacred spirit nativeamerican music)
செய்திகளை பரப்புவதில் பயன்படுத்தப்படுகிறது பறை. அதனை வாசிப்பவர்கள் பறைவராவர் . தற்போது பயன்படுத்தப்படும் உரத்த பேச்சாளர்கள், இணையம் மற்றும் பிற சாதனங்கள் சிந்தனைகள், கருத்துக்களை விருத்திக்காகவும் செய்திகளை அனுப்ப பயன்படுத்தப்படுகிறது. தற்போது மாற்றப்பட்ட செய்தித்தாள்கள், இதழ்கள், ஊடகங்கள், இணையம், முகத்தில் புத்தகம், ட்விட்டர், எஸ்எம்எஸ், போன்ற தகவல் தொழில்நுட்ப சாதனங்களுக்கு முன் புத்தர் அவரது விழிப்புணர்வு தம்ம வை வாய்வழியாக பிரச்சாரம் செய்தார் . அவ்வழித்தோன்றல், தாஸ் அவர்களால் இந்த நாட்டின் தென் பகுதியில் உள்ள ஒரு சமூக மாற்றம் தொடக்கப்பட்டது. அனைவரும் அவர்களது சிந்தனைகள், கருத்துக்களை பிரச்சாரம் செய்ய பதிய சாதனங்களை உபயோகிக்க விரும்பும் ஒவ்வொருவரும், பறையராக இருந்தனர், பறையராக இருக்கின்றனர், பறையராக தொடர்வர். இது தான் பறையருக்கான உண்மையான அர்த்தம்.

Chandrasekharan Jagatheesan said...

1510 பாடம் 19515 செவ்வாய்க்கிழமை

இலவச ஆன்லைன் eNālandā ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி பல்கலைக்கழகம்

http://sarvajan.ambedkar.org
http://www.orgsites.com/oh/awakenedone/

நீங்கள் பி எஸ் பி (பகுஜன் சமாஜ் கட்சி)யின் சித்தாந்தமான சமூக, அரசியல், ஆன்மீக அடிமைகளின் விடுதலை சீர்திருத்தத்திற்காக மாஸ்டர் கீ பெறுவதன் மூலம் மாற்றம் செய்ய விசுவாசமாக இருந்தால் நீங்கள் இந்த நாட்டின் உரிமையாளர் ஆக ஆகி விடுவீர் !

இப்போது மோசடித்தன EVMS பயங்கரவாத, போர்க்குணம், வன்முறை, சகிப்புத்தன்மையற்ற மறைவியக்க இந்துத்துவ சித்பவன் பிராமண RSS, MURDERERS OF DEADMOCERY INSTITUTIONS (MODI) க்காக மாஸ்டர் கீயை பிடித்துக்கொண்ட து. மோசடி EVM தான் இந்த நாட்டின் உரிமையாளர்!

நீங்கள் விழிப்புணர்வான போதனைகளுக்கு விசுவாசமாக இருந்தால் நீங்கள் இந்த பிரபஞ்சத்தின் உரிமையாளர் ஆக ஆகிவிடுவீர் !

தயவு செய்து, உங்கள் தாய்மொழி மற்றும் நீங்கள் அறிந்த மற்ற எல்லா மொழிகளுக்கும் இந்த Google மொழிபெயர்ப்பை செய்தல் உங்களுக்கு சோதபன்ன ( புனல் பிரவேசி ) காத்திருக்கிறது இறுதி இலகாக நித்திய ஆனந்தம் அடைய!

விஸ்வ ரத்னா பண்டிட் அயோத்தி தாஸ்) (20 May 1845 – 1914), வாழும் புத்தர், விழிப்பூட்டி அயோத்திதாசர் துளசிமாடம் என்ற ஒரு இடத்தை தியானத்திற்காக பயன்படுத் தினார். சில நேரங்களில் அவர் அங்கு இலவச சித்த மருத்துவ முகாம்களை நடத்தினர். அவரை சந்திக்க மற்றும் மருத்துவ சிகிச்சைக்காக தோடா மலை பழங்குடியினர் சென்றனர்.இன்று நேஷனல் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் சித்த அவரது பெயரில் ஒவ்வொரு நாளும் 2000 ஏழைகளுக்கும் நோயாளிகளுக்கும் இலவச சிகிச்சை மற்றும் மருந்துகள் வழங்கும் சமூகத்திற்கு அரும் சேவை செய்து வருகிறது.
இந்த நாட்டின் தென் பகுதியில் அநகாரிக தர்மபால காலனித்துவ பிடியில் இருந்து இலங்கை யை விடுவிக்க தன்னுடைய முன்னோடி நோக்கம் என்று வாழ்ந்தார்.

அதேபோல், விஸ்வ ரத்னாக்கள் மகாத்மா ஜ்யோதிப பூலே, சஹுஜி மகாராஜ், நாராயண் குரு, தந்தை பெரியார், பாபாசாகேப் டாக்டர் அம்பேத்கர், மன்யவர் கன்ஷி ராம்ஜி மற்றும் கும். மாயாவதிஜி ஆன்மீக, அரசியல், சமூக விடுதலைக்கான மாற்றத்தின் மூலம் Sarvajan Hithaye Sarvajan Sukhaye அதாவது எல்லா சமூகங்களும் அமைதி, பொதுநல மற்றும் சந்தோஷத்திற்கு வாழும் புத்தராக விழிப்புணர்வு விழிப்பூட்டி பணிபுரிந்து வாழ்கின்றனர்.

இது சாதிய புத்திஜீவிகளால் புறக்கணிக்கப்பட்ட 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழக வரலாறு வழங்கல்.

முதலாம், இரெண்டாம், மூன்றாம், நான்காம் தர ஆன்மா க்கள் மற்றும் ஆன்மாக்கள் இல்லாதவர் என பூர்வகுடி மக்களை வதை செய்வதை அம்பலப்படுத்த தமிழ்நாடு சாதிய நம்பிக்கை இல்லா புத்திஜீவிகள் மற்றும் பூர்வகுடி ஒற்றுமையின் அவசியத்தின் விழிப்புணர்வு விழிப்பூட்ட புத்தர் எந்த ஆன்மாவிலும் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்கள் ஒரே இன த்தை சேர்ந்த வர்கள் என அனைவரும் சமம் என்றார்.


1891 ஆம் ஆண்டில், அநகாரிக தர்மபால அவர்களால் , இந்த நாட்டில் அதன் பிறந்த நில மான புத்த (விழிப்புணர்வு விழிப்பூட்டி )மதம் முதல் புத்துயிர் தொடக்கப்பட்டது. அவர் அம்பேத்கருக்கு அரை நூற்றாண்டு முன் இந்த நாட்டின் தெற்கு பகுதி எஸ்.சி / எஸ்.டி, தமிழர்கள் உட்பட,விழிப்புணர்வு விழிப்பூட்டி தழுவிய வெகுஜன இயக்கத்தை ஊக்குவித்தார் .

பண்டிட் அயோத்தி தாஸ் (1845-1914) ஆற்றிய பங்களிப்பு காரணமாக தர்மபால அவர்களால் உயர்த்தப்பட்டது.

தர்மபால சாராநாத், பனாரஸ் மற்றும் புத்தர் கயா, விஜயம் முன்,தர்மபால சாராநாத், பனாரஸ் மற்றும் புத்தர் கயா, விஜயம் முன், மதராசில் உள்ள அனைவரும் கூத்தாட செய்யும் திருவிழா கொண்டாட்டங்களுக்கு (Please watch: i)
https://www.youtube.com/watch?v=W1xI-uX1NGY&list=RDW1xI-uX1NGY#t=141
for
Mix - Parai Drumming.flv
ii)
https://www.youtube.com/watch?v=oTpruiduakU
for
Sivamani at his best- 2:19 mins
iii)
https://www.youtube.com/watch?v=oTpruiduakU&list=RDoTpruiduakU#t=3
for
Mix - Sivamani at his best
iv)
https://www.youtube.com/watch?v=fDqaZ8x7tfE
for
The Most Famous Drum Beat In The World-6:58 mins

Chandrasekharan Jagatheesan said...

Taking the Dhamma to the SC/STs

தமிழில் திரிபிடக மூன்று தொகுப்புகள்
மற்றும்
பன்னிரண்டாகவுள்ள மண்டலங்கள்
சுருக்கமான வரலாற்று முன் வரலாறு
ஸுத்தபிடக
வினயபிடகே
அபிதம்மபிடக
புத்தசமய நெறி முறைகளின் பன்னிரண்டாகவுள்ள மண்டலங்கள்
புத்தசமய நெறி முறைகளின் ஒன்பது மண்டலங்கள்

TIPITAKA

திரிபிடக மற்றும் பன்னிரண்டாகவுள்ள மண்டலங்கள் புத்தரின் 45 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக போதிக்கப்பட்ட கோட்பாடு தொகுப்பு. அது ஸுத்த (மரபொழுங்கு சார்ந்த போதனை),வினய (ஒழுங்கு சார்ந்த விதித் தொகுப்பு) மற்றும் அபிதம்ம (விளக்கவுரைகளின்) உள்ளடக்கு. திரிபிடக இப்பொழுதுள்ள படிவத்தில் தொகுத்து மற்றும் ஒழுங்கு படுத்தியது, சாக்கியமுனி புத்தருடன் நேரடியான தொடர்பிருந்த சீடர்களால். புத்தர் இறந்து போனார், ஆனால் அவர், மட்டுமழுப்பின்றி மரபுரிமையாக மனித இனத்திற்கு அளித்த உன்னத தம்மம் (தருமம்) இன்னும் அதனுடைய பண்டைய தூய்மையுடன் இருக்கிறது. புத்தர் எழுத்து மூலமாய்த் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ள பதிவுகள் யாவும் விட்டுச் செல்லாபோதிலும், அவருடைய மேன்மைதங்கிய கெளரவம் நிறைந்த சீடர்கள் அவற்றை ஞாபக சக்தியால் ஒப்புவித்து, பேணிக்காத்து மற்றும் அவற்றை வாய்மொழியாக தலைமுறை தலைமுறையாககைமாற்றிக் கொண்டுள்ளனர்.

சுருக்கமான வரலாற்று முன் வரலாறு

புத்தரின் இறுதி சடங்கிற்கப்புறம் உடனே, 500 மேன்மைதங்கிய கெளரவம் நிறைந்த அறஹதர்கள் (அருகதையுள்ளவர்கள்) முதலாவது பெளத்த சமயத்தினர் அவை என்றழைக்கப்பட்ட புத்தர் போதித்த போதனைகளை மறுபடிமுற்றிலும் சொல் அவை கூட்டினர். புத்தருடன் திடப்பற்றுடன் உடனிருந்த மற்றும் புத்தரின் முழுமை போதனையுரைகளையும் கேட்டுணரும் வாய்ப்புப் பெற்ற பிரத்தியேகமான சிறப்புரிமை வாய்ந்த பூஜிக்கத்தக்க ஆனந்தா, ஸுத்த (மரபொழுங்கு சார்ந்த போதனை) நெட்டுருப்பண்ணி ஒப்புவிவித்தார், அதே சமயம் பூஜிக்கத்தக்க உபாலி, வினய (ஒழுங்கு சார்ந்த விதித் தொகுப்பு) ஸங்கத்திற்கான நடத்தை விதிகளை நெட்டுருப்பண்ணி ஒப்புவிவித்தார்.முதலாவது பெளத்த சமயத்தினர் அவையின் ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பின், சில சீடர்கள் ஒரு சில சிறுபகுதி விதிகளின் மாற்றம் தேவை என உணர்ந்தனர். பழமையிலிருந்து நழுவாத பிக்குக்கள் மாற்றங்கள் எதுவும் தேவையில்லை எனக் கூறினர் அதே சமயம் மற்றவர்கள் சில ஒழுங்கு சார்ந்த விதிகளை (வினய) (ஒழுங்கு சார்ந்த விதித் தொகுப்பு)) சிறிது மாற்றியமைக்க வலியுருத்தினர்.முடிவில் அவருடைய அவைக்குப் பிறகு வேறான தனி வேறான புத்தமத ஞானக்கூடங்கள் உருவாக்குதல் வளரத் தொடங்கியது. மற்றும் இரண்டாவது அவையில் (வினய) (ஒழுங்கு சார்ந்த விதித் தொகுப்பு)) உரியதாயிருந்த விசயம் மட்டும் தான் விவாதம் செய்ப்பட்டது மற்றும் தம்மா பற்றிய கருத்து மாறுபாடு அறிவிக்கப் படவில்லை. மூன்றாம் நூற்றாண்டு அசோக சக்கரவர்த்தி காலத்தில் மூன்றாவது அவையில் ஸங்க சமூகத்தின் வேறான தனி வேறான நடத்தை விதிகளின் அபிப்பிராயங்கள் விவாதம் செய்ப்பட்டது. இந்த அவையில் வேறான தனி வேறான(வினய) (ஒழுங்கு சார்ந்த விதித் தொகுப்பு)) உரியதாயிருந்த விசயம் மட்டும் வரையறுக்கப்பபடவில்லை ஆனால் மேலும் தம்மா தொடர்பானதாகவும் இருந்தது. அபிதம்மபிடக இந்த அவையில் விவாதம் செய்ப்பட்டது மற்றும் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டது. ஸ்ரீலங்கா (இலங்கையில்) 80ம் நூற்றாண்டு கூடிய, நான்காம் அவை என அழைக்கப்படும் இந்த அவை சமயப்பணியார்வமுடைய வேந்தர் வட்டகாமினி அபைய கீழுள்ள ஆதரவுடன் கூடியது. அது இந்த காலத்தில் தான் திரிபிடக ஸ்ரீலங்காவில் முதன்முறையாக எழுத்து வடிவில் புத்தசமயத்தவரது புணித பாளி மொழியில் ஈடுபடுதலானது.

ஸுத்தபிடக, புத்தர் பெரும் அளவு அவரே வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் வழங்கிய போதனைகள் உளதாகும். ஒரு சில போதனைகள் அவருடைய மேன்மைதங்கிய கெளரவம் நிறைந்த சீடர்களால்ல கூட வழங்கப்பட்டுள்ளது (எடுத்துக்காட்டு.ஸாரிபுத்தா,ஆனந்தா,மொக்கல்லனா) அவற்றில் உள்ளடங்கியுள்ளது. விவரமாக எடுத்துக்கூறி வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் மற்றும் வெவ்வேறு நபர்கள் மனப்போகிற்குப் பொருந்தும் பிரகாரம் நீதிபோதனைகள் விவரமாக எடுத்துக்கூறி அதில் உள்ளடக்கியதால் அது ஒரு மருந்துக் குறிப்பு புத்தகம் போன்றதாகும். முரண்பாடானது என்பது போன்று அறிக்கைகள் இருக்கக்கூடும், ஆனால் அவைகள் தறுவாய்க்கு ஏற்ற புத்தர் கூற்று என்பதால் தவறாகத் தீர்மானி வேண்டியதில்லை. இந்த பிடக ஐந்து நிகாய அல்லது திரட்டுகள் பாகங்களாகப் பிரிப்பட்டுள்ளது. அதாவது:-

Chandrasekharan Jagatheesan said...


திக்க (நீளமான) நிகாய (திரட்டுகள்)
புத்தரால் கொடுக்கப்பட்ட 34 நீளமான போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.

மஜ்ஜிம (மத்திம) (நடுத்தரமான) நிகாய (திரட்டுகள்)

புத்தரால் கொடுக்கப்பட்ட 152 மத்திம ( நடுத்தரமான நீட்சி ) பல்வேறு வகைப்பட்ட விஷயங்கள் செயல் தொடர்பு உடன் போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.


ஸம்யுத்த (குவியல்) நிகாய (திரட்டுகள்)

குவியல் நிகாய (திரட்டுகள்) என அழைக்கப்படும் நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை அவற்றினுடைய பொருளுக்கு ஏற்ப 56 பங்குவரி குவியலாக கொய்சகமாக்கப்பட்டது. அது மூவாயிரம் விஞ்சி மிகுதியாக மாறும் தன்மையுள்ள நீளம் ஆனால் பெரும்பாலும் ஒப்பு நோக்காக சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது.

அங்குத்தர (கூடுதல் அங்கமான) (ஆக்கக்கூறு) நிகாய (திரட்டுகள்)

இறங்குதல் காரணி, கருத்தைக் கவர்கிற, கீழ் நோக்கி அல்லது ஏறத்தாழ தற்போதைக்கு உதவுகிற என அழைக்கப்படும் பதினொன்று பங்குவரி, ஒவ்வொன்று கொய்சகமாக்கப்பட்டது நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை கணக்கிடல் ஆக்கை ஒரு குறிப்பிட்ட கூடுதல் ஆக்கக் கூறு எதிராக அவை முன்னோடி மாதிரி இறங்குதல் காரணி. அது ஆயிரக்கணக்கான பெரும்பாலும் சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது. தன்னகம் கொண்டிரு


குத்தக (சுருக்கமான, சிறிய) நிகாய (திரட்டுகள்)

சுருக்கமான, சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்) வாசகம் மற்றும் ஆலோசனை மிக்க மாதிரி தணிந்த இரண்டு படுகைகள் : தம்மபத (ஒரு சமய சம்பந்தமான முற்றுத் தொடர் வாக்கியம் , மூன்று கூடைகள் நூட்கள் ஒன்றின் பெயர் , தம்மாவின் உடற்பகுதி அல்லது பாகம்), உதான (வார்த்தைகளால்,
மேல்நோக்கிய பேரார்வம், ஆவல் கொண்ட அல்லது மகிழ்ச்சி கூற்று, சொற்றொடர் , உணர்ச்சிமிக்க உறுதலுணர்ச்சி, மகிழ்ச்சி அல்லது மனத்துயரம் இரண்டனுள் ஒன்று), இதிவுத்தக ( இது குத்தகனிகாய நான்காம் புத்தகம் பெயர்), ஸுத்த ( ஒரு சரம், இழை ,: புத்தசமயம், சவுகதநூல் ஒரு பாகம்; ஒரு விதி, நீதி வாக்கியம் இறங்குதல் காரணி),தேரகாத-தேரிகாத( தேராக்களுக்கு உரியதானது), மற்றும் ஒரு சரடு ஜாதக ( பிறப்பு , பிறப்பிடம் , ஒரு பிறப்பு அல்லது : புத்தசமயம் விவேகம் வாழ்தல் , ஒரு ஜாதக, அல்லது புத்தரின் முந்திய பிறப்பு கதைளில் ஒன்று.)

Chandrasekharan Jagatheesan said...


இந்த ஐந்தாவது பதினைந்து நூட்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:-

சுருக்கமான பாதை (சமய விரிவுரை)


தம்மபத (மெய்ம்மை பாதை)


உதன (மனப்பூர்வமான முதுமொழி அல்லது ஓரசை நீண்ட நாலசைச்சீர்களான மகிழ்ச்சி)


இதி உத்தக (இவ்வாறாக அல்லது அவ்வாறாக கூறிய போதனைகள்)


ஸுத்த நிபட (சேர்த்த போதனைகள்)


விமான வத்து (வானியல் குடும்பங்கள் தனித்தனியாகத் தங்குதற்கேற்பப் பிரிக்கப்பட்ட பெரிய கட்டிட கதைகள்)


பேடா வத்து (இறந்து போன,மாண்டவர் கதைகள்)


தேராகாதா (சகோதரர்கள் வழிபாட்டுப் பாடல்கள்)


தேரிகாதா (சகோதரிகள் வழிபாட்டுப் பாடல்கள்)


ஜாதகா (பிறப்பு கதைகள்)


நித்தேச (விளக்கிக்காட்டுதல்)


பதிசம்பித (பகுத்து ஆராய்கிற அறிவு)


அபதான (ஞானிகள் வாழ்க்கை)


புத்தவம்ஸ (புத்தரின் வரலாறு)


சாரிய பிடக (நடத்தை முறைகள்)



தமிழ்

ஸுத்தபிடக-திக்க நிகாய

பொத்தபாத ஸுத்த


பொத்தபாதாவின் கேள்விகள்

பொத்தபாதா புலனுணர்வு, விழிப்புணர்வுநிலை, மனத்தின் அறிவுத்திறம், சிந்தனா சக்தி, ஆகியவற்றின் இயற்கை ஆற்றல் குறித்து பல்வேறு வகைப்பட்ட கேள்விகள் வினவுகிறார்.


இப்பொழுது, பந்த்தே, எது முதலாவது எழும்புவது புலனுணர்வா, அடுத்து ஞானமா ? அல்லது ஞானம் முதலாவது மற்றும் புலனுணர்வு அடுத்ததா? அல்லது ஒரே நேரத்தில் புலனுணர்வும் ஞானமும் எழும்புகிறதா?


பொத்தபாதா, முதலாவது புலனுணர்வும் பின்னால் ஞானம் எழும்புகிறது. மற்றும் புலனுணர்வு எழும்புகிறபோது ஞானம் எழும்புகிறது. ஒரு பிரித்தறியும் நிலை சார்ந்துள்ள என்னுடைய இந்த ஞானம் எழும்பியது. இவ்வழியான வரம்பின் காரண ஆய்வால் ஒருவர் எப்படி முதலாவது புலனுணர்வு எழும்புகிறது மற்றும் ஞானம் அடுத்து என்று உணர முடியும். மற்றும் எவ்வாறு புலனுணர்வு எழும்பியதால், ஞானம் எழும்பிமயது என்றும்.

பாளி

ஸங்யா நு கொ பந்தே பதமம் உப்பஜ்ஜத்தி பச்சா ஞானம்? உதஹு ஞானம் 
பதமம் உப்பஜ்ஜத்தி பச்சா ஸங்யா? உதஹு ஸங்யா ச ஞானச அனுப்பம் ஆசரிமம் 
உப்பஜ்ஜன்தி?'தி.


ஸங்யா நு கொ பொத்தபாதா பதமம் உப்பஜ்ஜத்தி பச்சா ஞானம். ஸங்யுபாத ச பன ஞானுப்பாதொ ஹோதி. ஸோ ஏவங் பஜானாதி: இதப்பச்சயா ச ஞானம் உதபாடிதி. இமினா கொ ஏதங் பொத்தபாதா பரிவாவென வெதித்தப்பம். யதா ஸங்யா பதமம் உப்பஜ்ஜத்தி பச்சா ஞானம். ஸங்யுபாத ச பன ஞானுப்பாதொ ஹோதி'தி.

Chandrasekharan Jagatheesan said...


>>ஸுத்தபிடக-திக்க நிகாய Sutta Piṭaka >> Digha Nikāya

DN 16 - (D ii 137)

மஹாபரினிப்பண ஸுத்த (அபார வீடுபேற்றுநிலை குறிக்கோள் எய்தல்)

- இறுதி நெறிமுறைக் கட்டளைத்தொகுதி -


இந்த ஸுத்த (சூத்திரத்தொகுதி ) புத்தர் அவரை பின்பற்றுபவர்கள் பொருட்டு பற்பலவிதமான கொய்சகமாக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான நெறிமுறைக் கட்டளைத்தொகுதி குழுமத்தை முன்னேற்றமுற்ற இக்காற்கு நமக்கு கொடுத்திறுக்கிறார்,

தமிழ்

(தம்மாவின் உருப்பளிங்கு)

நான் Dhammādāsa (தம்மாவின் உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும் தம்மாவை வியாக்கியானம் பண்ண (பிரசங்கம் செய்ய) விரும்புகிரேன்,ariyasāvaka (புனிதமான சீடர்)ஆக ஆட்கொண்டு, ஒருவேளை அவர் தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக் கொண்டால்:
'ஆக எனக்கு, மேலும் niraya (நரகம்) இல்லை, மேலும் tiracchāna-yoni ( மிருகம சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் pettivisaya (ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்) இல்லை, மேலும் பாக்கியவீனம், துரதிருஷ்டம், துக்க நிலை இல்லை, நான் sotāpanna (புனல் பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவன், sambodhi (முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர இருத்தல் உறுதி.


மற்றும் என்ன, Ānanda (ஆனந்தா), தம்மா மீதான அந்த பிரசங்கம் Dhammādāsa (தம்மாவின் உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும் தம்மாவை வியாக்கியானம் பண்ண (பிரசங்கம் செய்ய) விரும்புகிரேன், ariyasāvaka (புனிதமான சீடர்) ஆக ஆட்கொண்டு, ஒருவேளை அவர் தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக் கொண்டால்:
'ஆக எனக்கு, மேலும் niraya (நரகம்) இல்லை, மேலும் tiracchāna-yoni ( மிருகம சாம்ராஜ்யம்) இல்லை, மேலும் pettivisaya (ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்) இல்லை, மேலும் பாக்கியவீனம், துரதிருஷ்டம், துக்க நிலை இல்லை, நான் sotāpanna (புனல் பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவன், sambodhi (முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர இருத்தல் உறுதி தானே?
இங்கு,ஆனந்தா,புனிதமான சீடர் Buddhe aveccappasāda (புத்தர் இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)உடைய வராக குணிக்கப் படுகிரார்.


பாளி


தம்மாதாஸ

தம்மாதாஸங் நாம தம்மா-பரியாயங், யேன ஸம்மன்னாகதொ ஆரியஸாவகொ ஆகன்கமானொ அட்டணாவ அட்டாணங் ப்யா - கரெய்ய: கின-நிரயோ-மி கின-திர்ச்சான-வொனி கின-பெட்டிவிசவொ கின் அப்பாவ-துக்கதி-வினிபாதொ, ஸோதாப்பன்னொ - ஹமஸ்மி அவினிபாதொ-தம்மொ நியதொ ஸம்போதி பரயனொ'தி.

கதமொ ச ஸொ, ஆனந்தா, தம்மாதாஸொ தம்மா-பரியாயவொ, யேன ஸம்மன்னாகதொ ஆரியஸாவகொ ஆகன்கமானொ அட்டணாவ அட்டாணங் ப்யா - கரெய்ய: கின-நிரயோ-மி கின-திர்ச்சான-வொனி கின-பெட்டிவிசவொ கின் அப்பாவ-துக்கதி-வினிபாதொ, ஸோதாப்பன்னொ - ஹமஸ்மி அவினிபாதொ-தம்மொ நியதொ ஸம்போதி பரயனொ'தி?

இத்'ஆனந்தா, ஆரியஸாவகொ புத்தே அவெச்சப்பஸாத ஸம்மன்னாகதொ ஹோதி



>>ஸுத்தபிடக-திக்க நிகாய Sutta Piṭaka >> Digha Nikāya

போதிசத்தா மேன்மை பொருந்திய நேர்த்தி வாய்ந்த மனிதர் ஸுத்த நீதி வாக்கியம்
- விழிப்புணர்வு மேல் ஆஜரா கிருத்தல் -
( மஹா+ ஸதிபத்தான)

Chandrasekharan Jagatheesan said...

Mahāsatipaṭṭhāna Sutta
— Attendance on awareness —
[ mahā+satipaṭṭhāna ]



இந்த ஸுத்த நீதி வாக்கியம் ஆழ்நிலைத் தியானத்திற்கு முக்கியமான தொடர்புள்ளதென விசாலமாக ஆய்ந்த கருத்து
This sutta is widely considered as a the main reference for meditation practice.

தமிழ்


உத்தேஸ (ஆயத்தப்படுத்தல்)

I. மெய்யார்வ தியான ஜாக்கிரதை ஸ்தாபித்தல்
A. உள்ளுயிர்ப்பு மற்றும் ஒரு தடவை மூச்சு வாங்கிவிடுதல் பிரிவு ( வினை அடிப்படை, ஒரு சில சமய சம்பந்தமான அப்பியாசம் பாடம் அல்லது ஆழ்நிலைத் தியான செயல்முறை சார்ந்த நியதி வழி, நீடமைதி, நினை விழந்த நிலை மெய்மறந்த மகிழ்ச்சி மற்றும் நாலடி பாதை எய்துதல்).
B. ஒழுக்க நடை பாதை பிரிவு ( நான்கு இரியாபத அங்கஸ்திதி இருக்கின்றது, அதாவது: நடத்தல், நிற்றல், உட்கார்ந்திருத்தல், சயனிப்பு)
C.முழு விழிப்புடனிருக்கிற, உணர் திறன், உணர்வு பிரிவு.
D. பின்வருங் காலத்துக்குரிய எதிர்நோக்கு ஆசை பிரிவு.
E.மூலக்கூறு அல்லது அடிப்படையான பொருள், அடிப்படை மெய்ம்மை, வண்ணம், நாச்சுவை, ஒலியலை, புலங்கொளி மூலப் பொருள்,உடலைச் சார்ந்த அடிப்படை மெய்ம்மை அல்லது மூன்று உயிரின உடற் கசிவுப்பொருள் சளி, காற்று மற்றும் பித்தநீர், தகனம் செய்த பிந்திய உடல் சிதைவெச்சம் உடற்பகுதியான மூலக் கூறு தசை, இரத்தம், எலும்புகள்: ஒரு புனித திருச்சின்னம், ஒரு உயிரினப்படிவம், ஒரு மாழை.
F.ஒன்பது கல்லறை எலும்புகளைக் கொட்டும் மதிலகச் சுற்றுநில இடம்.

Note: infobubbles on all Pali words


Pāḷi


Uddesa

I. Kāyānupassanā
I.காயானுபஸ்ஸன
A. Ānāpāna Pabba
A.ஆனாபான பப்ப (கம்மத்தானங்)
B. Iriyāpatha Pabba
B.இரியாபத பப்ப
C. Sampajāna Pabba
C.ஸம்பஜான பப்ப
D. Paṭikūlamanasikāra Pabba
D.பதிகுலமானஸிகார பப்ப
E. Dhātumanasikāra Pabba
E.தாதுமானஸிகார பப்ப
F. Navasivathika Pabba
E.நவஸிவதக பப்ப


II. Vedanānupassanā


Chandrasekharan Jagatheesan said...



English


Introduction

I. Observation of Kāya
I.Fixing the attention, earnest meditation
A. Section on ānāpāna
A.Section on the Basis of action. This term is applied to certain religious exercises or meditations, by means of which samādhi, jhāna and the four Paths are attained. Each of these is based on a certain formula or rite, also called kammaṭṭhānaṃ
B. Section on postures
B.Section on Way of deportment. There are four iriyāpathas or postures, viz. walking, standing sitting, lying down.
C. Section on sampajañña
C.Section on Knowing, understanding, conscious.
D. Section on repulsiveness
D.Section on To expect, await, desire
E. Section on the Elements
E.Section on Primary or elementary substance; principle, element, material; a property of a primary substance, as colour, taste, sound; an organ of sense; a bodily principle or humour of which there are three, phlegm, wind and bile; a constituent of the body, as flesh, blood, bones; the remains of a body after cremation; a sacred relic; a fossil; a metal
F. Section on the nine charnel grounds



II. Observation of Vedanā

உத்தேஸ (ஆயத்தப்படுத்தல்)
அத்தகைய எம் வல்லமைமிக்க சவுகதநூல் இயற்கை ஆற்றல்:

எந்த நான்கு?இங்கு பிக்குக்களுக்களா, ஒரு பிக்கு kāye kāyānupassī (உடலை உடல் கண்காணிப்புடன்) கவனித்து வசிக்கிரார் ātāpī sampajāno satimā,வேறு வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்கிரார். வேறு வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க Vedanāsu vedanānupassī உறுதலுணர்ச்சி கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார். வேறு வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக Citte cittānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, சித்த நலம் கருதி ண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார். மனத்தால் இயக்கப்படுகிற அபூர்வமான வினயா(ஒழுக்கம்) காக்க வேறு வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.

பாளி

எவங் மெ ஸுத்தங்

கதமெ சத்தாரோ ?இத பிக்க்காவெ,காயெ காயானுபஸ்ஸி விஹாரதி ஆதாபி ஸம்பஜானொ ஸதிமா, வினய்ய லோகெ அபிஜ்ஜா தொமனஸம். வேதனாஸு வேதனானுபஸ்ஸி விஹாரதி ஆதாபி ஸம்பஜானொ ஸதிமா, வினய்ய லோகெ அபிஜ்ஜா தொமனஸம். சித்தெ சித்தானுபஸ்ஸி விஹாரதி ஆதாபி ஸம்பஜானொ ஸதிமா, வினய்ய லோகெ அபிஜ்ஜா தொமனஸம். தம்மெஸு தம்மானுபஸ்ஸி விஹாரதி ஆதாபி ஸம்பஜானொ ஸதிமா, வினய்ய லோகெ அபிஜ்ஜா தொமனஸம்.

மிஷனரிகள் ஆப்பிரிக்கா வந்தபோது அவர்களிடம்
பைபிள் மற்றும் நம்மிடம் நிலம் இருந்தது. அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்யலாம் என்று கூறினார்கள்: எங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டோம். நாங்கள் திறந்த போது நம்மிடம் பைபிள் மற்றும் அவர்களிடம் நிலம் இருந்தது.
- (டெஸ்மண்ட் டுட்டு)
பிராமணர்கள் பாபிலோனியாவிலிருந்து இந்தியா வந்த போது, அவர்களிடம் மனுஸ்மிருதி மற்றும் நம்மிடம் நிலம் இருந்தது . அவர்கள், "வழி பாடு செய்யலாம் என்று கூறினார்கள்": எங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டோம். நாங்கள் திறந்த போது நம்மிடம் மனுஸ்மிருதி மற்றும் அவர்களிடம் நிலம் இருந்தது.
buddha vilokite statues - Google Search

Unknown said...

Saṃyutta Nikāya
[samyutta:
group] The Saṃyutta Nikāya gathers the suttas according to their
subject in 56 sub-groups called saṃyuttas. It contains more than three
thousand discourses of variable length, but generally relatively short.

குவியல் நிகாய (திரட்டுகள்)

குவியல்
நிகாய (திரட்டுகள்) என அழைக்கப்படும் நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை அவற்றினுடைய
பொருளுக்கு ஏற்ப 56 பங்குவரி குவியலாக கொய்சகமாக்கப்பட்டது. அது மூவாயிரம்
விஞ்சி மிகுதியாக மாறும் தன்மையுள்ள நீளம் ஆனால் பெரும்பாலும் ஒப்பு
நோக்காக சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது.

Aṅguttara Nikāya
[aṅg:
factor | uttara: additionnal] The Aṅguttara Nikāya is subdivized in
eleven sub-groups called nipātas, each of them gathering discourses
consisting of enumerations of one additional factor versus those of the
precedent nipāta. It contains thousands of suttas which are generally
short.

கூடுதல் அங்கமான (ஆக்கக்கூறு) நிகாய (திரட்டுகள்)

இறங்குதல்
காரணி, கருத்தைக் கவர்கிற, கீழ் நோக்கி அல்லது ஏறத்தாழ தற்போதைக்கு
உதவுகிற என அழைக்கப்படும் பதினொன்று பங்குவரி, ஒவ்வொன்று
கொய்சகமாக்கப்பட்டது நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை கணக்கிடல் ஆக்கை ஒரு
குறிப்பிட்ட கூடுதல் ஆக்கக் கூறு எதிராக அவை முன்னோடி மாதிரி இறங்குதல்
காரணி. அது ஆயிரக்கணக்கான பெரும்பாலும் சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை
நிரம்பியது. தன்னகம் கொண்டிரு

Khuddaka Nikāya
[khuddha: short,
small] The Khuddhaka Nikāya short texts and is considered as been
composed of two stratas: Dhammapada, Udāna, Itivuttaka, Sutta Nipāta,
Theragāthā-Therīgāthā and Jātaka form the ancient strata, while other
books are late additions and their authenticity is more questionable.

சுருக்கமான, சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்)

சுருக்கமான,
சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்) வாசகம் மற்றும் ஆலோசனை மிக்க மாதிரி தணிந்த
இரண்டு படுகைகள் : தம்மபத (ஒரு சமய சம்பந்தமான முற்றுத் தொடர் வாக்கியம் ,
மூன்று கூடைகள் நூட்கள் ஒன்றின் பெயர் , தம்மாவின் உடற்பகுதி அல்லது
பாகம்), உதான (வார்த்தைகளால்,
மேல்நோக்கிய பேரார்வம், ஆவல் கொண்ட அல்லது
மகிழ்ச்சி கூற்று, சொற்றொடர் , உணர்ச்சிமிக்க உறுதலுணர்ச்சி, மகிழ்ச்சி
அல்லது மனத்துயரம் இரண்டனுள் ஒன்று), இதிவுத்தக ( இது குத்தகனிகாய நான்காம்
புத்தகம் பெயர்), ஸுத்த ( ஒரு சரம், இழை ,: புத்தசமயம், சவுகதநூல் ஒரு
பாகம்; ஒரு விதி, நீதி வாக்கியம் இறங்குதல் காரணி),தேரகாத-தேரிகாத(
தேராக்களுக்கு உரியதானது), மற்றும் ஒரு சரடு ஜாதக ( பிறப்பு , பிறப்பிடம் ,
ஒரு பிறப்பு அல்லது : புத்தசமயம் விவேகம் வாழ்தல் , ஒரு ஜாதக, அல்லது
புத்தரின் முந்திய பிறப்பு கதைளில் ஒன்று.)

Jagatheesan Chandrasekharan said...



up a level
தமிழில் திரபிடக மூன்று தொகுப்புகள்TIPITAKA-ஸுத்தபிடக-Section-C-
from FREE ONLINE eNālāndā Research and
Practice UNIVERSITY through http://sarvajan.ambedkar.org


இந்த நூட்கள் வெளியீடு காட்சிமுறை உருவரைக்குறிப்பு தேவனாகரி எழுத்துப் பிரதியில் திபிடக முக்கூடைகளின் சஹ்ஹுவ ஸாக்யன (ஆறாவது மன்றம்) பதிப்பு.

This outline displays the publication of books in the Devan±gari-script edition of the
Chaμμha Saag±yana (Sixth Council) Tipiμaka. The names of the volumes are displayed in italics with the suffix “-p±1⁄4i” indicating
the volume is part of the root Tipiμaka, rather than commentarial literature. This outline lists the root volumes only.
Please note: These books are in P±li only, in Devan±gari script, and are not for sale.

No set of English translations is available. For further information please see: www.tipitaka.org

விநய பியுயக Vinaya Piμaka
(மூன்று மண்டலங்கள், 5 நூட்களாக அச்சடிக்கப்பட்டது)

(Three divisions, printed in 5 books)

1.ஸுத்த விபாக(ஒரு சர மண்டலம்) [பிக்குக்கள் மற்றும் பிக்குனிகளுக்கான தன்னகம் கொண்ட
விதிகளின் இரண்டு நூட்கள்]

Sutta Vibhaaga [two books containing rules for the bhikkhus and
bhikkhunis, outlining eight classes of offences]


திபிடக முக்கூடைகள்

Tipiμaka (three “baskets”)

ஸுத்த பியுயக

( ஐந்து திரட்டுகள்)

Sutta Piμaka

(Five nik±yas, or collections)

The
Sutta Piṭaka contains the essence of the Buddha’s teaching regarding
the Dhamma. It contains more than ten thousand suttas. It is divided in
five collections called Nikāyas (A multitude, assemblage; a collection; a
class, order, group; an association, fraternity, congregation; a house,
dwelling).

நெறி முறைக் கட்டளை ஆணைக் கூடை தம்மா பற்றி புத்தர்
கற்பித்த மெய்ம்மை சாறு நிரம்பியது. அது பதினாயிரம் விஞ்சி மிகுதியாக நெறி
முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது. அது நிகாய ( ஒரு பேரெண்ணிக்கை,
ஒன்றுகூடுதல் ஒரு வகை, வரிசைமுறை, குவியல், ஓர் கூட்டமைப்பு,
பொதுநோக்கங்கள் கொண்ட, ஒருங்கு கூட்டுதல், ஒரு குடும்பமரபுக் குழு,
கருத்தூன்றி நீடித்த ) என அழைக்கப்படும் ஐந்து திரட்டுகளாக பிரிந்துள்ளது.

Dīgha Nikāya
[dīgha:
long] The Dīgha Nikāya gathers 34 of the longest discourses given by
the Buddha. There are various hints that many of them are late additions
to the original corpus and of questionable authenticity.

நீளமான நிகாய (திரட்டுகள்)
புத்தரால் கொடுக்கப்பட்ட 34 நீளமான போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.

Majjhima Nikāya
[majjhima:
medium] The Majjhima Nikāya gathers 152 discourses of the Buddha of
intermediate length, dealing with diverse matters.

மத்திம (நடுத்தரமான) நிகாய (திரட்டுகள்)

புத்தரால்
கொடுக்கப்பட்ட 152 மத்திம ( நடுத்தரமான நீட்சி ) பல்வேறு வகைப்பட்ட
விஷயங்கள் செயல் தொடர்பு உடன் போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

PANNDITHAR .KA. AYOTHIDHASAR and Baba Saheb Dr BR Ambedkar have left us with a task of spreading the Teachings of the Buddha. Let us translate Tipitaka the Buddha's own words in as many languages as possible for Bahujan Hitaya Bahujan Sukhaya i.e., for the Welfar, Happiness and Peace for all societies.

Thanking you

With lots of Metta

Jagatheesan Chandrasekharan

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Sutta Piμaka

(Five nik±yas, or collections)

1. D2gha-nik±ya [34 suttas; 3 vaggas, or chapters (each a book)]
(1) S2lakkhandavagga-p±1⁄4i (13 suttas)
(2) Mah±vagga-p±1⁄4i (10 suttas)
(3) P±μikavagga-p±1⁄4i (11 suttas)

2. Majjhima-nik±ya [152 suttas;15 vaggas; divided in 3 books,
5 vaggas each, known as paoo±sa (‘fifty’)]

(1) M3lapaoo±ssa-p±1⁄4i (the ‘root’ fifty)
1. M3lapariy±yavagga (10 suttas)
2. S2han±davagga (10 suttas)
3. Tatiyavagga (10 suttas)

4. Mah±yamakavagga (10 suttas)

5. C31⁄4ayamakavagga (10 suttas)
(2) Majjhimapaoo±sa-p±1⁄4i (the ‘middle’ fifty)

6. Gahapati-vagga (10 suttas)
7. Bhikkhu-vagga (10 suttas)
8. Paribb±jaka-vagga (10 suttas)
9. R±ja-vagga (10 suttas)

10. Br±hmana-vagga (10 suttas)
(3) Uparipaoo±sa-p±1⁄4i (means ‘more than fifty’)

11. Devadaha-vagga (10 suttas)
12. Anupada-vagga (10 suttas)
13. Suññata-vagga (10 suttas)
14. Vibhaaga-vagga (12 suttas)
15. Sa1⁄4±yatana-vagga (10 suttas)

3. Sa1⁄2yutta-nik±ya [2,904 (7,762) suttas; 56 sa1⁄2yuttas; 5 vaggas; divided
into 6 books]

(1) Sag±thavagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i (11 sa1⁄2yuttas)
(2) Nid±navagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i (10 sa1⁄2yuttas)
(3) Khandavagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i (13 sa1⁄2yuttas)
(4) Sa1⁄4±yatanavagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i (10 sa1⁄2yuttas)
(5) Mah±vagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i Vol I ( 6 sa1⁄2yuttas)
(6) Mah±vagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i Vol II ( 6 sa1⁄2yuttas)

4. Aaguttara-nik±ya [9,557 suttas; in11 nip±tas, or groups, arranged purely
numerically; each nip±ta has several vaggas; 10 or more suttas in
each vagga; 6 books]

(1) Eka-Duka-Tika-nipata-p±1⁄4i (ones, twos, threes)
(2) Catukka-nipata-p±1⁄4i (fours)
(3) Pañcaka-nipata-p±1⁄4i (fives)
(4) Chakka-Sattaka-nipata-p±1⁄4i (sixes, sevens)

(5) Aμμhaka-Navaka-nipata-p±1⁄4i (eights, nines)
(6) Dasaka-Ekadasaka-nipata-p±1⁄4i (tens, elevens)

5. Khuddaka-nik±ya [the collection of small books, a miscellaneous gather-
ing of works in 18 main sections; it includes suttas, compilations of
doctrinal notes, histories, verses, and commentarial literature that has
been incorporated into the Tipiμaka itself.; 12 books]

(1) Kuddhakap±tha,Dhammapada & Ud±na-p±1⁄4i

Jagatheesan Chandrasekharan said...

1. Kuddhakap±tha (nine short formulae and suttas, used as a training manual for
novice bhikkhus)
2. Dhammapada (most famous of all the books of the Tipiμaka; a collection of 423
verses in 26 vaggas)

3. Ud±na (in 8 vaggas, 80 joyful utterances of the Buddha, mostly in verses, with

some prose accounts of the circumstances that elicited the utterance)

(2) Itivuttaka, Suttanip±ta-p±1⁄4i
4. Itivuttaka (4 nip±tas, 112 suttas, each beginning, “iti vutta1⁄2 bhagavata” [thus was
said by the Buddha])
5. Suttanip±ta (5 vaggas; 71 suttas, mostly in verse; contains many of the best
known, most popular suttas of the Buddha

(3) Vim±navatthu, Petavatthu, Therag±th± & Therig±th±-p±1⁄4i
6. Vim±navatthu (Vim±na means mansion; 85 poems in 7 vaggas about acts of
merit and rebirth in heavenly realms)
7. Petavatthu (4 vaggas, 51 poems describing the miserable beings [petas] born in
unhappy states due to their demeritorious acts)
8. Therag±th± (verses of joy and delight after the attainment of arahatship from 264
elder bhikkhus; 107 poems, 1,279 g±thas)
9. Therig±th± (same as above, from 73 elder nuns; 73 poems, 522 g±thas)

(4) J±taka-p±1⁄4i, Vol. I
(5) J±taka-p±1⁄4i, Vol II

10. J±taka (birth stories of the Bodisatta prior to his birth as Gotama Buddha; 547
stories in verses, divided into nip±ta according to the number of verses required to
tell the story. The full J±taka stories are actually in the J±taka commentaries that
explain the story behind the verses.

(6) Mah±nidessa-p±1⁄4i
(7) C31⁄4anidessa-p±1⁄4i

11. Nidessa (commentary on two sections of Suttanip±ta)
Mah±nidessa: commentary on the 4th vagga
C31⁄4anidessa: commentary on the 5th vagga and

the Khaggavis±oa sutta of the 1st vagga
(8) Paμisambhid±magga-p±1⁄4i

12. Paμisambhid±magga (an abhidhamma-style detailed analysis of the Buddha’s
teaching, drawn from all portions of the Vin±ya and Sutta Piμakas; three vaggas,
each containing ten topics [kath±])

(9) Apad±na-p±1⁄4i, Vol. I
13. Apad±na (tales in verses of the former lives of 550 bhikkhus and 40 bhikkhunis)

(10) Apad±na, Buddhava1⁄2sa & Cariy±piμaka-p±1⁄4i

14. Buddhava1⁄2sa (the history of the Buddhas in which the Buddha, in answer to a
question from Ven. Sariputta, tells the story of the ascetic Sumedha and D2paakara
Buddha and the succeeding 24 Buddhas, including Gotama Buddha.)
15. Cariy±piμaka (35 stories from the J±taka arranged to illustrate the ten p±ram2)

(11) Nettippakarana, Peμakopadesa-p±1⁄4i

16. Nettippakarana (small treatise setting out methods for interpreting and explain-
ing canonical texts)
17. Peμakopadesa (treatise setting out methods for explaining and expanding the
teaching of the Buddha)

Jagatheesan Chandrasekharan said...


(12) Milindapañha-p±1⁄4i

18. Milinda-pañha (a record of the questions posed by King Milinda and the
answers by Ven. Nagasena; this debate took place ca. 500 years after the
mah±parinibb±na of the Buddha)


Abhidhamma Piμaka

[Seven sections of systematic, abstract exposition of all dhammas; printed in
12 books]

1. Dhammasaagao2
(enumeration of the dhammas)

(1) Dhammasaagao2-p±1⁄4i

2. Vibhaaga-p±1⁄42
(distinction or analysis of dhammas)

(2) Vibhaaga-p±1⁄42

3. Dh±tukath±
(discussion of elements; these 1st three sections form a trilogy that
must be digested as a basis for understanding Abhidhamma)

4. Puggalapaññatti
(designation of individuals; ten chapters: the 1st dealing with single
individuals, the 2nd with pairs, the 3rd with groups of three, etc.

(3) Dh±tukath±-Puggalapaññatti-p±1⁄42

5. Kath±vatthu-p±1⁄42
(points of controversy or wrong view; discusses the points raised and
settled at the 3rd council, held at the time of Aœoka’s reign, at Patna)

(4) Kath±vatthu-p±1⁄42

6. Yamaka-p±1⁄42
(book of pairs; a use of paired, opposing questions to resolve ambi-
guities and define precise usage of technical terms)

(5) Yamaka-p±1⁄42, Vol I
(6) Yamaka-p±1⁄42, Vol II
(7) Yamaka-p±1⁄42, Vol III

7. Paμμh±na
(book of relations; the elaboration of a scheme of 24 conditional
relations [paccaya] that forms a complete system for understanding
the mechanics of the entire universe of Dhamma)

(8) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol I
(9) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol II
(10) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol III
(11) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol IV
(12) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol V

(1) P±r±jika-p±1⁄4i Bhikku
p±r±jik± (expulsion) 4
saaghadises± (meetings of the Sangha) 13
aniyat± (indeterminate) 2
nissagiy± p±cittiy± (expiation with forfeiture) 30

(2) P±cittiya-p±1⁄4i
suddha p±cittiy± (ordinary expiation) 92
p±tidesaniy± (confession re: alms food) 4
sekhiya (concerning etiquette & decorum) 75
adhikaraoasamath± (legal process) 7

(concludes with bhikkuni vinaya rules) ______
227

Bhikkhuni

8
17
0
30

166
8
75
7
______
311

2. Khandaka [two books of rules and procedures]
(3) Mah±vagga-p±1⁄4i (10 sections [khandhakas]; begins with historical accounts of the

Buddha’s enlightenment, the first discourses and the early growth of the Sangha;
outlines the following rules governing the actions of the Sangha:
1. rules for admission to the order (upasampad±)
2. the uposatha meeting and recital of the p±timokkha

3. residence during the rainy season (vassa)
4. ceremony concluding the vassa, called pav±rao±
5. rules for articles of dress and furniture
6. medicine and food
7. annual distribution of robes (kaμhina)
8. rules for sick bhikkhus, sleeping and robe material
9. mode of executing proceedings of the Sangha
10. proceedings in cases of schism

(4) C31⁄4avagga-p±1⁄4i (or Cullavagga) (12 khandakas dealing with further rules and proce-
dures for institutional acts or functions, known as saaghakamma:
1. rules for dealing with offences that come before the Sangha
(saagh±disesa)

2. procedures for putting a bhikkhu on probation
3. procedures for dealing with accumulation of offences by a bhikkhu
4. rules for settling legal procedures in the Sangha
5. misc. rules for bathing, dress, etc.
6. dwellings, furniture, lodging, etc.
7. schisms
8. classes of bhikkhus and duties of teachers & novices
9. exclusion from the p±timokkha
10. the ordination and instruction of bhikkhunis
11. account of the 1st council at R±jagaha
12. account of the 2nd council at Ves±li

3. Pariv±ra-p±1⁄4i [a summary of the vinaya, arranged as a
catechism for instruction and examination]

(5) Pariv±ra-p±1⁄4i The fifth book of vinaya serves as a kind of manual enabling the reader
to make an analytical survey of the whole of Vinaya Piμaka.



Jagatheesan Chandrasekharan said...


Sutta Piṭaka -Digha Nikāya

DN 9 -
Poṭṭhapāda Sutta
{excerpt}
— The questions of Poṭṭhapāda —

Poṭṭhapāda asks various questions reagrding the nature of Saññā.

Note: plain texts

ஸஞ்யா
நு கொ பந்தெ பதமங் உப்பஜ்ஜதி, பச்சா ஞானங்? உதாஹு ஞானங் பதமங் உப்பஜ்ஜதி,
பச்சா ஸஞ்யா? உதாஹு ஸஞ்யா ச ஞானங்ச அபுபங் ஆசரிமங் உப்பஜ்ஜந்தி?’ தி.

Saññā nu kho bhante paṭhamaṃ uppajjati, pacchā ñāṇaṃ? Udāhu ñāṇaṃ
paṭhamaṃ uppajjati, pacchā saññā? Udāhu saññā ca ñāṇañca apubbaṃ
acarimaṃ uppajjantī?’ ti.


இப்பொழுது, பந்த்தே, எது முதலாவது எழும்புவது புலனுணர்வா,ஞானங் அடுத்ததா? அல்லது ஞானங் முதலாவது மற்றும் புலனுணர்வு அடுத்ததா? அல்லது ஒரே நேரத்தில் புலனுணர்வும் ஞானமும் எழும்புகிறதா?


Now, lord, does perception arise first, and knowledge after; or does
knowledge arise first, and perception after; or do perception &
knowledge arise simultaneously? 



ஸஞ்யா கொ பொத்தபாதப தமங் உப்பஜ்ஜதி பச்சா ஞானங். ஸன்யுப்பாதா ச பன ஞானுப்பாதொ ஹோதி. ஸொ ஏவங் பஜானாதி: இதப்பச்சாயா கிர மெ ஞானங் உதபாதிதி. இமினா கொ ஏதங் பொத்தபாத பரியாயென வேதிதப்பங், யதா ஸஞ்யா பதமங் உப்பஜ்ஜதி பச்சா ஞானங், ஸன்யுப்பாதொ ச பன ஞானுப்பாதொ ஹோதி’தி.


Saññā kho poṭṭhapāda paṭhamaṃ uppajjati pacchā ñāṇaṃ. Saññuppādā ca pana
ñāṇuppādo hoti. So evaṃ pajānāti: idappaccayā kira me ñāṇaṃ udapādīti.
Iminā kho etaṃ poṭṭhapāda pariyāyena veditabbaṃ, yathā saññā paṭhamaṃ
uppajjati pacchā ñāṇaṃ, saññuppādo ca pana ñāṇuppādo hotī’ ti. 


பொத்தபாத, முதலாவது
புலனுணர்வும் பின்னால் ஞானம் எழும்புகிறது.மற்றும் புலனுணர்வு
எழும்புகிறபோது ஞானம் எழும்புகிறது. ஒரு பிரித்தறியும் நிலை சார்ந்துள்ள
என்னுடைய இந்த ஞானம் எழும்பியது. இவ்வழியான வரம்பின் காரண ஆய்வால் ஒருவர்
எப்படி முதலாவது புலனுணர்வு எழும்புகிறது மற்றும் ஞானம் அடுத்து என்று உணர
முடியும் மற்றும் எவ்வாறு புலனுணர்வு எழும்பியதால், ஞானம் எழும்பிமயது
என்றும்.

Potthapada, perception arises first, and
knowledge after. And the arising of knowledge comes from the arising of
perception. One discerns, ‘It’s in dependence on this that my knowledge
has arisen.’ Through this line of reasoning one can realize how
perception arises first, and knowledge after, and how the arising of
knowledge comes from the arising of perception.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Sutta Piṭaka-Digha Nikāya

DN 16 - (D ii 137)
Mahāparinibbāna Sutta
{excerpts}
— The last instructions —
[mahā-parinibbāna]

This
sutta gathers various instructions the Buddha gave for the sake of his
followers after his passing away, which makes it be a very important set
of instructions for us nowadays.

Note: infobubbles on all Pali words except in section with light green background color

Dhammādāsaṃ
nāma dhamma-pariyāyaṃ desessāmi, yena samannāgato ariyasāvako
ākaṅkhamāno attanāva attānaṃ byā-kareyya: ‘khīṇa-nirayo-mhi
khīṇa-tiracchāna-yoni khīṇa-pettivisayo khīṇ’āpāya-duggati-vinipāto,
sotāpanno-hamasmi avinipāta-dhammo niyato sambodhi-parāyaṇo’ ti. 

(The Mirror of the Dhamma)

I
will expound the discourse on the Dhamma which is called Dhammādāsa,
possessed of which the ariyasāvaka, if he so desires, can declare of
himself: ‘For me, there is no more niraya, no more tiracchāna-yoni, no
more pettivisaya, no more state of unhappiness, of misfortune, of
misery, I am a sotāpanna, by nature free from states of misery, certain
of being destined to sambodhi.
தமிழ்
(தம்மாவின் உருப்பளிங்கு)
நான்
Dhammādāsa (தம்மாவின் உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும் தம்மாவை
வியாக்கியானம் பண்ண பிரசங்கம் செய்ய விரும்புகிரேன்,ariyasāvaka (புனிதமான
சீடர்)ஆக ஆட்கொண்டு,ஒருவேளை அவர் தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக் கொண்டால்:
‘ஆக
எனக்கு, இன்னும் மேலும் niraya (நரகம்) இல்லை,இன்னும் மேலும்
tiracchāna-yoni ( மிருகம சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் pettivisaya
(ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும்
பாக்கியவீனம்,துரதிருஷ்டம்,துக்கம், நிலை இல்லை, நான் sotāpanna (புனல்
பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவன்,sambodhi
(முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர இருத்தல் உறுதி.

Katamo
ca so, Ānanda, dhammādāso dhamma-pariyāyo, yena samannāgato ariyasāvako
ākaṅkhamāno attanāva attānaṃ byā-kareyya: ‘khīṇa-nirayo-mhi
khīṇa-tiracchāna-yoni khīṇa-pettivisayo khīṇ’āpāya-duggati-vinipāto,
sotāpanno-hamasmi avinipāta-dhammo niyato sambodhi-parāyaṇo’ ti? 

And
what, Ānanda, is that discourse on the Dhamma which is called
Dhammādāsa, possessed of which the ariyasāvaka, if he so desires, can
declare of himself: ‘For me, there is no more niraya, no more
tiracchāna-yoni, no more pettivisaya, no more state of unhappiness, of
misfortune, of misery, I am a sotāpanna, by nature free from states of
misery, certain of being destined to sambodhi?
மற்றும் என்ன,Ānanda
(ஆனந்தா),தம்மா மீது ஆன அந்த பிரசங்கம் Dhammādāsa (தம்மாவின்
உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும் தம்மாவை வியாக்கியானம் பண்ண பிரசங்கம் செய்ய
விரும்புகிரேன்,ariyasāvaka (புனிதமான சீடர்)ஆக ஆட்கொண்டு,ஒருவேளை அவர்
தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக் கொண்டால்:
‘ஆக எனக்கு, இன்னும் மேலும்
niraya (நரகம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் tiracchāna-yoni ( மிருகம
சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் pettivisaya (ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்)
இல்லை,இன்னும் மேலும் பாக்கியவீனம்,துரதிருஷ்டம்,துக்கம், நிலை இல்லை, நான்
sotāpanna (புனல் பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து
விடுவிக்கப்பட்டவன்,sambodhi (முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர
இருத்தல் உறுதி தானே?

Jagatheesan Chandrasekharan said...


Idh’ānanda, ariyasāvako Buddhe aveccappasāda samannāgato hoti:

Here, Ānanda, an ariyasāvaka is endowed with Buddhe aveccappasāda:
இங்கு,ஆனந்தா,புனிதமான சீடர் Buddhe aveccappasāda (புத்தர் இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)யாக குணிக்கப் படுகிரார்.

‘Itipi
so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū
anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā’ ti.

Dhamme aveccappasāda samannāgato hoti:
He is endowed with Dhamme aveccappasāda:
Dhamme aveccappasāda:(தம்மா இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)யாக குணிக்கப் படுகிரார்.

‘Svākkhāto bhagavatā dhammo sandiṭṭhiko akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhī’ ti.

Saṅghe aveccappasāda samannāgato hoti:
He is endowed with Saṅghe aveccappasāda:
Saṅghe aveccappasāda (சான்றோர் இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)யாக குணிக்கப் படுகிரார்.

‘Suppaṭipanno
bhagavato sāvakasaṅgho, ujuppaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho,
ñāyappaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho, sāmīcippaṭipanno bhagavato
sāvakasaṅgho yadidaṃ cattāri purisayugāni aṭṭha purisapuggalā, esa
bhagavato sāvakasaṅgho āhuneyyo pāhuneyyo dakkhiṇeyyo añjalikaraṇīyo
anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassā’ ti.

Ariya-kantehi sīlehi samannāgato hoti
He is endowed with a sīla which is agreeable to the ariyas,
புனிதமானவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க சீலராக குணிக்கப் படுகிரார்.

akhaṇḍehi acchiddehi asabalehi akammāsehi bhujissehi viññūpasatthehi aparāmaṭṭhehi samādhisaṃvattanikehi.

Ayaṃ
kho so, Ānanda, dhammādāso dhamma-pariyāyo, yena samannāgato
ariyasāvako ākaṅkhamāno attanāva attānaṃ byā-kareyya: ‘khīṇa-nirayo-mhi
khīṇa-tiracchāna-yoni khīṇa-pettivisayo khīṇ’āpāya-duggati-vinipāto,
sotāpanno-hamasmi avinipāta-dhammo niyato sambodhi-parāyaṇo’ ti 

This,
Ānanda, is the discourse on the Dhamma which is called Dhammādāsa,
possessed of which the ariyasāvaka, if he so desires, can declare of
himself: ‘For me, there is no more niraya, no more tiracchāna-yoni, no
more pettivisaya, no more state of unhappiness, of misfortune, of
misery, I am a sotāpanna, by nature free from states of misery, certain
of being destined to sambodhi. 

இது, Ānanda (ஆனந்தா),தம்மா மீது ஆன
அந்த பிரசங்கம் Dhammādāsa (தம்மாவின் உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும்
தம்மாவை வியாக்கியானம் பண்ண பிரசங்கம் செய்ய விரும்புகிரேன்,ariyasāvaka
(புனிதமான சீடர்)ஆக ஆட்கொண்டு,ஒருவேளை அவர் தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக்
கொண்டால்:
’ஆக எனக்கு, இன்னும் மேலும் niraya (நரகம்) இல்லை,இன்னும் மேலும்
tiracchāna-yoni ( மிருகம சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் pettivisaya
(ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும்
பாக்கியவீனம்,துரதிருஷ்டம்,துக்கம், நிலை இல்லை, நான் sotāpanna (புனல்
பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவன்,sambodhi
(முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர இருத்தல் உறுதி.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Katamo
ca so, Ānanda, dhammādāso dhamma-pariyāyo, yena samannāgato ariyasāvako
ākaṅkhamāno attanāva attānaṃ byā-kareyya: ‘khīṇa-nirayo-mhi
khīṇa-tiracchāna-yoni khīṇa-pettivisayo khīṇ’āpāya-duggati-vinipāto,
sotāpanno-hamasmi avinipāta-dhammo niyato sambodhi-parāyaṇo’ ti? 

And
what, Ānanda, is that discourse on the Dhamma which is called
Dhammādāsa, possessed of which the ariyasāvaka, if he so desires, can
declare of himself: ‘For me, there is no more niraya, no more
tiracchāna-yoni, no more pettivisaya, no more state of unhappiness, of
misfortune, of misery, I am a sotāpanna, by nature free from states of
misery, certain of being destined to sambodhi?
மற்றும் என்ன,Ānanda
(ஆனந்தா),தம்மா மீது ஆன அந்த பிரசங்கம் Dhammādāsa (தம்மாவின்
உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும் தம்மாவை வியாக்கியானம் பண்ண பிரசங்கம் செய்ய
விரும்புகிரேன்,ariyasāvaka (புனிதமான சீடர்)ஆக ஆட்கொண்டு,ஒருவேளை அவர்
தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக் கொண்டால்:
‘ஆக எனக்கு, இன்னும் மேலும்
niraya (நரகம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் tiracchāna-yoni ( மிருகம
சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் pettivisaya (ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்)
இல்லை,இன்னும் மேலும் பாக்கியவீனம்,துரதிருஷ்டம்,துக்கம், நிலை இல்லை, நான்
sotāpanna (புனல் பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து
விடுவிக்கப்பட்டவன்,sambodhi (முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர
இருத்தல் உறுதி தானே?

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Idh’ānanda, ariyasāvako Buddhe aveccappasāda samannāgato hoti:

Here, Ānanda, an ariyasāvaka is endowed with Buddhe aveccappasāda:
இங்கு,ஆனந்தா,புனிதமான சீடர் Buddhe aveccappasāda (புத்தர் இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)யாக குணிக்கப் படுகிரார்.

‘Itipi
so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū
anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā’ ti.

Dhamme aveccappasāda samannāgato hoti:
He is endowed with Dhamme aveccappasāda:
Dhamme aveccappasāda:(தம்மா இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)யாக குணிக்கப் படுகிரார்.

‘Svākkhāto bhagavatā dhammo sandiṭṭhiko akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhī’ ti.

Saṅghe aveccappasāda samannāgato hoti:
He is endowed with Saṅghe aveccappasāda:
Saṅghe aveccappasāda (சான்றோர் இடத்தில் தன்னம்பிக்கை)யாக குணிக்கப் படுகிரார்.

‘Suppaṭipanno
bhagavato sāvakasaṅgho, ujuppaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho,
ñāyappaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho, sāmīcippaṭipanno bhagavato
sāvakasaṅgho yadidaṃ cattāri purisayugāni aṭṭha purisapuggalā, esa
bhagavato sāvakasaṅgho āhuneyyo pāhuneyyo dakkhiṇeyyo añjalikaraṇīyo
anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassā’ ti.

Ariya-kantehi sīlehi samannāgato hoti
He is endowed with a sīla which is agreeable to the ariyas,
புனிதமானவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க சீலராக குணிக்கப் படுகிரார்.

akhaṇḍehi acchiddehi asabalehi akammāsehi bhujissehi viññūpasatthehi aparāmaṭṭhehi samādhisaṃvattanikehi.

Ayaṃ
kho so, Ānanda, dhammādāso dhamma-pariyāyo, yena samannāgato
ariyasāvako ākaṅkhamāno attanāva attānaṃ byā-kareyya: ‘khīṇa-nirayo-mhi
khīṇa-tiracchāna-yoni khīṇa-pettivisayo khīṇ’āpāya-duggati-vinipāto,
sotāpanno-hamasmi avinipāta-dhammo niyato sambodhi-parāyaṇo’ ti 

This,
Ānanda, is the discourse on the Dhamma which is called Dhammādāsa,
possessed of which the ariyasāvaka, if he so desires, can declare of
himself: ‘For me, there is no more niraya, no more tiracchāna-yoni, no
more pettivisaya, no more state of unhappiness, of misfortune, of
misery, I am a sotāpanna, by nature free from states of misery, certain
of being destined to sambodhi. 

இது, Ānanda (ஆனந்தா),தம்மா மீது ஆன
அந்த பிரசங்கம் Dhammādāsa (தம்மாவின் உருப்பளிங்கு) என கருதப்படும்
தம்மாவை வியாக்கியானம் பண்ண பிரசங்கம் செய்ய விரும்புகிரேன்,ariyasāvaka
(புனிதமான சீடர்)ஆக ஆட்கொண்டு,ஒருவேளை அவர் தானே விரும்பி உறுதியாக்கிக்
கொண்டால்:
’ஆக எனக்கு, இன்னும் மேலும் niraya (நரகம்) இல்லை,இன்னும் மேலும்
tiracchāna-yoni ( மிருகம சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும் pettivisaya
(ஆவிகள் சாம்ராஜ்யம்) இல்லை,இன்னும் மேலும்
பாக்கியவீனம்,துரதிருஷ்டம்,துக்கம், நிலை இல்லை, நான் sotāpanna (புனல்
பிரவேசி), இயற்கையாக துக்க நிலையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவன்,sambodhi
(முழுக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பு) ஆக சேர இருத்தல் உறுதி.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Sato, bhikkhave, bhikkhu vihareyya sampajāno. Ayaṃ vo amhākaṃ anusāsanī. 

Sato should you remain, bhikkhus, and sampajānos. This is our intruction to you.

Sato(கவனமான)
நீர் இருக்க வேண்டும்,bhikkhus (பிக்குக்கள்),மேலும் sampajānos(மாறா
இயல்பு அநித்தியத்தை பகுத்தறிதல்).இது தான் உமக்கு
எங்களுடைய போதனை.

Katha’ñca, bhikkhave, bhikkhu sato hoti? Idha, bhikkhave, bhikkhu
And how, bhikkhus, is a bhikkhu sato? Here, bhikkhus, a bhikkhu
மற்றும் எப்படி,பிக்கு, பிக்குக்கள் sato (கவனமான) இருக்கிரார்? இங்கு,பிக்குக்கள், ஒரு பிக்கு

kāye
kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke
abhijjhā-domanassaṃ; vedanāsu vedanānupassī viharati ātāpī sampajāno
satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ; citte cittānupassī viharati
ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ; dhammesu
dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke
abhijjhā-domanassaṃ.

Evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu sato hoti. Katha’ñca, bhikkhave, bhikkhu sampajāno hoti? Idha, bhikkhave,
Thus, bhikkhus, is a bhikkhu sato. And how, bhikkhus, is a bhikkhu sampajāno? Here, bhikkhus,

இப்படி,பிக்குக்கள்,பிக்கு
sato (கவனமான) இருக்கிரார்.மற்றும் எப்படி,பிக்குக்கள், பிக்கு
sampajānos(மாறா இயல்பு அநித்தியத்தை பகுத்தறிதல்)ஆகிரார்?
இங்கு,பிக்குக்கள்,

bhikkhu abhikkante paṭikkante sampajānakārī
hoti, ālokite vilokite sampajānakārī hoti, samiñjite pasārite
sampajānakārī hoti, saṅghāṭipattacīvaradhāraṇe sampajānakārī hoti, asite
pīte khāyite sāyite sampajānakārī hoti, uccārapassāvakamme
sampajānakārī hoti, gate ṭhite nisinne sutte jāgarite bhāsite tuṇhībhāve
sampajānakārī hoti.

Evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu sampajāno hoti. Sato, bhikkhave, bhikkhu vihareyya sampajāno. Ayaṃ vo amhākaṃ anusāsanī ti. 

Thus, bhikkhus, is a bhikkhu sampajāno. Sato should you remain, bhikkhus, and sampajānos. This is our intruction to you.
இப்படி,பிக்குக்கள்,பிக்கு
sampajānos(மாறா இயல்பு அநித்தியத்தை பகுத்தறிதல்)ஆகிரார்,Sato(கவனமான)
நீர் இருக்க வேண்டும்,பிக்குக்கள்,மற்றும்sampajānos(மாறா இயல்பு
அநித்தியத்தை பகுத்தறிதல்),இது தான் உமக்கு
எங்களுடைய போதனை.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Sabbaphāliphullā kho, Ānanda, yamakasālā akālapupphehi. Te tathāgatassa
sarīraṃ okiranti ajjhokiranti abhippakiranti tathāgatassa pūjāya.
Dibbānipi mandāravapupphāni antalikkhā papatanti, tāni tathāgatassa
sarīraṃ okiranti ajjhokiranti abhippakiranti tathāgatassa pūjāya.
Dibbānipi candanacuṇṇāni antalikkhā papatanti, tāni tathāgatassa sarīraṃ
okiranti ajjhokiranti abhippakiranti tathāgatassa pūjāya. Dibbānipi
tūriyāni antalikkhe vajjanti tathāgatassa pūjāya. Dibbānipi saṅgītāni
antalikkhe vattanti tathāgatassa pūjāya. 

– Ananda, the twin sala
trees are in full bloom, though it is not the season of flowering. And
the blossoms rain upon the body of the Tathagata and drop and scatter
and are strewn upon it in worship of the Tathagata. And celestial coral
flowers and heavenly sandalwood powder from the sky rain down upon the
body of the Tathagata, and drop and scatter and are strewn upon it in
worship of the Tathagata. And the sound of heavenly voices and heavenly
instruments makes music in the air out of reverence for the Tathagata.
-ஆனந்தா,பூவா
பருவகாலமாக இருந்த போதிலும், இரட்டை sala (சாலா) மரங்கள் முழு மலர்ச்சி
அடைந்து இருக்கிறது. மற்றும் Tathagata (குறைபாடற்றவரை) வழிபாடு செய்தல்
போல் Tathagata(குறைபாடற்றவர்) உடல் மேலே பூமழை பொழிந்து, துளி சிதற,
இரத்தினப்பிரபையாகியது. மற்றும் தேவலோக பவழமலர்கள் மற்றும் சுவர்க்கத்தைச்
சேர்ந்த சந்தன மரத் தூள் வானத்தில் இருந்து மழை கீழ் நோக்கி Tathagata
(குறைபாடற்றவர்) உடல் மேலே பொழிந்து, மற்றும் Tathagata (குறைபாடற்றவரை)
வழிபாடு செய்தல் போல் Tathagata(குறைபாடற்றவர்) உடல் மேலே பூமழை பொழிந்தது.
மற்றும் Tathagata(குறைபாடற்றவர்) போற்றுதலைக் காட்டுஞ் சமிக்கையால்
சுவர்க்கத்தைச் சேர்ந்த குரல் ஒலி மற்றும் இசைகருவிகள் காற்றுவெளியில்
வெளிப்படுத்தியது.

Na kho, Ānanda, ettāvatā Tathāgato sakkato vā
hoti garukato vā mānito vā pūjito vā apacito vā. Yo kho, Ānanda, bhikkhu
vā bhikkhunī vā upāsako vā upāsikā vā dhammānudhammappaṭipanno viharati
sāmīcippaṭipanno anudhammacārī, so Tathāgataṃ sakkaroti garuṃ karoti
māneti pūjeti apaciyati, paramāya pūjāya. Tasmātih’ānanda,
dhammānudhammappaṭipannā viharissāma sāmīcippaṭipannā
anudhammacārin’oti. Evañ’hi vo, Ānanda, sikkhitabba nti. 

It is not
by this, Ānanda, that the Tathāgata is respected, venerated, esteemed,
paid homage and honored. But, Ananda, any bhikkhu or bhikkhuni, layman
or laywoman, remaining dhamm’ānudhamma’p'paṭipanna, sāmīci’p'paṭipanna,
living in accordance with the Dhamma, that one respects, venerates,
esteems, pays homage, and honors the Tathāgata with the most excellent
homage. Therefore, Ānanda, you should train yourselves thus: ‘We will
remain dhamm’ānudhamma’p'paṭipanna, sāmīci’p'paṭipanna, living in
accordance with the Dhamma’.
இதனால் மட்டும் அல்ல, ஆனந்தா,Tathagata
(குறைபாடற்றவரை) உபசரித்தது, மரியாதை செலுத்தியது, நன்குமதிக்கப் பட்டது,
மனந்திறந்த புகழுரைத்தது, கெளரவம் செலுத்தியது. ஆனால், ஆனந்தா, எந்த ஒரு
பிக்குவோ அல்லது பிக்குனியோ, உபாசகன் அல்லது
உபாசகி,dhamm’ānudhamma’p'paṭipanna, sāmīci’p'paṭipanna, தம்மாவிற்கு
பொருந்துமாறு பயிற்சிக்கிராரோ அவர் Tathagata (குறைபாடற்றவரை) உபசரித்தது,
மரியாதை செலுத்தி, நன்குமதித்து, மனந்திறந்த புகழுரைத்தது, கெளரவம்
செலுத்தி. மிக உயர்ந்த அளவு நேர்த்திவாய்ந்த மனந்திறந்த புகழுரையாற்றுவர்.
இதுக்காக, ஆனந்தா, நீங்கள், நீங்களாகவே பயிற்சித்தல் இதுதான்: நாங்கள்
dhamm’ānudhamma’p'paṭipanna, sāmīci’p'paṭipanna, தம்மாவிற்கு
பொருந்துமாறு வாழ்க்கை முறையில் தொடர்ந்திருப்போம்.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

‘Siyā kho pan’ānanda, tumhākaṃ evam’assa: ‘atīta-satthukaṃ pāvacanaṃ,
natthi no satthā’ ti. Na kho pan’etaṃ, Ānanda, evaṃ daṭṭhabbaṃ. Yo vo,
Ānanda, mayā Dhammo ca Vinayo ca desito paññatto, so vo mam’accayena
satthā. 

– ‘To some of you, Ānanda, it may occur thus: ‘The words of
the Teacher have ended, there is no longer a Teacher’. But this,
Ānanda, should not, be so considered. That, Ānanda, which I have taught
and made known to you as the Dhamma and the Vinaya, that will be your
Teacher after my passing away. 

உங்கள் சிலர்ருக்கு, ஆனந்தா,இவ்வாறு நேரிடக் கூடும்:
கற்பிப்பவர்
வார்த்தைகள் தீர்ந்து விட்டது, இனி கற்பிப்பவர் இல்லை. ஆனால் இது,
ஆனந்தா, அவ்வாறு ஆலோசனை பண்ணப்படாது. அது, ஆனந்தா,எவை நான் பாடம் படிப்பிது
மற்றும் உங்களை அறிந்திருக்க செய்துமுடித்த Dhamma and Vinaya (தம்மாவும்
வினயாவும்) அது என்னுடைய இறப்புக்கு அப்பால் உங்களுடைய கற்பிப்பவராக
இருக்கும்.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

DN 22 - (D ii 290)
Mahāsatipaṭṭhāna Sutta
— Attendance on awareness —
[ mahā+satipaṭṭhāna ]

This sutta is widely considered as a the main reference for meditation practice.

Note: infobubbles on all Pali words

Pāḷi

Uddesa

I. Kāyānupassanā
A. Ānāpāna Pabba
B. Iriyāpatha Pabba
C. Sampajāna Pabba
D. Paṭikūlamanasikāra Pabba
E. Dhātumanasikāra Pabba
F. Navasivathika Pabba

II. Vedanānupassanā

English

Introduction

I. Observation of Kāya
A. Section on ānāpāna
B. Section on postures
C. Section on sampajañña
D. Section on repulsiveness
E. Section on the Elements
F. Section on the nine charnel grounds

II. Observation of Vedanā

Uddesa

Evaṃ me sutaṃ:
Introduction

Thus have I heard: 

Ekaṃ samayaṃ bhagavā kurūsu viharati kammāsadhammaṃ nāma kurūnaṃ nigamo. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
On
one occasion, the Bhagavā was staying among the Kurus at Kammāsadhamma,
a market town of the Kurus. There, he addressed the bhikkhus:
– Bhikkhavo ti.
– Bhaddante ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etad-avoca: 

– Bhikkhus.
– Bhaddante answered the bhikkhus. The Bhagavā said: 


Ekāyano ayaṃ, bhikkhave, maggo sattānaṃ visuddhiyā, soka-paridevānaṃ
samatikkamāya, dukkha-domanassānaṃ atthaṅgamāya, ñāyassa adhigamāya,
nibbānassa sacchikiriyāya, yadidaṃ cattāro satipaṭṭhānā. 

– This,
bhikkhus, is the path that leads to nothing but the purification of
beings, the overcoming of sorrow and lamentation, the disappearance of
dukkha-domanassa, the attainment of the right way, the realization of
Nibbāna, that is to say the four satipaṭṭhānas.

Katame
cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī
sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ. Vedanāsu
vedanānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke
abhijjhā-domanassaṃ. Citte cittānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā,
vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ. Dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī
sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ.
Which four?
Here, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world.
He dwells observing vedanā in vedanā, ātāpī sampajāno, satimā, having
given up abhijjhā-domanassa towards the world. He dwells observing citta
in citta, ātāpī sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa
towards the world. He dwells observing dhamma·s in dhamma·s, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

I. Kāyānupassanā

A. Ānāpāna Pabba

Katha·ñ·ca,
bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati? Idha, bhikkhave, bhikkhu
arañña-gato vā rukkha-mūla-gato vā suññ’āgāra-gato vā nisīdati pallaṅkaṃ
ābhujitvā ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā. So
sato’va assasati, sato’va passasati. Dīghaṃ vā assasanto ‘dīghaṃ
assasāmī’ ti pajānāti; dīghaṃ vā passasanto ‘dīghaṃ passasāmī’ ti
pajānāti; rassaṃ vā assasanto ‘rassaṃ assasāmī’ ti pajānāti; rassaṃ vā
passasanto ‘rassaṃ passasāmī’ ti pajānāti; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī
assasissāmī’ ti sikkhati; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī passasissāmī’ ti
sikkhati; ‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ assasissāmī’ ti sikkhati;
‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ passasissāmī’ ti sikkhati. 


நான் இவ்வாறு கேட்டிருக்கேன்:

ஒரு
குறிப்பிட்டதறுவாயில், ஒரு கடைத்தெருவு நகரமான Kammāsadhamma
(கம்மாசதம்மா) வில், Kurus (பாரத்துவாசர்) இடையில் Bhagavā (பகவான்) தங்கி
இருந்தார்.

அவ்விடம், பிக்குக்களுக்கு அவர் உரை நிகழ்த்தினார்:
- பிக்குக்களுக்களா

- பிக்குக்களுக்கு Bhaddante (பந்த்தே) பதில் அளித்தார்.Bhagavā (பகவா) சொற்றார்:

-
இது, பிக்குக்களுக்களா,ஒன்றுமில்லை இனங்களை தூய்மைப்படுத்தும் பாதையில்
நடத்திச் செல்லும், துயரம் மற்றும் புலம்பலை முறியடித்து,
dukkha-domanassa(துக்கம்-துயரம்)மறைவு , Nibbāna(யாவுங் கடந்த நிலை
உணர்தல்) மெய்யாகக் காண்டல்,அதுதான் நான்கு பொருள்கள் கொண்ட
satipaṭṭhānas(விழிப்பு நிலை உளதாந்தன்மை) என கூறலாம்.

எந்த
நான்கு?இங்கு பிக்குக்களுக்களா,ஒரு பிக்கு kāye kāyānupassī (உடலை உடல்
கண்காணிப்புடன்) கவனித்து வசிக்கிரார் ātāpī sampajāno satimā,வேறு
வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க
ஏகாந்தமாயிருக்கிரார்.வேறு வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி
எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க Vedanāsu vedanānupassī
உறுதலுணர்ச்சி கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.வேறு வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம்
நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக Citte cittānupassī viharati
ātāpī sampajāno satimā, சித்த நலம் கருதி ண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.
மனத்தால் இயக்கப்படுகிற அபூர்வமான வினயா(ஒழுக்கம்) காக்க வேறு
வழியில்லாமல் பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க
கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

I. Kāyānupassanā

A. Section on ānāpāna

And
how, bhikkhus, does a bhikkhu dwell observing kāya in kāya? Here,
bhikkhus, a bhikkhu, having gone to the forest or having gone at the
root of a tree or having gone to an empty room, sits down folding the
legs crosswise, setting kāya upright, and setting sati parimukhaṃ. Being
thus sato he breathes in, being thus sato he breathes out. Breathing in
long he understands: ‘I am breathing in long’; breathing out long he
understands: ‘I am breathing out long’; breathing in short he
understands: ‘I am breathing in short’; breathing out short he
understands: ‘I am breathing out short’; he trains himself: ‘feeling the
whole kāya, I will breathe in’; he trains himself: ‘feeling the whole
kāya, I will breathe out’; he trains himself: ‘calming down the
kāya-saṅkhāras, I will breathe in’; he trains himself: ‘calming down the
kāya-saṅkhāras, I will breathe out’.
மற்றும்
எப்படி,பிக்குக்களுக்களே,kāya in kāya (உடலில் உடலை கவனித்து வசிக்கிரார்?
இங்கு பிக்குக்களுக்களா,ஒரு பிக்கு,காட்டுக்குச் சென்றோ அல்லது
மரத்தடிக்குச் சென்றோ அல்லது காலி அறைகுச் சென்றோ,காலை குறுக்காக
கீழ்நோக்கி மடித்துக்கொண்டு அமர்கிரார்,உடலை செங்குத்தாக
சரிசெய்துக்கொண்டு,மற்றும் sati parimukhaṃ. மூச்சு உள்ளே அல்லது வெளியே
சரிசெய்துக்கொள்கிரார். sato இவ்வாறு கவனமான மூச்சு உள்ளே அல்லது வெளியே
செலுத்துகிரார். மூச்சு நீண்டதாக உள்ளே செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக
உள்ளே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு நீண்டதாக வெளியே
செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக வெளியே செலுத்துககின்றேன் என
அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக உள்ளே செலுத்தும்போது: நான் குறைவாக உள்ளே
செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக வெளியே செலுத்தும்போது:நான்
குறைவாக வெளியே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.அவர் தானே
பயிற்சித்துகொள்கிரார்: முழு kāya உடலை/காயாவையும் கூருணர்ச்சியுடன்,நான்
மூச்சை உள்ளே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:முழு
kāya உடலை/காயாவையும் கூருணர்ச்சியுடன்,நான் மூச்சை வெளியே
செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்: kāya-saṅkhāras
உடல்/காயா இச்சாசத்தியை அமைதி உண்டாக்கொண்டு.நான் மூச்சை உள்ளே
செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:,நான் மூச்சை வெளியே
செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Seyyathāpi,
bhikkhave, dakkho bhamakāro vā bhamakār·antevāsī vā dīghaṃ vā añchanto
‘dīghaṃ añchāmī’ ti pajānāti; rassaṃ vā añchanto ‘rassaṃ añchāmī’ ti
pajānāti; evameva kho, bhikkhave, bhikkhu dīghaṃ vā assasanto ‘dīghaṃ
assasāmī’ ti pajānāti; dīghaṃ vā passasanto ‘dīghaṃ passasāmī’ ti
pajānāti; rassaṃ vā assasanto ‘rassaṃ assasāmī’ ti pajānāti; rassaṃ vā
passasanto ‘rassaṃ passasāmī’ ti pajānāti; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī
assasissāmī’ ti sikkhati; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī passasissāmī’ ti
sikkhati; ‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ assasissāmī’ ti sikkhati;
‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ passasissāmī’ ti sikkhati. 


Just
as, bhikkhus, a skillful turner or a turner’s apprentice, making a long
turn, understands: ‘I am making a long turn’; making a short turn, he
understands: ‘I am making a short turn’; in the same way, bhikkhus, a
bhikkhu, breathing in long, understands: ‘I am breathing in long’;
breathing out long he understands: ‘I am breathing out long’; breathing
in short he understands: ‘I am breathing in short’; breathing out short
he understands: ‘I am breathing out short’; he trains himself: ‘feeling
the whole kāya, I will breathe in’; he trains himself: ‘feeling the
whole kāya, I will breathe out’; he trains himself: ‘calming down the
kāya-saṅkhāras, I will breathe in’; he trains himself: ‘calming down the
kāya-saṅkhāras, I will breathe out’.

சம்மதம்படி,பிக்குக்களுக்களே,திறமை
கடைசல்காரர் அல்லது கடைசல்காரின் தொழில் பழகுநர், ஒரு நீளமான சுழற்றுதல்
உருவாக்குதல் குறிப்பறிது: ‘நான் நீளமான சுழற்றுதல் உருவாக்குகிறேன்’;ஒரு
குறைவான சுழற்றுதல் உருவாக்குதல் குறிப்பறிது: ‘நான் குறைவான சுழற்றுதல்
உருவாக்குகிறேன்’;அவ்வழி,பிக்குக்களுக்களே,ஒரு பிக்கு,மூச்சு நீண்டதாக
உள்ளே செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக உள்ளே செலுத்துககின்றேன் என
அறிகிரார்.மூச்சு நீண்டதாக வெளியே செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக வெளியே
செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக உள்ளே செலுத்தும்போது: நான்
குறைவாக உள்ளே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக வெளியே
செலுத்தும்போது:நான் குறைவாக வெளியே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.அவர்
தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்: முழு kāya உடலை/காயாவையும்
கூருணர்ச்சியுடன்,நான் மூச்சை உள்ளே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே
பயிற்சித்துகொள்கிரார்:முழு kāya உடலை/காயாவையும் கூருணர்ச்சியுடன்,நான்
மூச்சை வெளியே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:
kāya-saṅkhāras உடல்/காயா இச்சாசத்தியை அமைதி உண்டாக்கொண்டு.நான் மூச்சை
உள்ளே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:,நான் மூச்சை
வெளியே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:

Jagatheesan Chandrasekharan said...

Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 




Thus he dwells observing kāya in kāya internally,
or he dwells observing kāya in kāya externally, or he dwells observing
kāya in kāya internally and externally; he dwells observing the samudaya
of phenomena in kāya, or he dwells observing the passing away of
phenomena in kāya, or he dwells observing the samudaya and passing away
of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!” sati is
present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere paṭissati, he
dwells detached, and does not cling to anything in the world. Thus,
bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya. 

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

B. Iriyāpatha Pabba

Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu gacchanto vā ‘gacchāmī’ ti pajānāti, ṭhito
vā ‘ṭhitomhī’ ti pajānāti, nisinno vā ‘nisinnomhī’ ti pajānāti, sayāno
vā ‘sayānomhī’ ti pajānāti. Yathā yathā vā pan·assa kāyo paṇihito hoti,
tathā tathā naṃ pajānāti. 

B. Section on postures

Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, while walking, understands: ‘I am walking’, or
while standing he understands: ‘I am standing’, or while sitting he
understands: ‘I am sitting’, or while lying down he understands: ‘I am
lying down’. Or else, in whichever position his kāya is disposed, he
understands it accordingly. 

Iti ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī
viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati, ajjhatta-bahiddhā vā
kāye kāyānupassī viharati; samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati,
vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī
vā kāyasmiṃ viharati; ‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā
hoti, yāvadeva ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati,
na ca kiñci loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye
kāyānupassī viharati. 



Thus he dwells observing kāya in kāya
internally, or he dwells observing kāya in kāya externally, or he dwells
observing kāya in kāya internally and externally; he dwells observing
the samudaya of phenomena in kāya, or he dwells observing the passing
away of phenomena in kāya, or he dwells observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya. 

மேலும்,பிக்குக்களுக்களே,ஒரு
பிக்கு, நடந்து செல்லும் பொழுது, ‘நான் நடந்து செல்கிறேன்’,என அவர்
அறிந்துகொள்கிறார்.அல்லது நின்று கொண்டிருக்கிற பொழுது, ‘நான் நின்று
கொண்டிருக்கிகிறேன்’, என அவர் அறிந்துகொள்கிறார்:அல்லது உட்கார்ந்திருக்கிற
பொழுது, ‘நான் உட்கார்ந்திருக்கிறேன்’, என அவர் அறிந்துகொள்கிறார்: அல்லது
படுத்திருத்திருக்கிற பொழுது, ‘நான் படுத்திருத்திருக்கிறேன்’,என அவர்
அறிந்துகொள்கிறார்: தவிர அவர் kāya உடல்அமர்வுநிலை எதுவாக தீர்வு
செய்கிறாரோ அதன்படிபுரிந்து கொள்கிறார்.

இவ்வாறு அவர் kāya in kāya
உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை காயதுக்கு
உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால் உணரத்தக்க
எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால் உணரத்தக்கதை
கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.

Jagatheesan Chandrasekharan said...

C. Sampajāna Pabba

Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu abhikkante paṭikkante sampajānakārī hoti,
ālokite vilokite sampajānakārī hoti, samiñjite pasārite sampajānakārī
hoti, saṅghāṭi-patta-cīvara-dhāraṇe sampajānakārī hoti, asite pīte
khāyite sāyite sampajānakārī hoti, uccāra-passāva-kamme sampajānakārī
hoti, gate ṭhite nisinne sutte jāgarite bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī
hoti. 


C. Section on sampajañña

Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, while approaching and while departing, acts with
sampajañña, while looking ahead and while looking around, he acts with
sampajañña, while bending and while stretching, he acts with sampajañña,
while wearing the robes and the upper robe and while carrying the bowl,
he acts with sampajañña, while eating, while drinking, while chewing,
while tasting, he acts with sampajañña, while attending to the business
of defecating and urinating, he acts with sampajañña, while walking,
while standing, while sitting, while sleeping, while being awake, while
talking and while being silent, he acts with sampajañña. 

Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 



Thus he dwells observing kāya in kāya internally, or he
dwells observing kāya in kāya externally, or he dwells observing kāya
in kāya internally and externally; he dwells observing the samudaya of
phenomena in kāya, or he dwells observing the passing away of phenomena
in kāya, or he dwells observing the samudaya and passing away of
phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!” sati is present
in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells
detached, and does not cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a
bhikkhu dwells observing kāya in kāya. 


மேலும்,பிக்குக்களுக்களே,ஒரு
பிக்கு, அணுகும் பொழுது மற்றும் விட்டு நீங்கும் பொழுது, sampajañña
நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன் நுணுகிக்கண்டு செயல் படுகிரார்,
முன் நோக்கி கவனித்துப் பார்க்கும் பொழுது மற்றும் எல்லாப் பக்கங்களிலும்
கவனித்துப் பார்க்கும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான
உணருந்திறனுடன் நுணுகிக்கண்டு செயல் படுகிரார், வளைக்கிற பொழுது மற்றும்
நெட்டிமுறியும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன்
நுணுகிக்கண்டு செயல் படுகிரார், பதவிக்குரிய நீண்ட மேலங்கி அணிந்து கொள்
பொழுது மற்றும் தளர்த்தியான மேலங்கி மற்றும் ஐயக்கடிஞை எடுத்துச் செல்லும்
பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன் நுணுகிக்கண்டு
செயல் படுகிரார், உண்ணும் பொழுது, குடிக்கும் பொழுது, மெல்லும் பொழுது,
சுவைக்கும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன்
நுணுகிக்கண்டு செயல் படுகிரார், வண்டலகற்றும் மற்றும் சிறுநீர் கழிக்கும்
பணி கவனிக்கும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன்
நுணுகிக்கண்டு செயல் படுகிரார், நடந்து செல்கிறே பொழுது நின்று
கொண்டிருக்கிற பொழுது,
உட்கார்ந்திருக்கிற பொழுது, படுத்திருத்திருக்கிற
பொழுது, விழிதிருக்கிற பொழுது, உரையாடுகிற பொழுது, பேசாமலிருக்கிற பொழுது,
sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன் நுணுகிக்கண்டு செயல்
படுகிரார்.

இவ்வாறு அவர் kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள்
கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம்
செய்கிரார், அல்லது காயத்தை காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம்
செய்கிரார்;புலன்களால் உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
மற்றும் புலன்களால் உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம்
செய்கிரார்; இல்லாவிடில் எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா
வெறும் ஓர்அளவு ஞானம் மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம்
செய்கிரார்.

Navaneetham Chandrasekharan said...

Buddha
http://tipitaka.org/taml/
Tipiṭaka (Tamil)
திபிடக (மூல)
வினயபிடக
பாராஜிகபாளி
வேரஞ்ஜகண்ட³ங்
1. பாராஜிககண்ட³ங்
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
3. அனியதகண்ட³ங்
4. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
பாசித்தியபாளி
5. பாசித்தியகண்ட³ங்
6. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
7. ஸேகி²யகண்ட³ங்
8. அதி⁴கரணஸமதா²
1. பாராஜிககண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
3. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
4. பாசித்தியகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
5. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
6. ஸேகி²யகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
7. அதி⁴கரணஸமதா² (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³)
மஹாவக்³க³பாளி
1. மஹாக²ந்த⁴கோ
2. உபோஸத²க்க²ந்த⁴கோ
3. வஸ்ஸூபனாயிகக்க²ந்த⁴கோ
4. பவாரணாக்க²ந்த⁴கோ
5. சம்மக்க²ந்த⁴கோ
6. பே⁴ஸஜ்ஜக்க²ந்த⁴கோ
7. கதி²னக்க²ந்த⁴கோ
8. சீவரக்க²ந்த⁴கோ
9. சம்பெய்யக்க²ந்த⁴கோ
10. கோஸம்ப³கக்க²ந்த⁴கோ
சூளவக்³க³பாளி
1. கம்மக்க²ந்த⁴கங்
2. பாரிவாஸிகக்க²ந்த⁴கங்
3. ஸமுச்சயக்க²ந்த⁴கங்
4. ஸமத²க்க²ந்த⁴கங்
5. கு²த்³த³கவத்து²க்க²ந்த⁴கங்
6. ஸேனாஸனக்க²ந்த⁴கங்
7. ஸங்க⁴பே⁴த³கக்க²ந்த⁴கங்
8. வத்தக்க²ந்த⁴கங்
9. பாதிமொக்க²ட்ட²பனக்க²ந்த⁴கங்
10. பி⁴க்கு²னிக்க²ந்த⁴கங்
11. பஞ்சஸதிகக்க²ந்த⁴கங்
12. ஸத்தஸதிகக்க²ந்த⁴கங்
பரிவாரபாளி
ஸோளஸமஹாவாரோ
ஸமுட்டா²னஸீஸஸங்கே²போ
அந்தரபெய்யாலங்
க²ந்த⁴கபுச்சா²வாரோ
ஏகுத்தரிகனயோ
உபோஸதா²தி³புச்சா²விஸ்ஸஜ்ஜனா
கா³தா²ஸங்க³ணிகங்
அதி⁴கரணபே⁴தோ³
அபரகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
சோத³னாகண்ட³ங்
சூளஸங்கா³மோ
மஹாஸங்கா³மோ
கதி²னபே⁴தோ³
உபாலிபஞ்சகங்
அத்தா²பத்திஸமுட்டா²னங்
து³தியகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
ஸேத³மோசனகா³தா²
பஞ்சவக்³கோ³

Navaneetham Chandrasekharan said...

ஸுத்தபிடக
தீ³க⁴னிகாய
ஸீலக்க²ந்த⁴வக்³க³பாளி
1. ப்³ரஹ்மஜாலஸுத்தங்
2. ஸாமஞ்ஞப²லஸுத்தங்
3. அம்ப³ட்ட²ஸுத்தங்
4. ஸோணத³ண்ட³ஸுத்தங்
5. கூடத³ந்தஸுத்தங்
6. மஹாலிஸுத்தங்
7. ஜாலியஸுத்தங்
8. மஹாஸீஹனாத³ஸுத்தங்
9. பொட்ட²பாத³ஸுத்தங்
10. ஸுப⁴ஸுத்தங்
11. கேவட்டஸுத்தங்
12. லோஹிச்சஸுத்தங்
13. தேவிஜ்ஜஸுத்தங்
மஹாவக்³க³பாளி
1. மஹாபதா³னஸுத்தங்
2. மஹானிதா³னஸுத்தங்
3. மஹாபரினிப்³பா³னஸுத்தங்
4. மஹாஸுத³ஸ்ஸனஸுத்தங்
5. ஜனவஸப⁴ஸுத்தங்
6. மஹாகோ³விந்த³ஸுத்தங்
7. மஹாஸமயஸுத்தங்
8. ஸக்கபஞ்ஹஸுத்தங்
9. மஹாஸதிபட்டா²னஸுத்தங்
10. பாயாஸிஸுத்தங்
பாதி²கவக்³க³பாளி
1. பாதி²கஸுத்தங்
2. உது³ம்ப³ரிகஸுத்தங்
3. சக்கவத்திஸுத்தங்
4. அக்³க³ஞ்ஞஸுத்தங்
5. ஸம்பஸாத³னீயஸுத்தங்
6. பாஸாதி³கஸுத்தங்
7. லக்க²ணஸுத்தங்
8. ஸிங்கா³லஸுத்தங்
9. ஆடானாடியஸுத்தங்
10. ஸங்கீ³திஸுத்தங்
11. த³ஸுத்தரஸுத்தங்
மஜ்ஜி²மனிகாய
மூலபண்ணாஸபாளி
1. மூலபரியாயவக்³கோ³
2. ஸீஹனாத³வக்³கோ³
3. ஓபம்மவக்³கோ³
4. மஹாயமகவக்³கோ³
5. சூளயமகவக்³கோ³
மஜ்ஜி²மபண்ணாஸபாளி
1. க³ஹபதிவக்³கோ³
2. பி⁴க்கு²வக்³கோ³
3. பரிப்³பா³ஜகவக்³கோ³
4. ராஜவக்³கோ³
5. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
உபரிபண்ணாஸபாளி
1. தே³வத³ஹவக்³கோ³
2. அனுபத³வக்³கோ³
3. ஸுஞ்ஞதவக்³கோ³
4. விப⁴ங்க³வக்³கோ³
5. ஸளாயதனவக்³கோ³
ஸங்யுத்தனிகாய
ஸகா³தா²வக்³க³பாளி
1. தே³வதாஸங்யுத்தங்
2. தே³வபுத்தஸங்யுத்தங்
3. கோஸலஸங்யுத்தங்
4. மாரஸங்யுத்தங்
5. பி⁴க்கு²னீஸங்யுத்தங்
6. ப்³ரஹ்மஸங்யுத்தங்
7. ப்³ராஹ்மணஸங்யுத்தங்
8. வங்கீ³ஸஸங்யுத்தங்
9. வனஸங்யுத்தங்
10. யக்க²ஸங்யுத்தங்
11. ஸக்கஸங்யுத்தங்
நிதா³னவக்³க³பாளி
1. நிதா³னஸங்யுத்தங்
2. அபி⁴ஸமயஸங்யுத்தங்
3. தா⁴துஸங்யுத்தங்
4. அனமதக்³க³ஸங்யுத்தங்
5. கஸ்ஸபஸங்யுத்தங்
6. லாப⁴ஸக்காரஸங்யுத்தங்
7. ராஹுலஸங்யுத்தங்
8. லக்க²ணஸங்யுத்தங்
9. ஓபம்மஸங்யுத்தங்
10. பி⁴க்கு²ஸங்யுத்தங்
க²ந்த⁴வக்³க³பாளி
1. க²ந்த⁴ஸங்யுத்தங்
2. ராத⁴ஸங்யுத்தங்
3. தி³ட்டி²ஸங்யுத்தங்
4. ஒக்கந்தஸங்யுத்தங்
5. உப்பாத³ஸங்யுத்தங்
6. கிலேஸஸங்யுத்தங்
7. ஸாரிபுத்தஸங்யுத்தங்
8. நாக³ஸங்யுத்தங்
9. ஸுபண்ணஸங்யுத்தங்
10. க³ந்த⁴ப்³ப³காயஸங்யுத்தங்
11. வலாஹகஸங்யுத்தங்
12. வச்ச²கொ³த்தஸங்யுத்தங்
13. ஜா²னஸங்யுத்தங்

Navaneetham Chandrasekharan said...

ஸளாயதனவக்³க³பாளி
1. ஸளாயதனஸங்யுத்தங்
2. வேத³னாஸங்யுத்தங்
3. மாதுகா³மஸங்யுத்தங்
4. ஜம்பு³கா²த³கஸங்யுத்தங்
5. ஸாமண்ட³கஸங்யுத்தங்
6. மொக்³க³ல்லானஸங்யுத்தங்
7. சித்தஸங்யுத்தங்
8. கா³மணிஸங்யுத்தங்
9. அஸங்க²தஸங்யுத்தங்
10. அப்³யாகதஸங்யுத்தங்
மஹாவக்³க³பாளி
1. மக்³க³ஸங்யுத்தங்
2. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³ஸங்யுத்தங்
3. ஸதிபட்டா²னஸங்யுத்தங்
4. இந்த்³ரியஸங்யுத்தங்
5. ஸம்மப்பதா⁴னஸங்யுத்தங்
6. ப³லஸங்யுத்தங்
7. இத்³தி⁴பாத³ஸங்யுத்தங்
8. அனுருத்³த⁴ஸங்யுத்தங்
9. ஜா²னஸங்யுத்தங்
10. ஆனாபானஸங்யுத்தங்
11. ஸோதாபத்திஸங்யுத்தங்
12. ஸச்சஸங்யுத்தங்
அங்கு³த்தரனிகாய
ஏககனிபாதபாளி
1. ரூபாதி³வக்³கோ³
2. நீவரணப்பஹானவக்³கோ³
3. அகம்மனியவக்³கோ³
4. அத³ந்தவக்³கோ³
5. பணிஹிதஅச்ச²வக்³கோ³
6. அச்ச²ராஸங்கா⁴தவக்³கோ³
7. வீரியாரம்பா⁴தி³வக்³கோ³
8. கல்யாணமித்தாதி³வக்³கோ³
9. பமாதா³தி³வக்³கோ³
10. து³தியபமாதா³தி³வக்³கோ³
11. அத⁴ம்மவக்³கோ³
12. அனாபத்திவக்³கோ³
13. ஏகபுக்³க³லவக்³கோ³
14. ஏதத³க்³க³வக்³கோ³
15. அட்டா²னபாளி
16. ஏகத⁴ம்மபாளி
17. பஸாத³கரத⁴ம்மவக்³கோ³
18. அபரஅச்ச²ராஸங்கா⁴தவக்³கோ³
19. காயக³தாஸதிவக்³கோ³
20. அமதவக்³கோ³
து³கனிபாதபாளி
1. கம்மகரணவக்³கோ³
2. அதி⁴கரணவக்³கோ³
3. பா³லவக்³கோ³
4. ஸமசித்தவக்³கோ³
5. பரிஸவக்³கோ³
(6) 1. புக்³க³லவக்³கோ³
(7) 2. ஸுக²வக்³கோ³
(8) 3. ஸனிமித்தவக்³கோ³
(9) 4. த⁴ம்மவக்³கோ³
(10) 5. பா³லவக்³கோ³
(11) 1. ஆஸாது³ப்பஜஹவக்³கோ³
(12) 2. ஆயாசனவக்³கோ³
(13) 3. தா³னவக்³கோ³
(14) 4. ஸந்தா²ரவக்³கோ³
(15) 5. ஸமாபத்திவக்³கோ³
1. கோத⁴பெய்யாலங்
2. அகுஸலபெய்யாலங்
3. வினயபெய்யாலங்
4. ராக³பெய்யாலங்
திகனிபாதபாளி
1. பா³லவக்³கோ³
2. ரத²காரவக்³கோ³
3. புக்³க³லவக்³கோ³
4. தே³வதூ³தவக்³கோ³
5. சூளவக்³கோ³
(6) 1. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
(7) 2. மஹாவக்³கோ³
(8) 3. ஆனந்த³வக்³கோ³
(9) 4. ஸமணவக்³கோ³
(10) 5. லோணகபல்லவக்³கோ³
(11) 1. ஸம்போ³த⁴வக்³கோ³
(12) 2. ஆபாயிகவக்³கோ³
(13) 3. குஸினாரவக்³கோ³
(14) 4. யோதா⁴ஜீவவக்³கோ³
(15) 5. மங்க³லவக்³கோ³
(16) 6. அசேலகவக்³கோ³
(17) 7. கம்மபத²பெய்யாலங்
(18) 8. ராக³பெய்யாலங்
சதுக்கனிபாதபாளி
1. ப⁴ண்ட³கா³மவக்³கோ³
2. சரவக்³கோ³
3. உருவேலவக்³கோ³
4. சக்கவக்³கோ³
5. ரோஹிதஸ்ஸவக்³கோ³
(6) 1. புஞ்ஞாபி⁴ஸந்த³வக்³கோ³
(7) 2. பத்தகம்மவக்³கோ³
(8) 3. அபண்ணகவக்³கோ³
(9) 4. மசலவக்³கோ³
(10) 5. அஸுரவக்³கோ³
(11) 1. வலாஹகவக்³கோ³
(12) 2. கேஸிவக்³கோ³
(13) 3. ப⁴யவக்³கோ³
(14) 4. புக்³க³லவக்³கோ³
(15) 5. ஆபா⁴வக்³கோ³
(16) 1. இந்த்³ரியவக்³கோ³
(17) 2. படிபதா³வக்³கோ³
(18) 3. ஸஞ்சேதனியவக்³கோ³
(19) 4. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
(20) 5. மஹாவக்³கோ³
(21) 1. ஸப்புரிஸவக்³கோ³
(22) 2. பரிஸாவக்³கோ³
(23) 3. து³ச்சரிதவக்³கோ³
(24) 4. கம்மவக்³கோ³
(25) 5. ஆபத்திப⁴யவக்³கோ³
(26) 6. அபி⁴ஞ்ஞாவக்³கோ³
(27) 7. கம்மபத²வக்³கோ³
(28) 8. ராக³பெய்யாலங்

Navaneetham Chandrasekharan said...

பஞ்சகனிபாதபாளி
1. ஸேக²ப³லவக்³கோ³
2. ப³லவக்³கோ³
3. பஞ்சங்கி³கவக்³கோ³
4. ஸுமனவக்³கோ³
5. முண்ட³ராஜவக்³கோ³
(6) 1. நீவரணவக்³கோ³
(7) 2. ஸஞ்ஞாவக்³கோ³
(8) 3. யோதா⁴ஜீவவக்³கோ³
(9) 4. தே²ரவக்³கோ³
(10) 5. ககுத⁴வக்³கோ³
(11) 1. பா²ஸுவிஹாரவக்³கோ³
(12) 2. அந்த⁴கவிந்த³வக்³கோ³
(13) 3. கி³லானவக்³கோ³
(14) 4. ராஜவக்³கோ³
(15) 5. திகண்ட³கீவக்³கோ³
(16) 1. ஸத்³த⁴ம்மவக்³கோ³
(17) 2. ஆகா⁴தவக்³கோ³
(18) 3. உபாஸகவக்³கோ³
(19) 4. அரஞ்ஞவக்³கோ³
(20) 5. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
(21) 1. கிமிலவக்³கோ³
(22) 2. அக்கோஸகவக்³கோ³
(23) 3. தீ³க⁴சாரிகவக்³கோ³
(24) 4. ஆவாஸிகவக்³கோ³
(25) 5. து³ச்சரிதவக்³கோ³
(26) 6. உபஸம்பதா³வக்³கோ³
1. ஸம்முதிபெய்யாலங்
2. ஸிக்கா²பத³பெய்யாலங்
3. ராக³பெய்யாலங்
ச²க்கனிபாதபாளி
1. ஆஹுனெய்யவக்³கோ³
2. ஸாரணீயவக்³கோ³
3. அனுத்தரியவக்³கோ³
4. தே³வதாவக்³கோ³
5. த⁴ம்மிகவக்³கோ³
6. மஹாவக்³கோ³
7. தே³வதாவக்³கோ³
8. அரஹத்தவக்³கோ³
9. ஸீதிவக்³கோ³
10. ஆனிஸங்ஸவக்³கோ³
11. திகவக்³கோ³
12. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
13. ராக³பெய்யாலங்
ஸத்தகனிபாதபாளி
1. த⁴னவக்³கோ³
2. அனுஸயவக்³கோ³
3. வஜ்ஜிஸத்தகவக்³கோ³
4. தே³வதாவக்³கோ³
5. மஹாயஞ்ஞவக்³கோ³
6. அப்³யாகதவக்³கோ³
7. மஹாவக்³கோ³
8. வினயவக்³கோ³
9. ஸமணவக்³கோ³
10. ஆஹுனெய்யவக்³கோ³
11. ராக³பெய்யாலங்
அட்ட²காதி³னிபாதபாளி
1. மெத்தாவக்³கோ³
2. மஹாவக்³கோ³
3. க³ஹபதிவக்³கோ³
4. தா³னவக்³கோ³
5. உபோஸத²வக்³கோ³
(6) 1. கோ³தமீவக்³கோ³
(7) 2. பூ⁴மிசாலவக்³கோ³
(8) 3. யமகவக்³கோ³
(9) 4. ஸதிவக்³கோ³
(10) 5. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
(11). ராக³பெய்யாலங்
நவகனிபாதபாளி
1. ஸம்போ³தி⁴வக்³கோ³
2. ஸீஹனாத³வக்³கோ³
3. ஸத்தாவாஸவக்³கோ³
4. மஹாவக்³கோ³
5. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
(6) 1. கே²மவக்³கோ³
(7) 2. ஸதிபட்டா²னவக்³கோ³
(8) 3. ஸம்மப்பதா⁴னவக்³கோ³
(9) 4. இத்³தி⁴பாத³வக்³கோ³
(10) 5. ராக³பெய்யாலங்
த³ஸகனிபாதபாளி
1. ஆனிஸங்ஸவக்³கோ³
2. நாத²வக்³கோ³
3. மஹாவக்³கோ³
4. உபாலிவக்³கோ³
5. அக்கோஸவக்³கோ³
(6) 1. ஸசித்தவக்³கோ³
(7) 2. யமகவக்³கோ³
(8) 3. ஆகங்க²வக்³கோ³
(9) 4. தே²ரவக்³கோ³
(10) 5. உபாலிவக்³கோ³
(11) 1. ஸமணஸஞ்ஞாவக்³கோ³
(12) 2. பச்சோரோஹணிவக்³கோ³
(13) 3. பரிஸுத்³த⁴வக்³கோ³
(14) 4. ஸாது⁴வக்³கோ³
(15) 5. அரியவக்³கோ³
(16) 1. புக்³க³லவக்³கோ³
(17) 2. ஜாணுஸ்ஸோணிவக்³கோ³
(18) 3. ஸாது⁴வக்³கோ³
(19) 4. அரியமக்³க³வக்³கோ³
(20) 5. அபரபுக்³க³லவக்³கோ³
(21) 1. கரஜகாயவக்³கோ³
(22) 2. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
23. ராக³பெய்யாலங்
ஏகாத³ஸகனிபாதபாளி
1. நிஸ்ஸயவக்³கோ³
2. அனுஸ்ஸதிவக்³கோ³
3. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
4. ராக³பெய்யாலங்

Navaneetham Chandrasekharan said...


கு²த்³த³கனிகாய
கு²த்³த³கபாட²பாளி
1. ஸரணத்தயங்
2. த³ஸஸிக்கா²பத³ங்
3. த்³வத்திங்ஸாகாரோ
4. குமாரபஞ்ஹா
5. மங்க³லஸுத்தங்
6. ரதனஸுத்தங்
7. திரோகுட்டஸுத்தங்
8. நிதி⁴கண்ட³ஸுத்தங்
9. மெத்தஸுத்தங்
த⁴ம்மபத³பாளி
1. யமகவக்³கோ³
2. அப்பமாத³வக்³கோ³
3. சித்தவக்³கோ³
4. புப்ப²வக்³கோ³
5. பா³லவக்³கோ³
6. பண்டி³தவக்³கோ³
7. அரஹந்தவக்³கோ³
8. ஸஹஸ்ஸவக்³கோ³
9. பாபவக்³கோ³
10. த³ண்ட³வக்³கோ³
11. ஜராவக்³கோ³
12. அத்தவக்³கோ³
13. லோகவக்³கோ³
14. பு³த்³த⁴வக்³கோ³
15. ஸுக²வக்³கோ³
16. பியவக்³கோ³
17. கோத⁴வக்³கோ³
18. மலவக்³கோ³
19. த⁴ம்மட்ட²வக்³கோ³
20. மக்³க³வக்³கோ³
21. பகிண்ணகவக்³கோ³
22. நிரயவக்³கோ³
23. நாக³வக்³கோ³
24. தண்ஹாவக்³கோ³
25. பி⁴க்கு²வக்³கோ³
26. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
உதா³னபாளி
1. போ³தி⁴வக்³கோ³
2. முசலிந்த³வக்³கோ³
3. நந்த³வக்³கோ³
4. மேகி⁴யவக்³கோ³
5. ஸோணவக்³கோ³
6. ஜச்சந்த⁴வக்³கோ³
7. சூளவக்³கோ³
8. பாடலிகா³மியவக்³கோ³
இதிவுத்தகபாளி
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
4. சதுக்கனிபாதோ
ஸுத்தனிபாதபாளி
1. உரக³வக்³கோ³
2. சூளவக்³கோ³
3. மஹாவக்³கோ³
4. அட்ட²கவக்³கோ³
5. பாராயனவக்³கோ³
விமானவத்து²பாளி
1. இத்தி²விமானங்
2. புரிஸவிமானங்
பேதவத்து²பாளி
1. உரக³வக்³கோ³
2. உப்³ப³ரிவக்³கோ³
3. சூளவக்³கோ³
4. மஹாவக்³கோ³
தே²ரகா³தா²பாளி
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
4. சதுகனிபாதோ
5. பஞ்சகனிபாதோ
6. ச²க்கனிபாதோ
7. ஸத்தகனிபாதோ
8. அட்ட²கனிபாதோ
9. நவகனிபாதோ
10. த³ஸகனிபாதோ
11. ஏகாத³ஸனிபாதோ
12. த்³வாத³ஸகனிபாதோ
13. தேரஸனிபாதோ
14. சுத்³த³ஸகனிபாதோ
15. ஸோளஸகனிபாதோ
16. வீஸதினிபாதோ
17. திங்ஸனிபாதோ
18. சத்தாலீஸனிபாதோ
19. பஞ்ஞாஸனிபாதோ
20. ஸட்டி²னிபாதோ
21. மஹானிபாதோ
தே²ரீகா³தா²பாளி
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
4. சதுக்கனிபாதோ
5. பஞ்சகனிபாதோ
6. ச²க்கனிபாதோ
7. ஸத்தகனிபாதோ
8. அட்ட²கனிபாதோ
9. நவகனிபாதோ
10. ஏகாத³ஸனிபாதோ
11. த்³வாத³ஸகனிபாதோ
12. ஸோளஸனிபாதோ
13. வீஸதினிபாதோ
14. திங்ஸனிபாதோ
15. சத்தாலீஸனிபாதோ
16. மஹானிபாதோ
அபதா³னபாளி-1
1. பு³த்³த⁴வக்³கோ³
2. ஸீஹாஸனியவக்³கோ³
3. ஸுபூ⁴திவக்³கோ³
4. குண்ட³தா⁴னவக்³கோ³
5. உபாலிவக்³கோ³
6. பீ³ஜனிவக்³கோ³
7. ஸகசிந்தனியவக்³கோ³
8. நாக³ஸமாலவக்³கோ³
9. திமிரவக்³கோ³
10. ஸுதா⁴வக்³கோ³
11. பி⁴க்க²தா³யிவக்³கோ³
12. மஹாபரிவாரவக்³கோ³
13. ஸேரெய்யவக்³கோ³
14. ஸோபி⁴தவக்³கோ³
15. ச²த்தவக்³கோ³
16. ப³ந்து⁴ஜீவகவக்³கோ³
17. ஸுபாரிசரியவக்³கோ³
18. குமுத³வக்³கோ³
19. குடஜபுப்பி²யவக்³கோ³
20. தமாலபுப்பி²யவக்³கோ³
21. கணிகாரபுப்பி²யவக்³கோ³
22. ஹத்தி²வக்³கோ³
23. ஆலம்ப³ணதா³யகவக்³கோ³
24. உத³காஸனவக்³கோ³
25. துவரதா³யகவக்³கோ³
26. தோ²மகவக்³கோ³
27. பது³முக்கி²பவக்³கோ³
28. ஸுவண்ணபி³ப்³போ³ஹனவக்³கோ³
29. பண்ணதா³யகவக்³கோ³
30. சிதகபூஜகவக்³கோ³
31. பது³மகேஸரவக்³கோ³
32. ஆரக்க²தா³யகவக்³கோ³
33. உமாபுப்பி²யவக்³கோ³
34. க³ந்தோ⁴த³கவக்³கோ³
35. ஏகபது³மியவக்³கோ³
36. ஸத்³த³ஸஞ்ஞகவக்³கோ³
37. மந்தா³ரவபுப்பி²யவக்³கோ³
38. போ³தி⁴வந்த³னவக்³கோ³
39. அவடப²லவக்³கோ³
40. பிலிந்த³வச்ச²வக்³கோ³
41. மெத்தெய்யவக்³கோ³
42. ப⁴த்³தா³லிவக்³கோ³

Navaneetham Chandrasekharan said...

அபதா³னபாளி-2
43. ஸகிங்ஸம்மஜ்ஜகவக்³கோ³
44. ஏகவிஹாரிவக்³கோ³
45. விபீ⁴தகவக்³கோ³
46. ஜக³திதா³யகவக்³கோ³
47. ஸாலகுஸுமியவக்³கோ³
48. நளமாலிவக்³கோ³
49. பங்ஸுகூலவக்³கோ³
50. கிங்கணிபுப்ப²வக்³கோ³
51. கணிகாரவக்³கோ³
52. ப²லதா³யகவக்³கோ³
53. திணதா³யகவக்³கோ³
54. கச்சாயனவக்³கோ³
55. ப⁴த்³தி³யவக்³கோ³
56. யஸவக்³கோ³
1. ஸுமேதா⁴வக்³கோ³
2. ஏகூபோஸதி²கவக்³கோ³
3. குண்ட³லகேஸீவக்³கோ³
4. க²த்தியாவக்³கோ³
பு³த்³த⁴வங்ஸபாளி
1. ரதனசங்கமனகண்ட³ங்
2. ஸுமேத⁴பத்த²னாகதா²
3. தீ³பங்கரபு³த்³த⁴வங்ஸோ
4. கொண்ட³ஞ்ஞபு³த்³த⁴வங்ஸோ
5. மங்க³லபு³த்³த⁴வங்ஸோ
6. ஸுமனபு³த்³த⁴வங்ஸோ
7. ரேவதபு³த்³த⁴வங்ஸோ
8. ஸோபி⁴தபு³த்³த⁴வங்ஸோ
9. அனோமத³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸோ
10. பது³மபு³த்³த⁴வங்ஸோ
11. நாரத³பு³த்³த⁴வங்ஸோ
12. பது³முத்தரபு³த்³த⁴வங்ஸோ
13. ஸுமேத⁴பு³த்³த⁴வங்ஸோ
14. ஸுஜாதபு³த்³த⁴வங்ஸோ
15. பியத³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸோ
16. அத்த²த³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸோ
17. த⁴ம்மத³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸோ
18. ஸித்³த⁴த்த²பு³த்³த⁴வங்ஸோ
19. திஸ்ஸபு³த்³த⁴வங்ஸோ
20. பு²ஸ்ஸபு³த்³த⁴வங்ஸோ
21. விபஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸோ
22. ஸிகீ²பு³த்³த⁴வங்ஸோ
23. வெஸ்ஸபூ⁴பு³த்³த⁴வங்ஸோ
24. ககுஸந்த⁴பு³த்³த⁴வங்ஸோ
25. கோணாக³மனபு³த்³த⁴வங்ஸோ
26. கஸ்ஸபபு³த்³த⁴வங்ஸோ
27. கோ³தமபு³த்³த⁴வங்ஸோ
28. பு³த்³த⁴பகிண்ணககண்ட³ங்
29. தா⁴துபா⁴ஜனீயகதா²
சரியாபிடகபாளி
1. அகித்திவக்³கோ³
2. ஹத்தி²னாக³வக்³கோ³
3. யுத⁴ஞ்ஜயவக்³கோ³
ஜாதகபாளி-1
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
4. சதுக்கனிபாதோ
5. பஞ்சகனிபாதோ
6. ச²க்கனிபாதோ
7. ஸத்தகனிபாதோ
8. அட்ட²கனிபாதோ
9. நவகனிபாதோ
10. த³ஸகனிபாதோ
11. ஏகாத³ஸகனிபாதோ
12. த்³வாத³ஸகனிபாதோ
13. தேரஸகனிபாதோ
14. பகிண்ணகனிபாதோ
15. வீஸதினிபாதோ
16. திங்ஸனிபாதோ
ஜாதகபாளி-2
17. சத்தாலீஸனிபாதோ
18. பண்ணாஸனிபாதோ
19. ஸட்டி²னிபாதோ
20. ஸத்ததினிபாதோ
21. அஸீதினிபாதோ
22. மஹானிபாதோ
மஹானித்³தே³ஸபாளி
1. காமஸுத்தனித்³தே³ஸோ
2. கு³ஹட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸோ
3. து³ட்ட²ட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸோ
4. ஸுத்³த⁴ட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸோ
5. பரமட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸோ
6. ஜராஸுத்தனித்³தே³ஸோ
7. திஸ்ஸமெத்தெய்யஸுத்தனித்³தே³ஸோ
8. பஸூரஸுத்தனித்³தே³ஸோ
9. மாக³ண்டி³யஸுத்தனித்³தே³ஸோ
10. புராபே⁴த³ஸுத்தனித்³தே³ஸோ
11. கலஹவிவாத³ஸுத்தனித்³தே³ஸோ
12. சூளவியூஹஸுத்தனித்³தே³ஸோ
13. மஹாவியூஹஸுத்தனித்³தே³ஸோ
14. துவட்டகஸுத்தனித்³தே³ஸோ
15. அத்தத³ண்ட³ஸுத்தனித்³தே³ஸோ
16. ஸாரிபுத்தஸுத்தனித்³தே³ஸோ
சூளனித்³தே³ஸபாளி
பாராயனவக்³கோ³
பாராயனவக்³க³னித்³தே³ஸோ
க²க்³க³விஸாணஸுத்தோ
படிஸம்பி⁴தா³மக்³க³பாளி
1. மஹாவக்³கோ³
2. யுக³னத்³த⁴வக்³கோ³
3. பஞ்ஞாவக்³கோ³
நெத்திப்பகரணபாளி
1. ஸங்க³ஹவாரோ
2. உத்³தே³ஸவாரோ
3. நித்³தே³ஸவாரோ
4. படினித்³தே³ஸவாரோ
நயஸமுட்டா²னங்
ஸாஸனபட்டா²னங்
மிலிந்த³பஞ்ஹபாளி
மிலிந்த³பஞ்ஹபாளி
2-3. மிலிந்த³பஞ்ஹோ
4. மெண்ட³கபஞ்ஹோ
5. அனுமானபஞ்ஹோ
6. ஓபம்மகதா²பஞ்ஹோ

Navaneetham Chandrasekharan said...

பேடகோபதே³ஸபாளி
அபி⁴த⁴ம்மபிடக
த⁴ம்மஸங்க³ணீபாளி
மாதிகா
1. சித்துப்பாத³கண்ட³ங்
2. ரூபகண்ட³ங்
3. நிக்கே²பகண்ட³ங்
4. அட்ட²கதா²கண்ட³ங்
விப⁴ங்க³பாளி
1. க²ந்த⁴விப⁴ங்கோ³
2. ஆயதனவிப⁴ங்கோ³
3. தா⁴துவிப⁴ங்கோ³
4. ஸச்சவிப⁴ங்கோ³
5. இந்த்³ரியவிப⁴ங்கோ³
6. படிச்சஸமுப்பாத³விப⁴ங்கோ³
7. ஸதிபட்டா²னவிப⁴ங்கோ³
8. ஸம்மப்பதா⁴னவிப⁴ங்கோ³
9. இத்³தி⁴பாத³விப⁴ங்கோ³
10. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³விப⁴ங்கோ³
11. மக்³க³ங்க³விப⁴ங்கோ³
12. ஜா²னவிப⁴ங்கோ³
13. அப்பமஞ்ஞாவிப⁴ங்கோ³
14. ஸிக்கா²பத³விப⁴ங்கோ³
15. படிஸம்பி⁴தா³விப⁴ங்கோ³
16. ஞாணவிப⁴ங்கோ³
17. கு²த்³த³கவத்து²விப⁴ங்கோ³
18. த⁴ம்மஹத³யவிப⁴ங்கோ³
தா⁴துகதா²பாளி
உத்³தே³ஸோ
1. பட²மனயோ
2. து³தியனயோ
3. ததியனயோ
4. சதுத்த²னயோ
5. பஞ்சமனயோ
6. ச²ட்ட²னயோ
7. ஸத்தமனயோ
8. அட்ட²மனயோ
9. நவமனயோ
10. த³ஸமனயோ
11. ஏகாத³ஸமனயோ
12. த்³வாத³ஸமனயோ
13. தேரஸமனயோ
14. சுத்³த³ஸமனயோ
புக்³க³லபஞ்ஞத்திபாளி
மாதிகா
நித்³தே³ஸோ
கதா²வத்து²பாளி
1. புக்³க³லகதா²
2. பரிஹானிகதா²
3. ப்³ரஹ்மசரியகதா²
4. ஜஹதிகதா²
5. ஸப்³ப³மத்தீ²திகதா²
6. அதீதக்க²ந்தா⁴தி³கதா²
7. ஏகச்சங் அத்தீ²திகதா²
8. ஸதிபட்டா²னகதா²
9. ஹேவத்தி²கதா²
2. து³தியவக்³கோ³
3. ததியவக்³கோ³
4. சதுத்த²வக்³கோ³
5. பஞ்சமவக்³கோ³
6. ச²ட்ட²வக்³கோ³
7. ஸத்தமவக்³கோ³
8. அட்ட²மவக்³கோ³
9. நவமவக்³கோ³
10. த³ஸமவக்³கோ³
11. ஏகாத³ஸமவக்³கோ³
12. த்³வாத³ஸமவக்³கோ³
13. தேரஸமவக்³கோ³
14. சுத்³த³ஸமவக்³கோ³
15. பன்னரஸமவக்³கோ³
16. ஸோளஸமவக்³கோ³
17. ஸத்தரஸமவக்³கோ³
18. அட்டா²ரஸமவக்³கோ³
19. ஏகூனவீஸதிமவக்³கோ³
20. வீஸதிமவக்³கோ³
21. ஏகவீஸதிமவக்³கோ³
22. பா³வீஸதிமவக்³கோ³
23. தேவீஸதிமவக்³கோ³
யமகபாளி-1
1. மூலயமகங்
2. க²ந்த⁴யமகங்
3. ஆயதனயமகங்
4. தா⁴துயமகங்
5. ஸச்சயமகங்
யமகபாளி-2
6. ஸங்கா²ரயமகங்
7. அனுஸயயமகங்
8. சித்தயமகங்
யமகபாளி-3
9. த⁴ம்மயமகங்
10. இந்த்³ரியயமகங்
பட்டா²னபாளி-1
(1) பச்சயுத்³தே³ஸோ
(2) பச்சயனித்³தே³ஸோ
3. புச்சா²வாரோ
1. குஸலத்திகங்
2. வேத³னாத்திகங்
3. விபாகத்திகங்
4. உபாதி³ன்னத்திகங்
5. ஸங்கிலிட்ட²த்திகங்
பட்டா²னபாளி-2
6. விதக்கத்திகங்
7. பீதித்திகங்
8. த³ஸ்ஸனேனபஹாதப்³ப³த்திகங்
9. த³ஸ்ஸனேனபஹாதப்³ப³ஹேதுகத்திகங்
10. ஆசயகா³மித்திகங்
11. ஸெக்க²த்திகங்
12. பரித்தத்திகங்
13. பரித்தாரம்மணத்திகங்
14. ஹீனத்திகங்
15. மிச்ச²த்தனியதத்திகங்
16. மக்³கா³ரம்மணத்திகங்
17. உப்பன்னத்திகங்
18. அதீதத்திகங்
19. அதீதாரம்மணத்திகங்
20. அஜ்ஜ²த்தத்திகங்
21. அஜ்ஜ²த்தாரம்மணத்திகங்
22. ஸனித³ஸ்ஸனஸப்படிக⁴த்திகங்
பட்டா²னபாளி-3
1. ஹேதுகொ³ச்ச²கங்
2. சூளந்தரது³கங்
3. ஆஸவகொ³ச்ச²கங்
4. ஸஞ்ஞோஜனகொ³ச்ச²கங்
5. க³ந்த²கொ³ச்ச²கங்
6-7. ஓக⁴யோக³கொ³ச்ச²கங்
8. நீவரணகொ³ச்ச²கங்
9. பராமாஸகொ³ச்ச²கங்
10. மஹந்தரது³கங்
11. உபாதா³னகொ³ச்ச²கங்
பட்டா²னபாளி-4
12. கிலேஸகொ³ச்ச²கங்
1-1 ஹேதுது³க-குஸலத்திகங்
2-1. ஸஹேதுகது³க-குஸலத்திகங்
7-1. ஸப்பச்சயது³க-குஸலத்திகங்
14-1. ஆஸவது³க-குஸலத்திகங்
20-1. ஸஞ்ஞோஜனது³க-குஸலத்திகங்
26-1. க³ந்த²து³க-குஸலத்திகங்
44-1. நீவரணது³க-குஸலத்திகங்
50-1. பராமாஸது³க-குஸலத்திகங்
55-1. ஸாரம்மணது³க-குஸலத்திகங்
69-1. உபாதா³னது³க-குஸலத்திகங்
75-1. கிலேஸது³க-குஸலத்திகங்
83-1. த³ஸ்ஸனேனபஹாதப்³ப³து³க-குஸலத்திகங்
100-2. ஸரணது³க-வேத³னாத்திகங்
1-1. குஸலத்திக-ஹேதுது³கங்
1-7. குஸலத்திக-ஸப்பச்சயது³கங்
1-14. குஸலத்திக-ஆஸவது³கங்
1-55. குஸலத்திக-ஸாரம்மணது³கங்
1-75. குஸலத்திக-கிலேஸது³கங்
1-83. குஸலத்திக-த³ஸ்ஸனேனபஹாதப்³ப³து³கங்
1-99. குஸலத்திக-ஸஉத்தரது³கங்
பட்டா²னபாளி-5
த⁴ம்மானுலோமே திகதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமே து³கது³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயே திகபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயே து³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயே து³கதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயே திகது³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயே திகதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயே து³கது³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமபச்சனீயே திகபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமபச்சனீயே து³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமபச்சனீயே து³கதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமபச்சனீயே திகது³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமபச்சனீயே திகதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மானுலோமபச்சனீயே து³கது³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயானுலோமே திகபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயானுலோமே து³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயானுலோமே து³கதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயானுலோமே திகது³கபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயானுலோமே திகதிகபட்டா²னங்
த⁴ம்மபச்சனீயானுலோமே து³கது³கபட்டா²னங்

Navaneetham Chandrasekharan said...

அட்ட²கதா²
வினயபிடக (அட்ட²கதா²)
பாராஜிககண்ட³-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
வேரஞ்ஜகண்ட³வண்ணனா
1. பாராஜிககண்ட³ங்
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
3. அனியதகண்ட³ங்
4. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
பாசித்திய-அட்ட²கதா²
5. பாசித்தியகண்ட³ங்
6. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
7. ஸேகி²யகண்ட³ங்
8. ஸத்தாதி⁴கரணஸமதா²
1. பாராஜிககண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
3. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
4. பாசித்தியகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
5. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
மஹாவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. மஹாக²ந்த⁴கங்
2. உபோஸத²க்க²ந்த⁴கங்
3. வஸ்ஸூபனாயிகக்க²ந்த⁴கங்
4. பவாரணாக்க²ந்த⁴கங்
5. சம்மக்க²ந்த⁴கங்
6. பே⁴ஸஜ்ஜக்க²ந்த⁴கங்
7. கதி²னக்க²ந்த⁴கங்
8. சீவரக்க²ந்த⁴கங்
9. சம்பெய்யக்க²ந்த⁴கங்
10. கோஸம்ப³கக்க²ந்த⁴கங்
சூளவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. கம்மக்க²ந்த⁴கங்
2. பாரிவாஸிகக்க²ந்த⁴கங்
3. ஸமுச்சயக்க²ந்த⁴கங்
4. ஸமத²க்க²ந்த⁴கங்
5. கு²த்³த³கவத்து²க்க²ந்த⁴கங்
6. ஸேனாஸனக்க²ந்த⁴கங்
7. ஸங்க⁴பே⁴த³கக்க²ந்த⁴கங்
8. வத்தக்க²ந்த⁴கங்
9. பாதிமொக்க²ட்ட²பனக்க²ந்த⁴கங்
10. பி⁴க்கு²னிக்க²ந்த⁴கங்
11. பஞ்சஸதிகக்க²ந்த⁴கங்
12. ஸத்தஸதிகக்க²ந்த⁴கங்
பரிவார-அட்ட²கதா²
ஸோளஸமஹாவாரோ
ஸமுட்டா²னஸீஸவண்ணனா
அந்தரபெய்யாலங்
க²ந்த⁴கபுச்சா²வாரோ
ஏகுத்தரிகனயோ
உபோஸதா²தி³புச்சா²விஸ்ஸஜ்ஜனா
பட²மகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
அதி⁴கரணபே⁴த³ங்
து³தியகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
சோத³னாகண்ட³ங்
சூளஸங்கா³மோ
மஹாஸங்கா³மோ
கதி²னபே⁴த³ங்
உபாலிபஞ்சகங்
ஆபத்திஸமுட்டா²னவண்ணனா
அபரது³தியகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
ஸேத³மோசனகா³தா²
பஞ்சவக்³கோ³
ஸுத்தபிடக (அட்ட²கதா²)
தீ³க⁴ நிகாய (அட்ட²கதா²)
ஸீலக்க²ந்த⁴வக்³க³-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ப்³ரஹ்மஜாலஸுத்தவண்ணனா
2. ஸாமஞ்ஞப²லஸுத்தவண்ணனா
3. அம்ப³ட்ட²ஸுத்தவண்ணனா
4. ஸோணத³ண்ட³ஸுத்தவண்ணனா
5. கூடத³ந்தஸுத்தவண்ணனா
6. மஹாலிஸுத்தவண்ணனா
7. ஜாலியஸுத்தவண்ணனா
8. மஹாஸீஹனாத³ஸுத்தவண்ணனா
9. பொட்ட²பாத³ஸுத்தவண்ணனா
10. ஸுப⁴ஸுத்தவண்ணனா
11. கேவட்டஸுத்தவண்ணனா
12. லோஹிச்சஸுத்தவண்ணனா
13. தேவிஜ்ஜஸுத்தவண்ணனா
மஹாவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. மஹாபதா³னஸுத்தவண்ணனா
2. மஹானிதா³னஸுத்தவண்ணனா
3. மஹாபரினிப்³பா³னஸுத்தவண்ணனா
4. மஹாஸுத³ஸ்ஸனஸுத்தவண்ணனா
5. ஜனவஸப⁴ஸுத்தவண்ணனா
6. மஹாகோ³விந்த³ஸுத்தவண்ணனா
7. மஹாஸமயஸுத்தவண்ணனா
8. ஸக்கபஞ்ஹஸுத்தவண்ணனா
9. மஹாஸதிபட்டா²னஸுத்தவண்ணனா
10. பாயாஸிராஜஞ்ஞஸுத்தவண்ணனா
பாதி²கவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. பாதி²கஸுத்தவண்ணனா
2. உது³ம்ப³ரிகஸுத்தவண்ணனா
3. சக்கவத்திஸுத்தவண்ணனா
4. அக்³க³ஞ்ஞஸுத்தவண்ணனா
5. ஸம்பஸாத³னீயஸுத்தவண்ணனா
6. பாஸாதி³கஸுத்தவண்ணனா
7. லக்க²ணஸுத்தவண்ணனா
8. ஸிங்கா³லஸுத்தவண்ணனா
9. ஆடானாடியஸுத்தவண்ணனா
10. ஸங்கீ³திஸுத்தவண்ணனா
11. த³ஸுத்தரஸுத்தவண்ணனா
மஜ்ஜி²மனிகாய (அட்ட²கதா²)
மூலபண்ணாஸ-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. மூலபரியாயவக்³கோ³
2. ஸீஹனாத³வக்³கோ³
3. ஓபம்மவக்³கோ³
4. மஹாயமகவக்³கோ³
5. சூளயமகவக்³கோ³
மஜ்ஜி²மபண்ணாஸ-அட்ட²கதா²
1. க³ஹபதிவக்³கோ³
2. பி⁴க்கு²வக்³கோ³
3. பரிப்³பா³ஜகவக்³கோ³
4. ராஜவக்³கோ³
5. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
உபரிபண்ணாஸ-அட்ட²கதா²
1. தே³வத³ஹவக்³கோ³
2. அனுபத³வக்³கோ³
3. ஸுஞ்ஞதவக்³கோ³
4. விப⁴ங்க³வக்³கோ³
5. ஸளாயதனவக்³கோ³

Navaneetham Chandrasekharan said...

ஸங்யுத்தனிகாய (அட்ட²கதா²)
ஸகா³தா²வக்³க³-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. தே³வதாஸங்யுத்தங்
2. தே³வபுத்தஸங்யுத்தங்
3. கோஸலஸங்யுத்தங்
4. மாரஸங்யுத்தங்
5. பி⁴க்கு²னீஸங்யுத்தங்
6. ப்³ரஹ்மஸங்யுத்தங்
7. ப்³ராஹ்மணஸங்யுத்தங்
8. வங்கீ³ஸஸங்யுத்தங்
9. வனஸங்யுத்தங்
10. யக்க²ஸங்யுத்தங்
11. ஸக்கஸங்யுத்தங்
நிதா³னவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. நிதா³னஸங்யுத்தங்
2. அபி⁴ஸமயஸங்யுத்தங்
3. தா⁴துஸங்யுத்தங்
4. அனமதக்³க³ஸங்யுத்தங்
5. கஸ்ஸபஸங்யுத்தங்
6. லாப⁴ஸக்காரஸங்யுத்தங்
7. ராஹுலஸங்யுத்தங்
8. லக்க²ணஸங்யுத்தங்
9. ஓபம்மஸங்யுத்தங்
10. பி⁴க்கு²ஸங்யுத்தங்
க²ந்த⁴வக்³க³-அட்ட²கதா²
1. க²ந்த⁴ஸங்யுத்தங்
2. ராத⁴ஸங்யுத்தங்
3. தி³ட்டி²ஸங்யுத்தங்
4. ஒக்கந்தஸங்யுத்தங்
5. உப்பாத³ஸங்யுத்தவண்ணனா
6. கிலேஸஸங்யுத்தவண்ணனா
7. ஸாரிபுத்தஸங்யுத்தங்
8. நாக³ஸங்யுத்தங்
9. ஸுபண்ணஸங்யுத்தவண்ணனா
10. க³ந்த⁴ப்³ப³காயஸங்யுத்தவண்ணனா
11. வலாஹகஸங்யுத்தவண்ணனா
12. வச்ச²கொ³த்தஸங்யுத்தவண்ணனா
13. ஜா²னஸங்யுத்தங்
ஸளாயதனவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. ஸளாயதனஸங்யுத்தங்
2. வேத³னாஸங்யுத்தங்
3. மாதுகா³மஸங்யுத்தங்
4. ஜம்பு³கா²த³கஸங்யுத்தங்
5. ஸாமண்ட³கஸங்யுத்தவண்ணனா
6. மொக்³க³ல்லானஸங்யுத்தங்
7. சித்தஸங்யுத்தங்
8. கா³மணிஸங்யுத்தங்
9. அஸங்க²தஸங்யுத்தங்
10. அப்³யாகதஸங்யுத்தங்
மஹாவக்³க³-அட்ட²கதா²
1. மக்³க³ஸங்யுத்தங்
2. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³ஸங்யுத்தங்
3. ஸதிபட்டா²னஸங்யுத்தங்
4. இந்த்³ரியஸங்யுத்தங்
5. ஸம்மப்பதா⁴னஸங்யுத்தவண்ணனா
6. ப³லஸங்யுத்தவண்ணனா
7. இத்³தி⁴பாத³ஸங்யுத்தங்
8. அனுருத்³த⁴ஸங்யுத்தங்
9. ஜா²னஸங்யுத்தவண்ணனா
10. ஆனாபானஸங்யுத்தங்
11. ஸோதாபத்திஸங்யுத்தங்
12. ஸச்சஸங்யுத்தங்
அங்கு³த்தரனிகாய (அட்ட²கதா²)
ஏககனிபாத-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ரூபாதி³வக்³க³வண்ணனா
2. நீவரணப்பஹானவக்³க³வண்ணனா
3. அகம்மனியவக்³க³வண்ணனா
4. அத³ந்தவக்³க³வண்ணனா
5. பணிஹிதஅச்ச²வக்³க³வண்ணனா
6. அச்ச²ராஸங்கா⁴தவக்³க³வண்ணனா
7. வீரியாரம்பா⁴தி³வக்³க³வண்ணனா
8. கல்யாணமித்ததாதி³வக்³க³வண்ணனா
9. பமாதா³தி³வக்³க³வண்ணனா
10. து³தியபமாதா³தி³வக்³க³வண்ணனா
11. அத⁴ம்மவக்³க³வண்ணனா
13. ஏகபுக்³க³லவக்³க³வண்ணனா
14. ஏதத³க்³க³வக்³கோ³
15. அட்டா²னபாளி
16. ஏகத⁴ம்மபாளி
17. பஸாத³கரத⁴ம்மவக்³க³வண்ணனா
18. அபரஅச்ச²ராஸங்கா⁴தவக்³க³வண்ணனா
19. காயக³தாஸதிவக்³க³வண்ணனா
20. அமதவக்³க³வண்ணனா
து³க-திக-சதுக்கனிபாத-அட்ட²கதா²
1. கம்மகாரணவக்³கோ³
2. அதி⁴கரணவக்³க³வண்ணனா
3. பா³லவக்³க³வண்ணனா
4. ஸமசித்தவக்³க³வண்ணனா
5. பரிஸவக்³க³வண்ணனா
(6) 1. புக்³க³லவக்³க³வண்ணனா
(7) 2. ஸுக²வக்³க³வண்ணனா
(8) 3. ஸனிமித்தவக்³க³வண்ணனா
(9) 4. த⁴ம்மவக்³க³வண்ணனா
(10) 5. பா³லவக்³க³வண்ணனா
(11) 1. ஆஸாது³ப்பஜஹவக்³க³வண்ணனா
(12) 2. ஆயாசனவக்³க³வண்ணனா
(13) 3. தா³னவக்³க³வண்ணனா
(14) 4. ஸந்தா²ரவக்³க³வண்ணனா
(15) 5. ஸமாபத்திவக்³க³வண்ணனா
1. கோத⁴பெய்யாலங்
2. அகுஸலபெய்யாலங்
3. வினயபெய்யாலங்
4. ராக³பெய்யாலங்
1. பா³லவக்³கோ³
2. ரத²காரவக்³கோ³
3. புக்³க³லவக்³கோ³
4. தே³வதூ³தவக்³கோ³
5. சூளவக்³கோ³
(6) 1. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
(7) 2. மஹாவக்³கோ³
(8) 3. ஆனந்த³வக்³கோ³
(9) 4. ஸமணவக்³கோ³
(10) 5. லோணகபல்லவக்³கோ³
(11) 1. ஸம்போ³த⁴வக்³கோ³
(12) 2. ஆபாயிகவக்³கோ³
(13) 3. குஸினாரவக்³கோ³
(14) 4. யோதா⁴ஜீவவக்³கோ³
(15) 5. மங்க³லவக்³கோ³
(16) 6. அசேலகவக்³க³வண்ணனா
17-18. பெய்யாலவக்³கா³தி³வண்ணனா
1. ப⁴ண்ட³கா³மவக்³கோ³
2. சரவக்³கோ³
3. உருவேலவக்³கோ³
4. சக்கவக்³கோ³
5. ரோஹிதஸ்ஸவக்³கோ³
(6) 1. புஞ்ஞாபி⁴ஸந்த³வக்³கோ³
(7) 2. பத்தகம்மவக்³கோ³
(8) 3. அபண்ணகவக்³கோ³
(9) 4. மசலவக்³கோ³
(10) 5. அஸுரவக்³கோ³
(11) 1. வலாஹகவக்³கோ³
(12) 2. கேஸிவக்³கோ³
(13) 3. ப⁴யவக்³கோ³
(14) 4. புக்³க³லவக்³கோ³
(15) 5. ஆபா⁴வக்³கோ³
(16) 1. இந்த்³ரியவக்³கோ³
(17) 2. படிபதா³வக்³கோ³
(18) 3. ஸஞ்சேதனியவக்³கோ³
(19) 4. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
(20) 5. மஹாவக்³கோ³
(21) 1. ஸப்புரிஸவக்³கோ³
(22) 2. பரிஸாவக்³கோ³
(23) 3. து³ச்சரிதவக்³க³வண்ணனா
(24) 4. கம்மவக்³கோ³
(25) 5. ஆபத்திப⁴யவக்³கோ³
(26) 6. அபி⁴ஞ்ஞாவக்³கோ³
(27) 7. கம்மபத²வக்³க³வண்ணனா
(28) 8. ராக³பெய்யாலவண்ணனா

Navaneetham Chandrasekharan said...

பஞ்சக-ச²க்க-ஸத்தகனிபாத-அட்ட²கதா²
1. ஸேக²ப³லவக்³கோ³
2. ப³லவக்³கோ³
3. பஞ்சங்கி³கவக்³கோ³
4. ஸுமனவக்³கோ³
5. முண்ட³ராஜவக்³கோ³
(6) 1. நீவரணவக்³கோ³
(7) 2. ஸஞ்ஞாவக்³கோ³
(8) 3. யோதா⁴ஜீவவக்³கோ³
(9) 4. தே²ரவக்³கோ³
(10) 5. ககுத⁴வக்³கோ³
(11) 1. பா²ஸுவிஹாரவக்³கோ³
(12) 2. அந்த⁴கவிந்த³வக்³கோ³
(13) 3. கி³லானவக்³கோ³
(14) 4. ராஜவக்³கோ³
(15) 5. திகண்ட³கீவக்³கோ³
(16) 1. ஸத்³த⁴ம்மவக்³கோ³
(17) 2. ஆகா⁴தவக்³கோ³
(18) 3. உபாஸகவக்³கோ³
(19) 4. அரஞ்ஞவக்³கோ³
(20) 5. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
(21) 1. கிமிலவக்³கோ³
(22) 2. அக்கோஸகவக்³கோ³
(23) 3. தீ³க⁴சாரிகவக்³கோ³
(24) 4. ஆவாஸிகவக்³கோ³
(25) 5. து³ச்சரிதவக்³கோ³
(26) 6. உபஸம்பதா³வக்³கோ³
1. ஆஹுனெய்யவக்³கோ³
2. ஸாரணீயவக்³கோ³
3. அனுத்தரியவக்³கோ³
4. தே³வதாவக்³கோ³
5. த⁴ம்மிகவக்³கோ³
6. மஹாவக்³கோ³
7. தே³வதாவக்³கோ³
8. அரஹத்தவக்³கோ³
9. ஸீதிவக்³கோ³
10. ஆனிஸங்ஸவக்³கோ³
11. திகவக்³கோ³
12. ஸாமஞ்ஞவக்³க³வண்ணனா
24. ராக³பெய்யாலவண்ணனா
1. த⁴னவக்³கோ³
2. அனுஸயவக்³கோ³
3. வஜ்ஜிஸத்தகவக்³கோ³
4. தே³வதாவக்³கோ³
5. மஹாயஞ்ஞவக்³கோ³
6. அப்³யாகதவக்³கோ³
7. மஹாவக்³கோ³
8. வினயவக்³கோ³
அட்ட²காதி³னிபாத-அட்ட²கதா²
1. மெத்தாவக்³கோ³
2. மஹாவக்³கோ³
3. க³ஹபதிவக்³கோ³
4. தா³னவக்³கோ³
5. உபோஸத²வக்³கோ³
(6) 1. கோ³தமீவக்³கோ³
(7) 2. பூ⁴மிசாலவக்³கோ³
(8) 3. யமகவக்³கோ³
(9) 4. ஸதிவக்³கோ³
(10) 5. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
1. ஸம்போ³தி⁴வக்³கோ³
2. ஸீஹனாத³வக்³கோ³
3. ஸத்தாவாஸவக்³கோ³
4. மஹாவக்³கோ³
5. ஸாமஞ்ஞவக்³கோ³
1. ஆனிஸங்ஸவக்³கோ³
2. நாத²வக்³கோ³
3. மஹாவக்³கோ³
4. உபாலிவக்³கோ³
5. அக்கோஸவக்³கோ³
(6) 1. ஸசித்தவக்³கோ³
(7) 2. யமகவக்³கோ³
(8) 3. ஆகங்க²வக்³கோ³
(9) 4. தே²ரவக்³கோ³
(10) 5. உபாலிவக்³கோ³
(11) 1. ஸமணஸஞ்ஞாவக்³கோ³
(12) 2. பச்சோரோஹணிவக்³கோ³
(13) 3. பரிஸுத்³த⁴வக்³க³வண்ணனா
(14) 4. ஸாது⁴வக்³க³வண்ணனா
(21) 1. கரஜகாயவக்³கோ³
(22) 2. ஸாமஞ்ஞவக்³க³வண்ணனா
1. நிஸ்ஸயவக்³கோ³
2. அனுஸ்ஸதிவக்³கோ³
கு²த்³த³கனிகாய (அட்ட²கதா²)
கு²த்³த³கபாட²-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ஸரணத்தயவண்ணனா
2. ஸிக்கா²பத³வண்ணனா
3. த்³வத்திங்ஸாகாரவண்ணனா
4. குமாரபஞ்ஹவண்ணனா
5. மங்க³லஸுத்தவண்ணனா
6. ரதனஸுத்தவண்ணனா
7. திரோகுட்டஸுத்தவண்ணனா
8. நிதி⁴கண்ட³ஸுத்தவண்ணனா
9. மெத்தஸுத்தவண்ணனா
த⁴ம்மபத³-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. யமகவக்³கோ³
2. அப்பமாத³வக்³கோ³
3. சித்தவக்³கோ³
4. புப்ப²வக்³கோ³
5. பா³லவக்³கோ³
6. பண்டி³தவக்³கோ³
7. அரஹந்தவக்³கோ³
8. ஸஹஸ்ஸவக்³கோ³
9. பாபவக்³கோ³
10. த³ண்ட³வக்³கோ³
11. ஜராவக்³கோ³
12. அத்தவக்³கோ³
13. லோகவக்³கோ³
14. பு³த்³த⁴வக்³கோ³
15. ஸுக²வக்³கோ³
16. பியவக்³கோ³
17. கோத⁴வக்³கோ³
18. மலவக்³கோ³
19. த⁴ம்மட்ட²வக்³கோ³
20. மக்³க³வக்³கோ³
21. பகிண்ணகவக்³கோ³
22. நிரயவக்³கோ³
23. நாக³வக்³கோ³
24. தண்ஹாவக்³கோ³
25. பி⁴க்கு²வக்³கோ³
26. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³

Navaneetham Chandrasekharan said...


உதா³ன-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. போ³தி⁴வக்³கோ³
2. முசலிந்த³வக்³கோ³
3. நந்த³வக்³கோ³
4. மேகி⁴யவக்³கோ³
5. ஸோணவக்³கோ³
6. ஜச்சந்த⁴வக்³கோ³
7. சூளவக்³கோ³
8. பாடலிகா³மியவக்³கோ³
இதிவுத்தக-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
4. சதுக்கனிபாதோ
ஸுத்தனிபாத-அட்ட²கதா²
1. உரக³வக்³கோ³
2. சூளவக்³கோ³
3. மஹாவக்³கோ³
4. அட்ட²கவக்³கோ³
5. பாராயனவக்³கோ³
விமானவத்து²-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. இத்தி²விமானங்
2. புரிஸவிமானங்
பேதவத்து²-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. உரக³வக்³கோ³
2. உப்³ப³ரிவக்³கோ³
3. சூளவக்³கோ³
4. மஹாவக்³கோ³
தே²ரகா³தா²-அட்ட²கதா²-1
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
தே²ரகா³தா²-அட்ட²கதா²-2
4. சதுக்கனிபாதோ
5. பஞ்சகனிபாதோ
6. ச²க்கனிபாதோ
7. ஸத்தகனிபாதோ
8. அட்ட²கனிபாதோ
9. நவகனிபாதோ
10. த³ஸகனிபாதோ
11. ஏகாத³ஸனிபாதோ
12. த்³வாத³ஸகனிபாதோ
13. தேரஸனிபாதோ
14. சுத்³த³ஸகனிபாதோ
15. ஸோளஸகனிபாதோ
16. வீஸதினிபாதோ
17. திங்ஸனிபாதோ
18. சத்தாலீஸனிபாதோ
19. பஞ்ஞாஸனிபாதோ
20. ஸட்டி²னிபாதோ
21. மஹானிபாதோ
தே²ரீகா³தா²-அட்ட²கதா²
1. ஏககனிபாதோ
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
4. சதுக்கனிபாதோ
5. பஞ்சகனிபாதோ
6. ச²க்கனிபாதோ
7. ஸத்தகனிபாதோ
8. அட்ட²கனிபாதோ
9. நவகனிபாதோ
10. ஏகாத³ஸகனிபாதோ
11. த்³வாத³ஸகனிபாதோ
12. ஸோளஸனிபாதோ
13. வீஸதினிபாதோ
14. திங்ஸனிபாதோ
15. சத்தாலீஸனிபாதோ
16. மஹானிபாதோ
அபதா³ன-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. பு³த்³த⁴வக்³கோ³
2. ஸீஹாஸனியவக்³கோ³
3. ஸுபூ⁴திவக்³கோ³
4. குண்ட³தா⁴னவக்³கோ³
5. உபாலிவக்³கோ³
6. பீ³ஜனிவக்³கோ³
7. ஸகசிந்தனியவக்³கோ³
8. நாக³ஸமாலவக்³கோ³
9. திமிரவக்³கோ³
10. ஸுதா⁴வக்³கோ³
11. பி⁴க்க²தா³யிவக்³கோ³
12. மஹாபரிவாரவக்³கோ³
13. ஸேரெய்யவக்³கோ³
14. ஸோபி⁴தவக்³கோ³
15. ச²த்தவக்³கோ³
16. ப³ந்து⁴ஜீவகவக்³கோ³
17. ஸுபாரிசரியவக்³கோ³
18. குமுத³வக்³கோ³
19. குடஜபுப்பி²யவக்³கோ³
20. தமாலபுப்பி²யவக்³கோ³
21-23. கணிகாரபுப்பி²யாதி³வக்³கோ³
24. உத³காஸனவக்³கோ³
25. துவரதா³யகவக்³கோ³
26. தோ²மகவக்³கோ³
27. பது³முக்கி²பவக்³கோ³
28. ஸுவண்ணபி³ப்³போ³ஹனவக்³கோ³
29. பண்ணதா³யகவக்³கோ³
30. சிதகபூஜகவக்³கோ³
31. பது³மகேஸரவக்³கோ³
32. ஆரக்க²தா³யகவக்³கோ³
33. உமாபுப்பி²யவக்³கோ³
34-38. க³ந்தோ⁴த³காதி³வக்³கோ³
39. அவடப²லவக்³கோ³
40. பிலிந்த³வச்ச²வக்³கோ³
41. மெத்தெய்யவக்³கோ³
42. ப⁴த்³தா³லிவக்³கோ³
43-48. ஸகிங்ஸம்மஜ்ஜகாதி³வக்³கோ³
49. பங்ஸுகூலவக்³கோ³
50-53. கிங்கணிபுப்பா²தி³வக்³கோ³
54. கச்சாயனவக்³கோ³
55. ப⁴த்³தி³யவக்³கோ³
56. யஸவக்³கோ³
பு³த்³த⁴வங்ஸ-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ரதனசங்கமனகண்ட³வண்ணனா
2. ஸுமேத⁴பத்த²னாகதா²வண்ணனா
3. தீ³பங்கரபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
4. கொண்ட³ஞ்ஞபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
5. மங்க³லபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
6. ஸுமனபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
7. ரேவதபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
8. ஸோபி⁴தபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
9. அனோமத³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
10. பது³மபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
11. நாரத³பு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
12. பது³முத்தரபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
13. ஸுமேத⁴பு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
14. ஸுஜாதபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
15. பியத³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
16. அத்த²த³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
17. த⁴ம்மத³ஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
18. ஸித்³த⁴த்த²பு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
19. திஸ்ஸபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
20. பு²ஸ்ஸபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
21. விபஸ்ஸீபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
22. ஸிகீ²பு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
23. வெஸ்ஸபூ⁴பு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
24. ககுஸந்த⁴பு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
25. கோணாக³மனபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
26. கஸ்ஸபபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
27. கோ³தமபு³த்³த⁴வங்ஸவண்ணனா
28. பு³த்³த⁴பகிண்ணககதா²
சரியாபிடக-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. அகித்திவக்³கோ³
2. ஹத்தி²னாக³வக்³கோ³
3. யுத⁴ஞ்ஜயவக்³கோ³

Navaneetham Chandrasekharan said...

ஜாதக-அட்ட²கதா²-1
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ஏககனிபாதோ
ஜாதக-அட்ட²கதா²-2
2. து³கனிபாதோ
3. திகனிபாதோ
ஜாதக-அட்ட²கதா²-3
4. சதுக்கனிபாதோ
5. பஞ்சகனிபாதோ
6. ச²க்கனிபாதோ
7. ஸத்தகனிபாதோ
8. அட்ட²கனிபாதோ
9. நவகனிபாதோ
ஜாதக-அட்ட²கதா²-4
10. த³ஸகனிபாதோ
11. ஏகாத³ஸகனிபாதோ
12. த்³வாத³ஸகனிபாதோ
13. தேரஸகனிபாதோ
14. பகிண்ணகனிபாதோ
15. வீஸதினிபாதோ
16. திங்ஸனிபாதோ
ஜாதக-அட்ட²கதா²-5
17. சத்தாலீஸனிபாதோ
18. பண்ணாஸனிபாதோ
19. ஸட்டி²னிபாதோ
20. ஸத்ததினிபாதோ
21. அஸீதினிபாதோ
ஜாதக-அட்ட²கதா²-6
22. மஹானிபாதோ
ஜாதக-அட்ட²கதா²-7
22. மஹானிபாதோ
மஹானித்³தே³ஸ-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. காமஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
2. கு³ஹட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
3. து³ட்ட²ட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
4. ஸுத்³த⁴ட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
5. பரமட்ட²கஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
6. ஜராஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
7. திஸ்ஸமெத்தெய்யஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
8. பஸூரஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
9. மாக³ண்டி³யஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
10. புராபே⁴த³ஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
11. கலஹவிவாத³ஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
12. சூளப்³யூஹஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
13. மஹாப்³யூஹஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
14. துவடகஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
15. அத்தத³ண்ட³ஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
16. ஸாரிபுத்தஸுத்தனித்³தே³ஸவண்ணனா
சூளனித்³தே³ஸ-அட்ட²கதா²
பாராயனவக்³க³னித்³தே³ஸோ
க²க்³க³விஸாணஸுத்தனித்³தே³ஸோ
படிஸம்பி⁴தா³மக்³க³-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
(1) மஹாவக்³கோ³
1. ஞாணகதா²
2. தி³ட்டி²கதா²
3. ஆனாபானஸ்ஸதிகதா²
4. இந்த்³ரியகதா²
5. விமொக்க²கதா²
6. க³திகதா²
7. கம்மகதா²வண்ணனா
8. விபல்லாஸகதா²
9. மக்³க³கதா²
10. மண்ட³பெய்யகதா²
(2) யுக³னத்³த⁴வக்³கோ³
(3) பஞ்ஞாவக்³கோ³
1. மஹாபஞ்ஞாகதா²
2. இத்³தி⁴கதா²
3. அபி⁴ஸமயகதா²
4. விவேககதா²
5. சரியாகதா²
6. பாடிஹாரியகதா²
7. ஸமஸீஸகதா²
8. ஸதிபட்டா²னகதா²
9. விபஸ்ஸனாகதா²
10. மாதிகாகதா²
நெத்திப்பகரண-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ஸங்க³ஹவாரவண்ணனா
2. உத்³தே³ஸவாரவண்ணனா
3. நித்³தே³ஸவாரவண்ணனா
4. படினித்³தே³ஸவாரவண்ணனா
நயஸமுட்டா²னவாரவண்ணனா
ஸாஸனபட்டா²னவாரவண்ணனா

Navaneetham Chandrasekharan said...

அபி⁴த⁴ம்மபிடக (அட்ட²கதா²)
த⁴ம்மஸங்க³ணி-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. சித்துப்பாத³கண்டோ³
திகமாதிகாபத³வண்ணனா
து³கமாதிகாபத³வண்ணனா
காமாவசரகுஸலபத³பா⁴ஜனீயங்
2. ரூபகண்டோ³
3. நிக்கே²பகண்டோ³
4. அட்ட²கதா²கண்டோ³
ஸம்மோஹவினோத³னீ-அட்ட²கதா²
1. க²ந்த⁴விப⁴ங்கோ³
2. ஆயதனவிப⁴ங்கோ³
3. தா⁴துவிப⁴ங்கோ³
4. ஸச்சவிப⁴ங்கோ³
5. இந்த்³ரியவிப⁴ங்கோ³
6. படிச்சஸமுப்பாத³விப⁴ங்கோ³
7. ஸதிபட்டா²னவிப⁴ங்கோ³
8. ஸம்மப்பதா⁴னவிப⁴ங்கோ³
9. இத்³தி⁴பாத³விப⁴ங்கோ³
10. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³விப⁴ங்கோ³
11. மக்³க³ங்க³விப⁴ங்கோ³
12. ஜா²னவிப⁴ங்கோ³
13. அப்பமஞ்ஞாவிப⁴ங்கோ³
14. ஸிக்கா²பத³விப⁴ங்கோ³
15. படிஸம்பி⁴தா³விப⁴ங்கோ³
16. ஞாணவிப⁴ங்கோ³
17. கு²த்³த³கவத்து²விப⁴ங்கோ³
18. த⁴ம்மஹத³யவிப⁴ங்கோ³
பஞ்சபகரண-அட்ட²கதா²
தா⁴துகதா²-அட்ட²கதா²
1. மாதிகாவண்ணனா
2. நித்³தே³ஸவண்ணனா
புக்³க³லபஞ்ஞத்தி-அட்ட²கதா²
1. மாதிகாவண்ணனா
2. நித்³தே³ஸவண்ணனா
கதா²வத்து²-அட்ட²கதா²
நிதா³னகதா²
1. புக்³க³லகதா²
2. பரிஹானிகதா²
3. ப்³ரஹ்மசரியகதா²
4. ஜஹதிகதா²
5. ஸப்³ப³மத்தீ²திகதா²
6. அதீதக்க²ந்தா⁴தி³கதா²
7. ஏகச்சங்அத்தீ²திகதா²
8. ஸதிபட்டா²னகதா²வண்ணனா
9. ஹேவத்தி²கதா²வண்ணனா
2. து³தியவக்³கோ³
3. ததியவக்³கோ³
4. சதுத்த²வக்³கோ³
5. பஞ்சமவக்³கோ³
6. ச²ட்ட²வக்³கோ³
7. ஸத்தமவக்³கோ³
8. அட்ட²மவக்³கோ³
9. நவமவக்³கோ³
10. த³ஸமவக்³கோ³
11. ஏகாத³ஸமவக்³கோ³
12. த்³வாத³ஸமவக்³கோ³
13. தேரஸமவக்³கோ³
14. சுத்³த³ஸமவக்³கோ³
15. பன்னரஸமவக்³கோ³
16. ஸோளஸமவக்³கோ³
17. ஸத்தரஸமவக்³கோ³
18. அட்டா²ரஸமவக்³கோ³
19. ஏகூனவீஸதிமவக்³கோ³
20. வீஸதிமவக்³கோ³
21. ஏகவீஸதிமவக்³கோ³
22. பா³வீஸதிமவக்³கோ³
23. தேவீஸதிமவக்³கோ³
யமகப்பகரண-அட்ட²கதா²
1. மூலயமகங்
2. க²ந்த⁴யமகங்
3. ஆயதனயமகங்
4. தா⁴துயமகங்
5. ஸச்சயமகங்
6. ஸங்கா²ரயமகங்
7. அனுஸயயமகங்
8. சித்தயமகங்
9. த⁴ம்மயமகங்
10. இந்த்³ரியயமகங்
பட்டா²னப்பகரண-அட்ட²கதா²
பச்சயுத்³தே³ஸவண்ணனா
பச்சயனித்³தே³ஸோ
1. குஸலத்திகவண்ணனா
2. வேத³னாத்திகவண்ணனா
3. விபாகத்திகவண்ணனா
4. உபாதி³ன்னத்திகவண்ணனா
5-22. ஸங்கிலிட்ட²த்திகாதி³வண்ணனா
2. து³கபட்டா²னவண்ணனா
3. து³கதிகபட்டா²னவண்ணனா
4. திகது³கபட்டா²னவண்ணனா
5. திகதிகபட்டா²னவண்ணனா
6. து³கது³கபட்டா²னவண்ணனா
7-12. பச்சனீயபட்டா²னவண்ணனா
13-18. அனுலோமபச்சனீயபட்டா²னவண்ணனா
19-24. பச்சனீயானுலோமபட்டா²னவண்ணனா

Navaneetham Chandrasekharan said...

டீகா
வினயபிடக (டீகா)
ஸாரத்த²தீ³பனீ-டீகா-1
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
வேரஞ்ஜகண்ட³வண்ணனா
ஸாரத்த²தீ³பனீ-டீகா-2
1. பாராஜிககண்ட³ங்
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
3. அனியதகண்ட³ங்
4. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
ஸாரத்த²தீ³பனீ-டீகா-3
5. பாசித்தியகண்ட³ங்
6. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
7. ஸேகி²யகண்ட³ங்
1. பாராஜிககண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
3. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
4. பாசித்தியகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
5. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங் (பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா)
மஹாவக்³க³-டீகா
1. மஹாக²ந்த⁴கங்
2. உபோஸத²க்க²ந்த⁴கங்
3. வஸ்ஸூபனாயிகக்க²ந்த⁴கங்
4. பவாரணக்க²ந்த⁴கங்
5. சம்மக்க²ந்த⁴கங்
6. பே⁴ஸஜ்ஜக்க²ந்த⁴கங்
7. கதி²னக்க²ந்த⁴கங்
8. சீவரக்க²ந்த⁴கங்
9. சம்பெய்யக்க²ந்த⁴கங்
10. கோஸம்ப³கக்க²ந்த⁴கங்
சூளவக்³க³-டீகா
1. கம்மக்க²ந்த⁴கங்
2. பாரிவாஸிகக்க²ந்த⁴கங்
3. ஸமுச்சயக்க²ந்த⁴கங்
4. ஸமத²க்க²ந்த⁴கங்
5. கு²த்³த³கவத்து²க்க²ந்த⁴கங்
6. ஸேனாஸனக்க²ந்த⁴கங்
7. ஸங்க⁴பே⁴த³கக்க²ந்த⁴கங்
8. வத்தக்க²ந்த⁴கங்
9. பாதிமொக்க²ட்ட²பனக்க²ந்த⁴கங்
10. பி⁴க்கு²னிக்க²ந்த⁴கங்
11. பஞ்சஸதிகக்க²ந்த⁴கங்
12. ஸத்தஸதிகக்க²ந்த⁴கங்
பரிவார-டீகா
ஸோளஸமஹாவாரோ
ஸமுட்டா²னஸீஸவண்ணனா
அந்தரபெய்யாலங்
ஏகுத்தரிகனயோ
உபோஸதா²தி³புச்சா²விஸ்ஸஜ்ஜனாவண்ணனா
பட²மகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
அதி⁴கரணபே⁴த³வண்ணனா
து³தியகா³தா²ஸங்க³ணிகவண்ணனா
ஸங்கா³மத்³வயவண்ணனா
கதி²னபே⁴த³வண்ணனா
உபாலிபஞ்சகவண்ணனா
ஸமுட்டா²னவண்ணனா
அபரது³தியகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
ஸேத³மோசனகா³தா²
பஞ்சவக்³கோ³
த்³வேமாதிகாபாளி
பி⁴க்கு²பாதிமொக்க²பாளி
பி⁴க்கு²னீபாதிமொக்க²பாளி
கங்கா²விதரணீ-அட்ட²கதா²
நிதா³னவண்ணனா
பாராஜிககண்டோ³
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்டோ³
அனியதகண்டோ³
நிஸ்ஸக்³கி³யகண்டோ³
பாசித்தியகண்டோ³
பாடிதே³ஸனீயகண்டோ³
ஸேகி²யகண்டோ³
பி⁴க்கு²னீபாதிமொக்க²வண்ணனா
பாராஜிககண்டோ³
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்டோ³
நிஸ்ஸக்³கி³யகண்டோ³
பாசித்தியகண்டோ³
பாடிதே³ஸனீயகண்டோ³
வினயஸங்க³ஹ-அட்ட²கதா²
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. தி³வாஸெய்யவினிச்ச²யகதா²
2. பரிக்கா²ரவினிச்ச²யகதா²
3. பே⁴ஸஜ்ஜாதி³கரணவினிச்ச²யகதா²
4. விஞ்ஞத்திவினிச்ச²யகதா²
5. குலஸங்க³ஹவினிச்ச²யகதா²
6. மச்ச²மங்ஸவினிச்ச²யகதா²
7. அனாமாஸவினிச்ச²யகதா²
8. அதி⁴ட்டா²னவிகப்பனவினிச்ச²யகதா²
9. சீவரவிப்பவாஸவினிச்ச²யகதா²
10. ப⁴ண்ட³படிஸாமனவினிச்ச²யகதா²
11. கயவிக்கயஸமாபத்திவினிச்ச²யகதா²
12. ரூபியாதி³படிக்³க³ஹணவினிச்ச²யகதா²
13. தா³னலக்க²ணாதி³வினிச்ச²யகதா²
14. பத²வீக²ணனவினிச்ச²யகதா²
15. பூ⁴தகா³மவினிச்ச²யகதா²
16. ஸஹஸெய்யவினிச்ச²யகதா²
17. மஞ்சபீடா²தி³ஸங்கி⁴கஸேனாஸனேஸு படிபஜ்ஜிதப்³ப³வினிச்ச²யகதா²
18. காலிகவினிச்ச²யகதா²
19. கப்பியபூ⁴மிவினிச்ச²யகதா²
20. படிக்³க³ஹணவினிச்ச²யகதா²
21. பவாரணாவினிச்ச²யகதா²
22. பப்³ப³ஜ்ஜாவினிச்ச²யகதா²
23. நிஸ்ஸயவினிச்ச²யகதா²
24. ஸீமாவினிச்ச²யகதா²
25. உபோஸத²பவாரணாவினிச்ச²யகதா²
26. வஸ்ஸூபனாயிகவினிச்ச²யகதா²
27. உபஜ்ஜா²யாதி³வத்தவினிச்ச²யகதா²
28. சதுபச்சயபா⁴ஜனீயவினிச்ச²யகதா²
29. கதி²னத்தா²ரவினிச்ச²யகதா²
30. க³ருப⁴ண்ட³வினிச்ச²யகதா²
31. சோத³னாதி³வினிச்ச²யகதா²
32. க³ருகாபத்திவுட்டா²னவினிச்ச²யகதா²
33. கம்மாகம்மவினிச்ச²யகதா²
34. பகிண்ணகவினிச்ச²யகதா²

Navaneetham Chandrasekharan said...

வஜிரபு³த்³தி⁴-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
பாராஜிகவண்ணனா
பாசித்தியவண்ணனா
மஹாவக்³க³வண்ணனா
சூளவக்³க³வண்ணனா
பரிவாரவண்ணனா
விமதிவினோத³னீ-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
வேரஞ்ஜகண்ட³வண்ணனா
1. பாராஜிககண்டோ³
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்டோ³
3. அனியதகண்டோ³
4. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்டோ³
5. பாசித்தியகண்ட³ங்
6. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
7. ஸேகி²யகண்ட³ங்
பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்க³வண்ணனா
1. பாராஜிககண்ட³ங்
2. ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
3. நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
4. பாசித்தியகண்ட³ங்
5. பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
மஹாவக்³க³வண்ணனா
1. மஹாக²ந்த⁴கோ
2. உபோஸத²க்க²ந்த⁴கோ
3. வஸ்ஸூபனாயிகக்க²ந்த⁴கோ
4. பவாரணாக்க²ந்த⁴கோ
5. சம்மக்க²ந்த⁴கோ
6. பே⁴ஸஜ்ஜக்க²ந்த⁴கோ
7. கதி²னக்க²ந்த⁴கோ
8. சீவரக்க²ந்த⁴கோ
9. சம்பெய்யக்க²ந்த⁴கோ
10. கோஸம்ப³கக்க²ந்த⁴கோ
சூளவக்³க³வண்ணனா
1. கம்மக்க²ந்த⁴கோ
2. பாரிவாஸிகக்க²ந்த⁴கோ
3. ஸமுச்சயக்க²ந்த⁴கோ
4. ஸமத²க்க²ந்த⁴கோ
5. கு²த்³த³கவத்து²க்க²ந்த⁴கோ
6. ஸேனாஸனக்க²ந்த⁴கோ
7. ஸங்க⁴பே⁴த³கக்க²ந்த⁴கோ
8. வத்தக்க²ந்த⁴கோ
9. பாதிமொக்க²ட்ட²பனக்க²ந்த⁴கோ
10. பி⁴க்கு²னிக்க²ந்த⁴கோ
11. பஞ்சஸதிகக்க²ந்த⁴கோ
12. ஸத்தஸதிகக்க²ந்த⁴கோ
பரிவாரவண்ணனா
பஞ்ஞத்திவாரவண்ணனா
ஸமுட்டா²னஸீஸவண்ணனா
அந்தரபெய்யாலங்
ஸமத²பே⁴த³ங்
க²ந்த⁴கபுச்சா²வாரோ
ஏகுத்தரிகனயங்
உபோஸதா²தி³புச்சா²விஸ்ஸஜ்ஜனாவண்ணனா
பட²மகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
அதி⁴கரணபே⁴த³ங்
சோத³னாகண்ட³ங்
சூளஸங்கா³மங்
மஹாஸங்கா³மங்
கதி²னபே⁴த³ங்
உபாலிபஞ்சகங்
அபரது³தியகா³தா²ஸங்க³ணிகங்
ஸேத³மோசனகா³தா²
பஞ்சவக்³கோ³
வினயாலங்கார-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. தி³வாஸெய்யவினிச்ச²யகதா²
2. பரிக்கா²ரவினிச்ச²யகதா²
3. பே⁴ஸஜ்ஜாதி³கரணவினிச்ச²யகதா²
4. விஞ்ஞத்திவினிச்ச²யகதா²
5. குலஸங்க³ஹவினிச்ச²யகதா²
6. மச்ச²மங்ஸவினிச்ச²யகதா²
7. அனாமாஸவினிச்ச²யகதா²
8. அதி⁴ட்டா²னவிகப்பனவினிச்ச²யகதா²
9. சீவரவிப்பவாஸவினிச்ச²யகதா²
10. ப⁴ண்ட³படிஸாமனவினிச்ச²யகதா²
11. கயவிக்கயஸமாபத்திவினிச்ச²யகதா²
12. ரூபியாதி³படிக்³க³ஹணவினிச்ச²யகதா²
13. தா³னலக்க²ணாதி³வினிச்ச²யகதா²
14. பத²வீக²ணனவினிச்ச²யகதா²
15. பூ⁴தகா³மவினிச்ச²யகதா²
16. ஸஹஸெய்யவினிச்ச²யகதா²
17. மஞ்சபீடா²தி³ஸங்கி⁴கஸேனாஸனேஸுபடிபஜ்ஜிதப்³ப³வினிச்ச²யகதா²
18. காலிகவினிச்ச²யகதா²
19. கப்பியபூ⁴மிவினிச்ச²யகதா²
20. படிக்³க³ஹணவினிச்ச²யகதா²
21. பவாரணாவினிச்ச²யகதா²
22. பப்³ப³ஜ்ஜாவினிச்ச²யகதா²
23. நிஸ்ஸயவினிச்ச²யகதா²
24. ஸீமாவினிச்ச²யகதா²
25. உபோஸத²பவாரணாவினிச்ச²யகதா²
26. வஸ்ஸூபனாயிகவினிச்ச²யகதா²
27. உபஜ்ஜா²யாதி³வத்தவினிச்ச²யகதா²
28. சதுபச்சயபா⁴ஜனீயவினிச்ச²யகதா²
29. கதி²னத்தா²ரவினிச்ச²யகதா²
30. க³ருப⁴ண்ட³வினிச்ச²யகதா²
31. சோத³னாதி³வினிச்ச²யகதா²
32. க³ருகாபத்திவுட்டா²னவினிச்ச²யகதா²
33. கம்மாகம்மவினிச்ச²யகதா²
34. பகிண்ணகவினிச்ச²யகதா²
நிக³மனகதா²
கங்கா²விதரணீபுராண-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
பாராஜிககண்ட³ங்
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
அனியதகண்ட³ங்
நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
பாசித்தியகண்ட³ங்
பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
ஸேகி²யகண்ட³ங்
பி⁴க்கு²னீபாதிமொக்க²வண்ணனா
பாராஜிககண்ட³ங்
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
பாசித்தியகண்ட³ங்
பாராஜிககண்ட³ங்
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
அனியதகண்ட³ங்
நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
பாசித்தியகண்ட³ங்
பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்
ஸேகி²யகண்ட³ங்
பி⁴க்கு²னீபாதிமொக்க²வண்ணனா
பாராஜிககண்ட³ங்
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகண்ட³ங்
நிஸ்ஸக்³கி³யகண்ட³ங்
பாசித்தியகண்ட³ங்
பாடிதே³ஸனீயகண்ட³ங்

Navaneetham Chandrasekharan said...

வினயவினிச்ச²ய-உத்தரவினிச்ச²ய
வினயவினிச்ச²யோ
பி⁴க்கு²விப⁴ங்கோ³
பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³
மஹாவக்³கோ³
சூளவக்³கோ³
உத்தரவினிச்ச²யோ
மஹாவிப⁴ங்க³ஸங்க³ஹகதா²
பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³
வினயவினிச்ச²ய-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
பி⁴க்கு²விப⁴ங்கோ³
பாராஜிககதா²
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகதா²வண்ணனா
அனியதகதா²வண்ணனா
நிஸ்ஸக்³கி³யகதா²வண்ணனா
பாசித்தியகதா²வண்ணனா
பாடிதே³ஸனீயகதா²வண்ணனா
ஸேகி²யகதா²வண்ணனா
பி⁴க்கு²னிவிப⁴ங்கோ³
பாராஜிககதா²வண்ணனா
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸகதா²வண்ணனா
நிஸ்ஸக்³கி³யகதா²வண்ணனா
பாசித்தியகதா²வண்ணனா
பாடிதே³ஸனீயகதா²வண்ணனா
ஸிக்கா²கரணீயகதா²வண்ணனா
மஹாவக்³கோ³
பப்³ப³ஜ்ஜாகதா²வண்ணனா
உபோஸத²க்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
வஸ்ஸூபனாயிகக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
பவாரணக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
சம்மக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
பே⁴ஸஜ்ஜக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
கதி²னக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
சீவரக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
சூளவக்³கோ³
பாரிவாஸிகக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
ஸமத²க்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
கு²த்³த³கவத்து²க்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
ஸேனாஸனக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
வத்தக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
பி⁴க்கு²னிக்க²ந்த⁴ககதா²வண்ணனா
சதுப்³பி³த⁴கம்மகதா²வண்ணனா
கம்மவிபத்திகதா²வண்ணனா
பகிண்ணகவினிச்ச²யகதா²வண்ணனா
கம்மட்டா²னவிபா⁴வனாவிதா⁴னகதா²வண்ணனா
உத்தரவினிச்ச²ய-டீகா
மஹாவிப⁴ங்க³ஸங்க³ஹகதா²வண்ணனா
பி⁴க்கு²னிவிப⁴ங்கோ³
சதுவிபத்திகதா²வண்ணனா
அதி⁴கரணபச்சயகதா²வண்ணனா
க²ந்த⁴கபுச்சா²கதா²வண்ணனா
ஸமுட்டா²னஸீஸகதா²வண்ணனா
ஆபத்திஸமுட்டா²னகதா²வண்ணனா
ஏகுத்தரனயகதா²வண்ணனா
ஸேத³மோசனகதா²வண்ணனா
ஸாதா⁴ரணாஸாதா⁴ரணகதா²வண்ணனா
லக்க²ணகதா²வண்ணனா
ஸப்³ப³ஸங்கலனநயகதா²வண்ணனா
பாசித்யாதி³யோஜனாபாளி
பாசித்தியயோஜனா
பி⁴க்கு²னீவிப⁴ங்கோ³
மஹாவக்³க³யோஜனா
சூளவக்³க³யோஜனா
பரிவாரவக்³க³யோஜனா
கு²த்³த³ஸிக்கா²-மூலஸிக்கா²
கு²த்³த³ஸிக்கா²
கு²த்³த³ஸிக்கா²-புராணடீகா
கு²த்³த³ஸிக்கா²-அபி⁴னவடீகா
மூலஸிக்கா²
மூலஸிக்கா²-டீகா

Navaneetham Chandrasekharan said...


ஸுத்தபிடக (டீகா)
தீ³க⁴னிகாய (டீகா)
ஸீலக்க²ந்த⁴வக்³க³-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²வண்ணனா
1. ப்³ரஹ்மஜாலஸுத்தவண்ணனா
2. ஸாமஞ்ஞப²லஸுத்தவண்ணனா
3. அம்ப³ட்ட²ஸுத்தவண்ணனா
4. ஸோணத³ண்ட³ஸுத்தவண்ணனா
5. கூடத³ந்தஸுத்தவண்ணனா
6. மஹாலிஸுத்தவண்ணனா
7. ஜாலியஸுத்தவண்ணனா
8. மஹாஸீஹனாத³ஸுத்தவண்ணனா
9. பொட்ட²பாத³ஸுத்தவண்ணனா
10. ஸுப⁴ஸுத்தவண்ணனா
11. கேவட்டஸுத்தவண்ணனா
12. லோஹிச்சஸுத்தவண்ணனா
13. தேவிஜ்ஜஸுத்தவண்ணனா
மஹாவக்³க³-டீகா
1. மஹாபதா³னஸுத்தவண்ணனா
2. மஹானிதா³னஸுத்தவண்ணனா
3. மஹாபரினிப்³பா³னஸுத்தவண்ணனா
4. மஹாஸுத³ஸ்ஸனஸுத்தவண்ணனா
5. ஜனவஸப⁴ஸுத்தவண்ணனா
6. மஹாகோ³விந்த³ஸுத்தவண்ணனா
7. மஹாஸமயஸுத்தவண்ணனா
8. ஸக்கபஞ்ஹஸுத்தவண்ணனா
9. மஹாஸதிபட்டா²னஸுத்தவண்ணனா
10. பாயாஸிராஜஞ்ஞஸுத்தவண்ணனா
பாதி²கவக்³க³-டீகா
1. பாதி²கஸுத்தவண்ணனா
2. உது³ம்ப³ரிகஸுத்தவண்ணனா
3. சக்கவத்திஸுத்தவண்ணனா
4. அக்³க³ஞ்ஞஸுத்தவண்ணனா
5. ஸம்பஸாத³னீயஸுத்தவண்ணனா
6. பாஸாதி³கஸுத்தவண்ணனா
7. லக்க²ணஸுத்தவண்ணனா
8. ஸிங்கா³லஸுத்தவண்ணனா
9. ஆடானாடியஸுத்தவண்ணனா
10. ஸங்கீ³திஸுத்தவண்ணனா
11. த³ஸுத்தரஸுத்தவண்ணனா
ஸீலக்க²ந்த⁴வக்³க³-அபி⁴னவடீகா-1
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²வண்ணனா
1. ப்³ரஹ்மஜாலஸுத்தங்
ஸீலக்க²ந்த⁴வக்³க³-அபி⁴னவடீகா-2
2. ஸாமஞ்ஞப²லஸுத்தவண்ணனா
3. அம்ப³ட்ட²ஸுத்தவண்ணனா
4. ஸோணத³ண்ட³ஸுத்தவண்ணனா
5. கூடத³ந்தஸுத்தவண்ணனா
6. மஹாலிஸுத்தவண்ணனா
7. ஜாலியஸுத்தவண்ணனா
8. மஹாஸீஹனாத³ஸுத்தவண்ணனா
9. பொட்ட²பாத³ஸுத்தவண்ணனா
10. ஸுப⁴ஸுத்தவண்ணனா
11. கேவட்டஸுத்தவண்ணனா
12. லோஹிச்சஸுத்தவண்ணனா
13. தேவிஜ்ஜஸுத்தவண்ணனா
மஜ்ஜி²மனிகாய (டீகா)
மூலபண்ணாஸ-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²வண்ணனா
1. மூலபரியாயவக்³கோ³
2. ஸீஹனாத³வக்³கோ³
3. ஓபம்மவக்³கோ³
4. மஹாயமகவக்³கோ³
5. சூளயமகவக்³கோ³
மஜ்ஜி²மபண்ணாஸ-டீகா
1. க³ஹபதிவக்³கோ³
2. பி⁴க்கு²வக்³கோ³
3. பரிப்³பா³ஜகவக்³கோ³
4. ராஜவக்³கோ³
5. ப்³ராஹ்மணவக்³கோ³
உபரிபண்ணாஸ-டீகா
1. தே³வத³ஹவக்³கோ³
2. அனுபத³வக்³கோ³
3. ஸுஞ்ஞதவக்³கோ³
4. விப⁴ங்க³வக்³கோ³
5. ஸளாயதனவக்³கோ³

Navaneetham Chandrasekharan said...

ஸங்யுத்தனிகாய (டீகா)
ஸகா³தா²வக்³க³-டீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²வண்ணனா
1. தே³வதாஸங்யுத்தங்
2. தே³வபுத்தஸங்யுத்தங்
3. கோஸலஸங்யுத்தங்
4. மாரஸங்யுத்தங்
5. பி⁴க்கு²னீஸங்யுத்தங்
6. ப்³ரஹ்மஸங்யுத்தங்
7. ப்³ராஹ்மணஸங்யுத்தங்
8. வங்கீ³ஸஸங்யுத்தங்
9. வனஸங்யுத்தங்
10. யக்க²ஸங்யுத்தங்
11. ஸக்கஸங்யுத்தங்
நிதா³னவக்³க³-டீகா
1. நிதா³னஸங்யுத்தங்
2. அபி⁴ஸமயஸங்யுத்தங்
3. தா⁴துஸங்யுத்தங்
4. அனமதக்³க³ஸங்யுத்தங்
5. கஸ்ஸபஸங்யுத்தங்
6. லாப⁴ஸக்காரஸங்யுத்தங்
7. ராஹுலஸங்யுத்தங்
8. லக்க²ணஸங்யுத்தங்
9. ஓபம்மஸங்யுத்தங்
10. பி⁴க்கு²ஸங்யுத்தங்
க²ந்த⁴வக்³க³-டீகா
1. க²ந்த⁴ஸங்யுத்தங்
2. ராத⁴ஸங்யுத்தங்
3. தி³ட்டி²ஸங்யுத்தங்
4. ஒக்கந்தஸங்யுத்தங்
5. உப்பாத³ஸங்யுத்தவண்ணனா
6. கிலேஸஸங்யுத்தவண்ணனா
7. ஸாரிபுத்தஸங்யுத்தங்
8. நாக³ஸங்யுத்தங்
9. ஸுபண்ணஸங்யுத்தவண்ணனா
10. க³ந்த⁴ப்³ப³காயஸங்யுத்தவண்ணனா
11. வலாஹகஸங்யுத்தவண்ணனா
12. வச்ச²கொ³த்தஸங்யுத்தவண்ணனா
13. ஜா²னஸங்யுத்தங்
ஸளாயதனவக்³க³-டீகா
1. ஸளாயதனஸங்யுத்தங்
2. வேத³னாஸங்யுத்தங்
3. மாதுகா³மஸங்யுத்தங்
4. ஜம்பு³கா²த³கஸங்யுத்தங்
5. ஸாமண்ட³கஸங்யுத்தவண்ணனா
6. மொக்³க³ல்லானஸங்யுத்தங்
7. சித்தஸங்யுத்தங்
8. கா³மணிஸங்யுத்தங்
9. அஸங்க²தஸங்யுத்தங்
10. அப்³யாகதஸங்யுத்தங்
மஹாவக்³க³-டீகா
1. மக்³க³ஸங்யுத்தங்
2. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³ஸங்யுத்தங்
3. ஸதிபட்டா²னஸங்யுத்தங்
4. இந்த்³ரியஸங்யுத்தங்
5. ஸம்மப்பதா⁴னஸங்யுத்தவண்ணனா
6. ப³லஸங்யுத்தவண்ணனா
7. இத்³தி⁴பாத³ஸங்யுத்தங்
8. அனுருத்³த⁴ஸங்யுத்தங்
9. ஜா²னஸங்யுத்தவண்ணனா
10. ஆனாபானஸங்யுத்தங்
11. ஸோதாபத்திஸங்யுத்தங்
12. ஸச்சஸங்யுத்தங்
அங்கு³த்தரனிகாய (டீகா)
கு²த்³த³கனிகாய (டீகா)
அபி⁴த⁴ம்மபிடக (டீகா)
த⁴ம்மஸங்க³ணீ-மூலடீகா
வீஸதிகா³தா²வண்ணனா
1. சித்துப்பாத³கண்ட³ங்
திகமாதிகாபத³வண்ணனா
து³கமாதிகாபத³வண்ணனா
காமாவசரகுஸலபத³பா⁴ஜனீயவண்ணனா
காமாவசரகுஸலங்
2. ரூபகண்ட³ங்
3. நிக்கே²பகண்ட³ங்
4. அட்ட²கதா²கண்ட³ங்
விப⁴ங்க³-மூலடீகா
1. க²ந்த⁴விப⁴ங்கோ³
2. ஆயதனவிப⁴ங்கோ³
3. தா⁴துவிப⁴ங்கோ³
4. ஸச்சவிப⁴ங்கோ³
5. இந்த்³ரியவிப⁴ங்கோ³
6. படிச்சஸமுப்பாத³விப⁴ங்கோ³
7. ஸதிபட்டா²னவிப⁴ங்கோ³
8. ஸம்மப்பதா⁴னவிப⁴ங்கோ³
9. இத்³தி⁴பாத³விப⁴ங்கோ³
10. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³விப⁴ங்கோ³
11. மக்³க³ங்க³விப⁴ங்கோ³
12. ஜா²னவிப⁴ங்கோ³
13. அப்பமஞ்ஞாவிப⁴ங்கோ³
14. ஸிக்கா²பத³விப⁴ங்கோ³
15. படிஸம்பி⁴தா³விப⁴ங்கோ³
16. ஞாணவிப⁴ங்கோ³
17. கு²த்³த³கவத்து²விப⁴ங்கோ³
18. த⁴ம்மஹத³யவிப⁴ங்கோ³
1. க²ந்த⁴விப⁴ங்கோ³
2. ஆயதனவிப⁴ங்கோ³
3. தா⁴துவிப⁴ங்கோ³
4. ஸச்சவிப⁴ங்கோ³
5. இந்த்³ரியவிப⁴ங்கோ³
6. படிச்சஸமுப்பாத³விப⁴ங்கோ³
7. ஸதிபட்டா²னவிப⁴ங்கோ³
8. ஸம்மப்பதா⁴னவிப⁴ங்கோ³
9. இத்³தி⁴பாத³விப⁴ங்கோ³
10. பொ³ஜ்ஜ²ங்க³விப⁴ங்கோ³
11. மக்³க³ங்க³விப⁴ங்கோ³
12. ஜா²னவிப⁴ங்கோ³
13. அப்பமஞ்ஞாவிப⁴ங்கோ³
14. ஸிக்கா²பத³விப⁴ங்கோ³
15. படிஸம்பி⁴தா³விப⁴ங்கோ³
16. ஞாணவிப⁴ங்கோ³
17. கு²த்³த³கவத்து²விப⁴ங்கோ³
18. த⁴ம்மஹத³யவிப⁴ங்கோ³
பஞ்சபகரண-மூலடீகா
தா⁴துகதா²பகரண-மூலடீகா
புக்³க³லபஞ்ஞத்திபகரண-மூலடீகா
கதா²வத்து²பகரண-மூலடீகா
யமகபகரண-மூலடீகா
பட்டா²னபகரண-மூலடீகா
த⁴ம்மஸங்க³ணீ-அனுடீகா
வீஸதிகா³தா²வண்ணனா
1. சித்துப்பாத³கண்ட³ங்
திகமாதிகாபத³வண்ணனா
து³கமாதிகாபத³வண்ணனா
காமாவசரகுஸலபத³பா⁴ஜனீயவண்ணனா
2. ரூபகண்ட³ங்
3. நிக்கே²பகண்ட³ங்
4. அட்ட²கதா²கண்ட³ங்
பஞ்சபகரண-அனுடீகா
தா⁴துகதா²பகரண-அனுடீகா
புக்³க³லபஞ்ஞத்திபகரண-அனுடீகா
கதா²வத்து²பகரண-அனுடீகா
யமகபகரண-அனுடீகா
பட்டா²னபகரண-அனுடீகா

Navaneetham Chandrasekharan said...

அபி⁴த⁴ம்மாவதாரோ-நாமரூபபரிச்சே²தோ³
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. பட²மோ பரிச்சே²தோ³
2. து³தியோ பரிச்சே²தோ³
3. ததியோ பரிச்சே²தோ³
4. சதுத்தோ² பரிச்சே²தோ³
5. பஞ்சமோ பரிச்சே²தோ³
6. ச²ட்டோ² பரிச்சே²தோ³
7. ஸத்தமோ பரிச்சே²தோ³
8. அட்ட²மோ பரிச்சே²தோ³
9. நவமோ பரிச்சே²தோ³
10. த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
11. ஏகாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
12. த்³வாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
13. தேரஸமோ பரிச்சே²தோ³
14. சுத்³த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
15. பன்னரஸமோ பரிச்சே²தோ³
16. ஸோளஸமோ பரிச்சே²தோ³
17. ஸத்தரஸமோ பரிச்சே²தோ³
18. அட்டா²ரஸமோ பரிச்சே²தோ³
19. ஏகூனவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
20. வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
21. ஏகவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
22. பா³வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
23. தேவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
24. சதுவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
நாமரூபபரிச்சே²தோ³
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. பட²மோ பரிச்சே²தோ³
2. து³தியோ பரிச்சே²தோ³
3. ததியோ பரிச்சே²தோ³
4. சதுத்தோ² பரிச்சே²தோ³
5. பஞ்சமோ பரிச்சே²தோ³
6. ச²ட்டோ² பரிச்சே²தோ³
7. ஸத்தமோ பரிச்சே²தோ³
8. அட்ட²மோ பரிச்சே²தோ³
9. நவமோ பரிச்சே²தோ³
10. த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
11. ஏகாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
12. த்³வாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
13. தேரஸமோ பரிச்சே²தோ³
பரமத்த²வினிச்ச²யோ
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
பட²மோ பரிச்சே²தோ³
து³தியோ பரிச்சே²தோ³
ததியோ பரிச்சே²தோ³
சதுத்தோ² பரிச்சே²தோ³
பஞ்சமோ பரிச்சே²தோ³
ச²ட்டோ² பரிச்சே²தோ³
ஸத்தமோ பரிச்சே²தோ³
அட்ட²மோ பரிச்சே²தோ³
நவமோ பரிச்சே²தோ³
த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
ஏகாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
த்³வாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
தேரஸமோ பரிச்சே²தோ³
சுத்³த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
பன்னரஸமோ பரிச்சே²தோ³
ஸோளஸமோ பரிச்சே²தோ³
ஸத்தரஸமோ பரிச்சே²தோ³
அட்டா²ரஸமோ பரிச்சே²தோ³
ஏகூனவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
ஏகவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
த்³வாவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
தேவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
சதுவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
பஞ்சவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
ச²ப்³பி³ஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
ஸத்தவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
அட்ட²வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
ஏகூனதிங்ஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
ஸச்சஸங்கே²போ
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. பட²மோ பரிச்சே²தோ³
2. து³தியோ பரிச்சே²தோ³
3. ததியோ பரிச்சே²தோ³
4. சதுத்தோ² பரிச்சே²தோ³
5. பஞ்சமோ பரிச்சே²தோ³
அபி⁴த⁴ம்மத்த²ஸங்க³ஹோ
1. சித்தபரிச்சே²தோ³
2. சேதஸிகபரிச்சே²தோ³
3. பகிண்ணகபரிச்சே²தோ³
4. வீதி²பரிச்சே²தோ³
5. வீதி²முத்தபரிச்சே²தோ³
6. ரூபபரிச்சே²தோ³
7. ஸமுச்சயபரிச்சே²தோ³
8. பச்சயபரிச்சே²தோ³
9. கம்மட்டா²னபரிச்சே²தோ³
1. சித்தபரிச்சே²த³வண்ணனா
2. சேதஸிகபரிச்சே²த³வண்ணனா
3. பகிண்ணகபரிச்சே²த³வண்ணனா
4. வீதி²பரிச்சே²த³வண்ணனா
5. வீதி²முத்தபரிச்சே²த³வண்ணனா
6. ரூபபரிச்சே²த³வண்ணனா
7. ஸமுச்சயபரிச்சே²த³வண்ணனா
8. பச்சயபரிச்சே²த³வண்ணனா
9. கம்மட்டா²னபரிச்சே²த³வண்ணனா
அபி⁴த⁴ம்மாவதார-புராணடீகா
1. பட²மோ பரிச்சே²தோ³
2. து³தியோ பரிச்சே²தோ³
3. ததியோ பரிச்சே²தோ³
4. சதுத்தோ² பரிச்சே²தோ³
5. பஞ்சமோ பரிச்சே²தோ³
6. ச²ட்டோ² பரிச்சே²தோ³
7. ஸத்தமோ பரிச்சே²தோ³
8. அட்ட²மோ பரிச்சே²தோ³
9. நவமோ பரிச்சே²தோ³
10. த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
11. ஏகாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
12. த்³வாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
13. தேரஸமோ பரிச்சே²தோ³
14. சுத்³த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
15. பன்னரஸமோ பரிச்சே²தோ³
16. ஸோளஸமோ பரிச்சே²தோ³
17. ஸத்தரஸமோ பரிச்சே²தோ³
18. அட்டா²ரஸமோ பரிச்சே²தோ³
19. ஏகூனவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
20. வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
21. ஏகவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
22. த்³வாவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
23. தேவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
24. சதுவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²வண்ணனா
1. பட²மோ பரிச்சே²தோ³
2. து³தியோ பரிச்சே²தோ³
3. ததியோ பரிச்சே²தோ³
4. சதுத்தோ² பரிச்சே²தோ³
5. பஞ்சமோ பரிச்சே²தோ³
6. ச²ட்டோ² பரிச்சே²தோ³
7. ஸத்தமோ பரிச்சே²தோ³
8. அட்ட²மோ பரிச்சே²தோ³
9. நவமோ பரிச்சே²தோ³
10. த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
11. ஏகாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
12. த்³வாத³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
13. தேரஸமோ பரிச்சே²தோ³
14. சுத்³த³ஸமோ பரிச்சே²தோ³
15. பன்னரஸமோ பரிச்சே²தோ³
16. ஸோளஸமோ பரிச்சே²தோ³
17. ஸத்தரஸமோ பரிச்சே²தோ³
18. அட்டா²ரஸமோ பரிச்சே²தோ³
19. ஏகூனவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
20. வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
21. ஏகவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
22. பா³வீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
23. தேவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
24. சதுவீஸதிமோ பரிச்சே²தோ³
அபி⁴த⁴ம்மமாதிகாபாளி
1. த⁴ம்மஸங்க³ணீமாதிகா
2. விப⁴ங்க³மாதிகா
3. தா⁴துகதா²மாதிகா
4. புக்³க³லபஞ்ஞத்திமாதிகா
5. கதா²வத்து²மாதிகா
6. யமகமாதிகா
7. பட்டா²னமாதிகா
1. த⁴ம்மஸங்க³ணீமாதிகா
2. விப⁴ங்க³மாதிகா
3. தா⁴துகதா²மாதிகா
4. புக்³க³லபஞ்ஞத்திமாதிகா
5. கதா²வத்து²மாதிகா
6. யமகமாதிகா
7. பட்டா²ன

Navaneetham Chandrasekharan said...

அன்ய
விஸுத்³தி⁴மக்³க³
விஸுத்³தி⁴மக்³க³-1
நிதா³னாதி³கதா²
1. ஸீலனித்³தே³ஸோ
2. து⁴தங்க³னித்³தே³ஸோ
3. கம்மட்டா²னக்³க³ஹணனித்³தே³ஸோ
4. பத²வீகஸிணனித்³தே³ஸோ
5. ஸேஸகஸிணனித்³தே³ஸோ
6. அஸுப⁴கம்மட்டா²னநித்³தே³ஸோ
7. ச²அனுஸ்ஸதினித்³தே³ஸோ
8. அனுஸ்ஸதிகம்மட்டா²னநித்³தே³ஸோ
9. ப்³ரஹ்மவிஹாரனித்³தே³ஸோ
10. ஆருப்பனித்³தே³ஸோ
11. ஸமாதி⁴னித்³தே³ஸோ
விஸுத்³தி⁴மக்³க³-2
12. இத்³தி⁴வித⁴னித்³தே³ஸோ
13. அபி⁴ஞ்ஞானித்³தே³ஸோ
14. க²ந்த⁴னித்³தே³ஸோ
15. ஆயதனதா⁴துனித்³தே³ஸோ
16. இந்த்³ரியஸச்சனித்³தே³ஸோ
17. பஞ்ஞாபூ⁴மினித்³தே³ஸோ
18. தி³ட்டி²விஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸோ
19. கங்கா²விதரணவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸோ
20. மக்³கா³மக்³க³ஞாணத³ஸ்ஸனவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸோ
21. படிபதா³ஞாணத³ஸ்ஸனவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸோ
22. ஞாணத³ஸ்ஸனவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸோ
23. பஞ்ஞாபா⁴வனானிஸங்ஸனித்³தே³ஸோ
விஸுத்³தி⁴மக்³க³-மஹாடீகா-1
நிதா³னாதி³கதா²வண்ணனா
1. ஸீலனித்³தே³ஸவண்ணனா
2. து⁴தங்க³னித்³தே³ஸவண்ணனா
3. கம்மட்டா²னக்³க³ஹணனித்³தே³ஸவண்ணனா
4. பத²வீகஸிணனித்³தே³ஸவண்ணனா
5. ஸேஸகஸிணனித்³தே³ஸவண்ணனா
6. அஸுப⁴கம்மட்டா²னநித்³தே³ஸவண்ணனா
7. ச²அனுஸ்ஸதினித்³தே³ஸவண்ணனா
8. அனுஸ்ஸதிகம்மட்டா²னநித்³தே³ஸவண்ணனா
9. ப்³ரஹ்மவிஹாரனித்³தே³ஸவண்ணனா
10. ஆருப்பனித்³தே³ஸவண்ணனா
11. ஸமாதி⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
விஸுத்³தி⁴மக்³க³-மஹாடீகா-2
12. இத்³தி⁴வித⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
13. அபி⁴ஞ்ஞானித்³தே³ஸவண்ணனா
14. க²ந்த⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
15. ஆயதனதா⁴துனித்³தே³ஸவண்ணனா
16. இந்த்³ரியஸச்சனித்³தே³ஸவண்ணனா
17. பஞ்ஞாபூ⁴மினித்³தே³ஸவண்ணனா
18. தி³ட்டி²விஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
19. கங்கா²விதரணவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
20. மக்³கா³மக்³க³ஞாணத³ஸ்ஸனவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
21. படிபதா³ஞாணத³ஸ்ஸனவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
22. ஞாணத³ஸ்ஸனவிஸுத்³தி⁴னித்³தே³ஸவண்ணனா
23. பஞ்ஞாபா⁴வனானிஸங்ஸனித்³தே³ஸவண்ணனா
விஸுத்³தி⁴மக்³க³ நிதா³னகதா²
மஹாவங்ஸ-பு³த்³த⁴கோ⁴ஸகதா²
ஜாதிதே³ஸவிசாரணா
ப்³ராஹ்மணகுலவிசாரணா
பதஞ்ஜலிவாத³விசாரணா
கப்³ப³ஸத்த²விசாரணா
பா³ஹுஸச்சகு³ணமக்க²னங்
மஹாயானிகனயவிசாரணா
ஸாஸனப்பவத்திக்கமோ
அப⁴யகி³ரினிகாயுப்பத்தி
த⁴ம்மருசினிகாயுப்பத்தி
பிடகத்தயஸ்ஸ பொத்த²காரோபனங்
அத⁴ம்மவாது³ப்பத்தி
வேதுல்லவாத³ஸ்ஸ பட²மனிக்³க³ஹோ
ஸாக³லியனிகாயுப்பத்தி
வேதுல்லவாத³ஸ்ஸ து³தியனிக்³க³ஹோ
வேதுல்லவாதோ³
மஹாவிஹாரனாஸனங்
ஜேதவனவாஸினிகாயுப்பத்தி
பா²ஹியமத்³தா⁴னக்கமகதா²
மரம்மரட்டி²கபா⁴வகதா²
த³க்கி²ணஇந்தி³யரட்டி²கபா⁴வயுத்தி
ஆசரியபு³த்³த⁴கோ⁴ஸத்தே²ரஸ்ஸ அட்டு²ப்பத்தி
ஆயாசனகாரணங்
விஸுத்³தி⁴மக்³க³ஸ்ஸ கரணங்
தன்னிஸ்ஸயோ
தக்கரணப்பகாரோ
விமுத்திமக்³க³பகரணங்
நிஸ்ஸயட்ட²கதா²விபா⁴வனா
போராணவசனத³ஸ்ஸனங்
வினயட்ட²கதா²கரணங்
ஆக³மட்ட²கதா²கரணங்
அபி⁴த⁴ம்மட்ட²கதா²கரணங்
கங்கா²விதரணீஅட்ட²கதா²கரணங்
த⁴ம்மபத³ட்ட²கதா²கரணங்
பரமத்த²ஜோதிகாட்ட²கதா²கரணங்
ஜாதகட்ட²கதா²கரணங்
ஸகலலோகபத்தா²ரகாரணங்
ஸங்கா³யன-புச்ச² விஸ்ஸஜ்ஜனா
தீ³க⁴னிகாய (பு-வி)
ஸீலக்க²ந்த⁴வக்³க³ஸுத்த
ப்³ரஹ்மஜாலஸுத்த
ஸாமஞ்ஞப²லஸுத்த
மஜ்ஜி²மனிகாய (பு-வி)
மூலபண்ணாஸபாளி
மஜ்ஜி²மபண்ணாஸபாளி
ஸங்யுத்தனிகாய (பு-வி)
ஸகா³தா²வக்³க³பாளி
நிதா³னவக்³க³பாளி
க²ந்த⁴வக்³க³ஸங்யுத்தபாளி
ஸளாயதனவக்³க³ஸங்யுத்தபாளி
மஹாவக்³க³ஸங்யுத்தபாளி

Navaneetham Chandrasekharan said...

அங்கு³த்தரனிகாய (பு-வி)
அங்கு³த்தரனிகாயே
வினயபிடக (பு-வி)
வினயபிடக
ஸங்கா⁴தி³ஸேஸ ஸிக்கா²புச்சா²
நிஸ்ஸக்³கி³பாசித்திய
மஹாவக்³க³பாளி
சூளவக்³க³பாளி
அபி⁴த⁴ம்மபிடக (பு-வி)
அபி⁴த⁴ம்மபிடக
அட்ட²கதா² (பு-வி)
அட்ட²கதா²
லேடீ³ ஸயாடோ³ க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
நிருத்திதீ³பனீ
1. ஸந்தி⁴கண்ட³
2. நாமகண்ட³
3. காரககண்ட³
4. ஸமாஸகண்ட³
5. தத்³தி⁴த
6. ஆக்²யாதகண்ட³
7. கிதகண்ட³
பரமத்த²தீ³பனீ ஸங்க³ஹமஹாடீகாபாட²
க³ந்தா²ரப்³ப⁴கதா²
பத²மகா³தா²-பரமத்த²தீ³பனீ
து³தீயகா³தா²-பரமத்த²தீ³பனீ
சித்தஸங்க³ஹ-பரமத்த²தீ³பனீ
சேதஸிகஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
பகிண்ணக ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
வீதி² ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
வீதி²முத்த ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
ரூப ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
ஸமுச்சய ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
பச்சய ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
கம்மட்டா²ன ஸங்க³ஹ பரமத்த²தீ³பனீ
நிக³ம பரமத்த²தீ³பனீ
அனுதீ³பனீபாட²
1. சித்தஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
2. சேதஸிகஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
3. பகிண்ணகஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
4. வீதி²ஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
5. வீதி²முத்தஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
6. ரூபஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
7. ஸமுச்சயஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
8. பச்சயஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
9. கம்மட்டா²னஸங்க³ஹஅனுதீ³பனா
பட்டா²னுத்³தே³ஸ தீ³பனீபாட²
1. ஹேதுபச்சயோ
2. ஆரம்மணபச்சயோ
3. அதி⁴பதிபச்சயோ
4. அனந்தரபச்சயோ
5. ஸமனந்தரபச்சயோ
6. ஸஹஜாதபச்சயோ
7. அஞ்ஞமஞ்ஞபச்சயோ
8. நிஸ்ஸயபச்சயோ
9. உபனிஸ்ஸயபச்சயோ
10. புரேஜாதபச்சயோ
11. பச்சா²ஜாதபச்சயோ
12. ஆஸேவனபச்சயோ
13. கம்மபச்சயோ
14. விபாகபச்சயோ
15. ஆஹாரபச்சயோ
16. இந்த்³ரியபச்சயோ
17. ஜா²னபச்சயோ
18. மக்³க³பச்சயோ
19. ஸம்பயுத்தபச்சயோ
20. விப்பயுத்தபச்சயோ
21. அத்தி²பச்சயோ
22. நத்தி²பச்சயோ
பச்சயஸபா⁴கோ³
பு³த்³த⁴-வந்த³னா க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
நமக்காரடீகா
நமக்காரபாளி
நமக்காரடீகா
மஹாபணாமபாட²
மஹாபணாமபாட²
திகு³ம்ப³சேதிய தோ²மனா
வாஸமாலினீக்ய
லக்க²ணாதோ பு³த்³த⁴தோ²மனாகா³தா²
பு³த்³த⁴தோ²மனாகா³தா²
பு³த்³த⁴வந்த³னா
உண்ணாலோமிகனாத² வந்த³னா
ஸுதவந்த³னா
ஸுத்தவந்த³னா
கமலாஞ்ஜலி
கமலாஞ்ஜலி

Navaneetham Chandrasekharan said...

ஜினாலங்கார
பணாமதீ³பனீகா³தா²
யோகா³வசரஸம்பத்திதீ³பனீகா³தா²
வத்து²விஸோத⁴னீகா³தா²
அனஞ்ஞஸாதா⁴ரணதீ³பனீகா³தா²
அபி⁴னீஹாரதீ³பனீகா³தா²
போ³தி⁴ஸம்பா⁴ரதீ³பனீகா³தா²
க³ப்³பொ⁴க்கந்திதீ³பனீகா³தா²
விஜாயனமங்க³லதீ³பனீகா³தா²
அகா³ரியஸம்பத்திதீ³பனீகா³தா²
நெக்க²ம்மஜ்ஜா²ஸயதீ³பனீயமககா³தா²
பாது³த்³தா⁴ரவிம்ஹயதீ³பனீகா³தா²
அபுனராவத்திக³மனதீ³பனீயமககா³தா²
த்³விபாத³ப்³யாஸயமககா³தா²
திபாத³ப்³யாஸயமககா³தா²
பாத³ப்³யாஸமஹாயமககா³தா²
அப்³யாபேதாத்³யந்தயமககா³தா²
படிலோமயமககா³தா²
ஏகடா²னிகாதி³யமககா³தா²
அக்க²ருத்தரிகயமககா³தா²
பஹேளிகா³தா²
ப்³யாபேதாதி³யமககா³தா²
மஹாபதா⁴னதீ³பனீகா³தா²
மாரபராஜயதீ³பனீகா³தா²
அபி⁴ஸம்போ³தி⁴தீ³பனீகா³தா²
த⁴ம்மசக்கபவத்தனதீ³பனீகா³தா²
பாடிஹாரியதீ³பனீகா³தா²
நவகு³ணதீ³பனீகா³தா²
கு³ணதீ³பனீகா³தா²
பூஜானிதா⁴னதீ³பனீகா³தா²
பத்த²னாதீ³பனீகா³தா²
பஜ்ஜமது⁴
பஜ்ஜமது⁴
பு³த்³த⁴கு³ணகா³தா²வலீ
பு³த்³த⁴கு³ணகா³தா²வலீ
வங்ஸ-க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
சூளக³ந்த²வங்ஸ
1. பிடகத்தயபரிச்சே²தோ³
2. க³ந்த²காரகாசரிய-பரிச்சே²தோ³
3. ஆசரியானங் ஸஞ்ஜாதட்டா²னபரிச்சே²தோ³
4. ஆயாயகாசரிய-பரிச்சே²தோ³
5. பகிண்ணக-பரிச்சே²தோ³
மஹாவங்ஸ
பத²மபரிச்சே²த³
து³தியபரிச்சே²த³
ததிய பரிச்சே²த³
சதுத்த² பரிச்சே²த³
பஞ்சம பரிச்சே²த³
ச²ட்ட²பரிச்சே²த³
ஸத்தம பரிச்சே²த³
அட்ட²ம பரிச்சே²த³
நவம பரிச்சே²த³
த³ஸம பரிச்சே²த³
ஏகாத³ஸம பரிச்சே²த³
த்³வாத³ஸம பரிச்சே²த³
தேரஸம பரிச்சே²த³
சுத்³த³ஸம பரிச்சே²த³
பஞ்சத³ஸம பரிச்சே²த³
ஸோளஸம பரிச்சே²த³
ஸத்தரஸம பரிச்சே²த³
அட்டா²ரஸம பரிச்சே²த³
ஏகூனவீஸதிம பரிச்சே²த³
வீஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகவீஸதிம பரிச்சே²த³
பா³வீஸதிம பரிச்சே²த³
தேவீஸதிம பரிச்சே²த³
சதுவீஸதிம பரிச்சே²த³
பஞ்சவீஸதிம பரிச்சே²த³
ச²ப்³பீ³ஸதிம பரிச்சே²த³
ஸத்தவீஸதிம பரிச்சே²த³
அட்ட²வீஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகூனதிங்ஸதிம பரிச்சே²த³
திங்ஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகதிங்ஸதிம பரிச்சே²த³
த்³வத்திங்ஸதிம பரிச்சே²த³
தெத்திங்ஸதிம பரிச்சே²த³
சதுத்திங்ஸதிம பரிச்சே²த³
பஞ்சதிங்ஸதிமபரிச்சே²த³
ச²த்திங்ஸதிம பரிச்சே²த³
ஸத்ததிங்ஸதிம பரிச்சே²த³
அட்ட²திங்ஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகூனசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
சத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
த்³விசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
தேசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
சதுசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
பஞ்சசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
ச²சத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
ஸத்தசத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
அட்ட²சத்தாலீஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகூனபஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
பஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகபஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
த்³விபஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
திவஞ்ஞாஸதிம பச்சே²த³
சதுபஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
பஞ்சபஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
ச²பஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
ஸத்தபஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
அட்ட²பஞ்ஞாஸதிம பரிச்சே²த³
ஏகூனஸட்டி²ம பரிச்சே²த³
ஸட்டி²ம பரிச்சே²த³
ஏகஸட்டி²ம பரிச்சே²த³
த்³விஸட்டி²மபரிச்சே²த³
திஸட்டி²ம பரிச்சே²த³

Navaneetham Chandrasekharan said...


ஸாஸனவங்ஸ
ஸாஸனவங்ஸப்பதீ³பிகா
1. நவட்டா²னாக³தஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
2. ஸீஹளதீ³பிகஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
3. ஸுவண்ணபூ⁴மிஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
4. யோனகரட்ட²ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
5. நவவாஸீரட்ட²ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
6. அபரந்தரட்ட²ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
7. கஸ்மிரக³ந்தா⁴ரரட்ட²ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
8. மஹிங்ஸகரட்ட²ஸ்ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
9. மஹாரட்ட²ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
10. சினரட்ட²ஸாஸனவங்ஸகதா²மக்³கோ³
ப்³யாகரண க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
கச்சாயனப்³யாகரணங்
கச்சாயனப்³யாகரணங்
1. ஸந்தி⁴கப்ப
2. நாமகப்ப
3. காரககப்ப
4. ஸமாஸகப்ப
5. தத்³தி⁴தகப்ப
6. ஆக்²யாதகப்ப
7. கிப்³பி³தா⁴னகப்ப
8. உணாதி³கப்ப
மொக்³க³ல்லானப்³யாகரணங்
மொக்³க³ல்லானஸுத்தபாடோ²
1. பட²மோ ஸஞ்ஞாதி³கண்டோ³
2. து³தியோ கண்டோ³ (ஸ்யாதி³)
(3) ததியோ கண்டோ³ (ஸமாஸோ)
4. சதுத்தோ² கண்டோ³ (ணாதி³)
5. பஞ்சமோ கண்டோ³ (கா²தி³)
6. ச²ட்டோ² கண்டோ³ (த்யாதி³)
7. ஸத்தமோ கண்டோ³ (ண்வாதி³)
ஸத்³த³னீதிப்பகரணங் (பத³மாலா)
க³ந்தா²ரம்ப⁴கதா²
1. ஸவிகரணாக்²யாதவிபா⁴க³
2. ப⁴வதிக்ரியாபத³மாலாவிபா⁴க³
3. பகிண்ணகவினிச்ச²ய
4. பூ⁴தா⁴துமயனாமிகரூபவிபா⁴க³
5. ஓகாரந்தபுல்லிங்க³னாமிகபத³மாலா
6. ஆகாரந்தபுல்லிங்க³னாமிகபத³மாலா
7. நிக்³க³ஹீதந்தபுல்லிங்க³னாமிகபத³மாலா
8. இத்தி²லிங்க³னாமிகபத³மாலா
9. நபுங்ஸகலிங்க³னாமிகபத³மாலா
10. லிங்க³த்தயமிஸ்ஸகனாமிகபத³மாலா
11. வாச்சாபி⁴தெ⁴ய்யலிங்கா³தி³பரிதீ³பனநாமிகபத³மாலா
12. ஸப்³ப³னாமதங்ஸதி³ஸனாமனாமிகபத³மாலா
13. ஸவினிச்ச²யஸங்க்²யானாமனாமிகபத³மாலா
14. அத்த²த்திகவிபா⁴க³
ஸத்³த³னீதிப்பகரணங் (தா⁴துமாலா)
15. ஸரவக்³க³பஞ்சகந்திக ஸுத்³த⁴ஸ்ஸரதா⁴து
16. பூ⁴வாதி³க³ணிகபரிச்சே²த³
17. ருதா⁴தி³ச²க்க
18. சுராதி³க³ணபரிதீ³பன
19. ஸப்³ப³க³ணவினிச்ச²ய
பத³ரூபஸித்³தி⁴
1. ஸந்தி⁴கண்ட³
2. நாமகண்ட³
3. காரககண்ட³
4. ஸமாஸகண்ட³
5. தத்³தி⁴தகண்ட³
6. ஆக்²யாதகண்ட³
7. கிப்³பி³தா⁴னகண்ட³
மோக³ல்லானபஞ்சிகா
மொக்³க³ல்லான பஞ்சிகா டீகா
1. பட²மகண்ட³வண்ணனா
2. து³தியகண்ட³ வண்ணனா
3. ததியகண்ட³வண்ணனா
சதுத்த²கண்ட³
பஞ்சமகண்ட³
ச²ட்ட²கண்ட³
பயோக³ஸித்³தி⁴பாட²
1. ஸஞ்ஞாதி³கண்ட³
2. நாமகண்ட³
3. காரககண்ட³
4. ஸமாஸகண்ட³
5. ணாதி³கண்ட³
6. த்யாதி³கண்ட³
7. கா²தி³கண்ட³
வுத்தோத³யபாட²
1. ஸஞ்ஞாபரிபா⁴ஸானித்³தே³ஸ-பட²மபரிச்சே²த³
2. மத்தாவுத்தினித்³தே³ஸ-து³தியபரிச்சே²த³
3. ஸமவுத்தினித்³தே³ஸ-ததியபரிச்சே²த³
4. அட்³ட⁴ஸமவுத்தினித்³தே³ஸ-சதுத்த²பரிச்சே²த³
5. விஸமவுத்தினித்³தே³ஸ-பஞ்சமபரிச்சே²த³
6. ச²ப்பச்சயவிபா⁴க³-ச²ட்ட²பரிச்சே²த³
அபி⁴தா⁴னப்பதீ³பிகாபாட²
அபி⁴தா⁴னப்பதீ³பிகா
1. ஸக்³க³கண்ட³
2. பூ⁴கண்ட³
2. பூ⁴கண்ட³
3. ஸாமஞ்ஞகண்ட³
3. ஸாமஞ்ஞகண்ட³
அபி⁴தா⁴னப்பதீ³பிகாடீகா
க³ந்தா²ரம்ப⁴
1. ஸக்³க³கண்ட³வண்ணனா
2. பூ⁴கண்ட³
3. ஸாமஞ்ஞகண்ட³
ஸுபோ³தா⁴லங்காரபாட²
1. தோ³ஸாவபோ³த⁴-பட²மபரிச்சே²த³
2. தோ³ஸபரிஹாராவபோ³த⁴-து³தியபரிச்சே²த³
3. கு³ணாவபோ³த⁴-ததியபரிச்சே²த³
4. அத்தா²லங்காராவபோ³த⁴-சதுத்த²பரிச்சே²த³
5. பா⁴வாவபோ³த⁴-பஞ்சமபரிச்சே²த³
ஸுபோ³தா⁴லங்காரடீகா
1. தோ³ஸாவபோ³த⁴ பட²மபரிச்சே²த³
2. தோ³ஸபரிஹாராவபோ³த⁴பரிச்சே²த³வண்ணனா
3. கு³ணாவபோ³த⁴பரிச்சே²த³
4. அத்தா²லங்காராவபோ³த⁴பரிச்சே²த³
5. பா⁴வாவபோ³த⁴பரிச்சே²த³
டா²யீபா⁴வனித்³தே³ஸ
பா³லாவதார க³ண்டி²பத³த்த²வினிச்ச²யஸார
பா³லாவதார
1. ஸந்தி⁴ கண்ட³
2. நாமகண்ட³
3. ஸமாஸகண்ட³
4. தத்³தி⁴தகண்ட³

Navaneetham Chandrasekharan said...

நீதி-க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
லோகனீதி
1. பண்டி³தகண்டோ³
ஸுஜனகண்டோ³
4. பா³லது³ஜ்ஜனகண்டோ³
4. மித்தகண்டோ³
5. இத்தி²கண்டோ³
6. ராஜகண்டோ³
7. பகிண்ணககண்டோ³
ஸுத்தந்தனீதி
ஸுத்தந்தனீதி
வஸலஸுத்த
ஸூரஸ்ஸதினீதி
பணாமகா³தா²
ஸூரஸ்ஸதீனீதி
சாணக்யனீதிலா கா³தா²
மஹாரஹனீதி
பண்டி³தகதா²
ஸம்பே⁴த³கதா²
மித்தகதா²
நாயககதா²
இத்தி²கதா²
த⁴ம்மனீதி
த⁴ம்மனீதி
கவித³ப்பணனீதி
மாதிகா
ரதனத்தயபணாம
பண்டி³தகண்ட³
ஸுஜனகண்ட³
பா³லது³ஜ்ஜனகண்ட³
ராஜகண்ட³
நாயக கண்ட³
புத்தகண்ட³
வெஜ்ஜாசரிய கண்ட³
தா³ஸக கண்ட³
இத்தி²கண்ட³
பகிண்ணககண்ட³
கவித³ப்பணனீதி
பணாம படிஞ்ஞா
நீதிமஞ்ஜரீ
நீதிமஞ்ஜரீ
நரத³க்க²தீ³பனீ
பணாம
நரத³க்க²தீ³பகஸ்ஸ,
மத்த²னா
ஆஸீஸ
அபி⁴யாசக
பஞ்ஞா-நித்³தே³ஸ
சாரித்த-நித்³தே³ஸ
க⁴ராவாஸ-நித்³தே³ஸ
ஸாது⁴ஜன-நித்³தே³ஸ
காயக²மனீய-நித்³தே³ஸ
பகிண்ணக-நித்³தே³ஸ
ஸீல-நித்³தே³ஸ
நரத³க்க² தோ²மனா ஆஸீஸ
சதுராரக்க²தீ³பனீ
காயபச்சவெக்க²ணா
1. பு³த்³தா⁴னுஸ்ஸதி நித்³தே³ஸ
2. மரணஸ்ஸதினித்³தே³ஸ
3. அஸுப⁴பா⁴வனா நித்³தே³ஸ
அப்பமாதா³வஹ பகிண்ணகனித்³தே³ஸ
காயபச்சவெக்க²ணா
சாணக்யனீதி
சாணக்யனீதிபாளி
பகிண்ணக-க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
ரஸவாஹினீ
பணாமாதி³கதா²
த⁴ம்மஸொண்ட³கவக்³கோ³
நந்தி³யராஜவக்³கோ³
யக்க²வஞ்சிதவக்³கோ³
மஹாஸேனவக்³கோ³
ஸீமவிஸோத⁴னீபாட²
ஸீமவிஸோத⁴னீ
1. உபஸம்பதா³கண்டோ³
2. கப்பவினாஸகண்டோ³
3. நிப்³பா³னகண்டோ³
4. ஸமஸீஸிகண்டோ³
பகிண்ணககண்டோ³
வெஸ்ஸந்தரகீ³தி
வெஸ்ஸந்தராகீ³தி
ஸிஹள-க³ந்த²-ஸங்க³ஹோ
மொக்³க³ல்லான வுத்திவிவரணபஞ்சிகா
மொக்³க³ல்லான வுத்திவிவரணபஞ்சிகா.
தூ²பவங்ஸ
து²பவங்ஸோ
அபி⁴னீஹார கதா²
சூளாமணிது³ஸ்ஸ து²பத்³வயகதா²
த³ஸதூ²பகதா²
தா⁴துனிதா⁴ன கதா²
சதுராஸீதி ஸஹஸ்ஸ தூ²பகதா²
போ³தி⁴ ஆக³மனகதா²
யோஜனதூ²ப கதா²
தத³த்த²தீ³பனத்த²ங் அயமனுபுப்³ப³கதா²
மஹியங்க³ன தூ²பகதா²
மரீசவட்டி விஹாரகதா²
தூ²பஸாத⁴ன லாப⁴கதா²
தூ²பாரம்ஹ கதா²
தா⁴துக³ப்³ப³ ரூபவண்ணனாகதா²
தா³டா²வங்ஸ
தா³டா²வங்ஸோ
தா⁴துபாட²விலாஸினியா
தா⁴துபாட² விலாஸினியா
தா⁴துவங்ஸ
1. ததா²க³தஸ்ஸாக³மனகதா²
2. பரினிப்³பா³னகதா²
3. தா⁴துபரம்பராகதா²
4. பகிண்ணககதா²
5. தா⁴துனிதா⁴னாதி⁴காரோ
ஹத்த²வனக³ல்லவிஹாரவங்ஸ
ஹத்த²வனக³ல்லவிஹார வங்ஸோ
ஜினசரிதய
ஜினசரிதய
ஜினவங்ஸதீ³பங்
ஜினவங்ஸதீ³பங்
தேலகடாஹகா³தா²
தேலகடாஹகா³தா²
மிலித³டீகா
மிலித³டீகா
பகிண்ணகத²விவரணங்
பத³மஞ்ஜரீ
பத³மஞ்ஜரீ
பத³ஸாத⁴னங்
பத³ஸாத⁴னங்
ஸத்³த³பி³ந்து³பகரணங்
ஸத்³த³பி³ந்து³ பகரணங்
கச்சாயனதா⁴துமஞ்ஜுஸா
கச்சாயன தா⁴து மஞ்ஜூஸா
துதா³த³யோ அவுத்³தி⁴கா
ஜுஹொத்யா’த³யோ ஸத்³விபா⁴வலுத்தவிகரணா.
ருதா⁴த³யோ
தி³வாத³யோ
ஸ்வாத³யோ
கியாத³யோ
தனாத³யோ
ஸாமந்தகூடவண்ணனா
ஸமந்தகூடவண்ணனா

Unknown said...


http://www.tripitakatamil.com/tripitaka.php



http://www.tripitakatamil.com/translation.php



Tripitaka Tamil Translation Committee
Founder /President
Ven . Dr Bodhipala PhD;

Vice president :
Upasak Yazhan Aathi

General secretary :
Prof.Dr K Jayabalan

Treasurer/Admin :
Upasaka E Anban

Trustees
Prof . Dr Arangamallika
Prof . Dr D Parthiban
Upasaka . N Veeramani



Unknown said...

TIPITAKA

இந்த நூட்கள் வெளியீடு
காட்சிமுறை உருவரைக்குறிப்பு தேவனாகரி எழுத்துப் பிரதியில் திபிடக
முக்கூடைகளின் சஹ்ஹுவ ஸாக்யன (ஆறாவது மன்றம்) பதிப்பு.

விநய பியுயக Vinaya Piμaka
(மூன்று மண்டலங்கள், 5 நூட்களாக அச்சடிக்கப்பட்டது)


1.ஸுத்த விபாக(ஒரு சர மண்டலம்) [பிக்குக்கள் மற்றும் பிக்குனிகளுக்கான தன்னகம் கொண்ட
விதிகளின் இரண்டு நூட்கள்]


திபிடக முக்கூடைகள்


ஸுத்த பியுயக

( ஐந்து திரட்டுகள்)


நெறி முறைக் கட்டளை ஆணைக் கூடை தம்மா பற்றி புத்தர்
கற்பித்த மெய்ம்மை சாறு நிரம்பியது. அது பதினாயிரம் விஞ்சி மிகுதியாக நெறி
முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது. அது நிகாய ( ஒரு பேரெண்ணிக்கை,
ஒன்றுகூடுதல் ஒரு வகை, வரிசைமுறை, குவியல், ஓர் கூட்டமைப்பு,
பொதுநோக்கங்கள் கொண்ட, ஒருங்கு கூட்டுதல், ஒரு குடும்பமரபுக் குழு,
கருத்தூன்றி நீடித்த ) என அழைக்கப்படும் ஐந்து திரட்டுகளாக பிரிந்துள்ளது.

நீளமான நிகாய (திரட்டுகள்)
புத்தரால் கொடுக்கப்பட்ட 34 நீளமான போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.

மத்திம (நடுத்தரமான) நிகாய (திரட்டுகள்)

புத்தரால்
கொடுக்கப்பட்ட 152 மத்திம ( நடுத்தரமான நீட்சி ) பல்வேறு வகைப்பட்ட
விஷயங்கள் செயல் தொடர்பு உடன் போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.


குவியல் நிகாய (திரட்டுகள்)

குவியல்
நிகாய (திரட்டுகள்) என அழைக்கப்படும் நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை அவற்றினுடைய
பொருளுக்கு ஏற்ப 56 பங்குவரி குவியலாக கொய்சகமாக்கப்பட்டது. அது மூவாயிரம்
விஞ்சி மிகுதியாக மாறும் தன்மையுள்ள நீளம் ஆனால் பெரும்பாலும் ஒப்பு
நோக்காக சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது.

கூடுதல் அங்கமான (ஆக்கக்கூறு) நிகாய (திரட்டுகள்)

இறங்குதல்
காரணி, கருத்தைக் கவர்கிற, கீழ் நோக்கி அல்லது ஏறத்தாழ தற்போதைக்கு
உதவுகிற என அழைக்கப்படும் பதினொன்று பங்குவரி, ஒவ்வொன்று
கொய்சகமாக்கப்பட்டது நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை கணக்கிடல் ஆக்கை ஒரு
குறிப்பிட்ட கூடுதல் ஆக்கக் கூறு எதிராக அவை முன்னோடி மாதிரி இறங்குதல்
காரணி. அது ஆயிரக்கணக்கான பெரும்பாலும் சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை
நிரம்பியது. தன்னகம் கொண்டிரு


சுருக்கமான, சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்)

சுருக்கமான,
சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்) வாசகம் மற்றும் ஆலோசனை மிக்க மாதிரி தணிந்த
இரண்டு படுகைகள் : தம்மபத (ஒரு சமய சம்பந்தமான முற்றுத் தொடர் வாக்கியம் ,
மூன்று கூடைகள் நூட்கள் ஒன்றின் பெயர் , தம்மாவின் உடற்பகுதி அல்லது
பாகம்), உதான (வார்த்தைகளால்,
மேல்நோக்கிய பேரார்வம், ஆவல் கொண்ட அல்லது
மகிழ்ச்சி கூற்று, சொற்றொடர் , உணர்ச்சிமிக்க உறுதலுணர்ச்சி, மகிழ்ச்சி
அல்லது மனத்துயரம் இரண்டனுள் ஒன்று), இதிவுத்தக ( இது குத்தகனிகாய நான்காம்
புத்தகம் பெயர்), ஸுத்த ( ஒரு சரம், இழை ,: புத்தசமயம், சவுகதநூல் ஒரு
பாகம்; ஒரு விதி, நீதி வாக்கியம் இறங்குதல் காரணி),தேரகாத-தேரிகாத(
தேராக்களுக்கு உரியதானது), மற்றும் ஒரு சரடு ஜாதக ( பிறப்பு , பிறப்பிடம் ,
ஒரு பிறப்பு அல்லது : புத்தசமயம் விவேகம் வாழ்தல் , ஒரு ஜாதக, அல்லது
புத்தரின் முந்திய பிறப்பு கதைளில் ஒன்று.)

Unknown said...

91) Classical Tamil- பாரம்பரிய இசைத்தமிழ் செம்மொழி
தமிழில் திரபிடக மூன்று தொகுப்புகள்TIPITAKA-ஸுத்தபிடக-


இந்த நூட்கள் வெளியீடு
காட்சிமுறை உருவரைக்குறிப்பு தேவனாகரி எழுத்துப் பிரதியில் திபிடக
முக்கூடைகளின் சஹ்ஹுவ ஸாக்யன (ஆறாவது மன்றம்) பதிப்பு.









விநய பியுயக Vinaya Piμaka
(மூன்று மண்டலங்கள், 5 நூட்களாக அச்சடிக்கப்பட்டது)

1.ஸுத்த விபாக(ஒரு சர மண்டலம்) [பிக்குக்கள் மற்றும் பிக்குனிகளுக்கான தன்னகம் கொண்ட
விதிகளின் இரண்டு நூட்கள்]


திபிடக முக்கூடைகள்

சுருக்கமான,
சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்) வாசகம் மற்றும் ஆலோசனை மிக்க மாதிரி தணிந்த
இரண்டு படுகைகள் : தம்மபத (ஒரு சமய சம்பந்தமான முற்றுத் தொடர் வாக்கியம் ,
மூன்று கூடைகள் நூட்கள் ஒன்றின் பெயர் , தம்மாவின் உடற்பகுதி அல்லது
பாகம்), உதான (வார்த்தைகளால்,
மேல்நோக்கிய பேரார்வம், ஆவல் கொண்ட அல்லது
மகிழ்ச்சி கூற்று, சொற்றொடர் , உணர்ச்சிமிக்க உறுதலுணர்ச்சி, மகிழ்ச்சி
அல்லது மனத்துயரம் இரண்டனுள் ஒன்று), இதிவுத்தக ( இது குத்தகனிகாய நான்காம்
புத்தகம் பெயர்), ஸுத்த ( ஒரு சரம், இழை ,: புத்தசமயம், சவுகதநூல் ஒரு
பாகம்; ஒரு விதி, நீதி வாக்கியம் இறங்குதல் காரணி),தேரகாத-தேரிகாத(
தேராக்களுக்கு உரியதானது), மற்றும் ஒரு சரடு ஜாதக ( பிறப்பு , பிறப்பிடம் ,
ஒரு பிறப்பு அல்லது : புத்தசமயம் விவேகம் வாழ்தல் , ஒரு ஜாதக, அல்லது
புத்தரின் முந்திய பிறப்பு கதைளில் ஒன்று.


Sutta Piṭaka -Digha Nikāya

DN 9 -
Poṭṭhapāda Sutta
{excerpt}
— The questions of Poṭṭhapāda —


இப்பொழுது, பந்த்தே, எது முதலாவது எழும்புவது
புலனுணர்வா,ஞானங் அடுத்ததா? அல்லது ஞானங் முதலாவது மற்றும் புலனுணர்வு
அடுத்ததா? அல்லது ஒரே நேரத்தில் புலனுணர்வும் ஞானமும் எழும்புகிறதா?

பொத்தபாத,
முதலாவது புலனுணர்வும் பின்னால் ஞானம் எழும்புகிறது.மற்றும் புலனுணர்வு
எழும்புகிறபோது ஞானம் எழும்புகிறது. ஒரு பிரித்தறியும் நிலை சார்ந்துள்ள
என்னுடைய இந்த ஞானம் எழும்பியது. இவ்வழியான வரம்பின் காரண ஆய்வால் ஒருவர்
எப்படி முதலாவது புலனுணர்வு எழும்புகிறது மற்றும் ஞானம் அடுத்து என்று உணர
முடியும் மற்றும் எவ்வாறு புலனுணர்வு எழும்பியதால், ஞானம் எழும்பிமயது
என்றும்.

Unknown said...



இந்தப் பஞ்ச சீலங்கள் இல்லறத்தார்க்கு உரியன. இவற்றோடு,
6. இரவில் தூய்மையான உணவை மிதமாக உண்ணல்.
7. பூ, சந்தனம், வாசனைச் சுண்ணம், எண்ணெய் முதலிய நறுமணங்களை நுகராமை.
8. பஞ்சணை முதலியவற்றை நீக்கித் தரையில் பாய்மேல் படுத்து உறங்குதல
என்னும் மூன்றையும் சேர்த்து அஷ்டசீலம் (எட்டு ஒழுக்கம்) என்பர்.அஷ்டசீலம் இல்லறத்தாரில் சற்று உயர்நிலை யடைந்தவர் ஒழுக வேண்டிய ஒழுக்கங்களாகும்.
இவற்றோடு,
9. இசைப்பாட்டு, கூத்து, நாடகம் முதலிய காட்சிகளைக் காணாதிருத்தல்.
10. பொன், வெள்ளி முதலியவற்றைத் தொடாதிருத்தல்
ஆகிய இவை இரண்டும் சேர்த்துத் தசசீலம் (பத்து ஒழுக்கம்) எனப்படும்.

தசசீலம் துறவிகள் ஒழுகவேண்டிய ஒழுக்கமாகும். தசசீலத்தில் ஒழுகும் துறவி, சிற்றின்பத்தை அறவே ஒழிக்கவேண்டும். தசசீலங்களை மேற்கொண்டு, அடக்கமான பேச்சையும், அடக்கமான செயலையும் உடையவராய், உலகப் பற்றுக்களை நீக்கித் துறவறத்தை மேற்கொண்டவரே பிக்கு ஆவர். பிறகு, சமாதி (தியானம்) என்பது, துறவறம் மேற்கொண்டு தசசீலங்களில் ஒழுகுகிற துறவியானவர், கைக்கொள்ள வேண்டிய ஒழுக்கம். விலக்கவேண்டிய தீய எண்ணங்களை நீக்கி, மனத்தை ஒரு நிலையில் நிறுத்துவதே சமாதி அல்லது தியானம் என்பது. இதனால், ஐம்புலன்களினால் உண்டாகும் ஆசைகளும்; பகை, கோபம், மறதி, ஐயம், அடக்கமின்மை முதலிய தீய குணங்களும் தடுக்கப் படுகின்றன; மனம் சாந்த நிலையை அடைகிறது. பிறகு, பஞ்ஞா என்னும் ஞானநிலையில் ஒழுகவேண்டும். தியானமாகிய சமாதி ஒழுக்கத்தினாலே, தீய எண்ணங்களும் மனோவுணர்ச்சிகளும் அழிக்கப்படாமல், செயலற்று அடங்கிக் கிடக்கின்றன. திடீரென எழும்பி விடவும் கூடும். அவ்வாறு, அவை எழும்பிச் செயற்படாதவாறு, பஞ்ஞா அல்லது ஞானம் என்னும் நுண்ணறிவைக் கொண்டு அவற்றை அழிக்க வேண்டும். இந்த ஞானந்தான், பொருள்களை உள்ளது உள்ளவாறு உணரச்செய்து, மனோவுணர்ச்சிகளை அழியச் செய்கிறது. இந்த ஞான நிலையையடைந்தவர் உலகத்தின் உண்மையான நிலையைக் காண்கிறார். அதனால்

"அநித்தம் துக்கம் அநான்மா அசுசி எனத்
தனித்துப் பார்த்துப் பற்றுறுத் திடுதல்"

என்றபடி உலகம் நிலையாமையுள்ளது. துன்பம் உடையது, அநாத்மிகமானது. அசுத்தமானது என்றுணர்ந்து பற்றற்று வீடடைகின்றார்.

பௌத்த மதத் தத்துவம் ஒருவாறு சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டது.
இது தேரவாத பௌத்தத் தத்துவமாகும்.

Unknown said...




இந்தச் சார்புகளை (நிதானங்களை) ஊழின் வட்டம் அல்லது ஊழ் மண்டிலம் என்பர். இவ்வூழ் வட்டம் சந்தி, கண்டம், காலம், குற்றம், வினை, பயன், நோய் காரணம் என்னும் உறுப்புகளையுடையது (படம் காண்க)

சார்புணர்ந்து சார்பு கெடஒழுகின் மற்றழித்துச்
சார்தரா சார்தரும் நோய். (குறள் - 359)

என்றபடி இச் சார்புகளை அறுத்து வீடு பெறுவதே பௌத்தர்களின் நிர்வாண மோட்சமாகும். வீடு பேறடைவதற்கு நான்கு உயர்ந்த உண்மைகளை (சத்தியங்களை) அறிய வேண்டும்.

நான்கு உண்மைகளாவன:
1. நோய் (துக்கம்)
2. நோய் காரணம் (துக்கோற்பத்தி)
3. நோய் நீங்கும் வாய் (துக்க நிவாரணம்)
4. நோய் நீங்கும் வழி (துக்க நிவாரண மார்க்கம்)
என்பன. இவற்றை சற்று விளக்குவோம்.

1. நோய்: பிறத்தல் துன்பம். பிணி, மூப்பு, சாக்காடடைவது துன்பம். அரற்று, கவலை, கையாறு இவை எல்லாம் துன்பந் தருவன. சுருங்கக்கூறின், புலன்களால் உண்டாகும் பற்றுகள் எல்லாம் துன்பம் தருவன என்று அறிதல் முதல் உண்மை.
"உணர்வே அருஉரு வாயில் ஊறே
நுகர்வே பிறப்பே பிணி மூப்புச் சாவே
அவலம் அரற்றுக் கவலை கையாறு என
நுவலப் படுவன நோய் ஆகும்மே " (மணி 30. 179-182)

2. நோய் காரணம்: துன்பம் விளைவதற்குக் காரணமாக இருப்பவைகளை உணர்வது இரண்டாவது உண்மை.
"அந் நோய் தனக்குப்
பேதைமை செய்கை அவாவே பற்றுக்
கரும வீட்டம் இவை காரணம் ஆகும்" (மணி 30. 183-185)

3. நோய் நீங்கும் வாய்: நோயையும் நோய்க்குக் காரணமாக இருப்பவைகளையும் நன்கறிந்து இவற்றிற்கு ஆசை (அவா) தான் காரணம் என்பதை நன்குணர்ந்து நோயினின்று விடுதலையடையும் வாயிலை அறிவது மூன்றாவது உண்மை.

"துன்பம் தோற்றம், பற்றே காரணம்
இன்பம் வீடே, பற்றிலி காரணம்" (மணி 30. 186-187)

என்னும் உண்மையை உறுதியாக உணர்தல் துக்க நிவாரணம் என்பது.

4. நோய் நீங்கும் வழி: துன்பத்தைப் போக்கி வீடு பேறாகிய நிர்வாண மோட்சத்தையடைவதற்குரிய வழி யாது எனில், அட்டாங்க மார்க்கம் என்னும் எட்டு வித ஒழுக்கத்தை மேற்கொண்டு ஒழுகுவதாகும்.
அஷ்டாங்க மார்க்கமாவன:
1. நற்காட்சி (ஸ்மயக் திருஷ்டி)
2. நல்லூற்றம், அஃதாவது நற்கருத்து (ஸம்யக் சங்கல்பம்)
3. நல்வாய்மை (ஸம்யக் வாக்கு)
4. நற்செய்கை (ஸம்யக் கர்மம்)
5. நல்வாழ்க்கை (ஸம்யக் ஆஜிவம்)
6. நல்லூக்கம், அஃதாவது நன்முயற்சி (ஸம்யக் வியாயாமம்)
7. நற்கடைப்பிடி (ஸம்யக் ஸ்மிருதி)
8. நல்லமைதி (ஸம்யக் சமாதி)

இவற்றின் விளக்கத்தை விரிந்த நூலிற் காண்க.
இந்த அஷ்டாங்க மார்க்கத்தில் சீலம் (ஒழுக்கம்), சமாதி (தியானம்), பஞ்ஞா (ஞானம்) என்னும் மூன்றும் அடங்கும். இவற்றைச் சிறிது விளக்குவோம்.
சீலம்: இது பஞ்ச சீலம், அஷ்டாங்க சீலம், தச சீலம் என மூன்று வகைப்படும்.

பஞ்ச சீலமாவது:
1. ஓருயிரையும் கொல்லாமலும் தீங்கு செய்யாமலும் இருத்தலோடு அவற்றினிடம் அன்பாக இருத்தல்.
2. பிறர் பொருளை இச்சிக்காமலும் களவு செய்யாமலும் இருத்தல்.
3. கற்புநெறியில் சிற்றின்பம் துய்த்தல்; அதாவது, முறை தவறிய சிற்றின்பத்தை நீக்குதல்.
4. உண்மை பேசுதல், பொய் பேசாதிருத்தல்.
5. மயக்கத்தையும், சோம்பலையும் உண்டாக்குகிற மதுபானங்களை உட்கொள்ளாமை.

Unknown said...


3. பௌத்தமதத் தத்துவம்


"பேதமை செய்கை உணர்வே அருவுரு
வாயில் ஊறே நுகர்வே வேட்கை
பற்றே பவமே தோற்றம் வினைப்பயன்
இற்றென வகுத்த இயல்பீ ராறும்
பிறந்தோர் அறியில் பெரும்பேறு அறிகுவர்
அறியார் ஆயின் ஆழ்நர கறிகுவர்."
(மணிமேகலை 24-ஆம் காதை 105-110, 30-ஆம் காதை 45-50)

பௌத்தமதத் தத்துவம் பன்னிரண்டு நிதானங்களை உடையது. (நிதானம் = காரணம்). பன்னிரண்டு நிதானங்களைத் தமிழில் பன்னிரு சார்பு என்பர்.
அவையாவன:
1. அவிஜ்ஜை, 2. ஸங்க்காரம், 3. விஞ்ஞானம், 4. நாமரூபம், 5. ஸளாயதனா, 6. பஸ்ஸ, 7. வேதனா, 8. தண்ஹா, 9. உபாதானம், 10. பவம், 11. ஜாதி, 12. ஜராமரணம்.

பாலிமொழிப் பெயர்களாகிய இவற்றைச் சீத்தலைச் சாத்தனார் தமது மணிமேகலை என்னும் நூலிலே கீழ்க்கண்டவாறு தமிழ்ப் பெயரால் கூறுகிறார்:-
1. பேதமை 2. செய்கை 3. உணர்வு 4. அருவுரு 5. வாயில் 6. ஊறு 7. நுகர்வு 8. வேட்கை 9. பற்று 10. பவம் 11. தோற்றம் 12. வினைப்பயன்.

இப்பன்னிரு சார்புகளின் தன்மைகளைச் சாத்தனார் மணிமேகலை 30 ஆம் காதையில் விளக்கியுள்ளார். இச்சார்புகளினாலே பிறப்பு இறப்பு உண்டாகின்றன. சார்புகளை அறுத்தால், பிறப்பு இறப்பு நீங்கி நிர்வாண மோட்சம் எனப்படும் வீடு பேற்றினை அடையலாம். இவற்றைப் பாலி மொழியில் உள்ள பிடக நூல்களில் கூறியுள்ளபடியே சாத்தனார் மொழிபெயர்த்துக் கூறியுள்ளார். விநயபிடகத்தின் மகாவக்கம் என்னும் பிரிவில் முதல் காண்டத்தில் கீழ்க்கண்டபடி கூறப்பட்டுள்ளது:

"அவிஜ்ஜா பச்சயா ஸங்க்காரா
ஸங்க்கார பச்சயா விஞ்ஞானம்
விஞ்ஞான பச்சயா நாமரூபம்
நாமரூப பச்சயா ஸளாயதனம்
ஸளாயதன பச்சயா பஸ்ஸ
பஸ்ஸ பச்சயா வேதனா *
வேதனா பச்சயா தண்ஹா
தண்ஹா பச்சயா உபாதானம்
உபாதான பச்சயா பவ
பவ பச்சயா ஜாதி
ஜாதி பச்சயா ஜராமரணம்
ஸோக பரிதேவ துக்க தோமஸ்ஸு பாயாஸா ஸம்பவந்தி"
* புத்தகத்தில் வேதனா விடப்பட்டுள்ளது.

இத் திரிபிடக வாக்கியத்தைச் சொல்லுக்குச் சொல் மொழி பெயர்த்து, சாத்தனார் மணிமேகலையில் கூறுவது காண்க:

"பேதைமை சார்வாச் செய்கை யாகும்
செய்கை சார்வா உணர்ச்சி யாகும்
உணர்ச்சி சார்வா அருவுரு வாகும்
அருவுரு சார்வா வாயி லாகும்
வாயில் சார்வா ஊறா கும்மே
ஊறு சார்ந்து நுகர்ச்சி யாகும்
நுகர்ச்சி சார்ந்து வேட்கை யாகும்
வேட்கை சார்ந்து பற்றா கும்மே
பற்றிற் றோன்றும் கருமத் தொகுதி
கருமத் தொகுதி காரணமாக
வருமே ஏனை வழிமுறைத் தோற்றம்
தோற்றஞ் சார்பின் மூப்புப் பிணி சாக்காடு
அவலம் அரற்றுக் கவலை கையாறெனத்
தவலில் துன்பந் தலைவரும் என்ப. "
(மணிமேகலை 30-ஆம் காதை 103-116)

இவ்வாறு துன்பத்திற்குக் (பிறப்பிற்கு) காரணமான பன்னிரண்டு சார்புகளையும் கூறியபின்னர், பிறவாமையாகிய இன்பத்திற்குக் காரணத்தை விநயபிடகம், மகாவக்கம், முதற்காண்டம் மேலும் கீழ்வருமாறு கூறுகிறது:

"அவிஜ்ஜா யதுவேவ அஸே
விராக நிரோதா ஸங்க்கார நிரோத
ஸங்க்கார நிரோதா விஞ்ஞான நிரோதோ
விஞ்ஞான நிரோதா நாமரூப நிரோத
நாமரூப நிரோதா ஸளாயதன நிரோத
ஸளாயதன நிரோதா பஸ்ஸ நிரோத
பஸ்ஸ நிரோதா வேதனா நிரோதோ
வேதனா நிரோதா தண்ஹா நிரோதோ
தண்ஹா நிரோதா உபாதான நிரோத
உபாதான நிரோதா பவ நிரோத
பவ நிரோதா ஜாதி நிரோத
ஜாதி நிரோதா ஜராமரணம் ஸோக
பரிதேவ துக்க தோமஸ் ஸு பாயாஸா நிருஜ்ஜந்தி"

இதனை மொழிபெயர்த்துச் சாத்தனார் மணிமேகலையில் கூறுவது காண்க:
"பேதைமை மீளச் செய்கை மீளும்
செய்கை மீள உணர்ச்சி மீளும்
உணர்ச்சி மீள அருவுரு மீளும்
அருவுரு மீள வாயில் மீளும்
வாயில் மீள ஊறும் மீளும்
* ஊறு மீள நுகர்ச்சி மீளும்
நுகர்ச்சி மீள வேட்கை மீளும
வேட்கை மீளப் பற்று மீளும்
பற்று மீளக் கருமத் தொகுதி
மீளும், கருமத் தொகுதி மீளத்
தோற்றம் மீளும், தோற்றம் மீளப்
பிறப்பு மீளும், பிறப்புப் பிணி மூப்புச்
சாக்கா டவலம் அரற்றுக் கவலை
கையா றென்றிக் கடையில் துன்பம்
எல்லாம் மீளும். " (மணிமேகலை 30-ஆம் காதை 119-133)
* புத்தகத்தில் வேதனா விடப்பட்டுள்ளது.

Unknown said...



III. அபிதம்ம பிடகம்
1. தம்மசங்கணீ ஆசாரிய புத்தகோஷர், அத்தஸாலினீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
2. விபங்கம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், ஸம்மோஹ வினோதனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
3. கதாவத்து ஆசாரிய புத்தகோஷர், பஞ்சப்பகரண அட்டகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.
4. புக்கல பஞ்ஞத்தி ஆசாரிய புத்தகோஷர், பஞ்சப்பகரண அட்டகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.
5. தாதுகதை ஆசாரிய புத்தகோஷர், பஞ்சப்பகரண அட்டகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.
6. யமகம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், பஞ்சப்பகரண அட்டகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.
7. பட்டானம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், பஞ்சப்பகரண அட்டகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.

இதுகாறும் கூறப்பட்டவை பழைய பௌத்தமாகிய தேரவாத பௌத்த நூல்கள். இவையன்றி, இன்னும் சில நூல்கள் தேரவாத பௌத்தத்தில் உள்ளன. விரிவஞ்சி அவற்றை இங்குக் கூறாமல் விடுகிறோம். தேரவாத பௌத்த நூல்கள் எல்லாம் பாலி மொழியிலேயே எழுதப்பட்டவை. பழைய தேரவாத பௌத்தத்தை ஈனயானம் என்றும் கூறுவர்.

தேரவாத பௌத்தத்திலிருந்து, பிற்காலத்தில் பிரிவுண்டது மகாயான பௌத்தம். மகாயான பௌத்தர்கள், திரிபிடகத்தில் உள்ள சில பகுதிகளைத் தள்ளியும், கௌதம புத்தர் கூறாத வேறு சில கருத்துக்களைப் புகுத்தியும் தமது மதநூல்களை அமைத்துக் கொண்டனர். மகாயான பௌத்தர்கள் தம் மதநூல்களை வடமொழியில் எழுதிவைத்தனர். அந்நூல்களின் பெயர்களை, விரிவஞ்சி ஈண்டுக் குறிக்காமல் விடுகிறோம்.

தமிழிலே, சிவஞான சித்தியார் (பரபக்கம்), நீலகேசி (2 முதல் 5 ஆவது சருக்கம் வரையில்) என்னும் நூல்களில் பௌத்த மதத்தத்துவங்கள் கூறப்பட்டு மறுக்கப்படுகின்றன. இவை முறையே சைவ, சைன மதத்தவரால் எழுதப்பட்டவை. மணிமேகலை 30 ஆவது காதையிலே தேரவாத பௌத்த தத்துவங்கள் விரிவாகக் கூறப்படுகின்றன. மணிமேகலையைத் தவிர, ஏனைய குண்டலகேசி முதலிய பௌத்தத் தமிழ் நூல்கள் இறந்துவிட்டன.

Unknown said...



II. சூத்திர பிடகம்
1. தீக நிகாய ஆசாரிய புத்தகோஷர், ஸூமங்கள விலாஸினீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
2. மஜ்ஜிம நிகாய ஆசாரிய புத்தகோஷர், பபஞ்சஸூடனீ என்னும் உரையை எழுதினார்
3. சம்யுத்த நிகாய ஆசாரிய புத்தகோஷர், ஸாரத்த பகாஸினீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
4. அங்குத்தர நிகாய ஆசாரிய புத்தகோஷர், மனோரதபூரணீ என்னும் உரையை எழுதினார்.

5. குட்டக நிகாய
1.குட்டக பாதம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், பரமார்த்த ஜோதிகா என்னும் உரையை எழுதினார்.
2. தம்ம பதம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், தம்மபதாட்டகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.
3. உதானம் ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
4. இதிவுத் தகம் ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
5. ஸத்தநி பாதம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், பரமார்த்த ஜோதிகா என்னும் உரையை எழுதினார்.
6. விமான வத்து ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
7. பேதவத்து ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
8. தேரகாதை ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
9. தேரிகாதை ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்
10. ஜாதகம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், ஜாதகாத்தகதா என்னும் உரையை எழுதினார்.
11. (மகா) நித்தேசம் உபசேனர், ஸத்தம பஜ்ஜோதிகா என்னும் உரையை எழுதினார்
12. படிசம்ஹித மக்கா மகாநாமர், ஸத்தம பகாஸினீ என்னும் உரையை எழுதினார்.
13. அபதானம் விஸூத்தஜன விலாஸினீ என்னும் உரை நூலின் உரையாசிரியர் பெயர் தெரியவில்லை
14. புத்த வம்சம் ஆசாரிய புத்ததத் தேரர் மதுராத் விலாஸினீ என்னும் உரையை எழுதினார். (இவர் சோழ நாட்டுத் தமிழர்)
15. சரியா பிடகம் ஆசாரிய தர்ம பால மகாதேரர் (தமிழர்), பரமாத்த தீபனீ என்னும் உரையை எழுதினார்.

Unknown said...



திரிபிடகம் , நூல்வடிவாக எழுதப்பட்ட பிறகும், நெடுநாள் வரையில் வாய்மொழியாக ஓதும் பழக்கம் வழக்காற்றில் இருந்து வந்தது. பின்னர் அவ்வழக்கம் கைவிடப்பட்டது.

பிடகம் என்றால் கூடை என்று பொருள். எனவே, திரிபிடகம் என்றால், மூன்று கூடை என்று பொருள்படும்: அதாவது மூன்று தொகுப்பு என்பது கருத்து. பிடகத்தை பிடக்கு என்று தேவாரம் கூறுகிறது. திரிபிடகம் பாலி மொழியில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. தொன்று தொட்டுப் புத்தரைப் பின்பற்றி வருகிற தேரவாத பௌத்த நூல்கள் எல்லாம் பாலி மொழியிலேயே எழுதப்பட்டுள்ளன. (பிற்காலத்தில் உண்டான மகாயான பௌத்த நூல்கள் சமஸ்கிருத மொழியில் எழுதப்பட்டவை.) பிடகங்களும் அவற்றின் பிரிவுகளும் வருமாறு:

I.விநய பிடகம்: இரண்டு பிரிவுகளையுடையது. அவை: 1. விநயபிடகம், 2. பாதிமோக்கம் என்பன.

II. சூத்திர பிடகம்: ஐந்து பிரிவுகளையுடையது. அவை: 1. தீக நிகாய, 2. மஜ்ஜிம நிகாய, 3. சம்யுத்த நிகாய, 4. அங்குத்தர நிகாய, 5. குட்டக நிகாய என்பன.

ஐந்தாவது பிரிவாகிய குட்டக நிகாயம் பதினைந்து உட்பிரிவுகளையுடையது. அவ்வுட் பிரிவுகளாவன:

1.குட்டக பாதம், 2. தம்ம பதம், 3. உதானம், 4. இதிவுத் தகம், 5. சுத்த நிபாதம், 6. விமான வத்து 7. பேதவத்து, 8. தேரகாதை, 9. தேரிகாதை, 10. ஜாதகம், 11. (மகா) நித்தேசம், 12. படிசம்ஹித மக்கா, 13. அபதானம், 14. புத்த வம்சம்,15. சரியா பிடகம் என்பன.

III. அபிதம்ம பிடகம்: ஏழு பிரிவுகளையுடையது. அவை: 1. தம்மசங்கணீ , 2. விபங்கம், 3. கதாவத்து, 4. பஞ்ஞத்தி அல்லது பண்ணத்தி (புக்கல பஞ்ஞத்தி), 5. தாதுகதை, 6. யமகம், 7. பட்டானம் என்பன.

திரிபிடக நூல்களுக்குப் பிற்காலத்திலே உரையாசிரியர்கள் பாலிமொழியிலே உரைகளை எழுதியிருக்கிறார்கள். அவ்வுரைகள் நாளதுவரையில் தேரவாத பௌத்தர்களால் பயிலப்பட்டு வருகின்றன. அவ்வுரைகளாவன:-

பிடக நூலின் பெயர் உரைநூலின் பெயரும், உரையாசிரியர் பெயரும்

I.விநய பிடகம்
1. விநயபிடகம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், சமந்தபாசாதிக என்னும் உரையை எழுதினார்.
2. பாதிமோக்கம் ஆசாரிய புத்தகோஷர், கங்கா விதரணீ என்னும் உரையை எழுதினார்.

Unknown said...


https://www.youtube.com/watch?v=Mz62DfKYcq0

Buddha tamil story
Buddha tamil story
youtube.com
https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich4

https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich5


பௌத்தமும் தமிழும் - மயிலை திரு.சீனி. வேங்கடசாமி (1900-1980)

5. பௌத்தமதம் தமிழ்நாட்டில் வளர்ச்சி பெற்ற வரலாறு

பௌத்தமதம்
வடநாட்டினின்று தென்னாட்டிற்கு எந்தக் காலத்தில் வந்ததென்பதை முன் அதிகாரத்தில் ஆராய்ந்தோம். இந்த மதம் தமிழ்நாட்டில் எவ்வாறு பரவியது என்பதனை ஈண்டு ஆராய்வோம்.

இந்த
மதம் உலகமெங்கும் பரவுவதற்குக் காரணமாயிருந்தது சங்கம். 'சங்கம்' என்றால் பௌத்த பிக்ஷுக்களின் கூட்டம். பௌத்த மதத்தில் 'மும்மணி' என்று சொல்லப்படும் புத்த, தம்ம, சங்கம் என்னும் மூன்றனுள் இம்மதத்தின் உயிர்நிலையாயிருந்தது சங்கமே. சங்கத்தின் அங்கத்தினரான தேரர்கள் நாடெங்குஞ் சென்று பௌத்த தர்மத்தை (கொள்கையை)ப் பரவச் செய்தபடியால், இந்த மதம் அந்தந்த நாட்டுமக்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டு மேலோங்கி நின்றது.

புத்தர்
நிர்வாணம் அடைந்த பிறகு, அவரைப் பின்பற்றியொழுகிய பிக்ஷுக்கள் பற்பல நாடுகளிலும் சென்று இம் மதக்கொள்கையைப் பரவச் செய்தது போலவே, தமிழ்நாட்டிலும் வந்து நகரம், கிராமம் முதலிய எல்லாவிடங்களிலும் தமது மதக் கொள்கையைப் போதிப்பதையே தமது வாழ்நாட்களின் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தார்கள். தமிழ்நாட்டில் ஆங்காங்கிருந்த அரசர், வணிகர், செல்வந்தர் முதலானவர்களின் பொருளுதவி பெற்று விகாரைகளையும், பள்ளிகளையும், சேதியங்களையும், ஆராமங்களையும் ஆங்காங்கே நிறுவினார்கள். மடங்களில் வாழும் பௌத்தத் துறவிகள் மருத்துவம் பயின்று, தம்மிடம் வரும் பிணியாளர்களுக்கு இலவசமாக மருந்து கொடுத்துத் தொண்டு செய்து வந்தார்கள். அன்றியும் தமது பள்ளிகளில் பாடசாலைகளை அமைத்துச் சிறுவர்களுக்குக் கல்வியையுங் கற்பித்து வந்தார்கள். பௌத்தருக்குரிய நன்னாட்களில் நாட்டுமக்களைத் தமது பள்ளிக்கு அழைத்து, மணல் பரப்பிய முற்றங்களில் அமரச் செய்து, திரிபிடகம், புத்த ஜாதகக் கதைகள்' புத்த சரித்திரம் முதலான நூல்களை ஓதிப் பொருள் சொல்லியும் மக்களுக்கு மதபோதனை செய்துவந்தனர். மற்றும் குருடர், செவிடர், முடவர் முதலானவருக்கும், ஏழைகளுக்கும் உணவு கொடுத்துதவ அறச்சாலைகளை அரசர் செல்வந்தர் முதலானோர் உதவி பெற்று நிறுவினார்கள். கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இருந்த கோவலன் மகள் மணிமேகலை என்பவள், பௌத்த மதம் புகுந்து துறவு பூண்டு, புகார்ப்பட்டினத்துக்கு அருகில் இருந்த சக்கரவாளக் கோட்டத்தைச் சேர்ந்த உலக அறவி என்னும் அம்பலத்தில் இருந்த குருடர், முடவர், பசிநோய்கொண்ட வறியவர் முதலியவர்களுக்கு உணவு கொடுத்து ஆதரித்த செய்தியை மணிமேகலை 17ஆம் காதையினால் அறிகிறோம். அன்றியும், மணிமேகலை சிறைக்கோட்டம் சென்று சிறையில் வாடும் மக்களுக்கு உணவு கொடுத்து உண்பிக்க, அதனை அறிந்த சோழ அரசன் அவளை அழைத்து, நான் உனக்குச் செய்யவேண்டுவது என்ன என்று கேட்க, அவள், சிறைக் கோட்டத்தை அறக்கோட்டமாக்க வேண்டும் என்று கேட்க, அரசனும் அவ்வாறே சிறைக் கோட்டத்தை அறக்கோட்டமாக்கிக் கொடுத்தான் என்று மணிமேகலை 19ஆம் காதையினால் அறிகிறோம். அவ்வறக்கோட்டம்,
"அரசன் ஆணையின் ஆயிழை அருளால்,
நிரயக் கொடுஞ் சிறை நீக்கிய கோட்டம்,
தீப்பிறப் புழந்தோர் செய் வினைப் பயத்தால்
யாப்புடை நற்பிறப் பெய்தினர் போலப்
பொருள்புரி நெஞ்சிற் புலவோன் கோயிலும்,
அருள்புரி நெஞ்சத் தறவோர் பள்ளியும்,
அட்டிற் சாலையும், அருந்துநர் சாலையும்
கட்டுடைச் செல்வம் காப்புடைத் தாக"

ஆயிற்று
என்று மணிமேகலை 20 ஆம் காதையில் அறிகிறோம். இவ்வாறு நாட்டுமக்களுக்கு நலம் புரிந்து கொண்டே பௌத்தமதத்தின் கொள்கைகளையும் போதித்து வந்தபடியால், இந்த மதம் தமிழ்நாட்டிலிலும் நன்கு பரவிவளர்ந்தது.

இவையன்றியும்
, இந்த மதம் மேல்சாதி கீழ்சாதி என்று பிறப்பினால் உயர்வு தாழ்வு பாராட்டாதபடியினாலும் எக்குடியிற்பிறந்தோராயினும், அன்னவர் கல்வி அறிவுகளிற் சிறந்தோராய்த் தம்மதக் கொள்கைப்படி ஒழுகுவாராயின், அவரையுந் தங்குருவாகக் கொள்ளும் விரிந்த மனப்பான்மை கொண்டிருந்தபடியினாலும், அக்காலத்தில் சாதிப்பாகுபாடற்றிருந்த தமிழர் இந்த மதத்தை மேற்கொண்டனர் என்றும் தோன்றுகிறது. இச்செய்திகளெல்லாம் தமிழ் நூல்களிலும் பிற நூல்களிலும் ஆங்காங்கே காணப்படும் குறிப்புகளைக் கொண்டு அறியலாம். பௌத்தமதம் தமிழ்நாட்டில் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த செய்தி சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, தேவாரம், நாலயிரப்பிரபந்தம், பெரியபுராணம், நீலகேசி முதலிய நூல்களினால் அறியக்கிடக்கின்றது.


Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=SHDsHSg3HQ8
புத்தர் வரலாறு தமிழ்
புத்தர் வரலாறு தமிழ்
பௌத்த மதம்

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=XREzdYtA3AY

https://www.youtube.com/watch?v=XREzdYtA3AY
Published on Mar 1, 2017

அசோகன் பரப்பிய புத்த மதம்
புத்த மதத்தை பரப்ப அசோகன் கையாண்ட முறைகள் என்ன ?...
See more
அசோகன் பரப்பிய புத்த மதம்
அசோகன் பரப்பிய புத்த மதம் புத்த மதத்தை பரப்ப அசோகன் கையாண்ட முறைகள் என்ன ? அசோகனின் கல்வெட்டுகளிலிருந்து ஆதாரத்துடன்
youtube.com

Unknown said...

2258 Wed 14 Jun 2017 LESSON--பௌத்தமதம் தமிழ்நாட்டில் வளர்ச்சி பெற்ற வரலாறு-பின்னிணைப்பு1.புத்தர் தோத்திரப் பாக்கள்-சாத்தனார் - ஐயனார்-3. பௌத்தமதத் தெய்வங்கள்-4. ஆசிவக மதம்-5. மணிமேகலை நூலின் காலம்

https://www.youtube.com/watch?v=5A-Zd8D7Njo
Gautam Buddha Stories in Tamil | Tamil Stories for kids | Gautam Buddha Stories for kids
www.youtube.com
Gautam Buddha Stories in Tamil | Tamil Stories for kids | Gautam Buddha Stories for kids https://www.youtube.com/watch?v=5A-Zd8D7Njo Visit Pebbles Official W...
youtube.com

https://www.youtube.com/watch?v=GO8N50ySoWE&t=344s
Gautam Buddha Stories in Tamil | Tamil Stories for kids | Gautam Buddha Stories for kids
Gautam Buddha Stories in Tamil | Tamil Stories for kids | Gautam Buddha Stories for kids
Gautam Buddha Stories in Tamil | Tamil Stories for kids | Gautam Buddha Stories for kids புத்தரின் பிறப்பு -…

https://www.youtube.com/watch?v=Mz62DfKYcq0
https://www.youtube.com/watch?v=Phc7FNehkqY

https://www.youtube.com/watch?v=Phc7FNehkqY
புத்தர் ஏன் பிச்சை எடுத்தார் ? || Why Buddha was begged ?
புத்தர் ஏன் பிச்சை எடுத்தார் ? || Why Buddha was begged ?
watch-புத்தர் ஏன் பிச்சை எடுத்தார் ? || Why Buddha was begged ? ☛Subscribe To Unknown Facts in Tamil - https://goo.gl/GcWkIw ☛ Subscribe To Unknown Facts in ...

https://www.youtube.com/watch?v=SMZx5QrsJxU
புத்தரின் பிறப்பு - Gautam Buddha stories in Tamil - The Birth of Gautam Buddha
புத்தரின் பிறப்பு - Gautam Buddha stories in Tamil - The Birth of Gautam Buddha
புத்தரின் பிறப்பு - Gautam Buddha stories in Tamil - The Birth of Gautam Buddha https://youtu.be/SMZx5Qr…
youtube.com

https://www.youtube.com/watch?v=Mz62DfKYcq0

Buddha tamil story
Buddha tamil story
youtube.com
https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich4

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=lekf9cbUkkU

PBS - THE BUDDHA - Discovery History Science Culture (full documentary)

PBS - The Buddha (full documentary). Thanks for watching.
... See more
PBS - THE BUDDHA - Discovery History Science Culture (full documentary)
PBS - The Buddha (full documentary). Thanks for watching. history life discovery science technology…
youtube.com

Unknown said...



https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich5
பௌத்தமும் தமிழும் - மயிலை திரு.சீனி. வேங்கடசாமி (1900-1980)

5. பௌத்தமதம் தமிழ்நாட்டில் வளர்ச்சி பெற்ற வரலாறு

பௌத்தமதம்
வடநாட்டினின்று தென்னாட்டிற்கு எந்தக் காலத்தில் வந்ததென்பதை முன் அதிகாரத்தில் ஆராய்ந்தோம். இந்த மதம் தமிழ்நாட்டில் எவ்வாறு பரவியது என்பதனை ஈண்டு ஆராய்வோம்.

இந்த
மதம் உலகமெங்கும் பரவுவதற்குக் காரணமாயிருந்தது சங்கம். 'சங்கம்' என்றால் பௌத்த பிக்ஷுக்களின் கூட்டம். பௌத்த மதத்தில் 'மும்மணி' என்று சொல்லப்படும் புத்த, தம்ம, சங்கம் என்னும் மூன்றனுள் இம்மதத்தின் உயிர்நிலையாயிருந்தது சங்கமே. சங்கத்தின் அங்கத்தினரான தேரர்கள் நாடெங்குஞ் சென்று பௌத்த தர்மத்தை (கொள்கையை)ப் பரவச் செய்தபடியால், இந்த மதம் அந்தந்த நாட்டுமக்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டு மேலோங்கி நின்றது.

புத்தர்
நிர்வாணம் அடைந்த பிறகு, அவரைப் பின்பற்றியொழுகிய பிக்ஷுக்கள் பற்பல நாடுகளிலும் சென்று இம் மதக்கொள்கையைப் பரவச் செய்தது போலவே, தமிழ்நாட்டிலும் வந்து நகரம், கிராமம் முதலிய எல்லாவிடங்களிலும் தமது மதக் கொள்கையைப் போதிப்பதையே தமது வாழ்நாட்களின் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தார்கள். தமிழ்நாட்டில் ஆங்காங்கிருந்த அரசர், வணிகர், செல்வந்தர் முதலானவர்களின் பொருளுதவி பெற்று விகாரைகளையும், பள்ளிகளையும், சேதியங்களையும், ஆராமங்களையும் ஆங்காங்கே நிறுவினார்கள். மடங்களில் வாழும் பௌத்தத் துறவிகள் மருத்துவம் பயின்று, தம்மிடம் வரும் பிணியாளர்களுக்கு இலவசமாக மருந்து கொடுத்துத் தொண்டு செய்து வந்தார்கள். அன்றியும் தமது பள்ளிகளில் பாடசாலைகளை அமைத்துச் சிறுவர்களுக்குக் கல்வியையுங் கற்பித்து வந்தார்கள். பௌத்தருக்குரிய நன்னாட்களில் நாட்டுமக்களைத் தமது பள்ளிக்கு அழைத்து, மணல் பரப்பிய முற்றங்களில் அமரச் செய்து, திரிபிடகம், புத்த ஜாதகக் கதைகள்' புத்த சரித்திரம் முதலான நூல்களை ஓதிப் பொருள் சொல்லியும் மக்களுக்கு மதபோதனை செய்துவந்தனர். மற்றும் குருடர், செவிடர், முடவர் முதலானவருக்கும், ஏழைகளுக்கும் உணவு கொடுத்துதவ அறச்சாலைகளை அரசர் செல்வந்தர் முதலானோர் உதவி பெற்று நிறுவினார்கள். கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இருந்த கோவலன் மகள் மணிமேகலை என்பவள், பௌத்த மதம் புகுந்து துறவு பூண்டு, புகார்ப்பட்டினத்துக்கு அருகில் இருந்த சக்கரவாளக் கோட்டத்தைச் சேர்ந்த உலக அறவி என்னும் அம்பலத்தில் இருந்த குருடர், முடவர், பசிநோய்கொண்ட வறியவர் முதலியவர்களுக்கு உணவு கொடுத்து ஆதரித்த செய்தியை மணிமேகலை 17ஆம் காதையினால் அறிகிறோம். அன்றியும், மணிமேகலை சிறைக்கோட்டம் சென்று சிறையில் வாடும் மக்களுக்கு உணவு கொடுத்து உண்பிக்க, அதனை அறிந்த சோழ அரசன் அவளை அழைத்து, நான் உனக்குச் செய்யவேண்டுவது என்ன என்று கேட்க, அவள், சிறைக் கோட்டத்தை அறக்கோட்டமாக்க வேண்டும் என்று கேட்க, அரசனும் அவ்வாறே சிறைக் கோட்டத்தை அறக்கோட்டமாக்கிக் கொடுத்தான் என்று மணிமேகலை 19ஆம் காதையினால் அறிகிறோம். அவ்வறக்கோட்டம்,
"அரசன் ஆணையின் ஆயிழை அருளால்,
நிரயக் கொடுஞ் சிறை நீக்கிய கோட்டம்,
தீப்பிறப் புழந்தோர் செய் வினைப் பயத்தால்
யாப்புடை நற்பிறப் பெய்தினர் போலப்
பொருள்புரி நெஞ்சிற் புலவோன் கோயிலும்,
அருள்புரி நெஞ்சத் தறவோர் பள்ளியும்,
அட்டிற் சாலையும், அருந்துநர் சாலையும்
கட்டுடைச் செல்வம் காப்புடைத் தாக"

ஆயிற்று
என்று மணிமேகலை 20 ஆம் காதையில் அறிகிறோம். இவ்வாறு நாட்டுமக்களுக்கு நலம் புரிந்து கொண்டே பௌத்தமதத்தின் கொள்கைகளையும் போதித்து வந்தபடியால், இந்த மதம் தமிழ்நாட்டிலிலும் நன்கு பரவிவளர்ந்தது.

இவையன்றியும்
, இந்த மதம் மேல்சாதி கீழ்சாதி என்று பிறப்பினால் உயர்வு தாழ்வு பாராட்டாதபடியினாலும் எக்குடியிற்பிறந்தோராயினும், அன்னவர் கல்வி அறிவுகளிற் சிறந்தோராய்த் தம்மதக் கொள்கைப்படி ஒழுகுவாராயின், அவரையுந் தங்குருவாகக் கொள்ளும் விரிந்த மனப்பான்மை கொண்டிருந்தபடியினாலும், அக்காலத்தில் சாதிப்பாகுபாடற்றிருந்த தமிழர் இந்த மதத்தை மேற்கொண்டனர் என்றும் தோன்றுகிறது. இச்செய்திகளெல்லாம் தமிழ் நூல்களிலும் பிற நூல்களிலும் ஆங்காங்கே காணப்படும் குறிப்புகளைக் கொண்டு அறியலாம். பௌத்தமதம் தமிழ்நாட்டில் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த செய்தி சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, தேவாரம், நாலயிரப்பிரபந்தம், பெரியபுராணம், நீலகேசி முதலிய நூல்களினால் அறியக்கிடக்கின்றது.

Unknown said...

https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich8

8. இந்துமதத்தில் பௌத்தமதக் கொள்கைகள்

தமிழ்நாட்டிலே, ஏன்? இந்தியாவிலேயே பௌத்த மதம் இப்போது மறைந்துவிட்டது. அந்த மதம் மறைந்து விட்டபோதிலும் அதன் பெரிய கொள்கையில் பல நாளிது வரையில் இந்து மதத்தில் நின்று நிலைபெற்று வருகின்றன. பௌத்த மதக் கொள்கை மட்டுமன்று, பண்டைத் திராவிடரின் சமயக் கொள்கைகளும், ஜைனரின் மதக் கொள்கைகளும் இப்போதைய இந்து மதத்தில் கலந்து காணப்படுகின்றன. அவ்வக் காலத்தில் நடை முறையிலிருந்த சிறந்த கொள்கைகளை இந்து மதம் தன்னிடத்தில் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கின்றது. இஸ்லாம் மதத்தையும் இந்து மதத்தின் உட்பிரிவுகளில் ஒன்றாகச் சேர்க்க அக்பர் சக்கரவர்த்தி காலத்தில் முயற்சி செய்யப்பட்டது. 'அல்லா உபநிஷத்' என்னும் ஒரு புதிய உபநிஷத்து இயற்றப்பட்டது என்பது ஈண்டு நினைவுகூரற்பாலது. இது நிற்க.

பௌத்த மதக் கொள்கைகள் பல இந்து மதத்தில் நின்று நிலவுகின்றனவென்று சொன்னோம். அவை எவை என்பதை இங்கு ஆராய்வோம். இக்காலத்தில் இந்துக்கள் அவை பௌத்தமதக் கொள்கைகள் என்பதை முழுவதும் மறந்துவிட்டார்கள். இந்து மதத்தில் காணப்படும் பௌத்த மதக் கொள்கைகளாவன:

1. புத்தரை அவதாரமாக ஏற்றுக்கொண்டது.

இந்து மதம் பௌத்த மதத்தை அழித்துவிட்ட போதிலும், அந்த மதத்தை உண்டாக்கிய புத்தரை ஒரு தெய்வமாக ஏற்றுக்கொண்டது. அதாவது, புத்தர் திருமாலின் அவதாரங்களில் ஒருவரென்று ஒப்புக்கொண்டுவிட்டது. ஏன் ஒப்புக்கொண்டது? புத்தரின் உருவ வழிபாடு அக்காலத்து மக்களிடையே வேரூன்றியிருந்தபடியால், பௌத்த மதத்தை அழித்துவிட்டபோதிலும், புத்தரைத் தெய்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் இந்து மதத்திற்கு ஏற்பட்டதுபோலும்!

இந்து மதத்தின் ஒரு பிரிவான வைணவ மதம் புத்தரைத் திருமாலின் ஓர் அவதாரமாக ஏற்றுக்கொண்டது போலவே, மற்றொரு பிரிவாகிய சைவசமயமும் புத்தரைத் தனது தேவர்களில் ஒருவராக ஏற்றுக்கொண்டது. சாஸ்தா, அல்லது ஐயனார் என்னும் பெயருடன் புத்தரைத் தனது தேவர்களில் ஒருவராகச் சேர்த்துக்கொண்டு, பின்னர் முருகர், அல்லது சுப்பிரமணியரோடு புத்தரை ஒற்றுமைப்படுத்திக் கொண்டது. புத்தருக்குத் தருமராசன் என்றும், விநாயகன் என்றும் பெயர் உள்ளன. இப்பெயர்கள் நிகண்டுகளிலும் காணலாம். தருமராசன் என்னும் பெயருடன் இருந்த பௌத்தக் கோயில்களைப் பிற்காலத்தில், பாரதத்தில் கூறப்படும் பஞ்சபாண்டவரைச் சேர்ந்த தருமராசன் கோயிலாக மாற்றிவிட்டனர். அதுபோலவே, விநாயகன் என்னும் பெயருடன் இருந்த புத்தர் கோயில்களை விநாயகர் (பிள்ளையார்) கோயிலாகவும் மாற்றிவிட்டார்கள். துடித லோகத்தில் எழுந்தருளியிருந்த அவலோகிதர் எனப்படும் போதி சத்துவர், புத்தராக மாயாதேவியின் திருவயிற்றில் வந்து அமர்ந்தபோது, வெள்ளையானைக் கன்று உருவமாக வந்தார் என்று பௌத்த நூல்கள் கூறுகின்றன. பௌத்தமதம் செல்வாக்குக் குறைந்த பிற்காலத்தில், விநாயகர் என்னும் பெயருடைய புத்தக் கோயில்கள் விநாயகர் (பிள்ளையார்) ஆலயங்களாக மாற்றபப்ட்டன. பழைய சைவசமயத்தில் விநாயகர் வணக்கம் கிடையாதென்றும், கி.பி 6ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு விநாயகர் வணக்கம் சைவசமயத்தில் புதிதாகப் புகுத்தப்பட்ட தென்றும் சைவப் பெரியார் உயர் திரு மறைமலையடிகள் போன்ற அறிஞர்கள் கூறுவதும் ஈண்டுக் கருதத்தக்கது. (தொடர்புரை 3 காண்க.)

2. பௌத்தச் சிறுதெய்வங்களை இந்துமதம் ஏற்றுக் கொண்டது.

மணிமேகலை, சம்பாபதி, தாராதேவி முதலிய சிறு தெய்வங்கள் பண்டைக்காலத்தில் பௌத்தர்களால் வணங்கப்பட்டு வந்தன. இந்தத் தெய்வங்களின் கோயில்களை இந்துக்கள் பிற்காலத்தில் கைப்பற்றிக்கொண்டு, இவைகளுக்குக் காளி, பிடாரி, திரௌபதையம்மன் என்னும் புதுப்பெயர்கள் சூட்டிக் கிராமதேவதைகளாக்கிக் கொண்டனர். காஞ்சிபுரத்தில் வீடுபேறடைந்த மணிமேகலை என்னும் காவியத் தலைவியாகிய மணிமேகலை ஆலயந்தான் காஞ்சி காமாட்சியம்மன் ஆலயத்தில் உள்ள அன்னபூரணி அம்மன் என்றும், காஞ்சி காமாட்சியம்மன் ஆலயம் பௌத்தரின் தாராதெவியம்மன் கோயில் என்றும் ஆராய்ச்சியாளர் கூறுவர். அவ்வாறே, ஆங்காங்குத் திரௌபதையம்மன் ஆலயம் என்னும் பெயருடன் இப்போது இருக்கும் ஆலயங்கள் எல்லாம் பண்டைக் காலத்தில் தாராதேவியாலயங்களாக இருந்தன என்றும் கூறுவர். (மணிமேகலை, சம்பாபதி முதலிய பௌத்தத் தெய்வங்களைப் பற்றிய தொடர்புரை 4 காண்க.)

Unknown said...

3. வேள்வியில் உயிர்கொலை நீக்கியது.

யாகங்களில் ஆடு மாடு முதலியவற்றைக் கொல்வது பெரும்பாவமென்பது பௌத்தமதக் கொள்கை. அதற்கு நேர்மாறாக, யாகங்களில் ஆடு மாடு குதிரை முதலியவற்றைப் பலியிட வேண்டுமென்பது வைதிகப் பிராமண மதக் கொள்கையாக இருந்தது. கடைசியாக, வைதீக பிராமண மதம் தனது கொள்கையை விட்டுக்கொடுத்து, பௌத்தமதக் கொள்கையாகிய கொல்லாமையை ஏற்றுக் கொண்டது. அன்றியும், பிராமணர் மாமிசம் உண்டு வந்ததையும் நிறுத்திச் 'சைவ' உணவை உண்ணும்படி செய்ததும் பௌத்தமதம் தான். வைதீக மதத்தார் மாமிசம் உண்பதையும் யாகங்களில் உயிர்கொலை செய்வதையும் தடுத்து, அவற்றை நிறுத்தச் செய்த பெருமை பௌத்த மதத்திற்குமட்டுமன்று, ஆருகத மதத்திற்கும் உரியதாகும்.

4. அரசமரத்தைத் தொழுதல்.

'போதி' என்னும் அரசமரம் பௌத்தர்களுக்குப் புனிதமானது. ஏனென்றால், அரசமரத்தடியில் இருந்து தியானஞ் செய்த போது புத்தருக்கு மெய்யறிவு உண்டாயிற்று. ஆகையால், பௌத்தர்கள் அரச மரத்தைப் புத்தரைப் போலவே போற்றி வணங்குவர். புத்தரைக் கூறும்போது 'மருள் அறுத்த பெரும் போதி மாதவன்' என்றும், 'பவளச் செஞ்சுடர் மரகதப் பாசடை, பசும்பொன் மாச்சினை விசும்பகம் புதைக்கும், போதியந் திருநிழற் புனிதன்' என்றும் 'பாசடைப் போதிப் பேரருள வாமன்' என்றும், ' வாடாப் போதி மரகதப் பாசடை மரநிழல் அமர்ந்தோன்' என்றும், அரசமரத்துடன் அவரைத் தொடர்பு படுத்தியே நூல்கள் கூறுகின்றன. பௌத்தரைப் 'போதியர்' (அரசமரத்தை தொழுவோர்) என்று தேவாரம் கூறுகின்றது. சங்ககாலத்திலிருந்த ஒரு பௌத்தப் புலவருக்கு 'இளம்போதியார்' என்னும் பெயர் இருந்ததும் ஈண்டு நினைவு கூரற்பாலது. அன்றியும் 'புத்தர் மேல் பக்திக்குக் காரணமான போதி விருட்சம் நின்னால் (பௌத்தரால்) புத்தனோபாதி (புத்த சம்பந்தமானது) என்று தொழப்பட்டவாறு போல, எனவும் ' புத்த பத்தி நிமித்தமாகப் போதிவிருட்சம் தொழுமாறு போல்' எனவும் வருகின்ற நீலகேசி உரைப்பகுதிகளாலும் பௌத்தர் அரசமரத்தைத் தொழுதுவந்த செய்தி அறியப்படும். இந்துமதம் பௌத்த மதத்தை அழித்துவிட்ட தெனினும், பௌத்தமதக் கொள்கையாகிய அரசமர வணக்கம் ஒழிக்கப்படாமல், இன்றளவும் போற்றப்பட்டு வருகின்றது. அரசமரத்தை வலம் வந்து வணங்குகின்ற இக்காலத்து இந்துக்கள், இந்த வணக்கத்தை உண்டாக்கியவர் பௌத்தர் என்பதை அறியார். ஆனால், இவ்வணக்கத்தை உண்டாக்கியது பௌத்தர் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

5. மடங்கள் ஏற்படுத்தியது.

சைவ, வைணவ, ஸ்மார்த்த மதத்தினர் மடங்களை அமைத்து, அவற்றில் தத்தம் மதத் தலைவர்கள் இருந்து சமயத் தொண்டாற்ற ஏற்பாடு செய்திருக்கின்றார்கள். இவைகளுக்கு 'மடம்' என்றும் 'சிம்மாசனம்' என்றும், 'பீடம்' என்றும் பெயர்கள் வழங்கி வருகின்றன. இந்நிலையங்கள் பௌத்தரின் பள்ளிகளைப் பின்பற்றி அமைக்கப்பட்டவை. பௌத்த மதத்தின் உயிர் நாடியாயிருந்தது சங்கம். சங்கம் என்பது பௌத்த துறவிகளின் கூட்டம். இந்தத் துறவிகள் ஊர்தோறும் விகாரை அல்லது மடங்களை அமைத்து, அவற்றில் தங்கி நாட்டுமக்களுக்கு மத போதனை செய்து தங்கள் சமயத்தைப் பரவச் செய்து வந்தார்கள். இந்த நிலையங்களை முதல் முதல் உண்டாக்கிய பெருமை புத்த தேவருக்கே உரியது. புத்தர் இந்த நிலையங்களை உண்டாக்குவதற்கு முன்னே, துறவிகளும் சமயத் தலைவர்களும் காடுகள், மரச்சோலைகள் முதலிய இடங்களில் வசித்துவந்தனர். பின்னர், பௌத்த மடங்களைப் பின்பற்றி ஏனைய சமயத்தவரும் மடங்கள் அமைக்கும் வழக்கத்தை மேற்கொண்டனர்.

Unknown said...


6. அத்வைதம் உண்டானது.

கி.பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் சங்கரா சாரியரால் உண்டாக்கப்பட்ட 'மாயாவாத மதம்' என்றும், 'ஏகான்மவாத மதம்' என்றும் சொல்லப்படுகின்ற 'அத்வைத மதத்தின்' அடிப்படையான கொள்கை மகாயான பௌத்த மதத்திலிருந்து ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதாக அறிவிற்சிறந்த ஆன்றோர் கூறுகின்றார்கள். அத்வைத மதத்தை உண்டாக்கிய ஆதி சங்கராசாரியார் பௌத்தகுரு ஒருவரிடம் பயின்ற மாணவர் என்று சிலர் கூறுவர். அங்ஙனம் அன்று சங்கராசாரியாரின் குரு கோவிந்தபாதர் என்றும், கோவிந்தபாதரின் குரு கௌடபாதர் என்னும் பௌத்தர் என்றும் வேறு சிலர் கூறுவர். அன்றியும், பௌத்தமதத்தின் பிரிவுகளான விஞ்ஞானவாத, சூனியவாத மதங்கள் அதிகமாகப் பரவியிருந்த சௌராஷ்டிர தேசத்தில் சங்கரர் கல்வி பயின்றார் என்றும், அங்குப் பயின்றபடியினால்தான் சூனியவாத பௌத்தத்தினின்று மாயாவாதக் கருத்தினைப் பெற்றுக் கொண்டார் என்றும் மற்றுஞ் சிலர் கூறுவர். இவர் எவ்விடத்தில் யாரிடத்தில் கல்வி பயின்றார் என்னும் ஆராய்ச்சியிற் புகவேண்டுவதில்லை. இவர் தமது மாயாவாதக் கொள்கையைப் பௌத்தமதத்தினின்று பெற்றுக்கொண்டார் என்பதுமட்டும் உறுதியே. ஏனென்றால், வைணவ ஆசாரியருள் தலைசிறந்தவரும், ஸ்ரீபாஷ்யம் அருளிச் செய்தவருமான இராமாநுசர், சங்கராசாரியாரின் அத்வைத மதத்தைப் 'பிரசன்ன பௌத்தம்' அதாவது மாறுவேடம் பூண்டுவந்த பௌத்தம் என்று கூறியிருக்கின்றார். துவைத மதத்தின் தலைவராகிய மாத்வாசாரியாரும் அவ்வாறே சங்கரரின் அத்வைத மதத்தைப் 'பிரசன்ன பௌத்தம்' என்று கூறியிருக்கின்றார். பதுமபுராணத்தின் உத்தர காண்டத்திலும் சங்கராசாரியாரின் மாயாவாத மதம் பிரச்சன்ன பௌத்தம் என்றே கூறப்படுகின்றது. இதனால், அத்வைத மதத்தின் அடிப்படையான கொள்கைகள் பௌத்த மதத்திலிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன என்பது நன்கு விளங்குகின்றது.

7. அன்னப்பறவையின் அவதாரம்.

பௌதர்களுக்குரிய புத்தஜாதகக் கதைகள் புத்தருடைய பழம் பிறப்புக்களைக் கூறுகின்றன. அக் கதைகளில் ஹம்சஜாதகமும் ஒன்று. அஃதாவது புத்தர் பெருமான், அன்னப்பறவையாகப் பிறந்து அரசனுக்கும் மக்களுக்கும் அறநெறி உரைத்தார் என்று கூறப்படுகிறது. இக்கதை, ஹம்சஜாதகம், சுல்ல (சிறிய) ஹம்சஜாதகம், மகா (பெரிய) ஹம்சஜாதகம் என்னும் மூன்று கதைகளில் கூறப்படுகிறது. புத்தரைத் திருமாலின் அவதாரமாக ஏற்றுக்கொண்ட வைணவர்கள், இந்த ஹம்ச ஜாதகக் கதையையும் எற்றுக்கொண்டார்கள். அஃதாவது புத்தரைப் போலவே திருமால் அன்னப்பறவையாகப் பிறந்து அறமுரைத்தார் என்று வைணவர்கள் கூறினார்கள்.

திருமங்கை ஆழ்வார் மட்டும் இந்தக் கதையைத் தம் பாசுரங்களில் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் ஏனைய ஆழ்வார்கள் இக்கதையைக் கூறவில்லை. திருமங்கை ஆழ்வார் கூறுகிற அன்னப் பறவை அவதாரம் பற்றிய செய்யுட்களாவன:


"துள்ளிமண்ணும் விண்ணோடும்
தோன்றாத இருளாய் மூடியநாள்
அன்னமாகி அருமறைகள்
அருளிச்செய்த அமலன்"
(5-பத்து. 1-திரு. 6)

"அன்னமாய் அன்று அக்கருமறை பயந்தான்
அரங்கமா நகர் அமர்ந்தானே."
(5-பத்து. 7-திரு. 3)

"முன்னுலகங்களேழும் இருள் மண்டியுண்ண
முதலோடு வீடுமறியாது
என்னிதி? வந்தென்ன இமையோர்திகைப்ப
எழில் வேதமின்றி மறைய
பின்னும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கி
இருள் தீர்ந்து இவ்வையம் மகிழ
அன்னமதாயிருந்து அங்கற நூலுரைத்த
அதுநம்மை யாளும் அரசே"
(11-பத்து. 4-திரு. 8)

"மின்னுமாமழை தவழும் மேகவண்ணா
விண்ணவர்தம் பெருமானே! அருளாயென்று
அன்னமாய் முனிவரோடு அமரரேத்த
அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை"
(திருநெடுந்தாண்டகம் - 30)

Unknown said...


இன்னும் இடங்களில் திருமாலின் ஹம்சஜாதகத்தை திருமங்கை ஆழ்வார் கூறுகிறார். விரிவஞ்சி இத்துடன் விடுகிறோம். இதனால், புத்தரைத் திருமாலின் அவதாரமாக வைணவர்கள் எற்றுக்கொண்டது போலவே, புத்தரின் அன்னப்பறவைப் பிறப்பையும் திருமாலின் ஹம்ச அவதாரமாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள் என்பது தெரிகிறது.

மேலே காட்டிய ஏழு கொள்கைகளும் பௌத்தமதத்தைச் சார்ந்தவை என்பதும் அக் கொள்கைகள் இந்து மதத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு இன்றளவும் நிலைபெற்றிருக்கின்றன என்பதும் விளக்கப்பட்டன. இதனின்று நாம் அறியக்கிடப்பது யாது? இந்துமதம் பௌத்த மதத்தை அழிந்துவிட்டது; ஆனால் பௌத்தமதக் கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டு இன்றளவும் கையாண்டு வருகின்றது என்பதே. பௌத்தமதம் தோல்வியுற்றது; ஆனால், அதன் கொள்கை வெற்றிபெற்றது.

Unknown said...



https://www.youtube.com/watch?v=PdBJ7Pa7Q4o
பகுத்தறிவு ஏன்? எதற்கு? - எழுத்தாளர் வே. மதிமாறன் - Periyar Maniammai University - Vallam, Thanjavur
பகுத்தறிவு ஏன்? எதற்கு? - எழுத்தாளர் வே. மதிமாறன் - Periyar Maniammai University - Vallam, Thanjavur
பெரியார் விருது பெற்ற எழுத்தாளர் வே. மதிமாறன் அவர்களின் உரை, நாள் : 01/04/2015, இடம்: பெரியார் மணியம்மை…
youtube.com

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=98wjajsKOE8
ஞானம் அடைதல் - Gautam Buddha stories in Tamil - Gautam Buddha Is Awaktened
ஞானம் அடைதல் - Gautam Buddha stories in Tamil - Gautam Buddha Is Enlightened
ஞானம் அடைதல் - Gautam Buddha stories in Tamil - Gautam Buddha Is Enlightened https://youtu.be/98wja…
youtube.com

Unknown said...

பௌத்தரும் தமிழும்

வடநாட்டிலிருந்து தென்னாட்டில் வந்த மதங்களைப் பண்டைப் பெரியோர் இரண்டு வகையாகப் பிரித்திருக்கின்றனர். அவை பிராமண மதம், சிரமண மதம் என்பன. பிராமண மதம் என்பது வைதீக மதம். சிரமண மதம் என்பது பௌத்த ஜைன மதங்களாகும். 'சிரமணம்' என்னும் சொல் தமிழில் 'சமணம்' என வழங்கும். 'சமண மதம்' என்றால், ஜைனமதத்துக்குமட்டும் பெயராக இக்காலத்தில் பெரும்பான்மையோரால் கருதப்படுகிறது. ஆனால் 'சமணம்' என்னும் சொல், வைதீக மதத்தவரல்லாத பௌத்த ஜைன மதங்களுக்குப் பொதுப் பெயராகப் பண்டைக்காலத்தில் வழங்கிவந்தது.

சமணர்களாகிய பௌத்த ஜைனர்கள் தங்கள் மதக் கொள்கைகளை உலகத்திலுள்ள மக்கள் எல்லோரும் அறிய வேண்டும் என்னும் விரிந்த மனப்பான்மை உடையவர்கள். ஆகையால், அந்தந்த நாடுகளில் பேசப்படும் தாய்மொழிகளில் தங்கள் சமய உண்மைகளை எழுதியும் பேசியும் வந்தார்கள். பிராமணர்களோ அத்தகைய விரிந்த மனப்பான்மை உடையவர்களல்லர். அதற்கு மாறாகத் தமது மதத்தைத் தாங்கள்மட்டும் அறியவேண்டும் என்று குறுகிய எண்ணமுடையவர்கள். பொது மக்கள் அறியாத சம்ஸ்கிருத மொழியில் தங்கள் மதக்கொள்கைகளை எழுதி வைத்துக்கொண்டதோடு, அந்த நூல்களைப் பிராமணரல்லாதவர்கள் படிக்கவும் கூடாது, பிறர் படிப்பதைக் காதால் கேட்கவும் கூடாது, அப்படிச் செய்வராயின், அவரைக் கடுமையாகத் தண்டிக்கவேண்டும் என்று சட்டமும் எழுதி வைத்துள்ளார்கள்.

பரந்த உயர்ந்த பெரிய நோக்கமும், மனப்பான்மை கொண்டவர்களான பௌத்த ஜைனர்கள் தங்கள் மதக் கொள்கைகளை எல்லோரும் அறியவேண்டும் என்னும் நல்லெண்ணமுடையவர்களாதலின், அவர்கள் தங்கள் மத நூல்களை அந்தந்த நாட்டுத் தாய்மொழிகளில் மொழிபெயர்த்து வைத்தார்கள். நாட்டுமக்கள் அறியாதபடி வேறொரு மொழியில் மதக்கொள்கைகளை மறைத்து வைப்பது மன்னிக்க முடியாத பெரும்பாவம் என்பது அவர்களின் கொள்கை. இக் கொள்கையை விளக்கக் கீழ்கண்ட வரலாறுகளே போதுமானவை.

பௌத்தர்களுக்குரிய 'கல்லவக்க' என்னும் பாலிமொழி நூலில் இச்செய்தி காணப்படுகிறது:

பௌத்த மதத்தை சேர்ந்த இரண்டு பார்ப்பனத் துறவிகள் பகவன் புத்தரிடம் சென்று, 'புத்தரின் வாய்மொழிகளை வெவ்வேறு நாட்டிற்சென்று போதித்து வருகிற தேரர்கள் அந்தந்த நாட்டுத் தாய்மொழியில் உபதேசம் செய்கிறபடியால், புத்தர் மொழிகள் கெட்டுப்போகின்றன. ஆகையால், புத்தரின் உபதேசங்களைச் சந்தபாஷையில் எழுதிவைப்போமாக!' என்றனர். இங்குச் 'சந்தம்' என்பது சமஸ்கிருத சுலோகம். சமஸ்கிருத சுலோகத்தில் புத்தரின் உபதேசங்களை அமைத்து எழுதவேண்டும் என்று கூறியதாகக் கருத்து. கௌதம புத்தர் இவர்களது வேண்டுகோளினை மறுத்து "நீங்கள் புத்தரின் வாய்மொழிகளைச் சந்தபாஷையில் அமைத்து எழுதக்கூடாது; அப்படிச் செய்கிறவர் யாராயிருந்தாலும் தீங்குசெய்த குற்றத்திற்குள்ளாவர். புத்தரின் வாய்மொழிகளை ஒவ்வொருவரும் அவரவரது தாய்மொழியிலேயே அறிய வேண்டும்." என்றனர்.

Unknown said...


இதனால் புத்தரின் விரிந்த மனப்பான்மை நன்கு விளங்குகிறது. இந்தக் கொள்கையைப் பின்பற்றிப் பிற்காலத்துப் பௌத்தர்களும் அந்தந்த நாட்டுத் தாய்மொழிகளில் பௌத்தக் கொள்கையைப் போதித்து வந்தனர்.

ஜைன சமயத்தவரும் இவ்வாறே பரந்த மனப்பான்மையுள்ளவராய், அந்தந்த நாட்டுத் தாய்மொழியிலேயே தங்கள் நூல்களை எழுதிவந்தார்கள். இதனை சித்தசேன திவாகரர் என்னும் ஜைன முனிவரின் வரலாற்றிலிருந்து நன்கறியலாம். (சித்தசேன திவாகரர் வரலாற்றைச் சமணமும் தமிழும் என்னும் நூலில் காண்க.)

இவ்வாறு, தாய்மொழி வாயிலாகத் தமது மதக்கோட்பாட்டினை உலகத்தில் பரவச் செய்யுங் கருத்துடையவரான பௌத்தர்கள் எந்தெந்த நாட்டிற்குச் சென்றார்களோ, அந்தந்த நாட்டு மொழிகளைக் கற்று, அந்தந்த மொழிகளில் மத நூல்களையும் பிறநூல்களையும் இயற்றிவைத்தார்கள். இந்த முறையில் இவர்கள் தமிழ்மொழிக்குச் செய்த, தொண்டு தமிழர்களால் மறக்கற்பாலதன்று. அன்றியும், சிறுவர்களின் கல்வியைப் பற்றியும் இவர்கள் கருத்தினைச் செலுத்தி, அவர்களுக்குத் தாய்மொழியை எழுதிப்படிக்கக் கற்பித்து வந்தார்கள். நாம் இப்பொழுது வழங்குகிற, 'பள்ளிக்கூடம்' என்னும் சொல்லே, இவர்கள் கல்வியைப் பரப்புவதற்காகச் செய்துவந்த முயற்சியை இனிது விளக்குகின்றது. 'பள்ளி' என்னும் பெயருக்குப் பௌத்த ஜைனத் துறவிகள் வாழும் மடம் என்பது பொருள். பௌத்த ஜைனத் துறவிகள் தாங்கள் வாழும் பள்ளிகளின் கூடங்களில் பாட சாலைகளை வைத்துப் பாடஞ் சொல்லிவந்தமையால், பாடசாலைக்குப் 'பள்ளிக்கூடம்' என்னும் பெயர் உண்டாயிற்று. பௌத்த ஜைன மதங்கள் மறைந்து பல நூற்றாண்டுகள் கழிந்தும், இன்றளவும் 'பள்ளிக்கூடம்' என்னும் சொல் தமிழ்நாட்டில் வழங்கி வருகின்றது.

இவ்வாறு சொல்வதால், பௌத்த ஜைனர்கள் வருவதற்கு முன்னே தமிழ்நாட்டில் கல்விச்சாலைகள் கிடையாவென்று சொன்னதாகக் கருதவேண்டா. சமணர்கள் தமிழ்நாடு வருவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே, தமிழர்கள் கிராமங்கள் தோறும் கல்விச்சாலைகள் அமைத்து நடத்திவந்தனர். சிறுவர்களுக்குக் கல்வி கற்பித்த ஆசிரியருக்குக் 'கணக்காயர்' என்ற பெயர் சங்க நூல்களில் காணப்படுகின்றது. பின் ஏன் இதனை இங்குக் குறிப்பிட்டோமென்றால், பௌத்தர்களும் ஜைனர்களும் தாய்மொழிக் கல்வியைப் பரவச் செய்ய அதிகமாகக் கருத்தைச் செலுத்தினார்கள் என்பதை விளக்குவதற்காகத்தான்.

பௌத்த ஜைன மதத்தார் தாய்மொழியான தேச பாஷையில் பெரிதும் ஊக்கங்காட்டி, அந்த மொழியில் பொதுமக்களின் நன்மைக்காக நூல்கள் இயற்றி வைத்ததுபோல வைதீக மதத்தைச் சேர்ந்த பிராமணர் தங்கள் மதநூல்களைத் தேச பாஷையில் எழுதிவைக்கவில்லை. ஏனென்றால், அவர்கள் தங்கள் மதக்கொள்கைகளைத் தாங்கள் மட்டும் படிக்கவேண்டும், பிறர் அவற்றை ஒருபோதும் படிக்கக்கூடாதென்றும் குறுகிய மனப்பான்மை உடையவர்கள்.

Unknown said...


வனப்புப் பொருந்திய தமிழ்மங்கை என்னும் பெருமாட்டிக்குச் சிலம்பு, மேகலை, வளை, குண்டலம், மணி என்னும் விலைபெற்ற நற்கலங்களை அணிவித்து, என்றென்றும் அப் பெருமாட்டி அழகுடன் விளங்கச் செய்தவர் சமணராகிய பௌத்த ஜைன மதத்தினரேயாவர். அதாவது, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, வளையாபதி, குண்டலகேசி, சிந்தாமணி என்னும் ஐம்பெருங்காப்பியங்களை இயற்றித் தமிழ்மொழியை அழகுறச் செய்தவர் பௌத்த ஜைனரேயாவர். மணிமேகலை, குண்டலகேசி என்னும் இரண்டையும் பௌத்தரும்; சிலப்பதிகாரம், வளையாபதி, சிந்தாமணி என்னும் மூன்றையும் ஜைனரும் இயற்றினர். அவர்கள் அப் பெருமாட்டிக்கு அணிவித்த வேறு அணிகலன்களும் பலப்பல உள்ளன.

பௌத்தர் (ஜைனருங்கூட) தமிழ்நாட்டிலே தமிழ்மொழியிலே தமது மதக் கொள்கையைப் பரப்பிய செய்தியை இதுகாறுங் கூறினோம். இதுவன்றியும், பௌத்தர், தமிழ்நாட்டிலே பிராமி எழுத்தைப் பரவச் செய்யக் காரணமாக இருந்தனர் என்பதை விளக்குவோம். பிராமி அல்லது பிராஹ்மி என்று கூறப்படும் எழுத்தைப் புதிதாகக் கண்டுபிடித்தவர் பகவான் புத்தர் என க்ஷேமேந்திரர் என்பவர், தாம் இயற்றிய புத்தஜனனம் என்னும் நூலிலே கூறியுள்ளார்.

வர்தமான: குமாரோத
ஸர்வ வித்யா சுபாரக:
லிபிப்ர வீனோ பினவாம்
லிபிங் பிராஹ்மீம் வினிர்மமே

என்று அவர் கூறியுள்ளார். அஃதாவது: சித்தார்த்த குமாரன் (புத்தர்) இளமையில் எல்லாவித வித்தைகளையும் கற்று வளரும்போது, தாமாகவே பிராஹ்மி எழுத்தை உண்டாக்கி நிறுவினார் என்பது இச்செய்யுளின் கருத்தாகும்.

பிராஹ்மி எழுத்தை இந்தியா முழுவதிலும் பரவச் செய்தவர்கள் பௌத்தர் ஆவர். கி.மு மூன்றாம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் சக்கரவர்த்தியாக விளங்கியவரும் பௌத்த மதத்தை மேற்கொண்டதோடு, அம் மதத்தை இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் பரவச் செய்தவருமாகிய அசோக சக்கரவர்த்தி தமது ஆட்சிக்குட்பட்டிருந்த நாடுகளிலெல்லாம் எழுதுவித்துள்ள கல்வெட்டுச் சாசனங்களில் பிராமி எழுத்தையே உபயோகித்து இருக்கிறார். காரோஷ்டி என்னும் வேறு எழுத்து இந்தியாவின் வடமேற்கில் அசோகர் காலத்தில் வழங்கி வந்த போதிலும், அவற்றை உபயோகிக்காமல், பிராமி எழுத்தை உபயோகித்ததன் கருத்து அது புத்தர் உண்டாக்கிய எழுத்து என்னும் நம்பிக்கையாக இருக்கலாம். அசோகர் தமது ஆட்சிக்குட்பட்ட நாடுகளில் மட்டும் பிராமி எழுத்து உபயோகிக்கப்பட்டது என்று கருத வேண்டா. அவர் ஆட்சிக்குட்படாத தமிழ்நாடு, இலங்கைத் தீவுகளிலும், (அசோகர் காலத்திலே) எழுதப்பட்ட சாசனங்களும் பிராமி எழுத்துக்களாக உள்ளன. இவ்விடங்களிலும் இச் சாசனங்கள் எழுதியவர்கள் பௌத்தர்கள் என்பது அறியத்தக்கது. எனவே கி.மு மூன்றாம் நூற்றாண்டில், அசோக சக்கரவர்த்தியும், அவரால் வேறு நாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்ட பிக்குகளும் பிராமி எழுத்தை எல்லா இடங்களிலும் பரவச் செய்தார்கள் என்பது அறியப்படுகிறது. அசோக சக்கரவர்த்தி தம் சாசனங்களில் பிராமி எழுத்தை உபயோகித்தபடியால், பிராமி எழுத்துக்கு அசோகர் எழுத்து என்றும் இக்காலத்தில் பெயர் வழங்குகிறார்கள்.

Unknown said...


கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.பி. 2 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இடைப்பட்ட காலங்களில் தமிழ்நாட்டிலே எழுதப்பட்ட கல்வெட்டுகள் பிராமி எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டுள்ளன. இவற்றை எழுதியவர்கள் பெரும்பாலும் பௌத்தர்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. பாண்டிநாட்டிலே, அழகர்மலை, கழுகுமலை, நாகமலை, சித்தர்மலை, திருப்பரங்குன்றம், கொங்கர் புளியங்குளம், கீழைவளவு, முத்துப்பட்டி, அரித்தாப்பட்டி, கருங்காலக்குடி, விரிச்சியூர், மருகால்தலை, குன்னக்குடி, திருச்சி ஜில்லா கருவூர் தாலுகாவில் உள்ள ஆறுநாட்டார்மலை முதலிய இடங்களில் உள்ள பாண்டவமலை என்று அழைக்கப்படும் குன்றுகளில் உள்ள குகைகளில் பிராமி எழுத்துக்கள் காணப்படுகின்றன. இவ்விடங்களில் உள்ள பிராமி எழுத்தைப்பற்றி, சென்னை அரசாங்கத்து ஆர்க்கியாலஜி, எபிகிராபி இலாக்காக்களின் அறிக்கைகளில் காணலாம். இச்சாசனங்கள் தமிழ்மொழியில் இருந்தும், எழுத்துக்கள் பிராமி எழுத்தாக உள்ளன. 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழ்நாட்டிலும் பிராமி எழுதப்பட்டது என்பதற்கு இக் கல்வெட்டுச் சான்றுகள் அல்லாமல் வேறு சான்றும் எதிர்பாரா வண்ணம் கிடைத்திருக்கிறது.

புதுச்சேரிக்குத் தெற்கே பத்துமைல் தூரத்தில் உள்ள துரிக்கமேடு என்று வழங்கப்படுகிற சிறு கிராமம், 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னே, (கி.பி. 2 ஆம் நூற்றாண்டில்) தமிழ் நாட்டிலே பேர்போன துறைமுகப்பட்டினமாக இருந்தது. இங்கு உரோமாபுரி நாட்டிலிருந்தும் கப்பல் வாணிகர் வந்து வாணிகம் செய்து வந்தனர். ஆனால், பேர்போன இந்தத்துறைமுகத்தைப் பற்றிப் புறநானூறு முதலிய சங்கநூல்களில் யாதொரு குறிப்பும் காணப்படவில்லை. இவ்விடத்தை அண்மையில் அரசாங்கத்து ஆர்க்கியாலஜி உத்தியோகஸ்தர் அகழ்ந்து பார்த்தபோது, பூமிக்குள்ளிருந்து பல பொருட்களைக் கண்டெடுத்தனர். அப்பொருட்களுடன் உடையுண்ட மட்பாண்டங்களும் கிடைத்தன. அம்மட்பாண்டங்கள் சிலவற்றில் பிராமி எழுத்துக்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன. பாஷை தமிழாகவும், எழுத்து பிராமி எழுத்தாகவும் இருக்கின்றன. இவ்வாறு தமிழ்நாட்டிலே 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னே, பிராமி எழுத்து வழங்கிவந்த செய்தி, காட்டிலே மலைக்குகைகளில் காணப்படும் கல்வெட்டுக்களினாலும், நாட்டிலே பூமிக்கடியில் கிடைக்கும் மக்கள் வழங்கிய மட்பாண்டங்களில் எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களினாலும் வலியுறுத்தப்படுகின்றது. பிராமி எழுத்தைத் தமிழ்நாட்டிலே புகுத்தியவர்கள் பௌத்தர்கள் என்பதில் சற்றும் ஐயமில்லை.

தமிழகத்திலே பிராமி எழுத்து வருவதற்கு முன்பு வேறு எழுத்துக்கள் இல்லை என்று கருதவேண்டா. புத்தஜாதகம் எனப்படும் பழையபௌத்த நூலிலே, புத்தர் காலத்துக்கு முன்னரே எழுத்துக்கள் வழங்கிவந்த செய்தி கூறப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டிலேயும், பிராமி எழுத்து வருவதற்கு முன்பே ஏதோ ஒருவகை எழுத்து வழங்கி வந்தது. தமிழகத்திலே பிராமி எழுத்து பௌத்தர்களால் புகுத்தப்பட்ட கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு, பழைய தமிழ் எழுத்து வழக்கொழிந்துவிட்டது. ஆனாலும், புதிய பிராமி எழுத்தில் இல்லாததும் தமிழில் மட்டும் இருந்ததுமான ற, ழ போன்ற எழுத்துக்களை மட்டும் விலக்காமல் பிராமி எழுத்தோடு சேர்த்துப் பண்டைத் தமிழர் வழங்கினார்கள். கடைச்சங்கக் காலத்தில் பிற்பகுதியிலே சங்கப்புலவர்கள் பிராமி எழுத்தையே எழுதியிருக்க வேண்டும். பின்னர், பிராமி எழுத்திலிருந்து வட்டெழுத்து என்னும் ஒருவகை எழுத்து உருவாயிற்று.

தமிழ்நாட்டிலேயிருந்த பௌத்த, ஜைனர்கள், தமது மதத்தைச் சேர்ந்த "தெய்வ" மொழிகளாகிய பாகத மொழிகளையும் (பாலி, சூரசேனி) வழங்கிவந்தார்கள். அவர்கள், தத்தம் சமய நூல்களை எழுதுவதற்குப் பிராமி எழுத்திலிருந்து கிரந்த எழுத்து என்னும் புதுவகை எழுத்தை உண்டாக்கினார்கள். இந்தக் கிரந்த எழுத்தைக் கொண்டு அவர்கள் பாகத (பிராகிருத) நூல்களையும் சமஸ்கிருத நூல்களையும் எழுதிவந்தார்கள். பின்னர் நாளடைவில், சோழநாட்டில், கிரந்த எழுத்திலிருந்து ஒரு வகை தமிழ் எழுத்து உண்டாக்கப்பட்டு இப்போது வழங்கப்படுகிற தமிழ் எழுத்து வழங்கப்பட்டது. இந்தத் தமிழ் எழுத்துக்கும் கிரந்த எழுத்து என்பது பெயர். ஆனால், பாண்டிநாட்டிலும் சேர நாட்டிலும் பிராமி எழுத்திலிருந்து உண்டாக்கப்பட்ட பழைய வட்டெழுத்தே வழக்கத்தில் இருந்துவந்தது.

Unknown said...

கி.பி. 10 ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர்கள் பாண்டிய நாட்டைக் கைப்பற்றியபோது, அந் நாட்டில் வழங்கிவந்த வட்டெழுத்துக்களை மாற்றிப் புதிய கிரந்தத் தமிழ் எழுத்துக்களைப் புகுத்தினார்கள். ராசகேசரிவர்மன் என்னும் சிறப்புப் பெயரையுடைய ராசராசனும் (முதல் ராஜராஜன்) அவன் மகன் ராசேந்திரனும் (முதல் ராஜேந்திரன்) பாண்டி நாட்டிலே கிரந்தத் தமிழ் எழுத்தை (இப்போது வழங்கப்படும் தமிழ் எழுத்தை)ப் புதிதாகப் புகுத்தினார்கள் என்று ஆராய்ச்சிவல்லர் கூறுவர். இந்தச் சோழ அரசர்கள் கி.பி. 10 ஆம் நூற்றாண்டில் கிரந்தத் தமிழ் எழுத்தைப் பாண்டிநாட்டில் புகுத்தியதற்குச் சான்று என்ன வென்றால், குற்றாலத்தில் உள்ள குற்றாலநாத சுவாமி கோயில் சாசனங்களாகும். இச் சாசனங்கள், பழைய வட்டெழுத்தில் எழுதப்பட்டிருந்த சாசனங்களைப் புதிய எழுத்தில் பெயர்த்தெழுதி ராசராசன் அமைத்தான் என்று கூறுகின்றன.

இவ்வாறு பௌத்தர்களால் தமிழ்நாட்டில் புகுத்தப்பட்ட பிராமி எழுத்துச் சில நூற்றாண்டுகள் வழங்கிவந்து, பின்னர் அதிலிருந்து வட்டெழுத்து உண்டாகிச் சில நூற்றாண்டு வழங்கி வந்து, பின்னர், பிராமி எழுத்திலிருந்தே பௌத்த ஜைனர்களால் இன்னொரு வகையாக உண்டாக்கப்பட்ட கிரந்த எழுத்துக்களிலிருந்து கிரந்தத் தமிழ் எழுத்து உண்டாகி அவ்வெழுத்தே நாளிதுவரை வழங்கப்பட்டு வருகிறது. அசோகர் எழுத்து எனப்படும் பிராமி எழுத்திலிருந்தே நாகரி எழுத்து உண்டாகி இப்போது வடநாட்டில் வழங்கி வருகிறது. சுருங்கக் கூறினால், பிராமி எழுத்திலிருந்தே நாகரி, தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் முதலிய எழுத்துக்கள் உண்டாயின. இதில் சற்றும் ஐயமில்லை. அறிஞர் ஆராய்ந்து கண்டுகொள்க.

Unknown said...


https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich10

10. மணிப்பிரவாள உரைநடை

பௌத்த மதமும் ஜைன மதமும் வடநாட்டிலே தோன்றிய மதங்கள். ஆகவே, அந்த வடநாட்டில் வழங்கிய பாகத (பிராகிருத) மொழிகளில் எழுதப்பட்டன. பண்டைக் காலத்திலே, பௌத்த ஜைனர்கள் வடமொழி எனப்படும் சமஸ்கிருத மொழியில் தமது சமய நூல்களை எழுதவில்லை. ஏனென்றால், சமஸ்கிருத மொழி, பொது ஜனங்களால் பேசப்படாத (கற்றவர்க்கன்றி ஏனையோர்க்கு விளங்காத) பேச்சு வழக்கற்ற மொழியாக இருந்தது. ஆகவே, பொதுமக்கள் தெரிந்து கொள்ளக்கூடிய பேச்சுவழக்கில் இருந்த பிராகிருத மொழிகளிலே பௌத்த ஜைனர்கள் தமது மதநூல்களை அக்காலத்தில் எழுதி வைத்தார்கள். பௌத்தர், மாகதி எனப்படும் பாலி மொழியையும் ஜைனர் அர்த்தமாகதி எனப்படும் சூரசேனியையும் தமது 'தெய்வ' மொழியாகக் கொண்டு அம்மொழிகளிலே தமது மதநூல்களை எழுதிவைத்த படியினாலே, தமிழ்நாட்டிலே அந்த மதங்கள் பரவியபோது, தமிழரும் அந்த மதநூல்களைப் பயிலவேண்டிய தாயிற்று. அந்தப் பிராகிருத மொழிகளிலே, சமஸ்கிருத மொழியில் உள்ளது போன்று, நான்கு ககரங்களும் நான்கு டகரங்களும், இரண்டு சகரங்களும், இரண்டு ஜகரங்களும் ஷ, க்ஷ, ஸ, ஹ முதலிய எழுத்துக்களும் உள்ள படியினாலே, அவ்வெழுத்துக்கள் இல்லாத தமிழ்மொழியிலே அந்தப் பிராகிருத பாஷைகளை எழுதிப் படிக்க முடியவில்லை. ஆகாவே, பௌத்த ஜைனர்கள் தமது சமயநூல்கள் எழுதப்பட்ட பிராகிருத மொழிகளைத் தமிழருக்குக் கற்பிக்க வேண்டிப் புதிதாக ஒருவகை எழுத்துக்களை உண்டாக்கினார்கள். பிராமி எழுத்துக்களிலிருந்து புதிதாக உண்டாக்கப்பட்ட அவ்வெழுத்துக்களுக்குக் கிரந்த எழுத்து என்பது பெயர். இவ்வாறு பிராகிருத மொழிகள் முதன் முதல் தமிழ்நாட்டிலே பயிலப் படுவதற்குக் காரணமாக இருந்தவர் பௌத்த ஜைனர்களே.

(சமஸ்கிருத மொழி என்று கூறினால், இருக்கு, யசுர், சாமம், அதர்வணம் என்னும் ஆரியவேதங்கள் எழுதப்பட்டதும், ஆரியர்கள் பேசியதுமான பழைய மொழி என்று ஒரு தவறான எண்ணம் கற்றவர்கள் இடத்திலும் நிலவிவருகிறது. இது தவறு. ஆரிய வர்த்தம் எனப்படும் பஞ்சாப் சிந்து நதிக்கரைகளில் குடியேறிய ஆரியர் பேசியமொழி சமஸ்கிருதம் அன்று. வேதகாலத்து ஆரியர் பேசிய ஆரியமொழி இறந்து அழிந்து ஒழிந்து போயிற்று. பழைய ஆரியம் அழிந்தொழிந்த பிறகு, சமஸ்கிருதம் எனப்படும் வடமொழி மெல்லமெல்ல உருவடையத் தொடங்கிற்று. பிறகு ஏறத்தாழ கி.மு ஐந்தாம் நூற்றாண்டிலே சமஸ்கிருதம் உருவடைந்தது. சமஸ்கிருதத்திலே பழைய ஆரியச் சொற்களும், தொன்றுதொட்டு இந்தியாவில் வழங்கிவந்த பிராகிருத மொழிச் சொற்களும், திராவிட மொழிச் சொற்களும் கலந்துள்ளன. இவ்வாறு புதிதாக அமைக்கப்பட்ட சமஸ்கிருதத்துக்குப் புதிதாக இலக்கணமும் அமைக்கப்பட்டது. சமஸ்கிருதம் என்னும் பெயரே, இது புதிதாகத் தோன்றிய மொழி என்பதை வலியுறுத்துகிறது. (சமம் + கிருதம் = சமஸ்கிருதம் = நன்றாக, செம்மையாக (perfect or improved) செய்யப்பட்டது என்பது பொருள்.) பிராகிருதம் என்பதற்கு அடிப்படையானது, அநாதியாக உள்ளது என்பது பொருள். சமஸ்கிருத மொழியிலே பல நூற்றுக்கணக்கான திராவிட மொழிச் சொற்களும் கலந்திருப்பதைக் கற்றறிந்த அறிஞர் காட்டியுள்ளார்கள். புதிதாக உண்டாக்கப்பட்ட சமஸ்கிருதத்தில் திராவிடச் சொற்கள் கலக்கப்பட்டதற்குக் காரணம் என்னவென்றால், அக்காலத்திலே (இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னே) வட இந்தியாவில் திராவிட மொழிகள் வழங்கிவந்தன. திராவிடச் சொற்களும், பிராகிருதச் சொற்களும் பழைய ஆரியச் சொற்களும் சேர்ந்து புதிதாக அமைந்ததே சமஸ்கிருத பாஷை என்பதும், அதற்கும் பழைய ஆரிய பாஷைக்கும் மாறுபாடுகள் உண்டு என்பதும் அறியற்பாலன. பிராகிருத மொழிகள் முந்தியவை. சமஸ்கிருதம் பின்னால் உண்டானது. சமஸ்கிருதத்திலிருந்து பிராகிருத மொழிகள் உண்டாயின என்று சிலர் கருதுவது தவறு. )

Unknown said...


(இக்காலத்திலே கி.பி. 7ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு பௌத்த ஜைன மதங்கள் செல்வாக்கிழந்து பிராமண மதம் செல்வாக்கு பெற்ற காலத்திலே, பிராகிருத மொழிகளுக்குச் செல்வாக்குக் குறைந்து சமஸ்கிருத மொழிக்கு ஆதிக்கம் ஏற்பட்டது. அப்போது பௌத்தர்களும் (முக்கியமாக மகாயான பௌத்தர்களும்) ஜைனர்களும் தமது மதநூல்களை வடமொழியில் எழுதிவைத்தார்கள்.)

பௌத்தர்களும் ஜைனர்களும் பிராகிருத மொழியைக் கற்றவர்கள் என்பதைத் தேவாரத்தில் திருஞான சம்பந்தரும், சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளும் கூறியுள்ளார்கள்.

"ஆகமத்தோடு மந்திரங்கள் அமைந்த சங்கத பங்கமாப்
பாகதத்தோ டிரைத்துரைத்த சனங்கள் வெட்குறுபக்கமா
மாகதக்கரி போற்றிரிந்து புரிந்துநின்றுணு மாசுசேர்
ஆகதர்க்கெளி யேனலேன்திரு வாலவாயரன் நிற்கவே" (2)

இதில், சங்கத பங்கதம் என்பது சமஸ்கிருத மொழியை பாகதம் என்பது பிராகிருத மொழியை.

சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள், பௌத்த ஜைனர்கள் பிராகிருத மொழியை ஓதியதை ஏளனம் செய்து காட்டுகிறார். அச்செய்யுள்:

"நமணநந்தியும் கருமவீரனும் தருமசேனனும் என்றிவர் (றியே
குமணமாமலைக் குன்றுபோல் நின்று தங்கள் கூறையொன் றின்
ஞமண ஞாஞண ஞாணஞோணமென் றோதியாரையு நாணிலா
அமணராற் பழிப் புடையரோநமக் கடிகளாகிய அடிகளே." (9)

Unknown said...


சமஸ்கிருத மொழியில் க்ஷகர, ஸகர, ரகரங்கள் அதிகமாகப் பயின்று வருவது போல பிராகிருத மொழிகளிலே ஙகரம், ஞகரம், ணகரம், மகரங்கள் அதிகமாகப் பயின்று வருகின்றன. மாகதி, அர்த்தமாகதி மொழிகளைப் பயின்றவர்கள், அல்லது பயிலக் கேட்டவர்கள் இந்த உண்மையை நன்கறிவார்கள். இதைத்தான் மேலே காட்டிய தேவாரத்தில், சுந்தரமூர்த்திகள் "ஞமண ஞாஞண ஞாணஞோணம்" என்று ஏளனம் செய்து காட்டுகிறார். இதனால், சம்பந்தர், சுந்தரர் காலத்திலும் அதாவது 7 ஆவது 8 ஆவது நூற்றாண்டுகளிலும் பௌத்த ஜைனர் பிராகிருத நூல்களை ஓதிவந்தார்கள் என்பது தெரிகிறது.

இடைக்காலத்தில், பௌத்த ஜைனர்கள், தமிழ்ச் சொற்களையும் வடமொழிச் சொற்களையும் விரவிக் கலந்து மணிப்பிரவாளம் என்னும் புதியதோர் உரை நடையை உண்டாக்கினார்கள். மணிப்பிரவாள நடையில் எழுதப்பட்ட பௌத்த ஜைன நூல்கள் இடைக்காலத்திலே பயிலப் பட்டன. பௌத்த மதம் தமிழ்நாட்டிலே முழுவதும் மறைந்து போய்விட்டபடியினால், பௌத்தச் சார்பானா மணிப்பிரவாள நடை நூல்களும் அழிந்துவிட்டன. ஆனால், பௌத்தர் இயற்றிய வீரசொழியம் என்னும் தமிழ் இலக்கண நூலிலே மணிப்பிரவாள நடை குறிப்பிடப்படுகிறது.

"இடையே வடவெழுத் தெய்தில் விரவியல் ஈண்டெதுகை
நடையேது மில்லா மணிப்பிர வாளம்நற் றெய்வச் சொல்லின்
இடையே முடியும் பதமுடைத் தாங்கிள விக்கிவியன்
தொடையே துறைநற் பிரளிகை யாதி துணிந்தறியே"

என வரும் வீரசோழியம், அலங்காரப்படலச் செய்யுள் 40 காண்க.

ஜைனமதம் தமிழ்நாட்டிலே முழுவதும் மறைந்துவிடாமல் இப்போது இருக்கிறபடியினாலே அவர்கள் இயற்றிய ஸ்ரீபுராணம் முதலிய மணிப்பிரவாள உரைநடை நூல்கள் இன்னும் வழங்கப் படுகின்றன.

பிற்காலத்திலே, கி. பி 13 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பின்னர், வைணவ சமயத்தார், ஆழ்வார்கள் அருளிய தூய செந்தமிழ்ப் பாக்களுக்கு உரையெழுதியபோது, பௌத்தர்களையும் சமணர்களையும் பின்பற்றி, மணிப்பிரவாள நடையில் உரைகளை (வியாக்கியானங்களை) எழுதினார்கள். அவர்கள் எழுதிய மணிப்பிரவாள உரை நூல்கள், படிப்பார் இல்லாமல் இப்போது பயனற்றுக் கிடக்கின்றன. ஏனென்றால், சமஸ்கிருதம் படித்தவர்களுக்குத் தமிழ் தெரியாத காரணத்தால், அவர்களுக்கு மணிப்பிரவாளம் விளங்குவதில்லை. தமிழ்மொழி படித்தவர்களுக்கும் சமஸ்கிருதம் தெரியாதாகையினாலே, அவர்களுக்கும் மணிப்பிரவாளம் விளங்குகிறதில்லை. வடமொழி தமிழ்மொழி இரண்டையும் கற்றவர்களோ மிகமிகச் சொற்பமானவர், ஆயிரத்தில் ஒருவராவது இரண்டையும் கற்றவர் உளரோ என்பதே ஐயத்திற்கிடமாயிருக்கிறது. அப்படிப் படித்தவர்களிலும் வைணவப்பற்றுள்ளவர் எத்தனைப்பேர்? இவ்வாறு, நாலாயிரப் பிரபந்தத்தின் மணிப்பிரவாள உரை, இருந்தும் இறந்த நூலாக இருக்கிறது. இது தமிழ் நாட்டிலே மணிப்பிரவாள நடைக்கு இடமில்லை என்பதை மெய்ப்பிக்கும் சான்றாக விளங்குகிறது. மணிப்பிரவாள நடை வடமொழி கற்றவருக்கும் விளங்காமல் தமிழ்மொழி கற்றவருக்கும் விளங்காமல், ஒரு புதிய மொழியாக இருக்கிறது. ஆகவே, இப்போது சென்னைப் பல்கலைக்கழத்தார் நாலாயிரப் பிரபந்த மணிப்பிரவாள உரைக்குத் தமிழில் விளக்க உரை எழுதி வெளியிட்டு வருகிறார்கள். மணிப்பிரவாள நடை தமிழ்மொழிக்கு வேண்டாத ஒன்றாகும்.

Unknown said...


இதனால், பாகத மொழிகளைத் தமிழ்நாட்டிலே பயிலச் செய்தவர் பௌத்த ஜைனர்கள் என்பதும், அவர்கள் மூலமாகத் தமிழ்மொழியிலே சில பாகதச் சொற்கள் கலந்தன என்பதும், தமிழ் பாகத மொழிகளைக் கற்பதற்காக அவர்கள் கிரந்த எழுத்துக்களை உண்டாக்கினார்கள் என்பதும், இடைக்காலத்திலே, பிராமணீயம் ஆதிக்கம் பெற்று சமஸ்கிருதம் செல்வாக்குப் பெற்ற காலத்தில் பௌத்த ஜைனரும் சமஸ்கிருதத்தில் நூல்களை இயற்றினார்கள் என்பதும், அன்றியும் அவர்கள் மணிப்பிரவாள நடையைத் தமிழில் அமைத்து மணிப்பிரவாள உரைநடை நூல்களை இயற்றினார்கள் என்பதும், இப்போது மணிப்பிரவாள நடை வழக்கொழிந்து விட்டதென்பதும் கூறப்பட்டன.

இந்தச் சரித்திர வரலாற்றினை அறியாதவர்கள், தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சி செய்கிறபோது, தமிழிலே பிராகிருத மொழிச் சொற்கள் நோக்கக் கலந்திருப்பதை உணராமல், அச் சொற்கள் சமஸ்கிருத மொழி வாயிலாகக் கலந்தன என்று தவறாக முடிவுகட்டுகிறார்கள். முதலில் பௌத்த ஜைனர்கள் வழியாகப் பிராகிருத மொழிச் சொற்கள் கலந்தன; சமஸ்கிருத மொழிச் சொற்கள் கலந்தன; சமஸ்கிருத மொழிச் சொற்கள் சில பிற்காலத்தில் நுழைந்தன என்னும் சரித்திர உண்மையை மனத்திற்கொண்டு மொழியாராய்ச்சி செய்ய முற்படுவோர் உண்மையைக் காண்பார்கள். இவ்வாறு மொழியாராய்ச்சி செய்வோர், தமிழ்மொழியை நன்கு கற்றிருக்க வேண்டியதோடு பிராகிருத மொழிகளையும் சமஸ்கிருத மொழியையும் கற்றிருக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அவர்கள் உண்மை காண முடியும்.

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=xHK0xuA855E
4 th National Buddhist Conference - TamilNadu BSP President Mr Armstrong
Published on Mar 15, 2017

In 4 th National Buddhist Conference TamilNadu BSP President Mr Armstrong gives an awesome speech on Buddhism , Babasaheb Ambedkar and finally realated it with current politics.
4 th National Buddhist Conference - TamilNadu BSP President Mr Armstrong
In 4 th National Buddhist Conference TamilNadu BSP President Mr Armstrong gives an awesome speech on…
youtube.com

Unknown said...

https://sites.google.com/site/budhhasangham/Home/mylaiseeni/mylaich11

தமிழ்நாட்டுப் பௌத்தப் பெரியார்

1. இளம் போதியார்

இவர் பெயரைக்கொண்டே இவர் பௌத்தர் என்பதை அறியலாம். இவர் தமிழ்மொழியில் வல்லவர். கடைச்சங்க காலத்தில் இருந்தவர். கி.பி. முதல் இல்லது இரண்டாவது நூற்றாண்டில் இவர் வாழ்ந்திருக்கக்கூடும் என்று தோன்றுகிறது. இவரது வரலாறு வேறொன்றும் தெரியவில்லை. இவர் இயற்றிய செய்யுள் ஒன்று நற்றினை என்னும் சங்க இலக்கியத்தில் 72 ஆம் பாட்டாகத் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அப்பாடல் இது:

பேணுப பேணார் பெரியோர் என்பது
நாணுத்தக் கன்றது காணுங் காலை!
உயிர்ஓர் அன்ன செயிர்தீர் நட்பின்
நினக்கியான் மறைத்தல் யாவது மிகப்பெரி
தழிதக் கன்றால் தானே! கொண்கன்
யான்யாய் அஞ்சுவல்! எனினும் தானே
பிரிதல் சூழான்; மன்னே! இனியே,
கானல் ஆயம் அறியினும், ஆனா
தலர்வ தன்றுகொல் என்னும்! அதனால்
புலர்வது கொல் அவன் நட்(பு) எனா
அஞ்சுவல் தோழிஎன் நெஞ்சந் தானே!


2. அறவண அடிகள்

இவரது வரலாறு மணிமேகலை என்னும் நூலினின்றும் அறியக்கிடக்கின்றது. இவர் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் நெடுங்காலம் வாழ்ந்திருந்தவர். இவரது இளமையில் இவர் வடக்கே கங்கை முதல் தெற்கே இலங்கையில் உள்ள பாதபங்கய மலைவரையில் யாத்திரை செய்தவர் என்று தெரிகின்றது. பௌத்த தருமத்தை இவர் நன்கு கற்றவர். அதனோடு அதைப் பலருக்கும் போதித்து வந்தவர். இவர் நாவன்மை படைத்தவர் என்று தோன்றுகிறது. காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் ஒரு பௌத்தப் பள்ளியின் தலைவராக இருந்தவர். கோவலன் கொலையுண்ட செய்திகேட்டு மாதவி தன் மகள் மணிமேகலையுடன் இவரது பள்ளியையடைந்து இவரிடம் பௌத்த தருமங் கேட்டுப் பஞ்சசீலத்தை மேற்கொண்டாள். சோழமன்னன் இராணி இராசமாதேவி மணிமேகலையைச் சிறைப்பிடித்து வைத்திருந்தபோது, அவளைச் சிறைவீடு செய்ய இவர் அரண்மனை சென்றார். இவரது வருகையைக் கண்ட இராசமாதேவி மிகுந்த வணக்கத்தோடு இவரை வரவேற்றாள் என்று கூறப்படுவதினின்றும், அரச குடும்பத்தினராலும் இவர் நன்கு மதிக்கப்பட்டிருந்தவர் என்பது விளங்கும். காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் கடற்பெருக்குண்டானபோது, இவர் அதனைவிட்டு மாதவியுடன் சேரநாட்டு வஞ்சிமாநகரம் சென்று, கடைநாள் வரையில் அங்கேயே தங்கியிருந்தார். பின்னர், அங்கு வந்த மணிமேகலைக்குப் பௌத்த தருமத்தை ஐயமறப் போதித்தார். நீண்டநாள் வாழ்ந்திருந்த இவர் காஞ்சிமாநகரத்திலே நிர்வாணம் (வீடுபேறு) பெற்றார். இவரது காலம் முதல் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியும் இரண்டாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியும் ஆகும்.

இப்போது காஞ்சிபுரத்தில், 'அறப்பணஞ்சேரி' என்னும் பெயருடைய தெரு ஒன்று இருக்கிறதென்றும், அஃது 'அறவணஞ்சேரி' என்பதன் மரூஉ என்றும், இந்த அறவணஞ்சேரி என்னும் தெருவில் அறவண அடிகள் வாழ்ந்திருத்தல் கூடுமென்றும், ஆனதுபற்றியே அவர் பெயரால் அறப்பணஞ்சேரி (சேரி - தெரு) என்று வழங்கப்பட்டதென்றும் கூறுவர் வித்வான் ராவ்சாகிப் மு. இராகவ அய்யங்கார் அவர்கள். அறப்பணஞ்சேரி தெரு காஞ்சிபுரத்துக் காமாட்சியம்மன் கோயில் சந்நதித் தெருவின் அருகில் உள்ளது.

அறவண அடிகளைப் பிற்காலத்தில் இருந்த தருமபாலர் என்னும் பௌத்தர் என்று கூறுவர் சிலர். தருமபாலர் என்பது அறவண அடிகள் என்பதன் நேர் மொழிபெயர்ப்பு என்று இவர் கருதுவதால், இவ்வாறு கூறுகின்றனர் போலும். அறவண அடிகள் கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இருந்தவர். தருமபாலரோ கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டில் இருந்தவர். இதனால் அறவண அடிகள் வேறு; தருமபாலர் வேறு என்பதை அறியலாம்.

அறவண அடிகள் என்பவர் ஒருவர் உண்மையில் இருந்திலர் என்றும், மணிமேகலையில் கூறப்படுபவர் ஒரு கற்பனைப் பெரியார் என்றும் சிலர் கூறுவர். இவ்வாறு கூறுவதன் காரணம் யாதெனில், அறவண அடிகள் ஆகாய வழியாகச் சென்றார் என்பதும், மணிமேகலை, மாதவி முதலியவர்களின் பழம்பிறப்பில் இவர் அவர்களைக் கண்டதாக கூறப்படுவதுமே. இவை மானிட ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்ட செய்கைகளாதலின், இவரைக் கற்பனைப் பெரியார் என்பர். இவ்வாறு கருதுவது தவறு என்று தோன்றுகிறது. இறந்தகால, நிகழ்கால, எதிர்கால நிகழ்ச்சிகளையறிதல், வேறிடங்களுக்கு வானத்தில் பறந்து செல்லுதல் முதலியவை பௌத்தமதக் கொள்கைப்படி பௌத்த தேரர்களுக்கு ஏற்பட்ட இலக்கணங்களாகும். இதனை 'சித்தி' என்பர். 'ரித்தி' எனினும் 'சித்தி' எனினும் ஒக்கும். பௌத்த மதத்தில் மட்டுமன்று: இந்து மதத்திலும் சங்கராச்சாரியார், சம்பந்தர் முதலிய பெரியார்களும் மானிட ஆற்றலுக்கப்பாற்பட்ட தெய்விகச் செயலைச் செய்தவர் என்று கூறப்படுகின்றனர். அது கொண்டு இவர்களையும் கற்பனைப் பெரியார் என்று கருதத்தகுமோ? இவற்றை அவ்வச்சமயச் கொள்கை என்று ஒதுக்கி விடுவோமாயின், அவர்களும் உண்மைப் பெரியாரே என்பது விளங்கும்.

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=KprIlYLbY8w
IMPORTANT | TNPSC Group4 VAO TET - Tamil Silapathikaaram Manimeygalai - சிலப்பதிகாரம் & மணிமேகலை
IMPORTANT | TNPSC Group4 VAO TET - Tamil Silapathikaaram Manimeygalai - சிலப்பதிகாரம் & மணிமேகலை
TNPSC (Tamil Nadu Public Service Commission)…
youtube.com

3. மணிமேகலை

யாம் அறிந்த வரையில், தமிழ்நாட்டில் பெயர் பெற்ற பௌத்தப் பிக்குணி இவள் ஒருத்தியே. இவளது வரலாறு மணிமேகலை நூலினால் அறியப்படுகின்றது. காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் செல்வத்திற்சிறந்த கோவலன் என்பவனுக்கும், அவனது காமக் கிழத்தி மாதவி என்பவளுக்கும் பிறந்தவள், மணிமேகலை. இக் குழந்தை செல்வமாக வளர்க்கப்பட்டுத் தக்க வயதடைந்த பின்னர், இசைக்கலை நாடகக்கலைகளைக் கற்றுத் தேர்ந்து மங்கைப்பருவம் அடைந்தது. இந் நங்கையின் கட்டழகினையும், இசைக்கலை, நாடகக்கலைகளில் அடைந்துள்ள தேர்ச்சியினையும் கண்டு, சோழ அரசன் மகன் உதயகுமரன் என்பவன் இவள்மேல் காதல் கொண்டான்.

இவ்வாறிருக்க, மணிமேகலையின் தந்தை கோவலன் மதுரைமாநகரம் சென்று, ஆங்குப் பொய்க்குற்றஞ் சாற்றப் பெற்றுக் கொலையுண்டிறந்தான். கோவலன் இறந்த கொடுஞ் செய்தியைக் கேட்டு மாதவி மனம் நொந்து, உலகினை வெறுத்துத் தன் மகள் மணிமேகலையுடன் அறவண அடிகள் என்னும் பௌத்த பிக்ஷு இருந்த பௌத்தப் பள்ளியில் சரணடைந்து, பௌத்த சீலத்தை மேற்கொண்டாள். மணிமேகலையை நாடகக் கணிகை வாழ்க்கையில் புகுத்த அவள் பாட்டி சித்திராபதி என்பவள் கடுமையாக முயன்றாள். ஆயினும், மணிமேகலை அந்த வாழ்க்கையில் புக இசையவில்லை. அரசன் மகன் உதயகுமரனும் அவளைத் தன் காமக்கிழத்தியாக்க முயன்றான். அதற்கும் அவள் உடன்படவில்லை. ஆனாலும், அவன் அவளை விடாமல் அவளிடம் சென்று, அடிக்கடி பிக்குணிக் கோலத்தை விட்டுவிடும்படி வேண்டினான். மணிமேகலை இலங்கையின் வடபால் உள்ள மணிபல்லவம் சென்று, அங்கிருந்த பாதபீடிகையைத் தொழுது, மீண்டும் காவிரிப்பூம்பட்டினம் வந்தாள். அதுமுதல் அவள் உலகவறவி என்னும் அம்பலத்தில் சென்று, தான் ஐயமேற்று வந்த உணவை அங்கிருந்த கூனர், குருடர், முடவர் முதலிய எளியவருக்குக் கொடுத்து, அவர்களது பசிப்பிணியை நீக்கி வந்தாள். இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட சோழமன்னன் மணிமேகலையை அழைத்து, அவளது பொதுநல ஊழியத்தைப் பாராட்டி, அவளுக்கு வேண்டிய வரத்தைக் கேட்கக் சென்னான். அவள் சிறைச்சாலையை அறச்சாலையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று வேண்ட, அவ்வாறே அரசன் செய்தான்.

காயசண்டிகை என்பவள் ஒருத்தி வடநாட்டினின்றும் காவிரிப்பூம்பட்டினம் வந்து பிச்சையேற்றுண்டு வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மணிமேகலையைப் போன்ற உருவம் உடையவள். இந்தக் காயசண்டிகையைத் தேடிக்கொண்டு அவள் கணவன் வடநாட்டிலிருந்து அந் நகரத்திற்கு வந்தான். அப்போது, உலகவறவி என்னும் அம்பலத்தில் மணிமேகலையுடன் உதய குமரன் சொல்லாடிக் கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு மணிமேகலை, நிலையாமையைக் கூறித் தன்மேல் அவனுக்குள்ள காதலை விட்டு விடும்படி கூறிக்கொண்டிருந்தாள். காயசண்டிகையைத் தேடிக் கொண்டு வந்த அவள் கணவன் மணிமேகலையைக் கண்டு அவள்தான் தன் மனைவியாகிய காயசண்டிகை என்று தவறாகக் கருதி, அவள் இன்னோர் ஆடவனோடு பேசுவதைக் கண்டு பொறானாய், உண்மையை அறிய அங்கு ஒரு மூலையில் பதுங்கியிருந்தான். உதயகுமரன் மணிமேகலையைவிட்டுச் சென்று, இரவு வந்தபோது மீண்டும் அவ்விடம் வந்தான். உருவ ஒற்றுமையினால் தன் மனைவி என்று தவறாகக்கருதியிருந்தவனாதலின், காயசண்டிகையின் கணவன், இரவில் வந்த உதயகுமரனை வாளால் வெட்டி வீழ்த்தினான். தன் மனைவி என்று மணிமேகலையைக் கருதியதும், உதய குமரன் அரசன் மகன் என்று அறியாததும் இந்நிகழ்ச்சிக்குக் காரணம்.

Unknown said...

தவறுதலால் ஏற்பட்ட இந்த நிகழ்ச்சியைக் பொழுது விடிந்த பின்னர் மக்கள் அறிந்தனர். உலகவறவியில் இருந்த முனிவர்கள் இதனை அரசனுக்கு அறிவித்தனர். அரசன் உண்மை அறிந்து மணிமேகலையை நகரமக்கள் துன்புறுத்தா வண்ணம் காவலில் வைத்தான். இராசமா தேவி தன் மகன் இறந்தது மணிமேகலையினால் என்று கருதி, அவளுக்கு ஊறு செய்ய நினைத்து, அவளைக் காவலினின்று தன்னிடம் அழைத்துக் கொண்டு, அவளுக்குப் பற்பல துன்பங்களைச் செய்து பார்த்தாள்; ஒழுக்கவீனமுள்ளவள் என்று அலர் தூற்றவும் முயன்றாள். இவற்றிற்கெல்லாம் மணிமேகலை உட்படாமல் தன் நிலையைக் காத்துக் கொண்டாள். இவளது உண்மை நிலையை அறிந்த பின்னர், இராசமாதேவி தன் குற்றத்தை மன்னிக்கும்படி வேண்டிக்கொண்டு மணிமேகலையைச் சிறைவிட்டாள்.

பின்னர், மணிமேகலை, தான் அந்நகரில் இருந்தால் அரசகுமாரன் இறப்பதற்குக் காரணமாயிருந்தவள் என்று ஊரார் குறை கூறுவராதலின், அந்நகரத்தில் இருக்க விரும்பாமல், அறவண அடிகள், மாதவி முதலியவர்களிடம் விடைபெற்றுச் சாவகநாடு (ஜாவா தீவு) சென்றாள். சின்னாள் சென்ற பின்னர், அங்கிருந்து சேரநாட்டின் தலைநகரமான வஞ்சிமாநகர் சென்று கன்ணகி கோட்டத்தை வணங்கி, அங்கு வாழ்ந்திருந்த பற்பல சமயத்தவரையுங் கண்டு, அவ்வவர்களின் சமய உண்மைகளை அறிந்தாள். அவற்றால் ஒன்றும் மனம்தேறாமல், கடைசியாகக் காஞ்சி மாநகருக்குச் சென்று, அங்கு வந்திருந்த அறவண அடிகளிடம் பௌத்த தரும மெய்ப்பொருளைக் கேட்டு உணர்ந்து, நெடுநாள் நோற்றுக் கடைசியில் ஆவ்வூரிலேயே காலமானாள்.

மணிமேகலைக் காவியத் தலைவியாகிய மணிமேகலை ஆகாயத்தில் பறந்து சென்றதாகக் கூறப்படுகிறபடியால் அவள் உண்மையில் வாழ்ந்திருந்தவள் அல்லள், கற்பனையாகக் கற்பிக்கப்பட்டவள் என்று சில ஆராய்ச்சிக்காரர் மேலோட்டமாக ஆராய்ந்து கூறுகிறார்கள். காவிரிப்பூம் பட்டினத்திலிருந்து மணிமேகலை மணிபல்லவத் தீவுக்கு (யாழ்பாணத்துக்கு வடக்கே உள்ள தீவு) ஆகாய வழியே பறந்துபோய்த் திரும்பி வந்தாள் என்றும், பிறகு கிழக்கே வெகு தூரத்திலிருக்கும் சாவக நாட்டுக்கு (கிழக்கந்தியத் தீவுகளைச் சேர்ந்த ஜாவா தீவு) ஆகாய வழியே பறந்து போய் அங்கிருந்து ஆகாய வழியே பறந்து மணிபல்லவத்துக்கு வந்தாள் என்றும் பின்னர் அங்கிருந்து ஆகாய வழியே பறந்து சேரநாட்டு வஞ்சிமாநகரத்துக்குப் போனாள் என்றும் மணிமேகலைக் காவியம் கூறுகிறது. ஆகவே மணிமேகலை உண்மையில் இருந்தவள் அல்லள் என்றும் அவள் கற்பனையாகக் கற்பிக்கப்பட்டவள் என்றும் கருதத் தோன்றுகிறது. ஆனால், ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து பார்த்தால் இதன் உண்மை விளங்கும். மணிமேகலை ஆகாயத்தில் பறந்து சென்றாள் என்பது வெறுங்கற்பனைதான். ஏன் இப்படிக் கற்பித்தார் என்பதை ஆராயவேண்டும். மணிமேகலைக் காவியம் சங்ககாலத்தில் எழுதப்பட்ட நூல்.

Unknown said...


சங்ககாலத்தில் தமிழ்மகளிர் கடலில் பிராயாணம் செய்யக்கூடாது என்னும் மரபு இருந்தது. அந்த மரபை அக்காலத்துத் தமிழரும் தமிழ்ப்புலவர்களும் கடைப் பிடித்துக் கையாண்டார்கள். அவ்வாறே இலக்கணமும் எழுதி வைத்தார்கள். முந்நீர் வழக்கம் மகடூ உவோடில்லை என்று தொல்காப்பியம் கூறுகிறது. ஆனால், பௌத்த மதத்துப் பெண்மணிகளுக்கு இந்தத் தடை இல்லை. பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்த மணிமேகலை, கடல் கடந்த நாடுகளுக்குப் போகவேண்டிய அவசியம் நேர்ந்தபடியால் அவள் கடலில் கப்பற்பிராயணம் செய்தாள். கடல் யாத்திரை செய்தது பௌத்தமதத்தவருக்கு குற்றம் அன்று. ஆனால், இந்த வரலாற்றைக் காவியமாக எழுதிய சாத்தனார், பௌத்தருக்காக மட்டும் காவியம் எழுதவில்லை. பௌத்தரல்லாத தமிழருக்காகவும் மணிமேகலை காவியத்தை எழுதினார். ஆனால், பௌத்தரல்லாத தமிழருக்கு மகளிர் கடற்பிரயாணம் செய்வது உடன்பாடன்று. அஃது அவர்களுடைய மரபுக்கும் பண்பாட்டுக்கும் மாறுபட்டது. ஆகவே சங்கப் புலவரான சாத்தனார் தம்முடைய காவியத்தில் கற்பனையைப் புகுத்த வேண்டியவரானார். மணிமேகலை கடற்பிரயாணஞ் செய்தாள் என்னும் உண்மையைக் கூறினால் அக்காலத்துத் தமிழுலகம் இந்த நூலை ஏற்காது. ஆகவே அவர்களும் ஏற்கத்தக்க விதத்தில் மணிமேகலை ஆகாயவழியாக அயல் நாடுகளுக்குப் பறந்து சென்றாள் என்று கற்பனை செய்து காவியத்தை முடித்தார். அந்தக் காலத்துத் தமிழரின் பழக்கவழக்கப் பண்பாடுகளுக்கு முரண்படாமல் கற்பனை செய்தபடியால் மணிமேகலைக் காவியத்தை அக்காலத்துத் தமிழர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். இந்த உண்மையை ஆராய்ந்தவர் மணிமேகலையைக் கற்பனை உருவம் என்று கருதமாட்டார்கள். மணிமேகலை உண்மையில் வாழ்ந்து இருந்த ஒரு பெண்மணி என்றே கொள்வார்கள். இதன் விரிவான ஆராய்ச்சியை இந்நூலாசிரியர் எழுதியுள்ள மணிமேகலையின் விண்வழிச் செலவு என்னும் கட்டுரையில் காண்க.

மணிமேகலையின் காலம் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி.

மணிமேகலை வரலாற்றில் 'அமுத சுரபி' என்னும் சிறு பாத்திரத்தினின்று நினைத்தபோதெல்லாம் வேண்டிய அளவு உணவை உண்டாக்கிக் கொடுத்தல், பதுமைகள் பேசுதல், உருவம் மாறுதல் முதலிய சித்திகள் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றை உண்மை என்று கொள்ளாமல் சமயக் கொள்கை என்று ஒதுக்கிவிடுவர் பகுத்தறிவாளர்.

'மணிமேகலை' என்னும் பெயருள்ள பௌத்த தெய்வம் ஒன்று உண்டு. அதன் வரலாற்றினை இந்நூல் இணைப்பில் காண்க.

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=xQVdLqgJuAg
சிந்தனை துளிகள் | SINTHANAI THULIGAL - ARRA TV
சிந்தனை துளிகள் | SINTHANAI THULIGAL - ARRA TV
சிந்தனை துளிகள் - SINTHANAI THULIGAL
youtube.com

4. சீத்தலைச் சாத்தனார்

இவர் பௌத்தர் என்பதை இவரது பெயரே விளக்குகிறது. புத்தருக்குரிய பெயர்களுள் சாஸ்தா என்பதும் ஒன்று. இச்சொல் திரிந்து தமிழில் 'சாத்தன்' என்று வழங்குகின்றது 'சீத்தலை' என்னும் அடைமொழிகொண்டு சீ வழிந்தோடும் புண்ணுடைய தலையார் இவர் என்றும், பிறர் பாடும் பாட்டுக்களிற் குற்றங்கண்டால் அக்குற்றத்தைப் பொறாமல், எழுத்தாணியால் தமது தலையைக் குத்திக்கொள்ள அதனால் எப்போதும் இவர் தலையில் புண் இருந்து சீப்பிடித்திருந்தது என்றும் பொருந்தாக் கதைகளைக் கூறுவர். சீத்தலை என்னும் ஊரைச் சேர்ந்தவராகையால் இவருக்குச் 'சீத்தலை' என்னும் அடைமொழி கொடுக்கப்பட்டதென்று கூறுவார் கூற்றுப் பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது. மதுரைமாநகரில் இவர் கூலவாணிகஞ் செய்திருந்தமைபற்றி இவரை மதுரைக் கூலவாணிகர் சாத்தனார் என்றும் கூறுவர்.

சீத்தலைச் சாத்தனார் என்று இவர் வழங்கப்படுதல் பற்றி, சீத்தலை என்னும் ஊரில் கிராமதேவதையாகக் கோயில் கொண்டிருந்த ஐயனாரின் பெயராகிய 'சாத்தன்' என்னும் பெயரே இவருக்குப் பெயராக அமைந்தது என்று வேறு சிலர் கூறுவர். இது பொருத்தமாகத் தோன்றவில்லை. ('சாத்தனார்' என்னும் இந்நூல் இணைப்புக் காண்க.)

'சாத்தன்' என்னும் பெயர் தமிழ்நாட்டில் பண்டைக் காலத்தில் பெரும்பான்மையோருக்கு வழங்கிவந்தது. சங்ககாலப் புலவர்களில் மட்டும் இருபது பேருக்கு மேற்பட்டவர் சாத்தன் என்னும் பெயரைக் கொண்டவர்கள். ஆகவே, இவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் வெவ்வேறு அடைமொழியுடன் சங்க நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நம் சாத்தனாருக்கும் அவ்வாறே 'சீத்தலை', 'மதுரைக் கூலவாணிகர்' என்னும் அடைமொழிகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

செந்தமிழ்ப் புலமை வாய்ந்த இவர் வாணிக முயற்சியை மேற்கொண்டிருந்தார்; எனவே, புலவர் என்கிற முறையிலும், வணிகர் என்கிற முறையிலும் இவர் பல நாடுகளைச் சுற்றிப் பார்த்தவராதல் வேண்டும். எங்ஙனமெனில், அக்காலத்து வழக்கப்படி, தமிழ்நாட்டுப் புலவர்கள் வறியராயினும் செல்வராயினும் வெவ்வேறு நாடுகளுக்குச் சென்று, அவ்வந்நாட்டிலுள்ள அறிஞரோடு கலந்து உறவாடுவது வழக்கம். வியாபாரிகளும் வாணிக சம்பந்தமாக அயல்நாடுகளுக்குச் சரக்குக் கொள்ளவும் விற்கவும் போவது இயற்கை. அன்றியும், பொதுவாக வாணிகர்களுக்குத்தான் பொதுப்படையான பல செய்திகள் அறிய முடியும். இவர் பல நாடுகளுக்குச் சென்றவர் என்பது இவர் இயற்றிய மணிமேகலையில் புகார், மதுரை, வஞ்சி, காஞ்சிபுரம் முதலிய ஊர்களைப் பற்றிக் கூறியிருக்கும் முறையினின்று செங்குட்டுவனுக்கும், அவன் தம்பியாராகிய இளங்கோவடிகளுக்கும் இவர் உற்ற நண்பர். இவர் காலத்தில் தான் கோவலன் பாண்டி நாட்டில் கொலையுண்டான். கோவலன், கண்ணகி இவர்களின் செய்தியை இவர் செங்குட்டுவனுக்கும் இளங்கோவடிகளுக்கும் சொல்ல, அதைக் கேட்ட செங்குட்டுவன் கண்ணகியின் கற்பினைப் பாராட்டி, அவளுக்குக் கோயில் அமைத்தான். இளங்கோ அடிகள் அவ்வரலாற்றினைச் சிலப்பதிகாரம் என்னும் காப்பியமாக இயற்றி, இவர் முன்னிலையில் அரங்கேற்றினார். சிலப்பதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியாக 'மணிமேகலை' என்னும் காப்பியத்தை இவர் இயற்றி, இளங்கோ அடிகள் முன்னர் அரங்கேற்றினார்.

மணிமேகலையை இயற்றியது மன்றி, வேறு சில செய்யுள்களையும் இவர் இயற்றியிருக்கின்றார். அவை சங்கநூல்களுள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. நற்றிணையில் மூன்று, குறுந்தொகையில் ஒன்று, புறநானூற்றில் ஒன்று, அகநானூற்றில் ஐந்து.

Unknown said...


சங்க நூல்களில் தொகுக்கப்பட்டுள்ள மெற்கண்ட செய்யுள்களின் நடையிலும், மணிமேகலையின் நடையிலும் வேறுபாடு காணப்படுவது கொண்டு இவ்விருவகைச் செய்யுளையும் இயற்றியவர் ஒருவர்தாமோ என்று சிலர் ஐயுறுவர். ஒரே புலவர், தாம் மேற்கொண்ட நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வெவ்வேறு நடையில் செய்யுள் செய்யக் கூடுமன்றோ? ஆனால், ஒருவரே வெவ்வேறு நடையில் செய்யுள் இயற்றுவது தேர்ந்த புலவருக்குமட்டுந்தான் இயலும் என்பது உண்மையே. சீத்தலைச் சாத்தனார், புலவர் உலகம் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க நடையில் அகப்பொருள், புறப்பொருள் பொதிந்த சில செய்யுள்களை இயற்றினார். ஆனால், புலவர் உலகத்துக்காக மட்டும் அன்று, பாமர உலகத்துக்காகவும் அவர் மணிமேகலையை இயற்றினார். ஆகலின், இது சிறிது எளிய நடையில் அமைக்கப்பட்டது. தமது மதக்கொள்கையை ஒருசிறு கூட்டத்துக்குமட்டும் தெரிவிப்பது தவறு என்பதும், எல்லாமக்களுக்கும் அதை அறிவிப்பதுதான் சிறந்தது என்பதும் பௌத்தர்கள் கருத்து. ஆகவே பௌத்தமதக் கொள்கை நிறைந்த மணிமேகலையை இவர் வேண்டுமென்றே சிறிது எளிய நடையில் இயற்றினார் என்று கருதுவதே பொருத்தமானது.
இவர் தாம் இயற்றி மணிமேகலையில்,

"தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநற் றொழுதெழுவாள்
பெய்யெனப் பெய்யும் பெருமழை என்றவப்
பொய்யில் புலவன் பொருளுரை தேறாய்" (மணிமேகலை 22-060)

என்று திருக்குறளை மேர்கோள் காட்டித் திருவள்ளுவரைப் புகழ்கின்றபடியால், இவர் திருவள்ளுவருக்குப் பிற்காலத்தவராவர். இவரது காலம் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி. 'மணிமேகலை நூலின் காலம்' என்னும் இணைப்புக் காண்க.

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=d2SFPDsECaU
FIR: Jayam Ravi opens up about India's costliest film Sanghamitra | AR Rahman | MY 19
Published on Feb 1, 2017

Jayam Ravi in a fun conversation on MaatheYosi with Maathevan, opens more about his future projects Vanamagan, Tik Tik Tik and Sangamithra.

He also shares his shooting experiences in his current projects and some Exclusive details about Sangamitra, which is going to be the biggest project in Indian Cinema directed by Sundar. C and music composed by AR Rahman. To know more, watch the video.

Stay tuned to #BehindwoodsTv for more updates on #TamilCinema, Hit Like ��, Share your Comments ✍, Share your favorite videos from Behindwoods Tv �� and Subscribe to #BehindwoodsTv ����

For more videos, interviews, reviews & news, go to: http://www.behindwoods.com/
www.youtube.com
Jayam Ravi in a fun conversation on MaatheYosi with Maathevan, opens more about his future projects Vanamagan, Tik Tik Tik and Sangamithra. He also shares hi...
youtube.com
5. சங்கமித்திரர்

இவர் சோழநாட்டைச் சேர்ந்த தமிழர். இவரது சமயக்கொள்கை மகாயான பௌத்தம். இவர் சோழநாட்டில் வாழ்ந்திருந்த காலத்த்தில், இலங்கையில் கோதாபயன் என்றும், மேவாணாபயன் என்றும் பெயருள்ள அரசன் அரசாண்டு வந்தான். இந்த அரசன் கி.பி 302 முதல் 315 வரையில் அரசாண்டான். இவன் காலத்தில் இலங்கையின் தலைநகரான அநுராதபுரத்தில், அபடீகிரி விகாரையில் இருந்த அறுபது பிக்ஷுக்கள் வைதுல்ய மதத்தை மேற்கொண்டிருந்தபடியால் அவர்களை அரசன் அக்கரைக்கு, அஃதாவது தமிழ்நாட்டில், நாடு கடத்திவிட்டான். இலங்கை மன்னன் ஈனயான (தேரவாத) பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவன் ஆகையால், அதற்கு மாறான மகாயான பௌத்தமான வைதுல்ய மதத்தை தனது நாட்டில் பரவவிடக்கூடாது என்னும் நோக்கத்தோடு, அப் பிக்ஷுக்களைத் தமிழ்நாட்டிற்குத் துரத்திவிட்டான். நாடு கடத்தப்பட்ட பிக்ஷுக்கள் சோழ நாட்டிற்கு வந்தார்கள்.

இவர்கள் நாடு கடத்தப்பட்டுச் சோழ நாட்டுக்கு வந்த காரணத்தையறிந்த சங்கமித்திரர், தாமும் வைதுல்ய (மகாயான) பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவராதலின், தமது மதத்தை இலங்கையில் நாட்டவேண்டும் என்னும் உறுதி கொண்டு இலங்கைக்குச் சென்றார். சென்று வைதுல்ய மதத்தைப் போதித்தார். இதையறிந்த ஈனயான பௌத்த பிக்ஷுக்கள் அரசனிடத்தில் முறையிட்டார்கள். அரசன் சங்கமித்திரரையும் ஈனயான பிக்ஷுக்களின் தலைவரான சங்கபாலன் என்பரையும் அழைத்துத் தனது முன்னிலையில் வாது செய்க என்றும், யார் வாதில் வெற்றி பெறுகிறாரோ அவரது மதந்தான் சிறந்தது என்றும் கூறினான். இருவருக்கும் அரசன் அவைக்களத்தில் வாதப்போர் நிகழ்ந்தது. வாதத்தில் தமிழரான சங்கமித்திரரே வெற்றி பெற்றார். இலங்கைவேந்தன் சங்கமித்திரரின் ஆழ்ந்த கல்வியறிவைப் பாராட்டி இவரை ஆதரித்தான். ஆதரித்ததுமட்டும் அன்றித் தமது பிள்ளைகளான ஜேட்டதிஸ்ஸன், மகாசேனன் என்னும் இருவருக்கும் கல்வி கற்பிக்க இவரை ஆசிரியராக நியமித்தான். சங்கமித்திரர், இவ்விருவரில் இளையவனான மகாசேனனிடத்தில் அதிக அன்பு பாராட்டினபடியால், முதல்வனான ஜேட்ட திஸ்ஸன் இவரிடம் பகைமை பாராட்டி வந்தான். இவர், அரசனிடம் பெற்றிருந்த செல்வாக்கைக் கொண்டு வைதுல்ய மதத்தை இலங்கையில் பரப்ப முயற்சி செய்தார்.

இவ்வாறிருக்க மேகவர்ணாபயன் காலஞ்சென்றான். அரசுரிமையை மூத்த மகனான ஜேட்டதிஸ்ஸன் (கி.பி. 323-33) ஏற்று அரசுகட்டில் ஏறினான். ஏறியவுடன் மந்திரிகளில் சிலரைக் கொலைசெய்துவிட்டான். இதைக் கண்ட சங்கமித்திரர் தம் மாணவனான இவன் ஏற்கெனவே தம்மிடம் பகைமை பாராட்டி வந்தவனாதலின் தம்மையும் கொன்று விடுவானோ என்று அஞ்சிச் சோழ நாட்டிற்கு வந்துவிட்டார் பிறகு பத்து ஆண்டு வரையில் இலங்கை செல்லவே இல்லை. பத்து ஆண்டு கழித்த பின்னர், ஜேட்டதிஸ்ஸன் இறந்துவிட்டான். அப்போது அரசுரிமையை இவரின் அன்புக்குரிய மாணவனான மகாசேனன் (கி.பி. 334-361) மேற்கொண்டான். இச்செய்தி அறிந்த சங்கமித்திரர் இலங்கைக்குச் சென்று, தம் மாணவனாகிய அரசனுக்குத் தமது கையினாலேயெ முடிசூட்டினார். அது முதல் இலங்கையில் தங்கி மீண்டும் தமது வைதுல்ய மதத்தைப் பரப்ப முயற்சி செய்தார்.

Unknown said...


மகாவிகாரை என்னும் பௌத்த பள்ளியில் இருந்த ஈனயான பிக்ஷுக்கள் உண்மையான பௌத்த மதத்தைப் போதிக்க வில்லை என்று இவர் அரசனிடம் குற்றம் சாற்றினார். அரசன் இவர் சொல்வதைத் தவறாதவன் ஆகையால், மகாவிகாரையில் வாழும் பிக்ஷுக்களுக்கு நகரமக்கள் உணவு கொடுக்கக்கூடாதென்றும், மீறிக் கொடுப்பவர்களுக்கு நூறு பொன் அபராதம் விதிக்கப்படும் என்றும் கட்டளையிட்டான். இதன் காரணமாக மாகாவிகாரையிலிருந்த ஈனயான பிக்ஷுக்கள் உண்ண உணவு கிடைக்கப் பெறாமல் நகரத்தைவிட்டு இலங்கையின் தென்பகுதிக்குப் போய்விட்டார்கள். போய்விடவே 'மகாவிகாரைப் பள்ளி உரியவரின்றிக் கிடக்கிறபடியால், அஃது அரசனுக்குரிய பொருளாய் விட்டது' என்று சங்கமித்திரர் அரசனுக்குத் தெரிவிக்க, அரசன் அதனை இவரிடத்திலே ஒப்படைத்தான். சங்கமித்திரர் அந்த விகாரையை இடித்து, அப்பொருள்களைக் கொண்டு தமது கொள்கையைச் சேர்ந்த பிக்ஷுக்கள் வாழும் அபயகிரி விகாரையைக் புதுப்பித்துப் பெரியதாகக் கட்டினார். இச்செய்கைக்குச் சோணன் என்னும் மந்திரியும் துணையாயிருந்தான். இவற்றை யெல்லாம் அறிந்த அரசனுடைய மனைவியர்களுள் ஒருத்தி அவனால் அதிகமாக காதலிக்கப்பட்டவள் - இலங்கைத்தீவின் பழைய மதமாகிய ஈனயான பௌத்த மதத்தைப் பின்பற்றி நடப்பவளாதலின், அபயகிரி விகாரையிலிருந்த பிக்ஷுக்களைத் துரத்திவிட்டு, அந்த விகாரையையும் இடித்தொழித்த சங்கமித்திரரையும் அவருக்குத் துணையாயிருந்த சோணனையும் கொன்றுவிடும்படிச் சிலரை ஏவினாள். அவர்கள் மந்திரியையும் சங்கமித்திரரையும் கொலைசெய்துவிட்டார்கள். இந்தச் செய்திகள் மகாவம்சம் 36,37 ஆம் அதிகாரங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

சங்கமித்திரர் வைதுல்ய மதத்தை நன்கு கற்று, அதன்வழி ஒழுகியதோடு, அந்த மதத்தைச் சிங்களத்தீவிலும் பரவச் செய்ய முயன்றார். பௌத்த மதக்கொள்கைகளை நன்கு அறிந்தவர். இவரது வரலாறு வேறு ஒன்றும் தெரியவில்லை. இவர் ஏதேனும் நூல் இயற்றியிருக்கிறாரா என்பதும் தெரியவில்லை. கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இவர் வாழ்ந்திருந்தவர்.


சைவ சமய குரவர்களில் ஒருவரான மாணிக்கவாசகர் இலங்கை வேந்தன் ஒருவனைச் சைவ சமயத்தில் புகச் செய்தார் என்னும் வரலாறும், சங்கமித்திரர் இலங்கை மன்னனை வைதுல்ய மதத்தில் புகச் செய்த வரலாறும் ஒத்திருத்தலின், சங்கமித்திரர் என்று மகாவம்சம் கூறுவது மாணிக்கவாசகரைக் குறிக்கும் என்று திரு. கே. ஜி. சேஷையர் என்பவர் ஒரு திங்கள் வெளியீட்டில் எழுதியிருக்கிறார்; (Tamilian Antiquary Vol I. No. 4 P 54) இவர் கருத்தையே உண்மை எனக் கொண்டு ஸ்மித் என்னும் சரித்திர ஆசிரியரும் எழுதியிருக்கிறார். அவர், இலங்கை வேந்தனை, மாணிக்கவாசகர் சைவசமயத்தில் சேர்த்தார் என்பதை ஆதாரமாகக் கொண்டு, அந்த அரசன் மகாவம்சத்தில் கூறப்பட்ட கோதாபயனாக இருக்ககூடும் என்றும், மகாவம்ச ஆசிரியர் சைவராகிய மாணிக்க வாசகரைப் புத்தபிக்ஷு சங்கமித்திரர் என்று தவறாக எழுதியிருக்கக்கூடும் என்றும் கூறுகிறார். இவ்விருவர் கருத்துக்களும் தவறு என்பது எமது கருத்து. ஏனென்றால், மாணிக்கவாசகர் இலங்கைக்குச் சென்று இலங்கை மன்னனைச் சைவ சமயத்தில் சேர்த்ததாக அவர் வரலாற்றில் காணப்படவில்லை. இலங்கை மன்னன் சிதம்பரத்திற்கு வந்தபோது அவனை மதம் மாற்றியதாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சங்கமித்திரரோ நேரே இலங்கைக்குச் சென்று அந்த நாட்டரசனை மதம் மாறச் செய்தார். அன்றியும், சங்கமித்திரர் இலங்கையில் கொல்லப்பட்டிறந்தார். மாணிக்கவாசகரோ சிதம்பரத்தில் சிவகதியடைந்தார். மாணிக்கவாசகர் கி.பி. 10 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்தவர். சங்கமித்திரர் கி.பி. 4 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்தவர். இக்காரணங்களினால் சங்கமித்திரரும் மாணிக்கவாசகரும் ஒருவரே என்று கூறுவது பொருத்தமாகத் தோன்றவில்லை.

Unknown said...


6. நாதகுத்தனார்

இப்பெயர் "நாதகுப்தனார்" என்பதன் திரிபு போலும். இவர் குண்டலகேசி என்னும் காப்பியத்தைத் தமிழில் இயற்றியவர். இவர் இந்தக் காவியத்தின் ஆசிரியர் என்பது, நீலகேசி (மொக்கல வாதச் சருக்கம் 78 ஆம் பாட்டின்) உரையில் 'புழுக்குலந் தம்மால் நுகரவும் வாழவும் பட்ட வினைய வுடம்பு' என்னும் அடியை மேற்கோள்காட்டி, இதனை 'நாதகுத்தனார் வாக்கு' என்று குறிப்பிட்டிருப்பதிலிருந்தும் அறியப்படும். மேற்கோள் காட்டப்பட்ட இப்பகுதி குண்டலகேசிச் செய்யுளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. அச்செய்யுள் இது:

"எனதெனச் சிந்தித்த லான்மற் றிவ்வுடம் பின்பத்துக் காமேல்
தினைப்பெய்த புன்கத்தைப் போலச் சிறியவு மூத்தவு மாகி
நுனைய புழுக்குலந் தம்மால் நுகரவும் வாழவும் பட்ட
இனைய வுடம்பினைப் பாவி யானென தென்னலு மாமோ."

நாதகுத்தனாரை நாகசேனர் என்று கஸ்ஸபதேரர் கூறுகிறார். பௌத்தராகிய கஸ்ஸபதேரர் சோழநாட்டுத் தமிழர். இவர் திரிபிடகங்களில் ஒன்றான விநய பிடகத்துக்குப் பாலிமொழியில் சில உரைநூல்களை எழுதினார். அவ்வுரைகளில் ஒன்று விமதி விநோதனீ என்பது. இந்த நூலில் இவர் குண்டலகேசி நூலாசிரியரின் பெயர் நாகசேனர் என்று கூறுகிறார். தமிழ்நாட்டில் குண்டலகேசி என்னும் செய்யுள் நூலை நாகசேனர் என்பவர் பிறமதங்களைக் கண்டிப்பதற்காக எழுதினார் என்று கூறுகிறார். இவர் கூறுகிற பாலிமொழி வாசம் இது:

"புப்பேகிர இம்ஸ்மிம் தமிளரட்டே கொஸி பின்னலத்திகோ
நாகஸேனோ நாம தேரோ குண்டல கேஸி வத்தும் பரவாத
மதன நயதஸ்ஸனத்தம் கப்பரூபேன கரேந்தோ."

இதனால் நாதகுத்தனாரருக்கு நாகசேனர் என்னும் பெயரும் இருந்தது என்று தெரிகிறது.

நாதகுத்தனாரைப் பற்றிய வரலாறு வேறொன்றும் தெரியவில்லை; 'குண்டலகேசி' என்னும் பௌத்தப் பிக்குணி ஒருத்தி, வடநாட்டில் இருந்த 'ஆவணம்' என்னும் ஊரில் 'நாதகுத்தனார்' என்னும் ஆருகத சமயத்தவரை வாதில் வென்றதாக நீலகேசி உரையினால் தெரிகிறது. ஆருகதராகிய அந்த நாதகுத்தனார் வேறு. குண்டலகேசியின் ஆசிரியரும் பௌத்தருமாகிய இந்த நாதகுத்தனார் வேறு.

நீலகேசி என்னும் ஜைன நூல் கி.பி. பத்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்டதென்று கூறப்படுவதால், குண்டலகேசியும் பத்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்டதாதல் வேண்டும். ஏனென்றால், குண்டலகேசியை மறுப்பதற்காகவே நீலகேசி இயற்றப்பட்டதென்பது வரலாறு. ஆகவே, குண்டலகேசியின் ஆசிரியராகிய நாதகுத்தனாரும்
கி.பி. பத்தம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்டவராதல் வேண்டும்.

Unknown said...

https://www.youtube.com/watch?v=RH3l0s8Uq4Q
Bhante Buddharakkhita - Finding Meaning in a Job you Hate
Bhante Buddharakkhita - Finding Meaning in a Job you Hate
Found this video useful? Don't forget to subscribe (https://www.bit.ly/DhammaTalks) and forward it to friends who would benefit from the Dhamma Teachings. AB...
youtube.com

7. ஆசாரிய புத்ததத்த மகாதேரர்

இவர் பௌத்தர்களால் பெரிதும் போற்றப்படுகிறார். சோழநாட்டில் பிறந்த தமிழராகிய இவர், கவீரபட்டினம் (காவிரிப்பூம்பட்டினம்), உரகபுரம் (உறையூர்), பூதமங்கலம், காஞ்சிபுரம் முதலான இடங்களிலும், இலங்கையிலே அநுராதபுரத்தில் இருந்த மகா விகாரையிலும் வசித்திருந்தார். காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் கணதாசர் என்னும் சோழ அமைச்சர் கட்டிய விகாரையில் தங்கியிருந்தபோது இவர், தம் மாணவராகிய புத்தசிகா என்பவர் வேண்டுகோளின்படி மதுராத்தவிலாசினீ என்னும் நூலை எழுதினார். இந்நூல், சூத்திரபிடகத்தின் 5 ஆவது பிரிவாகிய குட்டகநிகாய என்னும் நிகாயத்தின் உட்பிரிவாகிய புத்தவம்சம் என்னும் 14 ஆவது பிரிவுக்கு உரையாகும். இவ்வுரை நூலைப் புத்தவம்சாட்டகதா என்றும் கூறுவர். மற்றொரு மாணவராகிய சுமதி என்பவர் வேண்டுகோளின்படி அபிதம்மாவதாரம் என்னும் நூலை இயற்றினார். இது அபிதம்ம பிடகத்திற்குப் பாயிரம் போன்றது. பூதமங்கலம் என்னும் ஊரில், வேணுதாசர் என்பவர் கட்டிய விகாரையில் தங்கியிருந்தபோது வினயவினிச்சயம் என்னும் நூலைப் புத்தசிகா என்பவர் வேண்டுகோளின்படி இயற்றினார். களம்ப (களபர) குலத்தில் பிறந்த அச்சுதவிக்கந்தன் என்னும் அரசன் சோழநாட்டை அரசாண்ட காலத்தில் இந்நூலை எழுதியதாக இந்நூலில் இவர் கூறியிருக்கிறார். இலங்கையிலே மகாவிகாரையில் இருந்த மகாதேரர் என்னும் சங்கபாலருடைய வேண்டுகோளின்படி உத்தரவினிச்சயம் என்னும் நூலை இவர் இயற்றினார். ரூபாரூபவிபாகம் என்னும் நூலையும் இயற்றியிருக்கிறார். ஜினாலங்காரம் என்னும் நூலையும் இயற்றியதாக கூறுவர். இவர் இயற்றிய வினய வினிச்சயம் என்னும் நூலுக்கு, இலங்கையை அரசாண்ட பராக்கிரமபாகு II (கி.பி 1247-1282) என்னும் அரசன் சிங்களமொழியில் ஓர் உரை எழுதினார். இப்போது அவ்வுரை நூல் கிடைக்கவில்லை.

ஆசாரிய புத்ததத்த மகாதேரர் பாலிமொழியை நன்கு கற்றவர். பாலிமொழியில் உள்ள பௌத்தருடைய வேதமாகிய திரிபிடகம் முதலிய நூல்களைத் துறைபோக ஓதியுணர்ந்தவர். பாலிமொழியிலே இனிய கவிகளை இயற்றும் ஆற்றல் வாய்ந்தவர். இவரது நூலுக்குப் பிற்காலத்தில் உரை எழுதிய ஒருவர் இவரைப்பற்றிக் கூறியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. "மாதிஸாபி கவி ஹொந்தி, புத்ததத்தே திலங்கதே." புத்தத்தர் காலஞ்சென்று விட்டபடியால், நாமுங்கூடக் கவிவாணர் என்று கூறிக்கொள்ளலாம் என்பது பொருள்.

இவர் தாம் இயற்றிய நூல்களில், தாம் பிறந்த சோழநாட்டையும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தையும் பூதமங்கலத்தையும் இனிமையான கவிகளால் புகழ்ந்து பாடியிருக்கிறார்.

திரிபிடகத்தின் பல பகுதிகளுக்கு உரை எழுதிய புத்தகோஷ மகாசாரியரும், புத்ததத்த தேரரும் ஒரே காலத்தில் இருந்தவர்கள் என்றும், ஒருவரையொருவர் கண்டு உரையாடினார்கள் என்றும், பத்தகோஷரை விட புத்ததத்தர் வயதில் மூத்தவர் என்றும் நூல்கள் கூறுகின்றன.

Unknown said...


(புத்ததத்தரைப் பற்றி சில செய்திகளை, சான்றுகள் ஆதாரங்கள் இல்லாமலே தமது மனம் போனவாறு ஒருவர் எழுதியிருக்கிறார் (Buddhadatha by S. Jambunathan 1928). இவர் கூறும் சில செய்திகளாவன: புத்ததத்தர் அச்சுதவிக்கந்த அரசனுக்கு மந்திரியாக இருந்தாராம். இளந்தத்தர் என்று புத்ததத்தருக்குத் தமிழ்நாட்டுப் பௌத்தர் வேறுபெயர் இட்டு வழங்கினார்களாம். உரகபுரம், அஃதாவது இப்போதுள்ள உறையூர், காவிரிக் கரையில் ஒரு துறைமுகப்பட்டினமாக இருந்ததாம். வேங்கிநாட்டு அரசர்களாலும் மிலாநாட்டுச் சிற்றரசராலும் புத்ததத்தர் ஆதரிக்கப்பட்டாராம். இவ்வாறு எல்லாம் இவர், ஆதாரம் காட்டாமல், காரணம் கூறாமல், ஆராய்ச்சித் துறையைச் சிறிதும் பின்பற்றாமல் மனம் போன போக்காக எழுதி வெளுத்துக்கட்டியிருக்கிறார். புறநானூற்றில் கூறப்படுகிற இளந்தத்தன் என்னும் தமிழ் புலவரை மனதில் எண்ணிக்கொண்டு, அதை வெளிப்படையாகக் கூறாமல், அவ்விளந்தத்தரையும் நம் புத்ததத்தரையும் முடிச்சுப் போடுகிறார். இவ்வுரைகளை ஆறிவுடையோர் ஏற்கமாட்டார்.)

இவர் வாழ்ந்திருந்த காலம் கி.பி. 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியாகும். எப்படி என்றால், புத்தகோஷர் வினய பிடகத்துக்குத் தாம் எழுதிய ஸமந்தபாஸாதிகா என்னும் உரையில், இலங்கையரசன் ஸ்ரீநிவாசனுடைய 20 ஆம் ஆட்சி ஆண்டில் அவ்வுரையைத் தொடங்கி 21 ஆம் ஆண்டில் முடித்ததாகக் கூறுகிறார். மகாவம்சம் என்னும் நூலில், புத்தகோஷர், இலங்கையை யாண்ட மகாநாமன் என்னும் அரசன் காலத்தில் இலங்கைக்கு வந்து உரை எழுதினார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. புத்தகோஷர், தாம் எழுதிய தம்மபதாட்டகதா என்னும் உரையில், சிறீகுட்ட என்னும் இலங்கை மன்னன் கட்டிய ஒரு விகாரையில் தங்கியிருந்து அவ்வுரையை எழுதியதாகக் கூறுகிறார். ஸ்ரீநிவாசன், மகாநாமன், சிறீகுட்டன் என்னும் பெயர்கள் ஒரே அரசனைக் குறிக்கின்றன. இந்த அரசன் இலங்கையை, கி.பி. 409 முதல் 430 வரையில் அரசாண்டான். எனவே, இவர் காலத்தில் இருந்த புத்தகோஷரும், புத்தகோஷருக்குச் சற்று வயதில் மூத்தவரான புத்ததத்தரும் இதே காலத்தில் இருந்தவர் ஆவர்.

மேலும், பேர்பெற்ற புத்தகோஷர் என்னும் பௌத்த ஆசிரியரும் இவரும் தற்செயலாக ஒருவரை ஒருவர் கண்டு உரையாடியதாகக் கூறப்படுவதாலும், புத்தகோஷர் முதலாவது குமாரகுப்தன் என்னும் அரசன் காலத்தில் வாழ்ந்திருந்தவ ராகையாலும், சோழநாட்டை ஆண்ட அச்சுத நாராயணன், அல்லது அச்சுதவிக்கந்தன் என்னும் களபர (களம்ப) அரசனும் குமார குப்தனும் ஒரே காலத்தவராகையாலும், புத்ததத்த தேரரை அச்சுத விக்கந்தன் ஆதரித்தவனாகையாலும், இவர் கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வாழ்ந்தவர் ஆவர்.

Unknown said...


8. கணதாசர்

கணதாசர் என்பது, கண்ண (கிருஷ்ண) தாசர் என்பதன் திரிபு. சோழநாட்டுக் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் இவர் ஒரு பௌத்த விகாரையைக் கட்டியிருந்தார் என்றும், அவ்விகாரையில் தங்கியிருந்தபோது, ஆசாரிய புத்ததத்த மகாதேரர் அபிதம்மாவதாரம், மதுராத்த விலாசினீ (புத்த வம்சம் என்னும் நூலின் உரை) என்னும் நூல்களை இயற்றியதாகவும் ஆசாரிய புத்ததத்தர் கூறுகிறார். இந்தக் கணதாசர் வைணவராக இருக்கவேண்டும் என்று சிலர் கருதுகிறார்கள். இவரைப்பற்றி வேறு ஒன்றும் தெரியவில்லை. பௌத்த பிக்ஷுக்கள் தங்குவதற்கு விகாரையைக் கட்டியபடியால் இவர் பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவர். பூஜாவலீ என்னும் சிங்கள நூல், இவரை ஆமாத்தியர் (அமைச்சர்) என்று கூறுகிறது. "மிகவும் ஞானமுள்ளவரான புத்ததத்தர் என்னும் பெயரையுடைய அர்த்தகதாசாரியர், வினயவினிச்சயம், புத்தவம் சாட்டகதமா, அபிதம்மாவதாரம் என்னும் பௌத்த தர்ம நூல்களைச் சுமதி என்னும் தேரருடையவும், கணதாசர் என்னும் ஆமாத்தியருடையவும் வேண்டுகோளின்படி எழுதினார்." என்று அந்நூல் கூறுகிறது. ஆகவே, இவர் சோழ அரசனுடைய மந்திரி என்று தெரிகிறது. களம்ப (களபர) குலத்தைச் சேர்ந்த அச்சுத விக்கநந்தன் என்னும் அரசன் சோழநாட்டை அரசாண்ட காலத்தில் தாம் வினய வினிச்சயம் என்னும் நூலை எழுதி முடித்ததாகப் புத்ததத்தர் கூறுகிறபடியினாலே அவ்வரசனுடைய மந்திரியாக இவர் இருந்தார் என்று கருதலாம்.

9. வேணுதாசர்

இது விஷ்ணுதாசர் என்பதன் மரூஉ. இவர் சோழ நாட்டில் பூதமங்கலம் என்னும் ஊரில், ஒரு பௌத்த விகாரையைக் கட்டியிருந்ததாகவும், அவ் விகாரையில் தங்கியிருந்தபோது, ஆசாரிய புத்ததத்த மகாதேரர் வினயவினிச்சயம் என்னும் நூலை எழுதியதாகவும் அவர் அந்நூலில் கூறுகிறார். இவரைப்பற்றி வேறு ஒன்றும் தெரியவில்லை. இந்த வேணுதாசரும், மேலே கூறிய கணதாசரும் ஒருவரே என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால், ஆசாரிய புத்ததத்தர் இவ்விருவரும் ஒருவரே என்று யாண்டும் கூறவில்லை. ஆகையால் இருவரும் வேறு வேறு ஆட்கள் என்பது எமது கருத்து.

கணதாசர், வேணுதாசர் என்னும் பெயர்கள் ஒருவரையே குறிக்கின்றன என்றும், இந்த விஷ்ணுதாசர், ஸ்கந்தபுராணம் Chap. (XXVI - XXVII) விஷ்ணுகாண்டம், கார்த்திகமாச மகாத்மியத்தில் கூறப்படுகிற விஷ்ணு தாசரே என்றும் பரூவா என்பவர் கூறுகிறார். விஷ்ணு புராணம் 10ஆம் அதிகாரத்தில் கூறப்படுகிற விஷ்ணுதாசர்தான் இந்த வேணுதாசர் என்று ஜம்புநாதன் அவர்கள் கூறுகிறார். இவர்கள் கூற்றையும் எம்மால் ஒப்புக் கொள்ள முடியவில்லை. அறிஞர்கள் ஆராய்ந்து காண்க.

10. சுமதி, ஜோதிபாலர்

கி.பி. 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்தவர்கள். பேர்பெற்ற புத்தகோஷாசாரியர், தமிழ்நாட்டில் தங்கியிருந்தபோது, இவர்களுடன் வசித்திருந்தார். காஞ்சிபுரத்தில் புத்தகோஷர் இவர்களுடன் தங்கியிருந்தபோது, இவர்கள் புத்தகோஷரை இலங்கைக்குச் சென்று அங்குள்ள திரிபிடக உரை நூல்களைப் படிக்கத் தூண்டினார்கள். இதனை,
"ஆயாசிதோ ஸுமதினா தேரேன பத்தந்த ஜோதிபாலேன
காஞ்சிபுராதிஸு மயா புப்பே ஸத்திம் வஸந்தேன"
என்று புத்தகோஷர் தாம் எழுதிய மனோரத பூரணி என்னும் நூலில் கூறுகிறார். இவர்கள் வேண்டுகோளின்படி புத்தகோஷர், ஸாராத்த பகாசினீ, மனோரத பூரணி என்னும் உரைநூல்களை இயற்றினார். இவர்களைப்பற்றி வேறு ஒன்றும் தெரியவில்லை.

11. புத்தமித்திரர்

இவர் கி.பி. 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் தமிழ்நாட்டில் இருந்தவர். 'வீரசோழியம்' என்னும் இலக்கண நூலை இயற்றிய பௌத்தராகிய புத்தமித்திரருக்கு முன்பு இருந்தவர். இவர் மயூரபட்டிணத்தில் (மாயவரம்?) ஒரு பௌத்த விகாரையில் இருந்தபோது, பேர்பெற்ற புத்தகோஷாசாரியர் வந்து இவருடன் சிலகாலம் தங்கியிருந்தார். இவர் வேண்டுகோளின்படி திரிபிடகத்தின் ஒரு பகுதியாகிய மஜ்ஜிம நிகாயத்திற்குப் புத்தகோஷ ஆசாரியர் பபஞ்சசூடனீ என்னும் உரையை எழுதினார். இவரைப் பற்றி வேறு செய்தி ஒன்றும் தெரியவில்லை.

Unknown said...


12. போதி தருமர்

இவர் காஞ்சிபுரத்தை அரசாண்ட ஓர் அரசனுடைய குமாரர். இவர் 'தியான மார்க்கம்' என்னும் பௌத்த மதப்பிரிவைச் சேர்ந்தவர். சீன தேசம் சென்று, அங்கு தமது கொள்கையைப் போதித்து வந்தார். இவரது கொள்கை சங்கரரின் அத்வைத மதக் கொள்கையைப் போன்றது. இவர் கி.பி 520 இல் சீன தேசத்துக் காண்டன் பட்டினத்தைச் சேர்ந்ததாகக் கூறுவர். வேறு சிலர் கி.பி 525 இல் சீன தேசம் சென்றதாகக் கூறுவர். அக்காலத்தில் சீனதேசத்தை ஆண்டுவந்த லியாங் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஊ-டி (Wu-Ti) என்னும் அரசன் அவைக்களத்தில் இவர் தமது தியான மார்க்கத்தைப் போதித்தார். இந்த அரசன் கி.பி 520 முதல் 549 வரை அரசாண்டவன். பௌத்த மதத்தில் மிகுந்த பற்றுள்ளவன். பின்னர் இந்த அரசனுக்கும் இவருக்கும் மனத்தாங்கல் ஏற்பட, சீனதேசத்தின் வடபகுதியிற் சென்று இவர் தமது கொள்கையைப் பரப்பியதாகக் கூறுவர். இவருக்குப் பிறகு, இவர் போதித்த மதம் சீன தேசத்திலும் ஜப்பான் தேசத்திலும் சிறப்புற்றது. இவரது தியான மார்க்கத்திற்கு ஜப்பானியர் ஸென் (Zen) மதம் என்றும், சீனர் சான் (Ch'an) மதம் என்றும் பெயர் கூறுவர். போதி தருமரைச் சீனர் தமக்குரிய இருபத்தெட்டுச் சமய குரவர்களில் ஒருவராகக் கொண்டிருக்கின்றனர். இவரைச் சீனர் டா-மொ (Ta-mo) என்பர். இவரது மாணவர் சீனராகிய ஹூய் கெ-ஓ (Hui-K'o) என்பவர். போதி தருமர் சீன தேசத்தில் தமது மதத்தைப் போதித்த பிறகு, ஜப்பான் தேசத்துக்குச் சென்றதாகவும், அங்கு கடோக யாமா (Katoka Tama) என்னும் இடத்தில் ஷோடகு டாய்ஷி (Shotoku Taishi) என்பவர் இவரைக் கண்டு உரையாடியதாகவும் ஜப்பான் தேசத்து வரலாறு கூறுகின்றது. ஜப்பான் தேசத்திலும் சீன தேசத்திலும் இவருக்குக் கோவில்கள் உண்டு. இந்தக் கோயில்களில் இரவும் பகலும் எண்ணெய் விளக்குகள் எரிந்து கொண்டிருக்கின்றன.

13. ஆசாரிய திக்நாதர் (தின்னாகர்)

இவரது வரலாற்றைச் சீன யாத்திரிகரான யுவான் சுவாங் என்பவர் தமது யாத்திரைக் குறிப்பில் எழுதியிருக்கிறார். இவர் காஞ்சிபூரத்திற்குத் தெற்கில் இருந்த சிம்ம வக்த்ரம் என்னும் ஊரில் பிறந்தவர் என்பர். சிம்மவக்த்ரம் என்பது சீயமங்கலமாக இருக்கக்கூடும். (சீயம் = சிம்மம் சிங்கம்) சீயமங்கலம் என்பது செங்கல்பட்டு ஜில்லா காஞ்சிபுரம் தாலுகாவில் உள்ளது. இவ்வூரில், பிராமண குலத்தில் பிறந்து, வைதீக வேத நூல்களைக் கற்ற இவர் தேரவதா பௌத்த மதத்தின் ஒரு பிரிவாகிய வாத்சீபுத்திரி பிரிவைச் சேர்ந்து பௌத்தரானார். பிறகு, இவருக்கும் இவருடைய குருவுக்கும் கொள்கை மாறுபாடு ஏற்பட்டு, குருவைவிட்டுப் பிரிந்து, காஞ்சியிலிருந்து வடநாட்டிற்குச் சென்றார். அங்கே பேர்பெற்ற வசுபந்து என்பவரிடம் மகாயான பௌத்த நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ச்சியடைந்தார். பின்னர், நளாந்தைப் பல்கலைக்கழகஞ் சென்று பல நாள் தங்கியிருந்து, அங்கும் பல நூல்களைக் கற்றார். தர்க்க நூலில் இவர் நன்கு பயின்றவர். இவர் பற்பல தேசம் சென்று தர்க்கவாதம் செய்து, கடைசியாக மீண்டும் காஞ்சிபுரம் வந்து வாழ்ந்திருந்தார். காஞ்சிபுரம் திரும்புவதற்கு முன்னரே, ஒரிசா தேசத்தில் காலஞ்சென்றார் என்று சிலர் கூறுவர். இவர் பௌத்த மதத்தில் விஞ்ஞான வாதப் பிரிவை உண்டாக்கினார் என்பர். நியாயப் பிரவேசம், நியாயத்துவாரம் என்னும் இரண்டு தர்க்க (அளவை) நூல்களை வடமொழியில் இயற்றியிருக்கின்றார். இவரது மாணவர் சங்கர சுவாமி என்பர். இன்னொரு மாணவர், நளாந்தைப் பல்கழகத்தின் தலைமைப் பேராசிரியராக விளங்கிய ஆசாரிய தரும பாலர் (கி.பி. 528-560) என்பவர். இவர் வசுபந்து என்பவரிடம் சில நூல்களைக் கற்றார் என்று கூறப்படுகின்றபடியால், இவர் வசுபந்து காலத்தவராவர். வசுபந்து, கி.பி. 420 முதல் 500 வரை இருந்தவர். சமுத்திர குப்தன் என்னும் அரசனால் ஆதரிக்கப்பட்டவர். அவன் சபையில் காளிதாசருடன் ஒருங்கிருந்தவர். எனவே, அவரின் மாணவராகிய திக்நாகர் ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் ஆறாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும், வாழ்ந்திருந்தவராதல் வேண்டும்.

Unknown said...


14. தருமபால ஆசிரியர் (கி.பி. 528-560)

இவர் பதராதித்த விகாரை என்னும் பௌத்தப் பள்ளியில் இருந்த தருமபால ஆசாரியரின் வேறானவர். இவர் காஞ்சிபுரத்து அரசனிடம் மந்திரியாயிருந்த ஒருவரின் மூன்றாவது குமாரர். இவருக்குத் தக்க வயது வந்த காலத்தில் காஞ்சி மன்னன் இவருக்குத் திருமணம் செய்விக்க ஏற்பாடு செய்தான். ஆனால், இவர் உலகத்தை வெறுத்தவராய், ஒருவருக்குஞ் சொல்லாமல் ஒரு பௌத்த மடத்தையடைந்து துறவு பூண்டு பௌத்த பிக்ஷு ஆனார். பின்னர் பல நாடுகளில் யாத்திரை செய்து தமது கல்வியை மேன்மேலும் வளர்த்துக் கொண்டார். இவர் கல்வியிலும் அறிவிலும் மேம்பட்டவர்.

ஆசாரிய தருமபாலர் தின்னாக (திக்நாக) ரிடத்திலும் சமயக் கல்வி பயின்றார் என்பர்.

இவர் வட நாடுகளில் சுற்றுப் பிரயாணஞ் செய்தபோது கௌசாம்பி என்னும் இடத்தில் பௌத்தருக்கும் ஏனைய மதத்தாருக்கும் நிகழ்ந்த சமயவாதத்தில் பௌத்தர்களால் எதிர்வாதம் செய்ய முடியாமற்போன நிலையில், இவர் சென்று தனித்து நின்று பௌத்தர் சார்பாக வாது செய்து வெற்றிபெற்றார். அதனோடு அமையாமல், எதிர்வாதம் செய்தவர்களையும் அவைத் தலைவராக வீற்றிருந்த அரசனையும் பௌத்த மதத்தில் சேர்த்தார். இதனால் இவர் புகழ் எங்கும் பரவியது. மற்றொருமுறை, நூறு ஈனயான பௌத்தர்களுடன் ஏழுநாள் வரையில் வாது செய்து வெற்றிப்பெற்றுத் தமது மகாயான பௌத்தக் கொள்கையை நிலைநாட்டினார். மகாயான பௌத்தர்கள் இவரைத் தமது மதத்தை நிலைநிறுத்த வந்த சமயகுரவரெனப் போற்றினார்கள். இவர் பௌத்தமத நூல்களையும் ஏனைய மத நூல்களையும் கற்றுத் தேர்ந்து பேராசிரியராக விளங்கினமையால் , அக்காலத்தில் வட இந்தியாவில் பேர்பெற்று விளங்கிய நளாந்தைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தலைமைப் பேராசிரியராக இவரை ஏற்படுத்தினார்கள். நளாந்தைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தலைமைப் பதவி, யாருக்கும் எளிதில் வாய்ப்பதொன்றன்று. துறைபோகக் கற்றுத் தேர்ந்த அறிஞர்களுக்குத்தான் அப் பதவி வாய்க்கும். இவருக்கு இத் தலைமைப் பதவி கொடுத்ததிலிருந்து அக்காலத்து மக்கள் இவரை எவ்வளவு உயர்வாக மதித்தனர் என்பது விளங்கும்.

இவருக்குப் பிறகு அப் பல்கலைக் கழகத்தின் தலைமை ஆசிரியராக விளங்கிய புகழ்படைத்த சீலபத்திரர் என்பவர் இவரிடம் பயின்ற மாணவர்களில் தலைசிறந்தவர். தருமபாலர் நாளாந்தைக் கழகத்தின் தலைமையாசிரியராய் வீற்றிருந்த காலத்தில், தமிழ்நாட்டிலிருந்து ஒரு பிராமணர் அங்குச் சென்று இவரைத் தம்முடன் வாது செய்ய அழைத்தார். இவர் தமது மாணவராகிய சீல பத்திரரை அப் பிராமணருடன் வாது செய்யச் செய்து அவரைக் கடுமையாகத் தோல்வியுறச் செய்தார். அந்தச் சீலபத்திரரிடத்தில் தான் சீன யாத்திரிகரான யுவாங் சுவாங் என்பவர் சமஸ்கிருதம் பயின்றார். சீலபத்திரர் கி.பி. 585 முதல் 640 வரையில் தலைமையாசிரியராக நளாந்தைப் பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்தவர். இந்தத் தருமபால ஆசாரியர் ஏதேனும் நூல் இயற்றினாரா என்பது தெரியவில்லை. யுவாங் சுவாங் தமது யாத்திரைக் குறிப்பில் தருமபால ஆசாரியரின் வரலாற்றைக் கூறியிருக்கிறார்.

தருமபாலர் இளமையிலேயே, அதாவது தமது 32 ஆவது வயதில் கி.பி. 560 இல் காலமானார். இவருடைய தலைமாணவர் சீலபத்திரர் என்று சொன்னோம். இவரது மற்ற மாணவர்கள்: 1. விசேஷமித்திரர் - இவர் மைத்திரேயர் அருளிச்செய்த 'யோகசாரபூமி' என்னும் நூலுக்கு உரை எழுதியவர். 2. ஜின புத்திரர் - இவர் மைத்திரேயர் அருளிச்செய்த 'போதிசத்வபூமி' என்னும் நூலுக்கு உரை இயற்றியவர். 3. ஞானசுந்தரர் - இவர் இத்சிங் என்னும் சீனயாத்திரிகர் இந்தியாவுக்கு வந்தபோது (கி.பி. 671 முதல் 695 வரையில்) திலக விகாரையில் வாழ்ந்திருந்தவர்.

இந்தத் தருமபாலரும் மணிமேகலை நூலில் கூறப்படும் அறவண அடிகளும் ஒருவரே எனச் சிலர் கருதுகிறார்கள். 'அறவண அடிகள்' என்னும் தமிழ்ச் சொல்லின் மொழி பெயர்ப்பாகத் 'தருமபாலர்' என்னும் பெயர் காணப்படுவது கொண்டு இவ்வாறு கருதுகின்றனர் போலும். இந்தக் கருத்துத் தவறானதாகத் தோன்றுகின்றது. ஏனென்றால், அறவண அடிகள் காஞ்சிபுரத்தில் கடைசி நாட்களில் தங்கினதாகக் கூறபட்டபோதிலும், அவர் தமது வாழ்நாட்களின் பெரும் பகுதியையும் கடைசி நாட்களையும் வட இந்தியாவில் கழித்தவர். அறவண அடிகள் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். தருமபாலரோ கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டில் இருந்தவர். இந்தக் காரணங்களாலும் பிற சான்றுகளாலும் தருமபாலர் வேறு, அறவண அடிகள் வேறு என்பது வெள்ளிடை மலைபோல் விளங்குகின்றது.

Unknown said...


15. ஆசாரிய தருமபாலர்

பாலிமொழியில் இவரைத் தம்மபால ஆசாரியர் என்பர். இவரது ஊரைப்பற்றி, "தம்பரட்டே வஸந்தேன நகரே தஞ்சாநாமகே" என்று கூறப்பட்டிருப்பதால், இவர் தாம்பிரபரணி ஆறு பாய்கிற திருநெல்வேலியில் இருந்த தஞ்சை நகரத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று தெரிகிறது. இந்தத் தஞ்சையைச் சோழநாட்டுத் தஞ்சாவூர் என்று தவறாகக் கருதுகிறார், திரு. பி.சி.லா அவர்கள். (Geography of Early Buddhism by B.C. Law) என்னை? சோழநாட்டுத் தஞ்சையில் காவேரி ஆறு பாய்கிறதேயன்றித் தாம்பிரபரணி பாயவில்லை. இப்பொழுது சோழநாட்டில் தஞ்சாவூர் இருப்பதுபோல, பண்டைகாலத்தில் பாண்டிய நாட்டிலும் ஒரு தஞ்சாவூர் இருந்தது. அந்தத் தஞ்சாவூரை ஒரு காலத்தில் அரசாண்ட வாணன் என்னும் சிற்றரசன்மேல் பாடப்பட்டதுதான் தஞ்சைவாணன் கோவை என்னும் சிறந்த தமிழ்நூல். ஆகவே, தம்மபால ஆசாரியாரின் ஊர் பாண்டிநாட்டுத் தஞ்சை என்று கொள்வது அமைவுடைத்து.

தருமபால ஆசாரியார், பாலிமொழியையும் பௌத்த நூல்களையும் நன்கு கற்றுத் தேர்ந்தவர். பௌத்தமத உரையாசிரியர்களில் சிறந்தவர். இலங்கையில் அநுராதபுரத்தில் இருந்த மகாவிகாரை என்னும் பௌத்தப் பள்ளியில் தங்கியிருந்து, பிடக நூல்களுக்குச் சிங்கள மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்த பழைய உரைகளையும் தமிழ்நாட்டுப் பௌத்தப் பள்ளிகளில் இருந்த பழைய திராவிட உரைகளையும் கற்று ஆராய்ந்து சூத்திரபிடகத்தின் சில பகுதிகளுக்கு இவர் உரை எழுதியிருக்கிறார். சூத்திர பிடகத்தின் ஐந்தாவது பிரிவாகிய சூட்டகநிகாய என்னும் பிரிவைச் சேர்ந்த உதான, இதிவுத்தக, விமான வத்து, பேதவத்து, தேரகாதா, தேரிகாதா, சரியாபீடக என்னும் பகுதிகளுக்குப் பரமார்த்ததீபனீ என்னும் உரையை எழுதியிருக்கிறார்.அன்றியும், பரமார்த்த மஞ்ஜூஸா, நெட்டிப கரணாத்தகதா என்னும் நூல்களையும் எழுதியிருக்கிறார். "இதிவுத்தோதான - சரியாபிடக - தேர - தேரீ - விமானவத்து - பேதவத்து - நெத்தியட்டகதாயோ ஆசாரிய தம்மபால தேரோ அகாஸீ ஸோச ஆசாரிய தம்மபாலதரோ ஸீஹௌ தீபஸ்ஸ ஸமீபே டமிளாரட்டே படரதித்தமிஹி நிவாஸீத்தா ஸீஹௌதீபே ஏவஸங்கஹேத்வா வத்தபோ," என்று இவரைப் பற்றிச் சாசன வம்சம் என்னும் நூல் கூறுகிறது. இதன் கருத்து யாதெனில், இதிவுத்தக முதலாக நெத்தியட்டகதா இறுதியாகக் கூறப்பட்ட உரைநூல்களை ஆசாரிய தம்மபாலர் எழுதினார். இந்த ஆசாரிய தம்மபால தேரர் சிங்கள(இலங்கை)த் தீவுக்கு அருகில் தமிழ்நாட்டில் படரதித்த விகாரையில் வசித்தபோது எழுதினார் என்பதாம். இவர் பதினான்கு நூல்களை இயற்றியதாகக் கந்தவம்சம் என்னும் நூல் கூறுகிறது.

இவர் எழுதிய உரைநூல்களில் இறுதியில், அந்நூல்களைப் படராதித்தை விகாரையில் எழுதியதாகக் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இந்த விகாரை நாகப்பட்டினத்தில் அசோக சக்கரவர்த்தியால் கட்டப்பட்ட விகாரையில் இருந்து எழுதியதாக அந்நூல் இறுதியில் எழுதியிருக்கிறார்.

அன்றியும், சூத்திரபிடகத்தின் முதல் நான்கு நிகாயங்களுக்குப் புத்தகோஷ ஆசாரியார் எழுதிய உரைகளுக்கு இவர் அத்தகதா என்னும் உரையை எழுதினார். இதனை, "விஸூத்தி மக்கஸ்ஸ மஹாடீகம், தீகநியாயட்டகதாய டீகம், மஜ்ஜிமநிகா யட்டதாய டீகம்,ஸம்யுத்த நிகாயட்ட கதாய டீகம் ஸாதி இமாயோ ஆசாரிய தம்மபால தேரோ அகாஸி" என்று சாசனவம்சம் என்னும் நூல் கூறுவது காண்க.

இவர், புத்தகோஷாசாரியர் இருந்த கி.பி 5 ஆவது நூற்றாண்டுக்குப் பிற்காலத்தில் இருந்தவர். ஆனால், எப்பொழுது இருந்தார் என்பதைத் தெரிவிக்க யாதொரு சான்றும் கிடைக்க வில்லை.

Unknown said...


15a. மாக்கோதை தம்மபாலர்

இலங்கை அநுராதபுரத்தில் உள்ள ஒரு சாசனம் மாக்கோதை தம்மபாலர் என்பவரைப்பற்றிக் கூறுகிறது. அச் சாசனச் செய்யுள் இது:

"போதி நிழலமர்ந்த புண்ணியன்போ லெவ்வுயிர்க்கும்
தீதி லருள்சுரக்கும் சிந்தையான் - ஓதி
வருதன்மங் குன்றாத மாதவன் மாக்கோதை
ஒருதன்ம பால னுளன்."

இவரைப்பற்றி வேறு ஒன்றும் அறியக்கூடவில்லை.

16. புத்தி நந்தி, சாரி புத்தர்

இவ்விருவரும் சோழநாட்டில் போதிமங்கை என்னும் ஊரில் இருந்தவர். சைவ சமய ஆசாரியரகிய திருஞான சம்பந்தர் இந்த ஊர் வழியாகச் சங்கு, தாரை முதலான விருதுகளை ஊதி ஆரவாரம் செய்துகொண்டு வந்தபோது, பௌத்தர்கள் அவரைத் தடுத்து, வாதில் வென்ற பின்னரே வெற்றிச் சின்னங்கள் ஊதவேண்டும் என்று சொல்ல, அவரும் அதற்குச் சம்மதித்தார். பிறகு பௌத்தர்கள் புத்த நந்தியைத் தலைவராகக் கொண்டு வாது நிகழ்த்தியபோது, சம்பந்தருடன் இருந்த சம்பந்த சரணாலயர் என்பவர் இயற்றிய மாயையினால் இடிவிழுந்து புத்த நந்தி இறந்தார் என்று பெரியபுராணம் கூறுகின்றது. இதனைக் கண்ட பௌத்தர்கள், 'மந்திரவாதம் செய்யவேண்டா, சமயவாதம் செய்யுங்கள்,' என்று சொல்லிச் சாரி புத்தரைத் தலைவராகக் கொண்டு மீண்டும் வந்தார்கள். அவ்வாறே சாரி புத்தருக்கும் சம்பந்தருக்கும் சமய வாதம் நிகழ, அதில் சாரி புத்தர் தோல்வியுற்றார் என்று பெரிய புராணம் கூறுகின்றது. (சாரி புத்தர் காண்க.) இவர்களைப்பற்றி வேறு வரலாறு தெரியவில்லை. திருஞானசம்பந்தர் கி.பி ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்தவராதலால், இவர்களும் அந்த நூற்றாண்டிலிருந்தவராவர்.

17. வச்சிரபோதி (கி.பி. 661-730)

இவர் பாண்டி மண்டலத்தைச் சேர்ந்த பொதிகைமலைக்கு அருகில் மலைநாட்டில் இருந்தவர். இவர் தந்தையார் ஓர் அரசனுக்கு மதபோதகராக இருந்தவர். இவர் கி.பி. 661 இல் பிறந்தார். வட இந்தியாவில் இருந்த பேர் பெற்ற நளாந்தைப் பல்கலைக்கழகத்தில் 26 வயது வரையில் கல்வி பயின்றார். பின்னர், 689 இல் கபிலவாஸ்து என்னும் நகரம் வரையில் யாத்திரை செய்தார். பின்னர், மீண்டும் தமிழ்நாட்டிற்கு வந்தார். அக்காலத்தில் தொண்டைமண்டலத்தில் வற்கடம் உண்டாகி மக்கள் வருந்தினர். அந்த நாட்டினை அரசாண்ட நரசிம்ம போத்தவர்மன் என்னும் அரசன் வச்சிரபோதியின் மகிமையைக் கேள்விப்பட்டு, இவரை யணுகி, நாட்டுக்கு நேரிட்டுள்ள வருத்தத்தைப் போக்கவேண்டுமென்று கேட்டுக் கொள்ள, இவர் தெய்வத்தைப் போற்றி வேண்ட, மழைபெய்து நாடு செழிப்படைந்தது என்று இவரது வரலாறு கூறுகின்றது.

இவர் தந்திரயான பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர். தந்திரயான மதத்துக்கு 'வெச்சிரயானம்', 'மந்திரயானம்' என்னும் பெயர்களும் உண்டு. இவரது மாணவர் அமோகவச்சிரர் எ